Κινηματογράφος

 

για την 7η Τέχνη,
τον κόσμο της,
τους πρωταγωιστές της.



Ο άγνωστος εκείνης της νύχτας (2) – (Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Το πρώτο μεταπολεμικό Βαλκανικό ράλυ διοργανώνεται στη Βουλγαρία με έδρα τη Σόφια, τον Ιούνιο του ‘65. Από την Ελλάδα αναχωρεί επίσημη Ελληνική Εθνική ομάδα. Την νίκη αποσπά Ελληνικό πλήρωμα. Ήταν οι Στ. Ζαλμάς - Σαρ. Αποστολίδης στην πρώτη νίκη Ελληνικού πληρώματος εκτός Ελλάδας. Το δεύτερο Βαλκανικό ράλυ, διοργανώθηκε στην Ελλάδα, τον Νοέμβριο του ’66 και η νίκη πηγαίνει επίσης σε Ελληνικό πλήρωμα. Στους Στ. Ζαλμά – Λεων. Αναγνώστου

Το τρίτο Βαλκανικό ράλυ, του ’67, θα διοργανωνόταν στη Γιουγκοσλαβία.  λίγους μήνες μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα. Η μη συμμετοχή των Ελληνικών πληρωμάτων είναι μια γνωστή η ιστορία, που διηγείται ο Σαράντης Αποστολίδης στο βιβλίο του «Ειδική μου διαδρομή». Ο Σαράντης  βρίσκεται στα Σκόπια, για λογαριασμό της Ε.Λ.Π.Α., προκειμένου να πάρει τις πρώτες πληροφορίες, να δει τους δρόμους και ακολούθως να ενημερώσει τους ενδιαφερόμενους. Δέχεται ένα τηλεφώνημα από τη Σύλβα Κοκκαλάνη με την εντολή να κατέβει άμεσα στην Αθήνα. Το καθεστώς είχε απειλήσει με εξορία τον πρόεδρο της Ε.Λ.Π.Α., Απόστολο Νικολαίδη, αν επέτρεπε στα ελληνικά πληρώματα να πάνε στη Γιουγκοσλαβία.

Η δικτατορία, ξεπέρασε τις από Βορά φοβίες της, μετά από τέσσερα χρόνια και επέτρεψε την διεξαγωγή του Βαλκανικού το ’71 στην Ελλάδα με σημείο εκκίνησης και τερματισμού το Παναθηναϊκό στάδιο.

Σαββάτο 27ης Νοεμβρίου του 1971, δέκα το πρωί. Η Α110 του Βούλγαρου Τσουμπρίκωφ, μόλις έχει κατέβει από την ράμπα, ανοίγοντας τον αγώνα. Η «Ελληνική» Α110, με το διπλό στις πόρτες,  ανεβαίνει στη ράμπα να πάρει εκκίνηση. Μετά από 30 ώρες συνεχούς οδήγησης, 1651 χλμ., 15 ειδικές διαδρομές και βαρύ φθινοπωρινό καιρό, με βροχοπτώσεις και ομίχλες η αναμέτρηση ολοκληρώθηκε στο ίδιο σημείο.

Η παράδοση συνεχίστηκε και ακόμα ένα Ελληνικό πλήρωμα κατέκτησε την νίκη. Ήταν οι «Σιρόκο» - Μιλ. Ανδριόπουλος. Ο σκηνοθέτης της ταινίας «Ο άγνωστος εκείνης της νύχτας», Οδυσσέας Κωστελέτος, διαλέγει σκηνές από την εκκίνηση και εξέλιξη αυτού του Βαλκανικού για να κορυφώσει και να οκλοκληρώσει το σενάριό του.

Read more...
 
κι άλλο τέλος εποχής – (Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Έσπρωχνα το XRάκι σβηστό στο ανηφόρι της Απ. Παύλου, κατά πρώτον  για να μην προκαλέσω το κοινόν αίσθημα, ακολούθως για να ζεσταθώ για το επόμενο δίωρο. Δυο μέρες πριν περάσουμε στον Νοέμβρη, δυο μέρες πριν κλείσει η θερινή περίοδος το  cine Θησείον έκανε τις τελευταίες προβολές του.

Ακόμα και το έντονο μικρό καλοκαιράκι του Οκτωβρίου έσβηνε καθώς οι νυκτερινές υγρασίες,  δεν ήταν ευχάριστες ούτε στο κλεινόν άστυ. Στο χώρο προβολής, οι εκ δεξιών σειρές από τις κόκκινες καρέκλες, είχαν ήδη αφαιρεθεί προς φύλαξη.

Είκοσι άτομα στο σύνολο, οι περισσότεροι εκ των οποίων αλλοδαποί. Κουβερτούλες για τους κρυουλιάρηδες, μαξιλαράκια για τους καλομαθημένους, κουβεντούλα, σε γλώσσα βαριά κεντροευρωπαϊκή οι κακομαθημένοι, ακόμα και όταν ξεκίνησε η προβολή. Συνετισμός με μια παρατήρηση λίγο πέρα από τα όρια της ευγενούς συμπεριφοράς ...και πάμε.

Read more...
 
Ο άγνωστος εκείνης της νύχτας (1) – (Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Το 1972 αποτέλεσε μια καθοριστική καμπή στο Ελληνικό μότοσπορ. Ο θανάσιμος τραυματισμός του Γιάννη «Μαύρου» Μεϊμαρίδη, την πρώτη Κυριακή του Οκτωβρίου του ’71 στον αγώνα ταχύτητας στην πόλη της Ρόδου, σηματοδότησε το τέλος των street circuits. Μας είναι δύσκολο στις μέρες μας, μέσα στην μεγάλη αφοσίωση που ακολουθείται στο κεφάλαιο ασφάλεια, να αντιληφθούμε την διοργάνωση αγώνων στους δρόμους πόλεων. Ακόμα πιο δύσκολο είναι να νιώσουμε την μαγεία και την διαφορετικότητα που είχαν.

Ήταν ένα ταξίδι που ξεκίνησε ως κομμάτι εορτασμού για τα δέκα χρόνια της ενοποίησης της Δωδεκανήσου με την πατρίδα, καθώς η Ρόδος ήταν εκείνη που φιλοξένησε αγώνα ταχύτητας πόλης για πρώτη φορά το ’58.

Κυριακή 29 Ιουνίου 1958, Ρόδος. Εκκίνηση του πρώτου αγώνα ταχύτητας σε Ελληνική πόλη. Από αριστερά η G.S.V.του νικητή Κ. Σπηλιωτάκη, στην μέση, με τον άσο στις πόρτες και  η XK 140 του δεύτερου   Ν. Παπαμιχαήλ και η G.S.V. του τρίτου A. Μίχου με το νούμερο 4. Στη τρίτη σειρά ξεχωρίζει, αριστερά, η DB του Δημήτρη Νομικού.


Ακολούθησε το επόμενο έτος, το '59, η Κέρκυρα και τα Χανιά για μια μοναδική φορά το ’71, αναμετρήσεις όλες αυτές που προσμετρούσαν σε πρωταθληματικούς τίτλους. Εκτός πρωταθλημάτων όμως τελέστηκαν και αγώνες στη Βέροια και στην Ν. Σμύρνη. Οι τόσο ξεχωριστές αυτές στιγμές, κράτησαν 13 χρόνια. Ο κύκλος τους έκλεισε με έναν θάνατο.

Read more...
 
Diego Maradona – (Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2019) PDF Print E-mail

H τρίτη ντοκιμαντερίστικη δουλειά του Asif Kapadia, είναι μια ακόμα προσωπογραφία. Μόνο που αυτή τη φορά, αφορά πρόσωπο που βρίσκεται εν ζωή. Το 2010 ο Βρετανός σκηνοθέτης δημιούργησε  το «Senna», μια μεστή συγκινητική αναφορά για τον Βραζιλιάνο πιλότο, το 2015 το «Amy» κάτι αντίστοιχο για το άστρο της Winehouse και φέτος, μας προσφέρει τον Ντιέγκο Μαραδόνα.

Δύσκολη δουλειά, προικισμένη με ένα πολύ πλούσιο υλικό, εστιασμένη πρωτίστως στην χρονική περίοδο που ο Αργεντίνος ποδοσφαιριστής βρισκόταν στην Νάπολη, αλλά με αναφορές τόσο στο Μουντιάλ του ’86 όσο και σε αυτό του ’90.

Τελευταίο παιδί πολυμελούς οικογένειας, και το μόνο αγόρι, γεννήθηκε σε βαθιά φτώχια στο Fiorito, μια παραγκούπολη, στις νότιες παρυφές του Μπουένος Άιρες. Γρήγορα φάνηκε το ποδοσφαιρικό του ταλέντο, και στα 15 ζούσε όλη την οικογένεια με τα χρήματα που κέρδιζε στα γήπεδα. Από εκεί περίπου ξεκινά η αφήγηση. Αυτός ο μικρός το δέμας πιτσιρικάς, αποτέλεσε το ’82, στα 22 του χρόνια, μια πανάκριβη, ρεκόρ εκείνη την εποχή, και όχι πετυχημένη μεταγραφή από την Αργεντινή και την Μπόκα στην Ισπανία και την Μπάρτσα.

Φθάνοντας στην Νάπολη τον Ιούλιο του ’85, πάλι με ρεκόρ στο ποσόν της μεταγραφής, του επιφυλάχθηκε υποδοχή Καίσαρα. Ογδόντα χιλιάδες φίλαθλοι γέμισαν το στάδιο San Paolo σε μια αποθεωτική τελετή. Το κλίμα αυτό, αποτυπώνει το ντοκιμαντέρ με εξαίρετο τρόπο και σπάνια πλάνα.

Η ίδια η πόλη όμως και κυρίως το ανθρώπινο δυναμικό της, είτε με τις ενοχλητικά συνεχείς εκδηλώσεις λατρείας, είτε με το σκοτεινό της πρόσωπο αποδείχτηκε και η καταστροφή του. Άστατη ζωή, υπόκοσμος, ντρόγκα, αλλά και πλήρης κάλυψη από τις κάθε είδους αρχές για όλα τα παραστρατήματά του. Σε συνδυασμό με την άμετρη δημοφιλία δημιουργήθηκε ένα πλέγμα ασήκωτο για ένα παιδί χωρίς βασικές καλλιέργειες.

Read more...
 
Joker - (Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2019) PDF Print E-mail

Ίσως το πιο δυνατό και συνάμα το πιο απειλητικό πλάνο της ταινίας, είναι η στιγμή που το περιπολικό με τον joker έγκλειστο, μέσα στις λαμαρίνες του, στρίβει από μια αριστερή στροφή και βρίσκεται σε λεωφόρο της πόλης που φλέγεται από ταραχές. Ταυτόχρονα ακούγεται η φωνή του Pete Brown τα τύμπανα του Ginger Baker, η κιθάρα του Eric Clapton, το μπάσο του Jack Bruce να ερμηνεύουν το White Room.

To σκοτεινό, καταθλιπτικό αυτό κομμάτι των Cream, από το ΄68, που περιγράφει με έναν πρωτοφανή μουσικό ρυθμό την απελπισία. Αυτή είναι και η δομή, η ατμόσφαιρα στην πόλη Gotham. Απελπιστική. Μέσα εκεί ζει και ο Arthur. Ο ήρωας της φετινής ταινίας του Todd Phillips, Joker.

Το κοινό βρίσκεται μπροστά σε μια διαφορετική εκδοχή, από εκείνη του κλασικού καρτούν. Η  εγκληματική φύση του Joker, δεν πηγάζει από κάποιο ατύχημα, ή από τα χημικά που τον παραμορφώνουν, αλλά στο παθολογικό γέλιο και ασφαλώς από την καθημερινότητα που ζει.

Η ρήση πως μια κανονική μέρα είναι αρκετή για να σπρώξει έναν άνθρωπο στην τρέλα, βρίσκει την εφαρμογή της στον Joker που ζει στην  Gotham. Ο χώρος είναι ασφυκτικός, η πόλη βρώμικη, η φτώχεια βασιλεύει, η βία κυριαρχεί, η ελπίδα απουσιάζει, η κοινωνική πρόνοια είναι άγνωστη. Σκότος παντού.

Μαζί με τα σοβαρά προσωπικά προβλήματα που κουβαλάει, μαζί με την συνολική απόρριψη που βιώνει, και τα βαριά τραύματα που δέχεται από την συχνή κακοποίηση, η βία, είναι μονόδρομος. Ο μοναδικός τρόπος να αντιδράσει.

Και αυτό συμβαίνει. Ο Joker νιώθει την αδικία μέσα από το ταξικό μίσος και εκτελεί, μετά από άλλη μια αναίτια κακοποίησή του τρεις εκπροσώπους της απέναντι τάξης, που τυγχάνουν να είναι, άμεσα ή έμμεσα, οι γεννήτορες των προβλημάτων του.

Read more...
 
Eνήλικοι στην κριτική - (Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2019) PDF Print E-mail

H σφοδρή κριτική που δέχτηκε, γιγάντωσε την επιθυμία μου να την δω. Διότι υπέστη ανηλεείς επιθέσεις πριν καν να προβληθεί.

Τμήμα της κοινωνίας, διατηρούσε ένα είδος αποστροφής, αν όχι μίσους για τον κεντρικό πρωταγωνιστή, τον υπουργό οικονομικών των πρώτων μηνών της διακυβέρνησης Συ.Ριζ.Α. Και αυτό εκδηλώθηκε με τον ερχομό της ταινίας του Γαβρά.

Στα 86 του χρόνια ο σκηνοθέτης, κουβαλά ένα βαρύ και αξιόλογο έργο, σε παγκόσμιο επίπεδο, γεγονός που τον καθιστά προσωπικότητα σεβάσμια. Με αυτά τα εφόδια καταπιάνεται με ένα φλέγον θέμα που ταλαιπωρεί, διχάζει και δοκιμάζει εκατομμύρια Ελλήνων σχεδόν δέκα χρόνια.

Το κάνει μεσούσης της κρίσης, όχι με την πολυτέλεια της ύστερης κρίσης, της χρονικής απόστασης των είκοσι ή εβδομήντα χρόνων, όπου τα θέματα έχουν ωριμάσει και επικρατεί μια σχετική ιστορική ψυχραιμία για την ερμηνεία των γεγονότων, ενώ ταυτόχρονα ο πλούτος των παρεχομένων στοιχείων που συγκεντρώνονται στην πορεία του χρόνου κάνει τη δουλειά λιγότερο δύσκολη.

Και ναι, το κάνει βασισμένος απόλυτα στην αφήγηση ενός πρωταγωνιστή των συμβάντων, καθώς το σενάριο πρoέρχεται από το ομώνυμο βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη, που έχει δεχτεί και δέχεται αντίστοιχη ανελέητη κριτική από την ημεδαπή και την αλλοδαπή.

Συνεπώς, προϋπάρχουν οι σπίθες της έντονης αντίδρασης, που μοιραία μετεξελλίχτηκαν σε φωτιά.

Read more...
 
Ο διερμηνέας & το Κάποτε στο... - (Σαββάτο 21 Σεπτεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Δυο διαφορετικές προσεγγίσεις του αντικειμένου της εβδόμης Τέχνης. Μια Ευρωπαϊκή, χαμηλής έντασης ταινία που παιδεύεται με καίρια ερωτήματα, ανασκάπτει το παρελθόν και φτάνει σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα, μέσα από γκρίζες αποχρώσεις. Και  μια κλασσική χολυγουντιανή παραγωγή, με όλα τα εφέ και τα πλούτη της δυτικής ακτής, που μας γυρνά πίσω σε ένα αρκετά παραποιημένο 1969.

Read more...
 
Κινηματογράφος (ο διχαστικός;) - (Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Δεν λέω σε μια άδεια αίθουσα, καθότι θερινός, σε μια άδεια πλατεία λοιπόν, μόλις  πέντε άτομα στο σύνολο, εκ των οποίων οι δυο αποχώρησαν στο ημιχρόνιο, και απέμειναν μόλις τρείς χωρίς τον κούκο, έως τέλους της προβολής. Κάπως έτσι υποδέχτηκε το Αθηναϊκό κοινό, τουλάχιστον εκεί που είδα την ταινία Τhe last movie. Με τεράστια περιέργεια βρέθηκα στην δεύτερη παράσταση για να δω κάτι που όπως ελέχθη δεν είχε προβληθεί στην Ελλάδα από το ΄71 που γυρίστηκε.


Ένας νέος, στα 35 του, εκφραστικός, Dennis Hopper, με ήδη δυο διαζύγια, ο δεύτερος του γάμος είχε διάρκεια οκτώ ημερών, άνοιγε το δρόμο για να γίνει αυτό που αργότερα, το περιοδικό Rolling Stone θα περιέγραφε ως  «ένας από τους πιο διάσημους τοξικομανείς του Χόλυγουντ». Αν όμως, στα 33 σου χρόνια γυρίζεις μια ταινία που κοστίζει κάτι λιγότερο από 400 χιλιάδες δολάρια και φέρνει στα ταμεία της Columbia 60 εκατομμύρια, ε! τότε σου δίνεται το ελεύθερο να κάνεις περίπου ότι θες. Το ’69 λοιπόν κάνει το Easy Rider, ως σκηνοθέτης και ηθοποιός, το ’71 κατεβαίνει στο Περού και γυρίζει το Τhe last movie όπου επιπροσθέτως πρωταγωνιστεί.

Read more...
 
Η πτώση Αμερικανικής αυτοκρατορίας - (Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Στα 78του χρόνια ο Γαλλόφωνος Καναδός Denys Arcand αξιοποιεί μια ληστεία, ένα συχνό, βίαιο περιστατικό του δυτικού κόσμου, προκειμένου να προβεί σε μια αντίστοιχη κριτική, για όλα όσα μας περιβάλλουν.

Ένας ευφυής, πονόψυχος, καλλιεργημένος αλλά ταυτόχρονα αφελής και με ισχυρούς ηθικούς κανόνες νέος, γίνεται μάρτυς μιας αιματηρής αρπαγής ενός πολύ μεγάλου ποσού, το οποίο η θεά τύχη του προσφέρει κυριολεκτικά στα πόδια του.

Εκεί αρχίζουν τα προβλήματά του και από εκεί ο D.A., χτίζει την ιστορία της κριτικής του αφήγησης.

Ακροπατώντας ανάμεσα στη στέρεη ηθική του, που δέχεται σφοδρά χτυπήματα από την καθημερινότητα, ο πρωταγωνιστής, αποφασίζει να κρατήσει τα χρήματα, γνωρίζοντας ότι είναι ανίκανος να διαχειριστεί μια τόσο σοβαρή και δύσκολη κατάσταση.

Μοιραία ζητά βοήθειες από ολότελα απρόβλεπτες και ασύμβατες περιπτώσεις. Ένας δυσπρόσιτος, αποφυλακισμένος οικονομικός απατεώνας και μια καλλονή, συνοδός πολυτελείας, θα αποτελέσουν τα απαραίτητα ερείσματά του.

Ο κεντρικός ήρωας ο Πιέρ-Πολ (Alexandre Landry), μπορεί να είναι ένας ταπεινός υπάλληλος εταιρείας διανομής, αλλά με πτυχίο φιλοσοφίας και μια σημαντική απογοήτευση για τον κόσμο που ζεί, ανασταίνεται ως αρσενικό από την «Ασπασία» (Maripier Morin), που έχει και αυτή το δικό της μαύρο παρόν.

Read more...
 
Historia de agosto (1) – (Παρασκευή 16 Αυγούστου 2019) PDF Print E-mail

Παρεσύρθην, για αυτό και ο Ισπανόφωνος τίτλος, ευκόλως ερμηνεύσιμος όμως καθότι με ελληνικές ρίζες. Ιστορία του Αυγούστου λοιπόν με φόντο την μεγάλη πόλη. Είχε πάει λίγο μετά τις έντεκα και αφού η δευτέρα παρουσία θα έρθει  για τους πολύ υπομονετικούς πιστούς μόνον, περίμενα για τη δεύτερη παράσταση, έξωθεν του θερινού κινηματογράφου. Σύνορα Παγκρατίου και Αναλήψεως.


Ησυχία γενικώς, αν εξαιρεθούν οι πρίγκιπες της νύχτας ειδικά οι δίκυκλοι, ειδικότερα όσοι εξ αυτών έχουν αντικαταστήσει το τελικό της εξάτμισης με κάτι θορυβώδες. Αν και πολλοί, ένεκα η εποχή, θορυβούν αλλού, πάντα αφήνουν εκπροσώπους τους, εντός του κλεινού άστεως.  Μιλώντας για θορύβους, στα λεπτά της αναμονής, το όχι και τόσο ευήκοον ους, πια, συλλαμβάνει κάτι υψηλόσυχνες ανθρώπινες κραυγές.

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 Next > End >>

Page 1 of 3