Λέγοντας ιστορίες

Λένε πως η ιστορία είναι ένα παραμύθι που όλοι πιστεύουν. Λένε επίσης ό,τι το παραμύθι είναι μια ιστορία που κανείς δεν πιστεύει. Αν τα πράγματα είναι έτσι, οι ιστορίες μπορεί να λειτουργήσουν και σαν κοινόχρηστο νόμισμα της ανθρωπότητας. Από κοντά και ο Shakespeare, καθώς με την Miranda, την ηρωίδα του από το Tempest, δηλώνει ότι: «Η ιστορία σας, κύριε, θεραπεύει τη κουφαμάρα.»

Είναι η δύναμη της αφήγησης που, αιχμαλωτίζει αλλά ταυτόχρονα λυτρώνει, που δείχνει το δρόμο αλλά συνάμα εγκλωβίζει σε αδιέξοδα, που διδάσκει αλλά την ίδια στιγμή αποδεικνύει πως όσα και αν μάθεις, θα είναι πάντα λίγα. Όπως και να έχει το θέμα, δεν υπάρχουν πολλά άλλα που να γοητεύουν τόσο, όσο  

Read more...
 
Γίνεται ο Κινέζος, Τούρκος; - (Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2018) PDF Print E-mail

Θεατρικό μονόπρακτο, βγαλμένο από τα σπλάχνα των Μνημονίων στην Ελλάδα του 21ου αιώνα. Σκηνικό: Χειμώνας, Γενάρης μήνας. Το εορταστικό πνεύμα απομακρύνθηκε, τα στολίδια μαζεύτηκαν, η πόλη αποκτά, στο βαθμό που το μπορεί, μια κανονικότητα.

Κέντρο. Απόγευμα. Πλούσιο πλάγιο χειμερινό φως σε χρυσές αποχρώσεις  κάτω από καταγάλανο ουρανό. Κίνηση λίγη. Δρόμος στενός, κάθετος στη μεγάλη λεωφόρο. Κτίριο παλιό, κάπως ατημέλητο, για κάποιους λιγότερο ενοχλητικό από το επιτηδευμένο μοντέρνο στυλ που επιδιώκει να επιδεικνύει το μέτρο της επιτυχίας.

Στον πρώτο όροφο, μεσιτικό γραφείο. Στα ενδότερα, αίθουσα μικρή, τραπέζι γυάλινο οβάλ, μια παραφωνία μέσα στο παλιό οίκημα. Ακριβώς απέναντι πολύ κοντά, μπαλκονάκι άλλου παλιού κτιρίου, όπου κοστουμάτοι βγαίνουν βιαστικά για ένα τσιγάρο. Ταυτόχρονα κοιτούν το κινητό τους, στέλνουν κάποιο μήνυμα, κάνουν ένα αγχωμένο τηλεφώνημα και μόλις ολοκληρώνεται η συνδυασμένη σπονδή στον καπνό και στην κινητή τηλεφωνία, μπαίνουν μέσα.

Read more...
 
Παρελθόν και συναίσθημα - (Παρασκευή 19 Ιανουαρίου 2018) PDF Print E-mail

Σε μια γραπτή και μια προφορική πρόσκληση από δυο κυρίες δεν μπορείς να αρνηθείς, έτσι να και η ταπεινότητά μου ανάμεσα στους εκατοντάδες  παρόντες που  γέμισαν το αμφιθέατρο του Πολεμικού μουσείου της Αθήνας.


Το αντικείμενο ήταν η παρουσίαση του βιβλίου του Τριαντάφυλλου Παπαζώη με τίτλο: «Ο Μέγας Αλέξανδρος με την οικογένειά του είναι θαμμένοι στους βασιλικούς τάφους ΙΙ και ΙΙΙ της Βεργίνας» και η είδηση είναι, πως υπήρξε μια όχι ιδιαίτερα ήρεμη διαδικασία με αρκετές εντάσεις και αντίστοιχες διαφωνίες.  Τόσο σε καθαρά επιστημονικό επίπεδο, όσο και σε εθνικό, ενίοτε ολισθαίνοντας και προς το λαϊκό.

Ως γίνεται αντιληπτό, είναι ένα πελώριο θέμα, που αφενός επιχειρεί να ανατρέψει τα ως τώρα ιστορικά δεδομένα, αφετέρου έρχεται σε μια χρονική στιγμή όπου το Μακεδονικό έχει πάλι αποκτήσει την οξύτητά του.

Read more...
 
O «Μπόμπο» και η εποχή του – (Τετάρτη 17 Ιανουαρίου 2018) PDF Print E-mail

Γνώρισα τον Στρατή Δημητριάδη στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Ήταν μεγαλύτερος μισή γενιά, κάποια 15 – 16 χρόνια δηλαδή. Τόσα περίπου χρόνια, πριν από την γνωριμία  μας, είχαμε βρεθεί δίπλα - δίπλα αγνοώντας ο ένας τον άλλον. Ήταν, τότε, Οκτώβριος του ’66 και ο Στρατής, για τους φίλους Στάκης, αγωνιζόταν για πρώτη φορά στους ελληνικούς αγώνες, με μια e-type χρησιμοποιώντας  το ψευδώνυμο «Μπόμπο», προκειμένου να ξεφύγει από την εποπτεία του πατρός.

Κυριακή 23 Οκτωβρίου 1966. Λίγο πριν την εκκίνηση στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Δεκέλειας, με φόντο τον περίφημο πύργο ύδρευσης.

Σε εκείνη την παρθενική εμφάνιση,  πιθανότατα και τελευταία του, τερμάτισε στην τέταρτη θέση της γενικής κατάταξης. Ήταν η μοναδική από τις τρείς Jag που συμμετείχαν και αντίκρισε την καρώ σημαία. Οι άλλες,  κόκκινες και οι δυο που οδηγούσαν ο Νίκος Καπετανάκης και ο Σπύρος Τσινιβίδης εγκατέλειψαν.

Read more...
 
Από τον Mane στον CR7 – (Δευτέρα 15 Ιανουαρίου 2017) PDF Print E-mail

Μπορεί να είναι γνήσια, καθώς ενεφανίσθη σε θεωρούμενους  σοβαρούς ημεδαπούς ιστότοπους. Από την άλλη δεν επαληθεύτηκε από αντίστοιχα σοβαρούς  αλλοδαπούς. Χωρίς να σημαίνει ότι οι σοβαροί ιστότοποι δεν κάνουν σφάλματα.  Οι διαφορά με τους μη σοβαρούς έγκειται ότι οι δεύτεροι τα προκαλούν, πανηγυρίζουν για αυτά και γενικώς κινούνται στον πάτο του πάτου, της όποιας έννοιας της δήθεν δημοσιογραφίας.

...με πιθανότατα επεξεργασμένο τον ουρανό η νήσος Σοφία.

Η είδηση λοιπόν, αναφέρει δήλωση του μεσιτικού γραφείου Proto Group Ltd πως : «Μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι ο παίκτης Λέο Μέσι αγόρασε ένα νησί στην Ελλάδα, πιο συγκεκριμένα, το νησί Σοφία». Και αυτό δια στόματος Αλεσάντρο Πρότο, επικεφαλής του εν λόγω γραφείου. Από την πλευρά του παίκτη δεν έχει τίποτα δημοσίως και επισήμως κατατεθεί και από την πλευρά μας οφείλουμε μια μικρά επιφυλακτικότητα σε μεσίτες και δη Ιταλούς.

Το αντικείμενο δεν είναι ακριβώς αυτό, αν, δηλαδή,  αγόρασε ή όχι ο Αργεντίνος που παίζει σε Ισπανική ομάδα ένα ελληνικό νησί, αλλά μια μεγάλη μεταβολή συνθηκών που ξέραμε.

Read more...
 
…α ρε Τζιμάκο – (Κυριακή 14 Ιανουαρίου 2018) PDF Print E-mail

Ήταν ένας ευφυέστατος, οξύς και ταχύς στη σκέψη καλλιτέχνης, πολυσχιδής, με φωνή που ανεβοκατέβαινε σε ακραίες περιοχές. Τολμηρός στη σύνθεση, τολμηρότερος επί σκηνής.

Συγκρούστηκε σε εποχές που το κράτος ήταν πιο τιμωρητικό, λιγότερο παραχωρητικό και οι διαφορετικές απόψεις ήταν λίγες και με χαμηλή διαμόρφωση. Δεν είναι λίγο αυτό. Προκλητικός συχνά, προβοκατόρικος απέναντι στα αριστερά (μας) άλλοθι, δεν ζήτησε ούτε μέρισμα, ούτε πολύ περισσότερο έρεισμα από κάπου και αυτό του προσέδωσε έναν ηρωισμό.

Ανατρεπτικός, βαθιά σατιρικός, σαρκαστικός, ειρωνικός, αριστοφανικός, στις σωστές δόσεις απολύτως απαραίτητος για την κοινωνία μας. Ήταν μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις που (μας) προσέφεραν τα αντίβαρα απέναντι στην ιλιγγιώδη πορεία προς την πλήρη αποχαύνωση.

Δεν ήταν όλα όσα έκανε πετυχημένα, αλλά όσα ήταν πετυχημένα ήταν κορυφαία. Έβγαζε με δυο στίχους, με λίγες νότες απίθανα πράγματα, έτσι, ως αποδείξεις ενός γνήσιου ταλέντου, μιας ευαίσθητης ψυχής.

Ευαίσθητης ψυχής και ευάλωτης καρδιάς ως απεδείχθη. Δυστυχώς δεν επαληθεύτηκε ο αυτοσαρκασμός της δήλωσής του:« ο... αιφνίδιος θάνατός μου αναβλήθηκε επ' αόριστον»

Read more...
 
Νεοτάκης Λουκανίδης – (Σαββάτο 13 Ιανουαρίου 2018) PDF Print E-mail

Η πρώτη φορά που πήγα στο γήπεδο μόνος, ήταν στις αρχές της δεκαετίας του '70.  Στη Λεωφόρο είχα δει τη γενιά του Wembley, στη Νέα Σμύρνη  τον συμπαθή Πανιώνιο των διεθνών Στάθη Χάιτα και Γιώργου Δέδε. Αργότερα στα Φιλαδέλφεια την αέρινη Α.Ε.Κ. των Μίμη Παπαϊωάνου, Θωμά Μαύρου & Ντούσκο, στην Τούμπα τον Μεγαλέξανδρο Κούδα και στο Καυτατζόγλειο το μάγο Βάσια.

Τον Νεοτάκη Λουκανίδη όμως, δεν τον πρόλαβα, δεν τον είδα ποτέ αγωνιζόμενο. Καταλάβαινα όμως ότι ανήκε στους παίκτες που σε έκαναν πρώτον να πηγαίνεις στο γήπεδο και δεύτερον να συμπαθήσεις την ομάδα που έπαιζε. Το τριφύλλι εκ προκειμένω, αλλά και την Βασίλισσα δίχως στέμμα, Δόξα Δράμας.


Υπήρχε μια πελώρια μυθολογία που ερχόταν από τους πρεσβύτερους, από εκείνους που είχαν ζήσει την εποχή του και αναφέρονταν στην ποδοσφαιρική του προσωπικότητα αλλά και στην άστατη ζωή του.

Read more...
 
από τον Χρήστο στον Αντώνη - (Πέμπτη 11 Ιανουαρίου 2018) PDF Print E-mail

Δεν έχω προσωπική εμπειρία, το αντιμετωπίζω θεωρητικά, συνεπώς είναι πιθανόν να είμαι και άστοχος. Χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια, ότι οι κατέχοντες πρακτικές εμπειρίες έχουν και το μοναδικό πλεονέκτημα της ορθής προσέγγισης. Πιθανότατα δε, να μην υπάρχει καν ορθή κρίση. Στο προκείμενο τώρα.


Ο ένας γεννήθηκε το ’24 στην Κωνσταντινούπολη. Μεγάλωσε στη Δράμα και έβγαζε τα ως προς το ζην ασκώντας το επάγγελμα του υδραυλικού.  Στον χώρο του λαϊκού τραγουδιού μπήκε στα μέσα της δεύτερης δεκαετίας του ως δεύτερη φωνή, παίζοντας κιθάρα και μπαγλαμαδάκι δίπλα σε μεγάλα ονόματα του λαϊκού τραγουδιού. Έγινε ευρύτερα γνωστός, ως ερμηνευτής,  μετά τα μέσα της δεκαετίας του '60. Για μια δεκαετία γνώρισε επιτυχίες.

Οι ζωντανές εμφανίσεις του τη νύχτα έγιναν  αντικείμενο θερμών σχολίων αν όχι θαυμασμού. Οι αλλαγές στην πολιτισμική συμπεριφορά που έφερε η μεταπολίτευση τον έθεσαν στο περιθώριο. Δεν φαίνεται να έκανε πολλά προκειμένου να προσαρμοστεί. Πέθανε στην αφάνεια, στα 57 του, τον Ιούνιο του ’81. Δεν πρόλαβε ούτε την «αλλαγή» να αντικρίσει.

Ο έτερος γεννήθηκε στο Dusseldorf της Δυτικής Γερμανίας το ’70. Στα δέκα του χρόνια ήρθε στη Θεσσαλονίκη και στην πρώτη του νεότητα κέρδισε και αυτός το βιός του, ως υδραυλικός. Μπήκε στο χώρο του λαϊκού τραγουδιού στην αυγή της δεύτερης δεκαετίας του. Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 θα κατέβει από την νύμφη του βορρά στην πρωτεύουσα και θα πρωταγωνιστήσει στις μεγάλες σάλες και στη δισκογραφία.

Ένα σημερινό, πλουμιστό δελτίο Τύπου για αυτόν, θα ανέφερε: « Ερμηνευτής καρδιάς, με υπέροχη φωνή και ανεπιτήδευτη σκηνική παρουσία, επικοινωνιακός, δημιουργικός, γεμάτος ιδέες αυθόρμητος σαν παιδί και ώριμος σαν ενήλικας, κάνει τις επιλογές του πάντα με γνώμονα την καρδιά κι αυτό μέχρι σήμερα τον έχει δικαιώσει. Από την πρώτη μέρα της καριέρας του μέχρι και σήμερα βρίσκεται αδιάλειπτα στην κορυφή».

Read more...
 
Επτά εικόνες για τον Νίκο Ζουμπρούλη – (Τρίτη 9 Ιανουαρίου 2018) PDF Print E-mail

Εγκατέλειψε τα εγκόσμια στις 27 Δεκεμβρίου του 2017, ο Νίκος Ζουμπρούλης.

Φυσιογνωμία ευγενική και εκπρόσωπος σεβαστός  της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς του ελληνικού μότορσπορ.

Ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων, κατ’ αρχάς, στο επάγγελμα, οι παλαιότεροι θα θυμούνται στο κατάστημά του, στην οδό Αρχελάου λίγα μέτρα μετά την διασταύρωση με την Β. Γεωργίου, στο Παγκράτι.

Τίμησε τόσο τη θέση του οδηγού όσο και εκείνη του συνοδηγού δίπλα σε μερικά από τα πιο διαλεκτά ονόματα της εποχής του.

Αριστερά, τον βλέπουμε το Σάββατο 2 του Οκτωβρίου του ’71, στις δοκιμές κατάταξης του αγώνα ταχύτητας στην πόλη της Ρόδου.

Στην ανάβαση προφήτη Ηλία που είχε ολοκληρωθεί πριν λίγες ώρες εκείνη την μέρα, είχε τερματίσει πέμπτος πίσω από το άλλο ΤΤ του Φίλιππου Αντωνιάδη.

Ας τον μνημονεύσουμε με έξι εικόνες ακόμα, από εκείνη την τόσο διαφορετική εποχή.

 

Read more...
 
Για το παρελθόν και το μέλλον της Κούβας – (Κυριακή 7 Ιανουαρίου 2018) PDF Print E-mail

Η πρόσφατη επίσκεψη της  επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Διπλωματίας στην Κούβα, και η δήλωσή της, ότι η συνεργασία Ε.Ε. - Κούβας είναι πιο στενή από ποτέ, δίνει την αφορμή για μερικές σκέψεις. Στις ειδήσεις αναφέρονται μεταξύ άλλων πως: «στην διήμερη επίσκεψη της στο νησί της Καραϊβικής η Federica Mogherini, αφού συναντήθηκε  με τον πρόεδρο Raul Castro, τόνισε ότι η Κούβα έχει αναδειχθεί στον πρώτο εμπορικό και επενδυτικό εταίρο της Ευρώπης».

Η Ιταλίδα επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας της Ε.Ε., η οποία στα νιάτα της έκανε την ιδεολογική διέλευση από το κομμουνιστικό μονοπάτι, ανακοίνωσε την αποστολή αντιπροσωπίας της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων στην Αβάνα.

Κούβα. Μόλις εκατό χρόνια μετά το πέρασμα του Κολόμβου στη δυτική ακτή της Αμερικάνικής ηπείρου, η Ιστορία μας διδάσκει,  πως το 90% των αυτοχθόνων Κουβανών εξολοθρεύτηκε είτε από το Ισπανικό σπαθί, είτε από ασθένειες που κόμισαν οι κονκισταδόρες, όπως  η ιλαρά και η ευλογιά.

Read more...
 
Νιότη - (Παρασκευή 5 Ιανουαρίου 2018) PDF Print E-mail

Ο κινηματογράφος του Paolo Sorrentino είναι ποίηση με εικόνες. Είναι λυρισμός. Μας το θυμίζει και στη Νιότη. La Giovinezza στη γλώσσα του σκηνοθέτη. Που μας ήρθε μετά το Il Divo και την Τέλεια Ομορφιά. Ο Ιταλός δημιουργός χρησιμοποιεί τα ίδια εργαλεία και παράγει το ίδιο εξαίσιο αποτέλεσμα. Πατάει πάνω σε  φυσιογνωμίες ιδιαίτερες, σε ειρηνικά τοπία, διανθισμένα με διαλόγους κατά μείζονα λόγο ευφυείς, και σε λεπτές ιδέες .

Στη Νιότη αξιοποιεί μια τετράδα λαμπρών ερμηνευτών. Ο οσκαρικός Βρετανός Michael Caine, μας προσφέρει ένα ακόμα υψηλό δείγμα ηθοποιίας, ενώ ο  επίσης γεννημένος την δεκαετία του ’30 Αμερικανός Harvey Keitel στέκεται σε αντίστοιχο επίπεδο. Παρούσες και οι νεότερες γενιές με εκπροσώπους την Rachel Hannah Weisz και τον νεότατο Paul Franklin Dano ακολουθούν με εξίσου άριστες ερμηνείες. Κοντά τους και η Jane Fonda σε ένα γρήγορο αστραφτερό πέρασμα.

Κάτι που αξίζει μιας μνείας αναφορικά με τις γενιές των ηθοποιών, είναι το γεγονός ότι ο Caine δεν ολοκλήρωσε ούτε καν τις εγκύκλιες σπουδές, σε αντίθεση με την σύζυγο του  Daniel Craig, Rachel Weisz, η οποία,  ανάμεσα στα διάφορα πτυχία της είναι και απόφοιτος του Trinity Hall του Cambridge.

Read more...
 
...ανάμεσα σε requiem και καζαμία - (Τετάρτη 3 Ιανουαρίου 2018) PDF Print E-mail

Δευτέρα απόγευμα. Στο βουνό, με διάθεση για απολογισμό για τη χρονιά που πέρασε και προβλέψεις για αυτή που έρχεται. Ο  ήλιος  έκανε το τελευταίο, σύντομο δρομολόγιο πριν κρυφτεί απέναντι, πίσω από το δυτικότερο βουνό.

Πολλές μέρες του Δεκέμβρη, ήρθαν με μια ακολουθία από  λαμπρές, ξεχωριστές δύσεις. Στην Αττική τουλάχιστον. Στο ερώτημα: τι κάνει μια δύση ξεχωριστή;  η απάντηση είναι:

Read more...
 
Καλό παιδί. – (Δευτέρα 1η Ιανουαρίου 2018) PDF Print E-mail

Δεν έχει περάσει και πολύ καιρός από τότε, που πίστευα ότι η Πρωτοχρονιά ήταν μια θαυμάσια ευκαιρία να γυρίσεις σελίδα, να αλλάξεις πράγματα. Να κυνηγήσεις  κάτι που επιθυμείς ή κάτι που πρέπει να γίνει.


Μισός αιώνας, μοναχά έχει περάσει. Από τότε που ξυπνούσες το πρωί της πρώτης μέρας του νέου έτους και έλεγες στο παιδικό πρόσωπο που κοιτούσες στο καθρέπτη: Να μην ξαναπώ κανένα ψέμα. Να μην ξανακάνω αταξίες. Να γίνω καλύτερος μαθητής. Να μην στεναχωρώ τους δίπλα μου. Ένα κατεβατό από Μην και Να. Για να είσαι καλό παιδί.

Η πρώτη του χρόνου, δεν ήταν κάτι αδιάφορο  ή αμελητέο. Ήταν εφαλτήριο. Κάτι σαν σοβαρή ηθική υποχρέωση. Αλλά όσο δυνατή ήταν η επιθυμία να υποσχεθείς, άλλο τόσο ισχυρή ήταν η καθημερινότητα που σιγά – σιγά, γλυκά και τρυφερά ανέτρεπε τις υποσχέσεις.

Read more...
 
More Articles...