Λέγοντας ιστορίες

Λένε πως η ιστορία είναι ένα παραμύθι που όλοι πιστεύουν. Λένε επίσης ό,τι το παραμύθι είναι μια ιστορία που κανείς δεν πιστεύει. Αν τα πράγματα είναι έτσι, οι ιστορίες μπορεί να λειτουργήσουν και σαν κοινόχρηστο νόμισμα της ανθρωπότητας. Από κοντά και ο Shakespeare, καθώς με την Miranda, την ηρωίδα του από το Tempest, δηλώνει ότι: «Η ιστορία σας, κύριε, θεραπεύει τη κουφαμάρα.»

Είναι η δύναμη της αφήγησης που, αιχμαλωτίζει αλλά ταυτόχρονα λυτρώνει, που δείχνει το δρόμο αλλά συνάμα εγκλωβίζει σε αδιέξοδα, που διδάσκει αλλά την ίδια στιγμή αποδεικνύει πως όσα και αν μάθεις, θα είναι πάντα λίγα. Όπως και να έχει το θέμα, δεν υπάρχουν πολλά άλλα που να γοητεύουν τόσο, όσο  

Read more...
 
οι υδρατμοί – (Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2022) PDF Print E-mail

Ναι, οι υδρατμοί στον καθρέφτη του λουτρού. Είναι ένα από τα πρώτα σημάδια ότι οι νύχτες δροσίζουν, οι μέρες ολοένα και μικραίνουν, το φως λιγοστεύει βαθαίνοντας τα μπλε, τα δένδρα φυλορρούν. Τόσες και τόσες ενδείξεις ότι καταφθάνει το φθινόπωρο. Να λοιπόν, κάτι για όσους επιχειρούν να αντλήσουν και την τελευταία σταγόνα από το καλοκαίρι που, εσπευσμένα αναχωρεί.


Για όσους ηθελημένα παραχαράζουν το ημερολόγιο πιστεύοντας ότι σήμερα δεν είναι η τελευταία μέρα του Σεπτέμβρη αλλά η 61η Αυγούστου. Τέτοιου είδους παραχαράξεις στην  εποχή της ταχύτητας, του άγχους, των συνεχών επικοινωνιών, του διαδικτύου, της πίεσης και της ανασφάλειας κρίνονται πλέον, ως σχεδόν απαραίτητες.

Read more...
 
Ο Θεσμός - (Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2022) PDF Print E-mail

Υπάρχουν πολίτες που πιστεύουν ότι ο θεσμός της Βασιλείας είναι ξεπερασμένος. Άλλοι, πάλι,  θεωρούν ότι είναι όμορφος. Υπάρχουν και εκείνοι που δεν τους έχει απασχολήσει το ζήτημα. Ας υποτεθεί ότι ζούσαμε τον πέμπτο αιώνα π.Χ. και ο σχεδόν εξηκοντούτης βασιλιάς, μάς οδηγούσε στο πεδίο της μάχης όπου του έλεγε ο αντίπαλος, με υπέρτερες δυνάμεις, βασιλιάς να παραδώσει τα όπλα του. Ο βασιλιάς μας του απαντούσε: «έλα πάρτα», έχοντας κατά νου ότι οι πιθανότητες να επικρατήσει στη μάχη όσο ανδρεία και αν έδειχναν τα στρατεύματά του, όσο ευφυή στρατηγική ταχτική εκπονούσε και ο ίδιος ήταν μηδαμινές.


Λίγες ώρες αργότερα ο βασιλιάς μας, ηγείται της μάχης και φονεύεται από τους αντιπάλους, όπως και όλοι οι αξιωματικοί και οπλίτες του. Με αυτό τον τρόπο καταδεικνύει στο διηνεκές τις υποχρεώσεις της Μοναρχίας. Με τον ίδιο τρόπο η ηγεσία του δεν αμφισβητείται και οι πολίτες της πολιτείας του τον αποδέχονται, τον σέβονται, τον υπακούουν. Υπό αυτές τις συνθήκες είναι πολύ δύσκολο να αμφισβητηθεί ο θεσμικός του ρόλος. Αλλά ειλικρινά τώρα, στον 21ο αιώνα ποια είναι η θέση της Βασιλείας, στα έθνη του Πλανήτη; Γιατί μπορεί να συγκινείται ένας πολίτης του Ηνωμένου Βασιλείου, του Μπαχρέιν, του Εσουατίνι, του Βελγίου, της Τόνγκα, της Νορβηγίας, της Καμπότζης και των υπολοίπων 22 κρατών που διατηρούν το θεσμό της Μοναρχίας;

Read more...
 
Μέρα που ‘ναι – (Παρασκευή 9 9ου ‘22) PDF Print E-mail

Μέρα που ΄ναι προστέθηκε άλλη μια, έστω επιλεκτική, ανάγνωση στο πόνημα του Giles Milton, Paradise lost, Smyrna 1922, The Destruction of Islam’s city of Tolerance. Ελληνικός τίτλος: Χαμένος παράδεισος. Σμύρνη 1922. Η καταστροφή της μητρόπολης του Ελληνισμού.

Στα γεγονότα της πολυτάραχης ελληνικής Ιστορίας του 20ου αιώνα, όπου περισσεύει ο πόνος και ο θάνατος, συνέβησαν σημαντικές ανατροπές όπου όμως ήταν θέμα χρόνου ώστε η κατάσταση να επανέλθει σε αυτό που θεωρείται «καλό», ή «φυσιολογικό». Για παράδειγμα, οι δικτατορίες έδωσαν τη θέση τους σε κοινοβουλευτικές δημοκρατίες, η τριπλή Κατοχή πήρε τέλος τον Οκτώβριο του ’44. Επίσης ο Εμφύλιος, αν και χρειάστηκε μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την τη λήξη του, τον Αύγουστο του ’49, ξεπεράστηκε. Έστω και με μεγάλες απώλειες, έστω και με βαθιά τραύματα υπήρξε ένα είδος αποκατάστασης. Προχωρήσαμε σε κάτι που ήταν καλύτερο.

Το ότι συνέβη όμως έναν αιώνα νωρίτερα, τέτοιο μήνα το 1922 στην Σμύρνη και την ευρύτερη περιοχή, κορύφωση ζυμώσεων και σφαλμάτων ετών, είχε ένα μοναδικό χαρακτηριστικό. Δεν υπήρξε και κατά τα φαινόμενα δεν μπορεί να υπάρξει αποκατάσταση. Το γεγονός της βίαης απομάκρυνσης του Ελληνισμού από την Ιωνία, είχε το χαρακτήρα του τελεσίδικου. Τρείς χιλιετίες παρουσίας, δημιουργίας τελείωσαν. Για πάντα. Πέρα από τον ανυπολόγιστο πόνο του ξεριζώματος, τα αναρίθμητα εγκλήματα, το αίσχιστο σημείο απανθρωπιάς,  το βαρύτερο ίσως κόστος ήταν και παραμένει το οριστικό της υπόθεσης.

Read more...
 
Με αφορμή το «Η τελευταία μπλόφα» - (Κυριακή 28 Αυγούστου 2022) PDF Print E-mail

Υφίσταται άραγε αντικειμενική δημοσιογραφία, αντικειμενική ιστοριογραφία; Κι όσο τα χρόνια περνούν οι πιθανότητες της αντικειμενικότητας μειώνονται ή αυξάνονται;. Διότι μπορεί, οι καταγραφές, να είναι ακριβείς σε ότι αφορά την περιγραφή των γεγονότων, μπορεί να είναι ειλικρινείς σχετικά με τις προθέσεις εκείνων που αφηγούνται,  αλλά πόσο αντικειμενικές είναι; Χωρίς αμφιβολία,  όσο πιο έντονες είναι οι εποχές τόσο πιο δύσκολη αποστολή είναι η αντικειμενικότητα.

Κυρίως διότι όλοι οι αφηγούντες έχουν μια προέλευση, μια καταγωγή. Έχουν μια διαμόρφωση, ένα επαγγελματικό περιβάλλον, ένα πλαίσιο, μια ιδεολογία. Και είναι ανθρώπινο. Πέρα από ξεκάθαρες περιπτώσεις συντεταγμένων φερέφωνων που είναι εύκολα εντοπίσιμες και ευκολότερα απορριπτέες, υπάρχει ένα μεγάλο πλήθος ερευνητών, αφηγητών που μας μεταφέρουν σπουδαία ή λιγότερο γνωστά γεγονότα τα οποία ερμηνεύουν με βάση τα βιώματά τους και την ιδεολογία τους.

Μεγάλη εισαγωγή για ένα βιβλίο που τράβηξε την προσοχή ευθύς εκ πρώτης στιγμής. Για δυο κατ’ αρχάς λόγους. Πρώτα διότι αναφέρεται σε μια πολύ ιδιαίτερη, πρωτοφανή χρονική περίοδο που τάραξε τον τόπο και θα μπορούσε να έχει ακόμα μεγαλύτερο αντίκτυπο. Ακολούθως διότι οι καταγράφουσες βρέθηκαν στο επίκεντρο των εξελίξεων, έβλεπαν, άκουγαν τις εξελίξεις εν τη γεννέση τους και είχαν πρόσβαση σε πληροφορίες και επαφές που πολύ λίγοι είχαν.

«Η τελευταία μπλόφα» που συνέγραψαν η Ελένη Βαρβιτσιώτη και η Βικτωρία Δενδρινού, αναφέρεται  «στο παρασκήνιο του 2015, στις συγκρούσεις και στο plan B».  Είναι η πολύ κρίσιμη χρονική περίοδος, όπου στην Ελλάδα αναλαμβάνει την ευθύνη της κυβέρνησης το αταίριαστο ιδεολογικά σχήμα των ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ και ΑΝ.ΕΛ.

Read more...
 
Δεκαπενταύγουστο – (Τρίτη 16 Αυγούστου 2022) PDF Print E-mail

Θεμελιώδης γιορτή της Ορθοδοξίας και κατά συνέπεια του νεοελληνικού κράτους ως επίσημη αργία. Είναι η Κοίμηση της Θεοτόκου. Οι πιστοί γιορτάζουν με λαμπρότητα τον θάνατο, την ταφή, την ανάσταση και τη μετάστασή της στους ουρανούς. Σε σχετική εικονογραφία του 12ου αιώνα εμφανίζεται και το επεισόδιο του Εβραίου Ιεφωνίου, ο οποίος επιχείρησε να σπάσει το φέρετρο της Παναγίας αλλά ο άγγελος επενέβη και απέκοψε τα χέρια του φιλόδοξου δράστη. Αναφέρεται επίσης ότι κατά τη μεταφορά του λειψάνου, για την ταφή, στον κήπο της Γεθσημανής άλλοι φανατικοί Ιουδαίοι αποπειράθηκαν να ανατρέψουν το νεκροκρέβατό της, αλλά τυφλώθηκαν. Αυτά για τους πιστούς. Για τους υπόλοιπους τα προηγούμενα είναι είτε άγνωστα, είτε απίστευτα. Οι πιστοί θα γεμίσουν τους ναούς, οι υπόλοιποι τις παραλίες. Υπάρχει και ένα μικρό κοινό σύνολο που θα κάμει και τα δυό.


Αξημέρωτα πάντως, οι δρόμοι της πρωτεύουσας ήταν άδειοι και η πόλη στα πιο ήρεμά της. Ελάχιστες αναπνοές ζωής από ολίγιστους περιπτεράδες που είχαν φωτίσει και ανοίξει τα λιλιπούτεια πολυκαταστήματά τους.

Read more...
 
για έναν ήσυχο Αύγουστο – (Κυριακή 31 Ιουλίου 2022) PDF Print E-mail

Ήρθε ο καθηγητής στα Μέσα και μας είπε πως ότι δεν έχει καεί έως τώρα θα καεί στο μέλλον. Ήταν μια συγγενής άποψη με εκείνη που κυκλοφορεί για την Πανδημία. Πως δηλαδή όσοι δεν έχουν νοσήσει, εμβολιασμένοι ή όχι, θα νοσήσουν.


Αν σε αυτά προστεθεί ο πόλεμος που μαίνεται στην ευρύτερη γειτονιά μας, οι θεατρικές παραστάσεις των ποινικολόγων, οι δικονομικές απόψεις των ηθοποιών, η βία που αναδύεται από την κοινωνία και περνά μετά πάσης επισημότητας στα Μέσα, οι δέουσες δόσεις φόβου με καύσωνες, τσούχτρες, φονικούς ιχθείς, τους μόνιμα απειλούντες γείτονες και μια πρωτόγνωρη μορφή άσκησης εξουσίας, δεν απομένουν και πολλά περιθώρια θερινής ησυχίας.

Read more...
 
Οι Ελληνικές στιγμές του Paddy – (Τρίτη 26 Ιουλίου 2022) PDF Print E-mail

Απών, είναι πλέον, από τον μάταιο κόσμο μας, ο γεννημένος στο Belfast το 1933, Paddy Hopkirk διακεκριμένη περσόνα του παγκόσμιου μότορσπορ. Ανήκε σε εκείνη τη γενιά των οδηγών στα πρωτόλεια βήματα του επαγγελματισμού, που συμμετείχαν και επικρατούσαν στα ράλυ του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, στις 24 ώρες του Le Mans, στις φοβερές αναμετρήσεις του Targa Florio, αλλά και στους μαραθώνιους αγώνες Λονδίνο – Σίδνεϊ, ή Λονδίνο – Μεξικό. Εποχές ξεχασμένες όσο και μοναδικές.


O Ιρλανδός, ταν μέλος των τριών σωματοφυλάκων της British Motor Corporation, μαζί με τους Φινλανδούς Timo Timo Mäkinen και Rauno Aaltonen. Δεν περιορίστηκαν στο να πρωταγωνιστήσουν στο χώρο των ευρωπαϊκών ράλυ, αλλά άθελά τους συνέτειναν στη δημιουργία πολιτιστικής κίνησης. Το κυρίαρχο εργαλείο για αυτό ήταν το mini, το όχημα που σχεδίασε ο Σμυρνιός Αλεκ Ισιγώνης. Έγινε αναπόσπαστο κομμάτι των swinging sixties, άλλο ένα βήμα σε εκείνη την πρωτόγνωρη συνθήκη ελευθερίας.

Οι αγωνιστικές του επιτυχίες που ήρθαν απέναντι σε μεγαλύτερα και ισχυρότερα αυτοκίνητα δημιουργώντας έτσι μια δημοφιλή, νεανική, παγκόσμια εικόνα. Το 1969, όταν πια μοιραία έσβηνε το αγωνιστικό άστρο του mini, κράτησε τον πρώτο ρόλο και σε μια ταινία, σταθμό αποθέωσης της νέο - βρετανικής κουλτούρας. The Italian job, ήταν ο τίτλος. Θυμόμαστε την παρουσία του P. Hopkrk στην Ελλάδα, από τη διετία 1966 – 1967, και τις δυο νίκες του στο Δ.Ρ.Α. που έγιναν μια.

Read more...
 
24 ήταν - (Κυριακή 24 Ιουλίου 2022) PDF Print E-mail

Από τις νύχτες που δεν μπορείς να ξεχάσεις. Δεύτερη πρωινή της Τετάρτης 24ης Ιουλίου του 1974. Μια ατελείωτη ουρά από κόκκινα στίγματα των αυτοκινήτων που κατέβαιναν τη Βουλιαγμένης με προορισμό το ανατολικό αεροδρόμιο του Ελληνικού. Τα γονικά μπροστά, ο έφηβος στο πίσω κάθισμα. Υπήρχε ένας οικουμενικός ενθουσιασμός, από τις πρώτες βραδινές ώρες που ήρθε να ανατρέψει το ζοφερό κλίμα από την τουρκική εισβολή και την γενική επιστράτευση που θα αποδεικνυόταν γενική αποτυχία.


Στην σύντομη, μέχρι τότε, ζωή μου δεν θυμόμουν τόσο μαζική χαρά. Χρόνια αργότερα καθώς επεξεργαζόμουν εκείνη την οικουμενική χαρμόσυνη έκρηξη, έμεινα με την εξής απορία: Γιατί αφού τόσοι πολλοί χάρηκαν τόσο πολύ, ήταν τόσοι λίγοι εκείνοι που σήκωσαν το ανάστημά τους στη στρατιωτική δικτατορία;

Read more...
 
Για την εποχή της νεότητας του Χρήστου – (Δευτέρα 18 Ιουλίου 2022) PDF Print E-mail

Το δεύτερο τεύχος του περιοδικού «Πίστες και Δρόμοι» κυκλοφόρησε στις 15 Νοεμβρίου του 1973,  με μόνιμους συνεργάτες τους Τάσο «Σιρόκο» Λιβιεράτο, Γιώργο Μοσχού, Τάσο «Νάμνα» Μυρογιάννη, Σπύρο Τσινιβίδη και εκδότη τον Άρη Σταθάκη. Στην ταυτότητα του περιοδικού υπήρχε το όνομα του Χρήστου «Μπούμπη» Βαλασόπουλου με την ιδιότητα του Σύμβουλου Τεχνικών Θεμάτων.

Στην 34η σελίδα του τεύχους συναντάμε  τούτη η καταχώρηση. Δυο χρόνια αργότερα ο «Ιαβέρης» κατέκτησε το πρωτάθλημα Ταχύτητας και το Πρωτάθλημα αναβάσεων. Ήταν οι πρώτοι του τίτλοι. Οδήγησε το πρωτότυπο που κατασκεύασε και συντήρησε ο  Χρήστος Βαλασόπουλος. Κι επειδή η κάθε διάκριση έχει ανάλογη βαρύτητα με το μέγεθος του αντιπάλου, ας σημειωθεί ότι και στα δυο πρωτάθλημα δεύτερος ολοκλήρωσε ο Γιώργος Μοσχούς με την Ρ33Τ3, που έπρεπε να περιμένει άλλους 12 μήνες για να κατακτήσει τον τίτλο των Αναβάσεων.

Με δασείες και ψιλές, το κείμενο της ρεκλάμας αποκαλύπτει με λίγα λόγια την μοναδικότητα τoυ εγχειρήματος. Η εικόνα είναι από ανάβαση Βούλας. Ακολουθούν μερικές εικόνες και οι αντίστοιχες μνήμες για τον Χρήστο Βαλασόπουλο, από την εποχή της νεότητάς του, τώρα, που εγκατέλειψε τον μάταιο κόσμο μας.

Read more...
 
Ευτελής παρακμή – (Κυριακή 10 Ιουλίου 2022) PDF Print E-mail

Ας το προβάλουμε στο ποδόσφαιρο. Στη «μπάλα» που έχει κληρονομήσει τον πολιτισμό μας με ένα Χέιζελ, ένα Χίλσμπορο, τόσα άλλα, ενώ δεν ξεχνάμε και τους 21 νεκρούς του «Καραϊσκάκης» τον Φλεβάρη του ‘81.  Στο ποδόσφαιρο της βίας, των χούλιγκανς και των αιματηρών επεισοδίων.  Ποτέ, μα ποτέ όμως, σε αυτό το δυναμικό, πλήρους επαφής λαϊκό άθλημα που παίζεται παντού δεν έχει πανηγυρίσει μια ολόκληρη κερκίδα επειδή ο αντίπαλος ποδοσφαιριστής τραυματίστηκε. Όταν μάζεψαν, στο Euro του ’20, τον Leonardo Spinazzola από το χορτάρι με τον αχίλλειο του τένοντα δυο κομμάτια κανείς Βέλγος δεν διανοήθηκε να πανηγυρίσει. Στο ίδιο τουρνουά, όταν γύρισε ο Christian Eriksen ξανά στη ζωή, Φινλανδοί, Δανοί και όλη η εξέδρα χειροκροτούσαν.


Κι όμως, την Παρασκευή 8 Ιουλίου, όταν ο Lewis έχασε την W13 στο Q3 του Αυαστριακού G.P.και προσέκρουσε με βία στα προστατευτικά σύσσωμη η πορτοκαλί εξέδρα το πανηγύρισε λες και είχε ξανακερδίσει ο J. Cruijff το πέναλτυ στο χαμένο τελικό του ’74, στο Μόναχο. Λίγες μέρες νωρίτερα ο sir Lewis Hamilton είχε προσπαθήσει να νουθετήσει τους συμπατριώτες του, ώστε να μην αποδοκιμάζουν τον Ολλανδό αντίπαλό του. Να μην τον αποδοκιμάζουν. Σε πέντε μέρες οι οπαδοί του Ολλανδού το πήγαν ακόμα μακρύτερα. Το πανηγύριζαν επειδή ο «αντίπαλος» βγήκε, χωρίς να είναι, μάλιστα, άμεσα γνωστό, αν είχε τραυματιστεί. Στην F1, αυτό. Αδιανόητο. Εικόνα ευτελούς παρακμής.

Read more...
 
Θερινοί συλλογισμοί - (Τετάρτη 6 Ιουλίου 2022) PDF Print E-mail

Μικρή συλλογή θερινών συλλογισμών, ατάκτως ειρημένων έτσι όπως τους έφεραν οι εικόνες. Ελάχιστη σημασία έχει το που για αυτό και δεν αναφέρεται, αν και διόλου δύσκολο να προσδιοριστεί εφόσον γίνουν οι κατάλληλοι συνειρμοί.


Ελλάδα πάντως είναι. Ελληνικό καλοκαίρι και η έμφαση στην πρώτη λέξη, στον τόπο. Γιατί  αυτός απειλείται.

Read more...
 
Πριν από 124 μήνες - (Τρίτη 28 Ιουνίου 2022) PDF Print E-mail

Μου εστάλη link από την ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής. Το ανέγνωσα μετά προσοχής, το άφησα να μεταβολιστεί μερικές μέρες και το ξαναδιάβασα. Τα συναισθήματα στεναχώριας, με ολίγον από αγανάκτηση δεν έλεγαν να υποχωρήσουν. Η είδηση αφορούσε την κατασκευή ελληνικού αυτοκινήτου που έλαβε πιστοποίηση από το ελληνικό κράτος. Το σύνολο των δηλώσεων των επισήμων, υπευθύνων και γενικώς κρατικών λειτουργών, ήταν εκείνα που προκάλεσαν τα παραπάνω συναισθήματα. Το σημειώνω, διότι εκείνοι που έκαμαν την προσπάθεια της κατασκευής αγωνίζονται μια ντουζίνα χρόνια, να ξεπεράσουν τα κάθε είδους εμπόδια που θέτει η πολιτεία.

Η οποία πολιτεία ήρθε στο προσκήνιο κομπάζοντας με τους λαλίστατους εκπροσώπους της. Ειδικά ο εις εξ αυτών είναι πιστοποιημένος καθώς δηλώνει και ποζάρει επί  παντός επιστητού με τα γνωστά ευχολόγια. Για το αμαρτωλό κρατικό παρελθόν στο κεφάλαιο μονάδα κατασκευής οχημάτων στην Ελλάδα, δεν λέμε τίποτα. Απαιτούνται τόνοι γιγαμπάιτ. Σε ότι αφορά  την ουσία, δηλαδή την προσπάθεια των δημιουργών, ιδού ένα κείμενο που τους αφορά γραμμένο πριν από 124 μήνες. Ήταν Μάρτιος του 2012, όταν  συναντηθήκαμε, μιλήσαμε, είδα και οδήγησα την κατασκευή τους, με τίτλο: Η ασυνήθιστη περίπτωση του Παύλου Κεραμπού

Read more...
 
More Articles...