Διήγημα

Λίγες λέξεις που χτίστηκαν γύρω από μια ιδέα, όπου ένα πολύ αισιόδοξο βλέμμα τις βάφτισε διήγημα.

 



Ενδιαφέρον ψηφιακό παιχνίδι (2ο μέρος) – (Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Όπως έχουμε δεί, ο παίκτης, είναι ήδη καταβεβλημένος, διότι η διαδικασία πώλησης που κράτησε πολλά τέρμινα, τον έχει εξοντώσει, ηθικώς, ψυχικώς και ουσιαστικώς.


Με το ηθικόν καταπεπτωκός, οφείλει να συνεχίσει, στις τουλάχιστον οκτώ πίστες που απομένουν, μέσα σε ένα σύστημα σφόδρα δυστοπικό, συχνά και τιμωρητικό. Και θα πρέπει, όπως συμβουλεύει ο ποιητής να κρατά το λογικό του, όταν τριγύρω του όλοι τά ’χουν χαμένα. Πάμε λοιπόν:

Read more...
 
Ενδιαφέρον ψηφιακό παιχνίδι (1ο μέρος) – (Tρίτη 10 Δεκεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Πρόσφατα έπεσε στην αντίληψή μου ένα πολύ ενδιαφέρον ψηφιακό παίγνιο. Το μεταφέρω όσο πιο πειστικά δύναμαι.

Το περιβάλλον του παιχνιδιού, μας μεταφέρει σε μια πτωχευθείσα χώρα, η οποία αποτελεί τμήμα μιας ευρύτερης  δαιδαλώδους Ένωσης. Οι πολίτες της χώρας, ήταν λίγο ελαφρείς, κάτι σαν τους Τρώες όπως μας τους περιγράφει ο Όμηρος, στο κεφάλαιο περί της εισόδου του Δούρειου ίππου εντός των τειχών, της πόλης τους:

«…μα επειδή οι Τρώες, στο βάθος, μαλάκαι ήταν όλοι τους,
γκρεμίσανε τα τείχη το βάλανε στην πόλη τους».

Ακολούθως, ως γνωστόν, έπεσε το μεγάλο λεπίδι.

Έτσι και οι ελαφρείς κάτοικοι, της περί ης  χώρας ο λόγος, δέχτηκαν άνευ ελέγχου και ερωτημάτων τις προσφορές από την Ένωση. Εις μάτην προσεπάθησαν οι καλλιτέχνες, προφητικώς να τους ειδοποιήσουν, άδοντας:

Read more...
 
...είκοσι χρόνια, τώρα - (Παρασκευή 1η Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

...μικρό διήγημα, περί ερώτων και Απωλειών. Διότι πολλά πράγματα δεν τα ελέγχουμε και άλλα τόσα μας εξουσιάζουν

Ας δεχτούμε, έτσι ως αξίωμα, ότι ο καθείς, μπορεί να ακολουθεί τις σεξουαλικές του επιθυμίες κατά το δοκούν, εφόσον τηρούνται κάποιες στοιχειώδεις προϋποθέσεις.

Όπως, να συναινεί ο/η σύντροφος  και η πράξη να τελείται μεταξύ ενηλίκων. Ας προστεθεί και το θέμα της ιδιωτικότητας της πράξης.

Η κοινή θέα είναι κάτι, που καλό είναι να αποφεύγεται, όπως επίσης σημάδι πολιτισμού μπορεί να θεωρηθεί και ο ακουστικός περιορισμός. Κραυγαί, οιμωγαί, ερωτήσεις  του τύπου:

«Τι σου κάνω μάνα μ΄», ή μικρές φράσεις όπως: «θέλω να στα πάρω με το στόμα», ή εμφατικές δηλώσεις του τύπου «πάρτα μωρή άρρωστη», ακόμα και τα απαγορευτικά «Όχι Μη, Όχι εκεί!», πρέπει να περιορίζονται, ακουστικά, στο χώρο της πράξης και όχι να είναι εις επήκοον της πολυκατοικίας ή ολάκερου του τετραγώνου, μέσα στη σιγαλιά της νύκτας, ή στη βουή της ημέρας.

Εξαιρείται το εθνικοαπελευθερωτικόν: «Αντρούτσο μου εσύ»

Read more...
 
Παρέμεινε ένας Θεατρίνος (2) – (Κυριακή 31 Μαρτίου 2019) PDF Print E-mail

…διήγημα για την τύχη ενός Θεατρίνου. (μέρος δεύτερο & τελευταίο)

Σαραντατόσα χρόνια νωρίτερα, σαββατιάτικο ανοιξιάτικο βραδάκι, έκανα πρόβες στο μικρό θέατρο που είχαμε τότες, εκεί, απέναντι από τις κολώνες. Με βοηθούσε μια νόστιμη εκτός θιάσου. Η Αλεξ, χρονώ δεκαεννέα, κουκλίτσα και ξύπνια, καλύπιγος και λύσικομη, με όλη τη γοητεία του κόσμου κρεμασμένη στις γνήσια ξανθές αποχρώσεις της. Έρως μου Μεγάλος. Δουλεύαμε το σενάριο και έλεγα τις ατάκες μου. Αίφνης εισήλθε απρογραμμάτιστα εκείνος, ως συνήθως δύσθυμος, με όλο το βάρος του κόσμου στους ώμους του. Άτλας και Σίσυφος μαζί, σέρνοντας το πελώριο Εγώ.

Ξεστόμισε κάτι περιφρονητικό, και προσβλητικό μαζί, αγενές και φτηνό. Δείγμα συμπλέγματος; Ζήλιας; Έπεσε πολύ στα μάτια μου. Την Δευτέρα του ζήτησα ευγενικά το λόγο, τον ερώτησα γιατί, τι του συμβαίνει και αυτή η αντιπαθητική,  μισογύνικη συμπεριφορά, που ξεχείλιζε και στα έργα του. Μου απάντησε ότι δεν ξέρω, δεν καταλαβαίνω τίποτα, και ότι όταν ήταν στην Ηγκλαντέρα, είχε μείνει βδομάδες δυο σε νοσοκομείο από έρωτα. Μια παράσταση του ακόμα, ή όχι, δεν έμαθα ποτέ. Ωστόσο, το έπαιξε όμορφα το σύντομο μονόπρακτο, με τις φωνές, την κορύφωση, κουνώντας ενίοτε κούτελο και αυτιά, μια συνήθη του ερμηνεία.

Read more...
 
Παρέμεινε ένας Θεατρίνος (1) – (Παρασκευή 29 Μαρτίου 2019) PDF Print E-mail

…διήγημα για την τύχη ενός Θεατρίνου. (μέρος πρώτο, από δύο)

Υπάρχουν κηδείες που δεν μπορώ να αποφύγω. Είναι των αγαπημένων μου προσώπων. Το ευτύχημα είναι, ότι οι εν ζωή αγαπημένοι μου είναι λίγοι. Το δυσάρεστο πως, κάποιοι είναι ηλικιακά μεγαλύτεροι. Έτσι, αν ισχύσουν οι βασικοί κανόνες της στατιστικής, θα τους αποχαιρετήσω. Από την άλλη, ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει και ένας θεωρούμενος ως πρόωρος, θάνατος, δεν είναι απίθανος.

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, παραβρέθηκα κάτω από βαρύ ουρανό, ένα κρύο πρωινό του Φλεβάρη στο Α’, για την εξόδιο ακολουθία και την ταφή, πολύ αγαπημένου μου προσώπου.  Ένας από τους λόγους που αποφεύγω τις κηδείες είναι ότι αναπόφευκτα συναντάς ανθρώπους, μέσα από το κοινό κοινωνικό σύνολο με τον εκλιπόντα, που δεν συμπαθείς. Για να το κάνω πιο συγκεκριμένο, που αντιπαθείς. Που σου χαλάνε τη διάθεση, που σου  θυμίζουν μόνον δυσάρεστα πράγματα.

Read more...
 
μετά από τρείς ώρες νάρκωσης - (Τρίτη 19 Μαρτίου 2019) PDF Print E-mail

Διήγημα βγαλμένο από τα σπλάχνα της καθημερινότητας. Γλυκόξινο, αισιόδοξα απαισιόδοξο, αληθινά ανθρώπινο. Απ΄τη καλή κι απ' την ανάποδη (κεφάλαιον, δεύτερο και τελευταίο: μετά από τρείς ώρες νάρκωσης)

Έψαξε, το λοιπόν, και βρήκε τον καλό γιατρό και ωραίο άνθρωπο, ο δικός μου. Και ήρθε όλος φούρια να μου διηγηθεί τα πεπραγμένα, μετά τη σκούρα περιπέτεια, της προηγούμενης ανάρτησης. Πόσο πολύ τον περιποιήθηκαν, πόσο καλή δουλειά έκαναν. Στο βαθμό βέβαια που ένας πολίτης, άσχετος με την ιατρική επιστήμη, μπορεί να κρίνει έναν  ιατρό.


Αλλά ας μην λησμονούμε ότι δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις για να κρίνεις έναν σύγχρονο Ιπποκράτη που έχει ξεχάσει στο σωθικά του εγχειριζόμενου κάποιο εργαλείο, ή μέσα στη ρίζα του, προς απονεύρωση, δοντιού, κομμάτι σπασμένου στελέχους. Το είχε δει με τα ματάκια του, ο δικός μου, αυτό το τελευταίο.

Read more...
 
περί Κλέους, αφήγηση – (Κυριακή 17 Μαρτίου 2019) PDF Print E-mail

Διήγημα βγαλμένο από τα σπλάχνα της καθημερινότητας. Γλυκόξινο, αισιόδοξα απαισιόδοξο, αληθινά ανθρώπινο. Απ΄τη καλή κι απ' την ανάποδη (κεφάλαιον πρώτο: περί Κλέους, αφήγηση)

Δέχτηκα την μήνιν, πολύ, δικού μου ανθρώπου, για τις απόψεις μου υπέρ των μετρητών. Που υποστηρίζω δηλαδή, την συναλλαγή με μετρητό, που δεν χωνεύω το πλαστικό χρήμα, που με ενοχλούν οι συναλλαγές με Pos, οι κάρτες και τα τοιαύτα.


Πήγε, λοιπόν, ο δύσμοιρος να κάμει μια χειρουργική επέμβαση ρουτίνας. Τριαντόσα χρόνια καταβάλει τα ασφάλιστρα σε ιδιωτική εταιρεία, προκειμένου να έχει μια έξτρα φροντίδα, αν χρειαστεί. Εσχάτως δε, με πολύ ζόρι καθότι έχουν ενσκήψει Μνημόνια και όλα τα βασανιστικά παρελκόμενα.

Read more...
 
Ταπητοκαθαριστήριο – (Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2019) PDF Print E-mail

Το σπίτι μου το πατρικό, βρισκόταν ανάμεσα σε μια βαρελοποιία και ένα ταπητοκαθαριστήριο. Από την βαρελοποιία διατηρώ πολύ αχνές αναμνήσεις καθότι γρήγορα παραδόθηκε στους οδόντας της αντιπαροχής, κατά τη διάρκεια της επελαύνουσας πρώτης οκταετίας του, αργότερα αποκληθέντος, Εθνάρχου. Βρέφος με παρέλαβε, πρωτάκι στο Δημοτικό με άφησε, εκείνη η πρώτη του περίοδος στην Εξουσία.


Από το ταπητοκαθαριστήριο όμως, διατηρώ πιο συγκροτημένες μνήμες. Βρισκόταν σε εκείνες τις γειτονιές, μέσα στις γειτονιές. Όπου σε ένα ελεύθερο κεντρικό χώρο, παρατάσσονταν περιμετρικά καμαρούλες που φιλοξενούσαν φτωχούς πολίτες. Δεν ήταν απαραίτητη η ύπαρξη τρεχούμενου νερού, ούτε η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, σε κάθε καμαρούλα, από τις οποίες οι πιο λουσάτες, είχαν  κουζινάκι με ένα καμινέτο, ή κάποιο δεύτερο μικρό χώρο. Εννοείται ότι υπήρχαν κοινές τουαλέτες, αν και τότε η δόκιμη έκφραση ήταν αποχωρητήριο, ή μέρος. Για κάποιους αδιευκρίνιστους λόγους η μάνα μου, αποκαλούσε αυτές τις οικιστικές συνθέσεις ως Αβησσυνία.

Read more...
 
O Σκάϊλος Ντάνυ – (Παρασκευή 6 Ιουλίου 2018) PDF Print E-mail

Κατέφθασε πριν ένα χρόνο, φουντωτός, μεγάλος σε διαστάσεις, μικρός σε ηλικία, ήσυχος. Και απρόσκλητος. Από πιαρατζίδικη χειρονομία, γλυκιά μεν, μαζική δε. Αν η ερώτηση ήταν περί ράτσας, η απάντηση θα πλησίαζε περισσότερο σε αυτή του αγίου Βερνάδρου. Απευθύνθηκα προς μια ευαίσθητη ψυχή μήπως τον ήθελε, πλην όμως τον αρνήθηκε.


Το καλοκαίρι δεν πέρασε άσχημα, αν και αποκλειστικά ανάμεσα σε ενήλικες, η χνουδωτή ζωή του, ήταν κάπως αδιάφορη, εκεί στα θερινά ανάκτορα του οίκου μας. Ακολούθησε όμως ένας ολόκερος χειμώνας δίχως καμιά συντροφιά. Η μοναξιά σημάδεψε με μελαγχολία την απορημένη ματιά του.

Ακινητοποιημένος, χωρίς παρέα, στην υγρασία και το κρύο, χωρίς κανένα χάδι σε εκείνες τις ατέλειωτες νύχτες. Κάτι μισόλογα μόνον, αραιά και που, στις σπάνιες επισκέψεις μου. Δεν ήταν αρκετά ούτε να αποσύρουν τις τύψεις μου για την μοναχική του τύχη, ούτε πολύ περισσότερο να του αφαιρέσουν την πικρή αίσθηση της εγκατάλειψης.

Read more...
 
«Όμορφη Ελλάς» (μέρος δεύτερο) – (Πέμπτη 28 Ιουνίου 2018) PDF Print E-mail

Ιστορίες για την κιβωτό, που κουβαλούσε έναν μυθικό καμβά χαρακτήρων. (μέρος δεύτερο)

Στο μεταξύ άλλαζαν οι καπεταναίοι. Είχαν έρθει κάτι εγκσυγχρονιστές καθηγητάδες. Μετά κατέφθασαν οι επανιδρυτές του κράτους. Μα στο δρόμο κουράστηκαν. Μέχρι που μας προέκυψε ένας εγγονός και γιός καπετάνιου να αναλάβει τα κουμάντα.  Μας διαβεβαίωσε πως έχουμε καύσιμα και τρόφιμα.

 

Μετά από λίγο κατέβασε το βαπόρι στο ακρονήσι μας, εκεί στο μοιχό της Τουρκιάς και έβγαλε φετφά. Με μωβ γραβάτα. Τα κατάφερε, εκφώνησε στην ντόπια γλώσσα δυο προτάσεις αντιληπτές, χωρίς σαρδάμ, και  τι μας είπε; Ότι και η φωνάρα του καλλιτέχνη πριν χρόνια: «μ’ αφήσανε μάνες σε κάποιο χορό, στα βράχια του Ζάλογγου, στον Ευρογκρεμό»

Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 Next > End >>

Page 1 of 2