Αθλητικά

Ο αθλητισμός αποτελεί πλέον ένα τεράστιο παγκόσμιο κίνημα, με μια πελώρια οικονομική ισχύ, την αντίστοιχη αδράνεια αλλά και αδιαφάνεια.

Πέρα από business, είναι θέαμα, δημιουργεί ακραία συναισθήματα, γεννά βία και όλα δείχνουν ότι ο O. Wilde το είχε δει να συμβαίνει πριν συμβεί, τουλάχιστον στην έκταση των ημερών μας, διατυπώνοντας την άποψη πως : «είναι πόλεμος δίχως όπλα.»

Παρακολουθούμε αυτές τις σύγχρονες εκφράσεις των αθλητικών γεγονότων και σχολιάζουμε.



Ο Μuhammad, ο Αυγουστίνος & ο Goran – (Κυριακή 4 Απριλίου 2021) PDF Print E-mail

Πάνω στην αγωνιστική του ακμή, που είχε την ατυχία να συμπέσει στο φούντωμα του πολέμου της Ινδοκίνας και πριν ξεσπάσει το εσωτερικό αντιπολεμικό ρεύμα, ο Muhammad Ali, αρνήθηκε να στρατευτεί. Οι επιπτώσεις δεν ήταν ούτε μικρές, ούτε λίγες.


Με το γνωστό του ύφος δήλωσε πως:  «Δεν γνωρίζω τίποτα για το Βιετνάμ και δεν έχω τίποτα να χωρίσω με τους Βιετκόνγκ. Τουλάχιστον, αυτοί δεν με φωνάζουν νέγρο» και συμπλήρωσε ότι «Όχι, δεν θα πάω 10.000 μίλια μακριά από το σπίτι μου, για να βοηθήσω να σκοτώσω και να κάψω ένα άλλο φτωχό έθνος απλώς για να συνεχίσω την κυριαρχία των λευκών». Ήθελε πολύ θάρρος για να τα πεις και πολύ περισσότερο για να τα ακολουθήσεις αυτά τότε.

Read more...
 
Αθλητικά δρώμενα – (Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2021) PDF Print E-mail

Η αθλητική επικαιρότητα μας κόμισε τις τελευταίες μέρες, όλως ενδιαφέρουσες ειδήσεις.

Από το χώρο του ποδοσφαίρου, του μπάσκετ και των μηχανοκίνητων σπορ.

Read more...
 
Αλλόκοτα λόγω εποχής και εποχών – (Τετάρτη 26 Αυγούστου 2019) PDF Print E-mail

Για τα αθλητικά τεκταινόμενα γίνεται η αναφορά. Σε ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο χωρίς θεατές, έγινε το τελικός της πιο σπουδαίας αναμέτρησης σε συλλογικό επίπεδο της γηραιάς ηπείρου. Του περίφημου Champions League, ή κυπέλλου πρωταθλητριών όπως ήταν η ονομασία του όταν ξεκίνησε το 1955 μέχρι το 1992 που πήρε το σημερινό του όνομα και την τρέχουσα μορφή.

Το έπαθλο διεκδίκησε η Bayern από το Μόναχο της βαθιάς Γερμανίας και η Paris Saint-Germain από την πόλη του Φωτός, το Παρίσι. Επαληθεύοντας για μια ακόμη φορά την ρήση του Gary Lineker ότι «το ποδόσφαιρο είναι απλό άθλημα, 22 παίκτες κυνηγούν μια μπάλα για 90 λεπτά και στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί», η Βαυαρική ομάδα κατέκτησε το τρόπαιο. Το πόσο Γερμανική ήταν αυτή η ομάδα βέβαια, είναι ένα ερώτημα.

Read more...
 
για την εποχή του κυρ-Νίκου (Παρασκευή 26 Ιουνίου 2020) PDF Print E-mail

Τα αθλητικά φύλλα και οι αντίστοιχοι ιστότοποι, πλημμύρισαν από τις ατάκες, τις στιγμές και τα γεγονότα της ζωής του Νίκου Αλέφαντου, που άφησε τα εγκόσμια έχοντας κλείσει έναν κύκλο  81 ετών παρουσίας. Καταλαβαίνω ελάχιστα από τις τεχνικές γνώσεις, περί ποδοσφαίρου,  συνεπώς είμαι ακατάλληλος να κρίνω το έργο του. Εξ’ όσων θυμάμαι, οι κρίσεις για αυτόν πλανώνται από το να τον χαρακτηρίσουν σχεδόν άσχετο και γραφικό, έως να τον παρουσιάζουν ως μάγο της προπονητικής. Ίδινο της φυλής μας αυτό.

Σε αυτό που δεν υπάρχει αμφιβολία είναι ότι Αλέφαντος φεύγοντας από τη ζωή, τράβηξε μαζί του μια ολόκληρη εποχή. Το μοντέλο συμπεριφοράς του, δεν μπορεί να σταθεί πλέον χωρίς αυτόν. Το πήρε μαζί του το καλούπι ο κυρ Νίκος.

Αν έπρεπε να σταθώ σε μια και μόνο φάση της πολυποίκιλης ζωής του, θα διάλεγα το πλάνο  από τον αγώνα στη Ριζούπολη πριν Το ντέρμπυ της Λεωφόρου, τον Μάρτη του '04.  Έχει τελειώσει το ματσάκι, το έχει πάρει και κατευθύνεται στα αποδυτήρια. Ο σκληρός πυρήνας τον οπαδών, τον αποθεώνει όχι τόσο για την νίκη, όσο διότι πιθανότατα τον αναγνωρίζουν σαν έναν από αυτούς και κραυγάζουν εν χορώ: «Νικόλα - Νικόλα γάμησέ τα όλα». Ο κόουτς σηκώνει το κεφάλι, τους βλέπει και την επόμενη στιγμή ενώ χειρονομεί με ένταση, διαβάζω στα χείλια του: «Εγώ θα τους γαμήσω και στη Λεωφόρο».

Αυτό ήταν το μεγάλο του όνειρο, η μεγάλη του στιγμή. Δεν τον ενδιέφερε τίποτα άλλο. Να τον φωνάξει ο πρόεδρος την ώρα που η ομάδα παραπαίει, να θέλει εξι αγωνιστικές να λήξει, να είναι πίσω στη βαθμολογία, να πάει στη φωλιά του αντίπαλου, να σταθεί στη ζούγκλα του εκτός έδρας χωρίς το λαό του και να τους πάρει τσαμπουκαλίδικα το διπλό.

Το είχε και βρισκόταν ελάχιστα λεπτά πριν την εκπλήρωση, αλλά το επεισόδιο μεταξύ Κυριάκου και «Ζιό» δεν το είδε, ή έκανε ότι δεν το είδε ο διαιτητής. Το παιχνίδι γύρισε και η μεγάλη στιγμή δεν ήρθε ποτέ. Ο ίδιος καταθέτει ότι δεν ήθελε τίποτα άλλο. Ούτε Εθνική, ούτε άλλες διακρίσεις. Τίτλο με τον Ολυμπιακό ήθελε μέσα από το διπλό στη σφηκοφωλιά της Λεωφόρου όπου θα στεκόταν όρθιος, παλικάρι νικητής και πρωταθλητής.

Read more...
 
Jānis Lūsis – (Κυριακή 3 Μαίου 2020) PDF Print E-mail

Τέλη Οκτωβρίου 1972. Στην Ελλάδα η χούντα περνά τον τελευταίο ήσυχο έτος της. Στα αθλητικά δρώμενα ο Ολυμπιακός επιστρέφει με μια τεσσάρα από το White Hart Lane, παρά το γεγονός ο Παναγιώτης Κελεσίδης έκανε σπουδαία εμφάνιση, βγάζοντας και πέναλτι του μουντιαλικού Martin Peters.

Λιγότερο άσχημα ο δικέφαλος του Νότου, που επέστρεψε στο Ελληνικό, από το νεφοσκεπές Anfield με μια τριάρα στις αποσκευές του, αλλά και με δίκαια παράπονα για τη διαιτησία καθώς και με μια αξιοπρεπή εμφάνιση. Στο ίδιο ταμπλώ και ο Παναθηναϊκός του Wembley που θα αποκλειστεί περιπετειωδώς,, με τρείς αγώνες, από την CSKA Σόφιας.

Νωπές επίσης οι μνήμες από τους Ολυμπιακούς αγώνες στο Μόναχο, με το ματοκύλισμα να μην μπορεί να ξεχαστεί, αλλά και τα άλλα, τα όμορφα τα αθλητικά. Τον Lase Viren με τα δυο χρυσά σε 5 και 10 χιλιόμετρα, τις νίκες στα 100 και 200 του Σοβιετικού (Ουκρανού) Valeriy Borzov,  τον 23χρονο John Akiι Bua από την Ουγκάντα του Αμιν Νταντά, που μαζί με το χρυσό στα 400 εμπόδια σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ, την 16χρονη  δυτικογερμανή Ulrike Meyfarth που επικράτησε στο ύψος γυναικών, την νεότερη  χρυσή ολυμπιονίκη στο αγώνισμα, μέχρι σήμερα.

Έγινε και μια άνευ προηγουμένου μάχη, στον ακοντισμό ανδρών. Ο χρυσός Ολυμπιονίκης του Μεξικό, Σοβιετικός  Jānis Lūsis, πήγε στο Μόναχο έχοντας νέο παγκόσμιο ρεκόρ με 93.80, που είχε πετύχει στη Στοκχόλμη, μόλις έξι εβδομάδες πριν  από την έναρξη των Ολυμπιακών αγώνων.

Read more...
 
Mundobasket 2019 – (Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Η κατάληψη της 11ης θέσης από το εθνικό μας συγκρότημα, αντιμετωπίστηκε ως αποτυχία, Υπήρξαν και πιο ακραίες φωνές που την είδαν περίπου σαν εθνική τραγωδία. Λες και η οποιαδήποτε διάκριση, θα προσέθετε κάτι στο  ευρύ κοινό ή τώρα που μείναμε εκτός δεκάδας χάσαμε κάτι ουσιώδες.


Επαγγελματικός αθλητισμός με δόσεις εθνικιστικής υπερβολής, κουβέντες για τις ικανότητες του προπονητή, για τη δομή της Ομοσπονδίας, ακόμα και για τους πέντε που τρέχουν πάνω στο παρκέ. Δύσκολο, σκληρό, ενδεχομένως και άδικο τουρνουά, με διαιτητές που προβλημάτισαν και με ένα νέο βαθμολογικό σύστημα κάπως τιμωρητικό.

Read more...
 
1979 – 2019 Σαράντα (μπασκετικά) χρόνια - (Κυριακή 1η Σεπτεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Σήμερα, πρώτη μέρα του Φθινοπώρου, η εθνική Ελλάδος μπάσκετ δίνει τον πρώτο της αγώνα στο πιο σημαντικό τουρνουά του πλανήτη. Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών. Είναι η 18η διοργάνωση του θεσμού, φιλοξενείται στην Κίνα, όπου για πρώτη φορά θα λάβουν μέρος 32 χώρες αντί για 24 και το Ελληνικό συγκρότημα μετέχει στον έκτο όμιλο με αντιπάλους το Μαυροβούνιο, την Βραζιλία και την Νέα Ζηλανδία.


 

Με υψηλές προσδοκίες και μέσα σε κλίμα θετικό ταξίδεψε στην Ασία η Εθνική. Μετά από αρκετά άγονα, από διακρίσεις, χρόνια, το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, στελεχωμένο με τον πολυτιμότερο παίκτη του πιο απαιτητικού πρωταθλήματος του κόσμου, αλλά και μια σειρά διακεκριμένους παίκτες στο Ευρωπαϊκό χώρο έχει λόγους να είναι αισιόδοξο.

Read more...
 
Allen & Lewis – (Σαββάτο 16 Φεβρουαρίου 2019) PDF Print E-mail

Ο ένας γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου του ’75, μέσα σε ένα καθεστώς φτώχιας με Φ κεφαλαίο, σε ένα γκέτο στα προάστια του Hampton της Virginia, από 15χρονη μάνα και απόντα πατέρα.

Ολόγος για τον Allen Ezail Iverson.

Ο άλλος σχεδόν 10 χρόνια αργότερα. Στις 7 του Γενάρη του '85. Πατέρας μαύρος, μητέρα λευκή, αυτό που στα σπανιόλικα αποκαλείται Cholo ή στα Ελληνικά μιγάς.

Ήταν ο Lewis Carl Davidson Hamilton.

Τι κοινό μπορεί να τους συνδέει;

Read more...
 
Σάββας - (Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2019) PDF Print E-mail

Τα 58 του χρόνια έκλεισε, χθες, ο Σάββας Κωφίδης. Μια ιδιαίτερη, περίπτωση ανθρώπου. Πορεύτηκε και πορεύεται πάνω σε πολύ σπάνιους συνδυασμούς δραστηριοτήτων. Αυτό δε, που κάνει έτι περαιτέρω σπάνια την περίπτωσή του, δεν είναι μόνον το τι, αλλά και το πως το κάνει.


Γεννήθηκε το ’61 στην Άλμα Άτα, τότε που η πόλη ήταν η πρωτεύουσα της  Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Καζακστάν. Με ποντιακή καταγωγή και προγόνους που γνώρισαν τους σταλινικούς εκτοπισμούς από την μητρική γη. Στην ηλικία των έξι ετών, έρχεται μαζί με τους γονείς και τα τέσσερα αδέλφια του στη Θεσσαλονίκη.

Read more...
 
Για τον Ζοζέ - (Σαββάτο 22 Δεκεμβρίου 2018) PDF Print E-mail

Για κάπως αδιευκρίνιστους λόγους, ανήκα στο σύνολο εκείνων που δεν συμπαθούσαν τον Ζοζέ Μουρίνιο. Η μία από τις δυο κυρίαρχες αιτίες, ήταν η αγκαλιά που είχε δώσει στον Marco Materrazi μετά το νικηφόρο τελικό του C.L. με την Ιντερ, έξω από το γήπεδο σε ένα σκοτεινό πλάνο.


Τώρα γιατί με ενόχλησε αυτό, είναι άλλη μια συναισθηματική ιστορία. Διότι ο Ιταλός αμυντικός ήταν η ενσάρκωση ενός χρήσιμου, σκληρού άμπαλου, που έστειλε με δόλιο τρόπο στην εξέδρα έναν καλλιτέχνη, έναν αρτίστα του ποδοσφαίρου, τον Αλγερινής καταγωγής Γάλλο μάγιστρο Ζιζού και μάλιστα στον μεγαλύτερο όλων των τελικών.

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 Next > End >>

Page 1 of 2