Για κάποιους που...

Είτε για όσους πρόσφατα μας εγκατέλειψαν, είτε για όσους η απουσία τους είναι ακόμα ηχηρή.
Λίγα λόγια για αυτούς που εγκατέλειψαν τα εγκόσμια.
Κάποιοι πλήρεις ημερών, άλλοι αναπάντεχα και αδόκητα, μερικοί με τρόπο βίαιο.



έρωτας έως αυτοχειρίας - (Τετάρτη 8 Ιουλίου 2020) PDF Print E-mail

Τρία παραδείγματα, από τρεις διαφορετικές περιπτώσεις, μεγάλων ανυπότακτων καθώς φαίνεται ερώτων, που οδήγησαν στην αυτοκτονία. Και οι τρείς αυτόχειρες ήταν γένους θηλυκού. Και στις τρεις περιπτώσεις οι αρσενικοί είχαν ήδη εγκαταλείψει τα εγκόσμια. Τέλος οι τρείς αυτές σχέσεις ήταν δομημένες  ολότελα διαφορετικά.


Είχαμε έτσι, παντρεμένο ζευγάρι που η σύζυγος δεν άντεξε την απώλεια του συζύγου, ελεύθερους εραστές εκτός γάμου που επίσης η σύντροφος δεν κατάφερε να διαχειριστεί τον θάνατο του συντρόφου της, αλλά και παράλληλη σχέση εντός γάμου με το ίδιο αποτέλεσμα. Ο χρόνος που άντεξαν οι αυτόχειρες την απώλεια των συντρόφων τους ποικίλει. Από δυο 24ωρα έως εννέα χρόνια. Θυμόμαστε τις περιπτώσεις με χρονολογική σειρά.

Read more...
 
Για τον Χρόνη - (Σαββάτο 9 Μαίου 2020) PDF Print E-mail

Την πρώτη βδομάδα του Οκτωβρίου του ’76, ο Χρόνης στα 34 του και η ταπεινότητά μου στα 19, κάναμε το πρώτο κοινό επαγγελματικό ταξίδι. Στην Ιταλία, στο πλαίσιο επιμόρφωσης της «Μοτορ Ελλάς». Επισκεφτήκαμε τα εργοστάσια στο Arese του Μιλάνο και στο Pomigliano d’ Αrco στην Νάπολη.

Τελευταίο μας ταξίδι, ήταν  τον Απρίλιο του ’18 όταν βρεθήκαμε σε συγκέντρωση και μνημονεύσαμε τον Γιώργο στα επτά χρόνια από την απώλειά του. Στο μεσοδιάστημα υπήρξαν πολλά και μεγάλα κενά μη επικοινωνίας, αλλά καμιά αλλαγή σε αυτό που πίστευε ο ένας για τον άλλο.

Αργά το Φθινόπωρο του ’13 είχαμε βρεθεί μερικές φορές στο σπίτι του στον Μαραθώνα, Μεγ. Αλεξάνδρου αν θυμάμαι καλά ο δρόμος, είχαμε συζητήσει αρκετά για το παρελθόν, για γεγονότα που μας πλήγωσαν, για πρόσωπα που μας στεναχώρησαν, αλλά πρωτίστως για αυτό που θεωρούσαμε ως κοινό και ταυτόχρονα λαμπρό παρελθόν.

Μου ενεχυρίασε, τότε, και ένα αντίτυπο του βιβλίου του: Χρόνης Βικονόπουλος: Εσείς Κάποιον Μου Θυμίζετε που είχε κυκλοφορήσει πριν τέσσερα χρόνια σε εκατό μόλις κομμάτια. Το διάβασα με προσοχή και έμαθα ακόμα περισσότερα τόσο για αυτόν, όσο και για την εποχή μας.

Κυριακή 29 Ιανουαρίου 1975. Σε μια περίοδο αίγλης της «Μότορ Ελλαάς» ο Χρόνης Βικονόπουλος και ο Περικλής Φωτιάδης στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Δεκέλειας. Οι αχυρόμπαλες οριοθετούσαν τον διάδρομο των pits από την πίστα.

Read more...
 
Αλέξανδρος Παναγούλης - (Παρασκευή 1η Μαίου 2020) PDF Print E-mail

Σαραντατέσσερα χρόνια νωρίτερα, ξημερώματα πρωτομαγιάς ο Αλέξανδρος Παναγούλης ξεψυχούσε συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος στην λεωφόρο Βουλιαγμένης. Στα 36 του χρόνια, εκλεγμένος βουλευτής με την Ε.Κ. Νέες Δυν.,   ήταν το σύμβολο της αντιδικτατορικής δράσης.

Τον Αύγουστο του ’68, ελάχιστα δευτερόλεπτα καθυστέρησης χάρισαν τη ζωή στον δικτάτορα και σηματοδότησαν την εκκίνηση  της υπέρτατης δοκιμασίας  του Παναγούλη στα μπουντρούμια των βασανιστηρίων της Ε.Σ.Α.  Ακολούθησε η δίκη στο έκτακτο στρατοδικείο με απόφαση καταπέλτη. Δις εις θάνατον.

Ο ίδιος αρνήθηκε να αιτηθεί χάριτος, αλλά καθώς υπήρξε μια παγκόσμια κινητοποίηση, το καθεστώς δεν προχωρεί στην εκτέλεση, τον μεταφέρει στις φυλακές της Αίγινας, ακολούθως στο Μπογιάτι και δεν θεωρείται πια μελλοθάνατος.

Τον Αύγουστο του ’73 επιχειρείται μια χαλάρωση, παραχωρείται γενική αμνηστία στους πολιτικούς κρατούμενους και ο Παναγούλης καταφεύγει στην Φλωρεντία για να επιστρέψει το επόμενο έτος.  Επτά καλοκαίρια μετά την απόπειρα, πάλι Αύγουστο, του ’75 ο βουλευτής πλέον Αλ. Παναγούλης καταθέτει στην πρώτη δίκη των βασανιστών τμήμα από τις εμπειρίες του:

Read more...
 
Μοss, Μonte & Hellas (Δευτέρα 20 Απριλίου 2020) PDF Print E-mail

Τον Ιανουάριο του 1952 ο Stirling Moss είναι 22 χρονών, αλλά ήδη έχει μια σοβαρή αγωνιστική καριέρα και δεκάδες διακρίσεις σε διεθνές επίπεδο. Με ένα δεκαήμερο άδειο από υποχρεώσεις συμφωνεί να συμμετάσχει στο 22ο rallye Monte Carlo.  Είναι το πρώτο του χειμερινό ράλυ, η πρώτη του εμφάνιση στο Monte και η πρώτη του συνεργασία με την Sunbeam Talbot.

Ιανουάριος 1952. Oι Stirling Moss - Desmond Scanell με το έπαθλο της δεύτερης θέσης πάνω στο καπώ του δεξιοτίμονου Sunbeam Talbot 90.

Με το νο 341 πάνω στο S.T. 90 ξεκίνησε από το Μόναχο και με  την υποστήριξη μιας  καλής ομάδας, απολύτως αφοσιωμένος στην προσπάθεια ολοκλήρωσε στην δεύτερη θέση, έχοντας διαφορά μερικών δευτερολέπτων από την Αllard PI των συμπατριωτών του, Sydney H. Allard - Guy Warburton, που επικράτησαν στον αγώνα.

Read more...
 
Joyce Wallach – (Σαββάτο 18 Απριλίου 2020) PDF Print E-mail

Ο δρόμος για την 17ετή βασιλεία του Παύλου, άνοιξε την Πρωταπριλιά του 1947. Σαν ψέμα. Τότε εγκατέλειψε αιφνιδίως τα εγκόσμια,  ο Γεώργιος Β΄ στα 57 του χρόνια. Ο θάνατος τον βρήκε πάνω στο φούντωμα του Εμφυλίου, την αδυναμία του Ηνωμένου Βασιλείου να στηρίξει πλέον την Ελληνική κυβέρνηση αλλά και την ανακοίνωση του Αμερικάνου προέδρου για το περίφημο δόγμα Τρούμαν.

Καθώς ήταν άτεκνος, ο θρόνος πήγε στον, κατά μια δεκαετία νεότερο, αδελφό του Παύλο, ο οποίος ήταν «πράος, αγαθός, ευδαιμονιστής, θρησκόληπτος, χωρίς καμιά εμβάθυνση στα κοινωνικά προβλήματα, διέθετε μια καλή λειτουργία του ενστίκτου που παρατηρείται στις κάτω του μετρίου διάνοιες», όπως τον περιέγραψε ο Γιάννης Κάτρης.

Ο Γεώργιος, είχε παντρευτεί το 1921 στα 31 του χρόνια με  πριγκίπισσα της Ρουμανίας Ελισάβετ, αλλά μετά από δέκα περίπου χρόνια γάμου το ζευγάρι βρισκόταν σε διάσταση και χωρίς απογόνους.

Σε ταξίδι του στις Ινδίες, το '35 την εποχή που ήταν έκπτωτος, γνώρισε μια γυναίκα που θα έφερνε αναστάτωση στην μάλλον ανιαρή, μονότονη ζωή του. Γεννημένη ως Joyce Wallach, θυγατέρα δικηγόρου, ίσως όχι πολύφερνη αλλά ευειδεστάτη και αντίστοιχα γοητευτική, η μελαχρινή Αγγλίδα, ήταν μια από τις πιο όμορφες νύφες του νησιού τη χρονιά που παντρεύτηκε.

Στα 1924, τότε που ενώθηκε με τα δεσμά του γάμου σε μια κοσμική τελετή  με τον δυναμικό υπολοχαγό  John Brittain - Jones πρωταθλητή πυγμαχίας που υπηρετούσε στο πρώτο τάγμα του συντάγματος Black Watch.

Read more...
 
Μανώλης Γλέζος - (Τρίτη 31 Μαρτίου 2020) PDF Print E-mail

Ο θάνατος του Μανώλη Γλέζου, μοιραία ενεργοποιεί  συναισθήματα και σκέψεις, ειδικά τέτοια εποχή. Κατ’ αρχάς να συνειδητοποιήσουμε ότι, ο εκλιπών ανήκει σε αυτές τις περιπτώσεις όπου η ζωή του φέρθηκε γενναιόδωρα. Όχι διότι σχεδόν ακούμπησε τα εκατό, αλλά γιατί φλερτάρισε αναιδώς με τον θάνατο, επί μακρώ.

Με τρείς θανατικές καταδίκες, με μια δωδεκαετία  σε φυλακές,  έξη χρόνια σε εξορίες και με δεκάδες χαμένους, με το χειρότερο τρόπο φίλους και συντρόφους, ο βίος του ξέφυγε, κατά πολύ, από το σύνηθες πλαίσιο, ακόμα και για τη χρονική περίοδο της γενιάς του.

Έτσι ένας φυσικός θάνατος, όπως τον περίεγραψε ο Ν. Καββαδίας: «θα ‘χω ένα θάνατο κοινό και θλιβερό πολύ και μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες», έμοιαζε στην δική του περίπτωση με κάτι πολύ απίθανο, όσο και καθόλου ηρωικό.

Όπως έλεγε και ο ίδιος όμως, ήρωας ήταν ο μικρός του αδελφός, ο Νίκος  ο οποίος αποχαιρέτησε τη ζωή τον Μάιο του ’44 στην Καισαριανή, στα 19 του χρόνια, έχοντας για τελευταία εικόνα τις κάνες γερμανικού εκτελεστικού αποσπάσματος. Δίπλα του τουφεκίστηκαν και Ελληνίδες, άλλο ένα δείγμα συμπεριφοράς του κατακτητή.

Κάτω από αυτές τις εμπειρίες,  η Γερμανική Κατοχή τον σημάδεψε βαθιά και ποικιλότροπα. Αλλά είναι και κάτι άλλο που  οδήγησε τη ζωή του. Τα ανεπίστροφα ταξίδια.

Read more...
 
O Σωτήρης και η εποχή του - (Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2020) PDF Print E-mail

-«Ρε συ Παύλο, ο Δαρζέντας, είναι 25 χρόνια εδώ στην εταιρεία μας και μένει σε μια καλύβα που όταν βρέχει, μπάζει νερά. Θέλω να πας να του βγάλεις άδεια και να του κτίσεις ένα σπίτι».

Έτσι και έγινε. Ποιος το πλήρωσε το σπίτι; Ο Σωτήρης

-«Ένα πρωί είχαμε μια συνάντηση στην εταιρεία. Ανάμεσα μας και ο διευθυντής εξαγωγών, ο οποίος όταν μπήκε η Αιμιλία και μας έφερε τους καφέδες είχε την κακή έμπνευση να πετάξει μια ειρωνεία για την οδοντοστοιχία της, καθότι τα απόντα δόντια ήταν περισσότερα από τα παρόντα. Σε μικρό χρονικό διάστημα η Αιμιλία τα είχε όλα».

Ποιος τα πλήρωσε; Ο Σωτήρης.
Αυτός ήταν ο Σωτήρης. Τέτοια έκανε συνέχεια.

Η αφήγηση ανήκει στον Παύλο Κανελλάκη, συμμαθητή του Σωτήρη στα Ανάβρυτα, συνοδοιπόρο στους αγώνες, στα κυνήγια, στα ψαρέματα, εργαζόμενου για σχεδόν μια δεκαετία στη ΧΡΩΠΕΙ, μα πάνω από όλα, φίλο του.


Δέκα χρόνια μετά την κοινή τους πορεία στα Ανάβρυτα, δεν είναι πια έφηβοι μαθητές. Ο Κων/νος κατέχει το ύπατο πολιτειακό αξίωμα, ο Σωτήρης είναι βιομήχανος, ο Παύλος είναι Dr. Στην απονομή του ΙΔ΄ Δ.Ρ.Α. συναντιούνται και η οικειότητα είναι έκδηλη.

Read more...
 
Οι τέσσερις - (Δευτέρα 13 Ιανουαρίου 2020) PDF Print E-mail

Η φωτογραφία από τον Απρίλιο του 2014, εικονίζει τέσσερα πρόσωπα στο αμφιθέατρο του μουσείου Αυτοκινήτου. Τέσσερις προσωπικότητες που βρέθηκαν στο χώρο του ελληνικού μότορσπορ, μέσα από ολότελα διαφορετικές συνθήκες, κάθονται στο πάνελ, προσκεκλημένοι σε ημερίδα για το Δ.Ρ.Α.


Από αριστερά, Στέφανος ΖάννοςΝίκι ΦιλίνηςΓιώργος ΡαπτόπουλοςΝίκος Γραμματικόπουλος. Είναι η πρώτη και τελευταία φορά που βρέθηκαν δίπλα – δίπλα, που φωτογραφήθηκαν μαζί.  Κανείς πια δεν είναι εν ζωή. Πρώτος παρέδωσε το carnet de route της ζωής, ο Γιώργος, τον Οκτώβριο του ’15 στα 80 του. Ακολούθησε ο Στέφανος  τον Γενάρη του '19 επίσης στα 80 του. Στο τέλος της περσινής χρονιάς, μια μέρα πριν την ονομαστική του εορτή ο Νίκος στα 84, για να κλείσει τον κύκλο λίγες μέρες αργότερα ο Νίκι, υπερπλήρης ημερών στα 100.

Λίγες εικόνες και λίγες λέξεις από την εποχή των νιάτων τους, ακολουθώντας τη σειρά των αναχωρήσεων.

Read more...
 
Νίκι 100/100 – (Σαββάτο 14 Δεκεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Ο Νίκι Φιλίνης, ανήκε σε μια συνθήκη, κάπως ξεχασμένη.

Σε μια οικογενειακή ακολουθία, που είχε ρίζες, μα και ρόλο ενεργό στο ξέσπασμα του ’21, σε μια αστική τάξη, που είχε συνειδητοποιήσει ότι υπάρχουν και υποχρεώσεις, όχι μόνον απαιτήσεις και ακατάσχετη ροπή για dolce vita.

Οι αγώνες αυτοκινήτου δεν ήταν η ζωή του, και η ζωή του δεν ήταν ένας αγώνας. Αυτά, τουλάχιστον, είχα εννοήσει αρκετά χρόνια αργότερα.

Όταν άρχισα να έχω προσλαμβάνουσες από τους αγώνες, ο Νίκι τους είχε εγκαταλείψει. Ήταν παρών στον επιχειρηματικό χώρο, ως αντιπρόσωπος, ενώ ταυτόχρονα συντηρούσε την εικόνα ενός σεβαστού προσώπου.

Μολοντούτο, είχε αφήσει ένα ισχυρό αποτύπωμα στην μικρή και αρκούντως ελιτίστικη, σε κοινωνικό επίπεδο, σκηνή των ελληνικών αγώνων αυτοκινήτου, από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 έως τις αρχές εκείνης του ’60.

Ιδιαίτερα, στον πλέον φημισμένο αγώνα του τόπου, το περίφημο Δ.Ρ.Α. Οι επιδόσεις του, ξεχώριζαν κατά πολύ από το μέσο ελληνικό όρο, ενώ σε πολλές περιπτώσεις άγγιζε τις καλύτερες των αλλοδαπών και μάλιστα, με ταπεινό, υποδεέστερο υλικό. Ήταν μια πρώτη νότα αισιοδοξίας, ότι το ημεδαπό ταλέντο, μπορούσε να σταθεί δίπλα και όχι μακριά από το εξελιγμένο αλλοδαπό.

Read more...
 
Νίκος Γραμματικόπουλος: in memoriam – (Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

O Νίκος Γραμματικόπουλος, συγκέντρωσε πάνω του ένα σπάνιο και ασύνηθες κράμα ιδιοτήτων. Είχε  ένα δουλεμένο σε υψηλό επίπεδο, για την εποχή του, μυϊκό όγκο, ο οποίος συνέθετε ένα ισχυρό, ανδροπρεπές κορμί.

Μέσα σε αυτό το παράστημα όμως, καιροφυλαχτούσε μια ευαίσθητη καλλιτεχνική ψυχή,  που μετουσίωνε την ευαισθησία σε δημιουργία καθώς και μια διαμόρφωση φωνής, ισότιμη λυρικού ποιητή.

Οι δυο αυτοί ετερόκλητοι παράγοντες,  έσιαξαν το ξεχωριστό σύνολο του Νίκου. Έτσι το πρωί, θα καθόταν σε γωνία απρόσμενη για να κινηματογραφήσει με τα δικά του ποιοτικά στάνταρτς έναν αγώνα μηχανοκίνητων και το βράδυ θα απήγγειλε κάποιους στίχους του Ρεμπώ, υπό το φως του κηρίων.

Γεννημένος στην πρωτεύουσα της Σοβιετίας, 18 χρόνια μετά τον Οκτώβρη τους, είχε αποκτήσει σημαντικά εφόδια κλασσικής παιδείας, που φρόντισε στην πορεία ολοένα να τα πλουτίζει. Ήταν μεγάλη η τύχη του Ελληνικού μότορσπορ, που βρέθηκε στο διάβα του, ο Νίκος. Πιθανότατα δε, ήταν και αντίστοιχα μεγάλη πολυτέλεια.

Κυριακή, 21η Απριλίου του ’74. Κρεμαστός Λαγός. Βηματίζει στην διαδρομή της ανάβασης της Βούλας, κρατώντας στο δεξί χέρι  μια 16άρα Bolex και στο αριστερό μια 135 με τηλεφακό.

Ήταν ο μοναδικός συνειδητός, αγωνιστικός κινηματογραφιστής εκείνης της εποχής.

Παρών στο σκηνικό του ελληνικού μότορσπορ από το ’69 έχει φωτίσει και μοντάρει χιλιόμετρα φιλμ, ατυχώς όμως, μερικά από τα καλύτερα έχουν απολεσθεί.

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 4 Next > End >>

Page 1 of 4