Ιστορίες του Δ.Ρ.Α.

Εικόνες, ιστορίες, κομμάτια από το παρελθόν, πασπαλισμένα με την χρυσόσκονη άλλων εποχών.

Μαζι με απόψεις και σχόλια για το τι και πως έγινε. Για το τι γεννήθηκε και το πως χάθηκε.

Για το πως έσβησε αυτό η ιστορία με το όνομα Διεθνές ράλυ Ακρόπολις.



Δ.Ρ.Α. παρόν & προοπτικές - (Παρασκευή 2 Ιουνίου 2017) PDF Print E-mail

Από το ζοφερό κλίμα του τόπου δύσκολα θα ξέφευγε οτιδήποτε. Μέσα σε αυτή τεράστια αγκύλη δεν θα μπορούσε να λείπει ούτε το ράλυ Ακρόπολις, που βιώνει την δική του κρίση.



Η κρίση του, και «μεγάλου εθνικού μας αγώνα» αποκαλούμενου, είχε ξεκινήσει προ μνημονίων. Έτυχε, μόνον, να εκδηλωθεί μαζί με αυτά. Δεν θα μπορούσε να υποστηριχτεί οτιδήποτε άλλο, πέραν της άποψης ότι στο σημείο που φθάσαμε την ευθύνη φέρει η Λέσχη. Στο ξεψύχισμα του «Ακρόπολις», ανέλαβε τις τύχες του σπορ η Ομοσπονδία και πέρα από όλα τα άλλα, που μπορεί ή πρέπει να κάνει, προσπαθεί να κρατήσει εν ζωή τον αγώνα.

Με την μάχη χαρακωμάτων που ανορθόδοξα κρατεί ακόμα, ανάμεσα στην νεκρή αλλά όχι θαμμένη Λέσχη και την σθεναρά αντιστεκόμενη και φιλόδοξα εργαζόμενη Ομοσπονδία, οι απώλειες είναι δεδομένες. Έτσι το «Ακρόπολις» δεν διεξήχθη το 2010, ενώ το '13 ήταν η τελευταία χρονιά που βρέθηκε στο πιο ψηλό θεσμικό ράφι.

Read more...
 
Λόγια & εικόνες από το 24ο Δ.Ρ.Α. – (Τετάρτη 31 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

Σαράντα χρόνια νωρίτερα. 1977. Τρίτος χρόνος μεταπολίτευσης, όχι κι΄ άσχημα, αν και κάθε σύγκριση με το σήμερα είναι ατυχής, για τις μέρες μας. Ο, και Εθνάρχης, αποκαλούμενος,  από τον Νοέμβριο εκείνης της χρονιάς, θα βρίσκεται στην τελευταία πρωθυπουργική του θητεία, βάζοντας κάθε δύναμη, προκειμένου να δέσει το Ελληνικό βαγόνι στο Ευρωπαϊκό ωτομοτρίς. Σε μια στιγμή, που κάτι τέτοιο φάνταζε πολύ λαμπερό.

Άνοιξη. Τελευταίες μέρες του Μαίου.Τελείται με 203 συμμετοχές το 24ο Δ.Ρ.Α. Αν είχε διοργανωθεί και το 1974 που ματαιώθηκε λόγω της ενεργειακής κρίσης, θα ήταν  το εορταστικό αργυρό ιωβηλαίο του αγώνα. Έμεινε όμως ούτως ή άλλως στην ιστορία ως εκείνο με τις πολυπληθέστερες συμμετοχές. Στη συνείδηση των παλαιότερων έμεινε και ως πλούσιος, ενδιαφέρων, περιπετειώδης αγώνας με έναν χαρακτήρα που έχει πια εξαφανιστεί.

Ασφαλώς και ήταν ένας άλλος αγώνας ενός διαφορετικού σπορ. Με 2.758 συνολικά χιλιόμετρα. Τα 1750 από αυτά σε άσφαλτο, και τα υπόλοιπα 1008 σε χώμα. Με 71 σταθμούς ελέγχου χρόνου και 52 ειδικές διαδρομές συνολικού μήκους 763 χιλιομέτρων, τα 654 από αυτά χωμάτινα.


Η Δεκέλεια, μισή άσφαλτος μισή χώμα συνολικού μήκους 13,2 χιλιομέτρων ήταν η κατατακτήρια ε.δ. του αγώνα. Τελέστηκε την Κυριακή 29 Μαίου, συγκέντρωσε πλήθη κόσμου, την κέρδισε άνετα ο B. Waldegaard, 23 δευτερόλεπτα μπροστά από τον M. Alen. Στην πρώτη του Ακροπολική εμφάνιση ο Α.  Vatanen θα βγει από το δρόμο, στο ασφάλτινο κομμάτι, πατώντας τα λάδια του σπασμένου κινητήρα της Celica του Η. Mikkola. Τρεις Έλληνες, βρέθηκαν στην πρώτη 12άδα. Γ. Μοσχούς 9ος , «Σιρόκο» 11ος, «Ιαβέρης» 12ος και πρώτος ομάδας 1.   Στην εικόνα το χαρακτηριστικό πέρασμα από την λίμνη. (φωτό αρχείο Φ.Φ./Γ.Κ.)

Με συμμετοχές από 16 διαφορετικά κράτη. Με κατατακτήρια ε.δ., την μεικτή Δεκέλεια. Με μια ντουζίνα εργοστάσια παρόντα. Με δυο ολονυκτίες. Από την Μακεδονία και το Βέρμιο ως την Πελοπόννησο και τον Λάδωνα.  Ήταν μια περιπέτεια με απερίγραπτη ομορφιά σε έναν τόπο καθαρότερο και γοητευτικά αφελέστερο.

Ήταν μια ακολουθία λαχανιασμένων απλών που συχνά ούτε οι επαγγελματίες δεν μπορούσαν να βγάλουν ακαπέλωτες. Με κομμάτια που τα συναντάς πιά μόνον σε εικόνες, είτε διότι ασφασλτοστρώθηκαν (Λουκίσια, Αλυκή, Ελικών, Καλοσκοπή, Οινοχώρι, κλπ), είτε δίοτι εξαφανίστηκαν κάτω από ίχνος της προόδου και διανοίξεως σύγχρονων αυτοκινητόδρoμων (Μακρυράχη).

Ακολουθούν 7 & 7 εικόνες από εκείνον το μακρινό, αλλά καθόλου ξεχασμένο και τόσο λαμπερό  «Ακρόπολις» του '77. Το 24ο. Κάποιοι θα θυμηθούν, μερικοί θα μάθουν και άλλοι θα νοσταλγήσουν. Οι 14 εικόνες, κάποιες από αυτές αδημοσίευτες, είναι τοποθετημένες με χρονολογική σειρά.

Read more...
 
Τimo Makinen – (Παρασκευή 5 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

Δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι ο Τimo Makinen είχε το προνόμιο να ερεθίσει πρώτος το ραλίστικο ένστικτο του Έλληνα. Είχαν έρθει και άλλοι σπουδαίοι ράλυμεν, πριν από αυτόν, στους μοναδικούς Ελληνικούς χωματόδρομους που ξετυλιγόταν η διαδρομή των πρώτων «Ακρόπολις». Όπως ο πρώτος δυο φορές νικητής Γερμανός Ευγένιος Bohringer, ή ο δυναμίτης Erik «on the roof» Carlsson, ή ο πολυπράγμων Gigi Villoresi.

Σπουδαίοι όλοι τους, όπως όσοι κέρδισαν στην Ελλάδα. Ο Τimo όμως, που δεν κέρδισε ποτέ στον τόπο μας, με καλύτερες θέσεις δυο δέκατες, το '66 με Cooper και το ΄80 με 504 και δεξί κάθισμα τον νυν πρόεδρο της FIA, είχε εκείνο το ξεχωριστό χάρισμα, που κάνει τον κόσμο να ανέβει στο βουνό, να δεί, να ακούσει, να αναμιχθεί και τελικά να θαυμάσει.

Ήταν απίστευτα ταχύς, φαντεζί και άνετος. Ερχόταν με τα λαχούρια τα πουκάμισα του, στο μέσον της δεκαετίας του ΄60, χωρούσε όπως - όπως μέσα στο Mini και βρισκόταν σε μια κατάσταση μόνιμης, ανελέητης επίθεσης.

Οι Έλληνες θεατές της δεκαετίας του '60, εκείνη η πρώτη μαγιά ραλίστικου κοινού, τον λάτρεψαν και ο ημεδαπός Τύπος του προσέδωσε το παρανόμι «καμικάζε». Την άνοιξη του '66 ήρθε στην Ελλάδα μετά από μια εξωπραγματική επίδοση στο Monte της προηγούμενης χρονιάς, νίκη στις 1.000 λίμνες και θρίαμβο στο Monte του '66. Πλην όμως έμελλε να είναι ένας θρίαμβος που ποτέ δεν κατοχυρώθηκε. Εξ' ού και ο τίτλος Monte Fiasco. Κι όλα αυτά με 1300 ταπεινά κυβικά εκατοστά και 10άρες ζάντες κάτω από το πάτωμα των λιλιπούτειων minis. Μια κλασσική περίπτωση Δαυίδ που επικρατεί του Γολιάθ, πάντα αγαπητή στο κοινό.

Read more...
 
Το Δ.Ρ.Α στο WRC; - (Δευτέρα 18 Ιουλίου 2016) PDF Print E-mail

Αυτό που πριν μερικούς μήνες φαινόταν όνειρο ανεκπλήρωτο, επιδίωξη τρελή, φαίνεται πως σήμερα συγκεντρώνει κάτι παραπάνω από πολλές πιθανότητες να πραγματοποιηθεί.

Η επάνοδος του Ράλι Ακρόπολις στο καλεντάρι του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλι.  Κι ενώ όλα γύρω μας συνηγορούν για μια απαισιόδοξη ματιά, κι ενώ όλα τα ποτήρια είναι από μισοάδεια έως άδεια, έρχεται τώρα τούτη η είδηση.

Δεν θα φτιάξουν τα πράγματα, αν ξαναγυρίσει ο αγώνας μας στο Παγκόσμιο. Όχι. Δεν θα φτιάξουν τα πράγματα ούτε στο φτωχό αγωνιστικό μας σκηνικό. Όχι. Τα προβλήματά μας θα παραμείνουν, τα αδιέξοδά μας θα είναι εδώ και θα συνεχίσουμε να κάνουμε αναβάσεις με τις μισές συμμετοχές από εκείνες της δεκαετίας του '60 ή του '70.
Θα είναι όμως μια επιτυχία. Κυρίως εγωιστικού χαρακτήρα και περιεχομένου.

Read more...
 
62ο Δ.Ρ.Α. Ένας άλλος απολογισμός - (Τρίτη 10 Μαίου 2016) PDF Print E-mail

Το φετινό Δ.Ρ.Α., το 62ο της Ιστορίας, ήρθε κι' έφυγε μέσα στη σκόνη και τη λάσπη των αιφνίδιων, ανοιξιάτικων νεροποντών της Στερεάς Ελλάδας. Με έβαλε σε σκέψεις, που ακολούθως τις εκφράζω, με αντίστοιχες τοποθετήσεις.

Οι νικητές: R. Sirmacis - A. Siminis, Skoda Fabis R5.

Σε κοινωνικό επίπεδο: Δυο χρονιές τώρα, η Ο.Μ.Α.Ε. έχει σώσει την παρτίδα, κρατώντας το Δ.Ρ.Α. στο ERC. Με τα μέσα που είχε στη διάθεσή της είναι σημαντική επιτυχία, την οποία πιστώνεται η τρέχουσα διοίκηση της. Να μην λησμονηθεί μάλιστα, ότι κατ' ουσίαν είχε να οργανώσει δυο αγώνες μέσα σε εννέα μήνες.

Δεν έχει συμβεί ποτέ κάτι παρόμοιο στο παρελθόν, το οποίο, παρελθόν, ήταν σε ραλίστικους όρους, πάντα πιο αισιόδοξο από τις δυο τελευταίες χρονιές. Από το '53 έστω, που πρωτοβάδισε το Ρ.Α. Μα όπως όλες οι επιτυχίες, έτσι και αυτή, είχε το κόστος της.

Read more...
 
62ο Δ.Ρ.Α. Quo vadis? - (Σαββάτο 7 Μαίου 2016) PDF Print E-mail

Σήμερα εκκινεί το 62ο Δ.Ρ.Α. Η τελετή της εκκίνησης έγινε χθες, αλλά το αγωνιστικό κομμάτι ξεκινά σήμερα. 
Το παρελθόν του, λίγο πολύ, είναι γνωστό. Σε μια χώρα που δεν είχε, ούτε επέπρωτο να αποκτήσει αυτοκινητοβιομηχανία, τέσσερα μόλις χρόνια μετά το πέρας ενός αιματηρότατης Εμφύλιας σύρραξης, διοργανώνεται για πρώτη φορά το ράλυ «Ακρόπολις».

Σε μια χώρα που κυκλοφορούσαν λίγες μόνον χιλιάδες ιδιωτικής χρήσεως αυτοκίνητα. Τρία χρόνια αργότερα έγινε διεθνές. Την δεκαετία του '60 ήταν κομμάτι του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος και ο πιο σκληρός αγώνας του, ενώ από την δεκαετία του '70 προσμετρούσε στο νεοσυσταθέν παγκόσμιο πρωτάθλημα.

 

Ο Roger Clark, με τον Jimmy Porter κατεβαίνουν την Τσούκα στο ΙΣΤ' ('68). Λασπωμένος αγώνας που έγινε ακόμα πιο σφικτός. Το βρετανικό πλήρωμα έφερε πρώτο στη Διον. Αρεοπαγίτου το λευκό δεξιοτίμονο twin cam μπροστά από τις 911 των S. Zasada και P. Toivonen. Ήταν τόσο η δεύτερη νίκη του μπλε οβάλ στον ελληνικό αγώνα όσο και η δεύτερη νίκη πληρώματος από την γηραιά Αλβιώνα.

Τι ιστορία επιτυχίας! Η άνοδός του στο διεθνές αγωνιστικό στερέωμα ήταν μετεωρική μα  αναμενόμενη και επιπροσθέτως δίκαιη. Ήταν ο ίδιος ο τόπος που έβαζε το πλαίσιο. Το γαλάζιο της θάλασσας στο φόντο, η αγριάδα των ορεινών συγκροτημάτων, η γαλήνη των χωριών, τα πυκνά του δάση.

Read more...
 
Με αφορμή το 62ο Δ.Ρ.Α. - (Πέμπτη 14 Απριλίου 2016) PDF Print E-mail

Mε αφορμή την συνέντευξη Τυπου που έλαβε χώρα την Τρίτη (12/4oυ) το μεσημέρι, στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού συμβουλίου της Λαμίας, διάφορες σκέψεις και συγκρίσεις ήρθαν αυτόκλητες σχεδόν. Πρώτα η είδηση όμως, που αφορά το 62ο Δ.Ρ.Α.

Ένας καθαρόαιμα ανοιξιάτικος καιρός, με καταγάλανο ουρανό, υπήρξε ο καλύτερος σύμμαχος για τη δίτροχη εξόρμηση στην πρωτεύουσα της Φθιώτιδας. Ο βόρειος Ευβοϊκός ακούνητος, έφερνε τη δροσιά του, όπου το παλιό οδικό δίκτυο συνόρευε με την ακροθαλασσιά.

Πρώτος πήρε το λόγο ο Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας Κώστας Μπακογιάννης. Μας καλωσόρισε στην καρδιά της Ελλάδας. Μίλησε ήσυχα, όμορφα όχι τόσο πολιτικά, φανέρωσε τη χαρά του που ο αγώνας επέστρεψε σπίτι του, όπως επί λέξη κατέθεσε και δεν έκρυψε την  επιθυμία του, να παραμείνει στην περιφέρειά του και να επιστρέψει στο λαμπερό σαλόνι του WRC.

Ακολούθως πήρε το λόγο ο πρόεδρος της Ο.Μ.Α.Ε. Δημήτρης Μιχελακάκης που περιέγραψε το δύσκολο έργο της οργάνωσης και εξήρε το άριστο της συνεργασίας με τις τοπικές αρχές.

Read more...
 
Πρόσωπα από το Ι' Δ.Ρ.Α. - Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2016 PDF Print E-mail

Μάιος του 1962. Το Δ.Ρ.Α. κλείνει μια δεκαετία και η δέκατη διοργάνωσή του εκκινεί στις 24 Μαίου από δυο διαφορετικές αφετηρίες. Την Αθήνα και το Graz της Αυστρίας. Από τα 56, συνολικά, πληρώματα που εκκίνησαν, τα 36 κατάφεραν να αντικρίσουν την καρώ σημαία στην Διον. Αρεοπαγίτου.

Αλυτάρχης ήταν ο Κων. Νικολόπουλος και γενικός Γραμματέας ο Παύλος Ραλλίδης. Βοηθός του και με βαρύ καθήκον την έκδοση αποτελεσμάτων, έργο επίπονο και σοβαρό, η Σύλβα Κοκκαλάνη.

Με την γλώσσα και το ύφος της εποχής το «Βολάν» θα γράψει: «O τεχνικός έλεγχος των αγωνισθησομένων αυτοκινήτων, επραγματοποιήθη το απόγευμα της  23ης Μαίου εις το γκαράζ «Αστήρ», με προϊστάμενον τον κ.Χ. Ιωάννου και δεκάδα βοηθών, εκ των κυρίων και κυριών που ασπλάχνως είχεν επιστρατεύσει ο κ. Κανάρογλου. »

Η εικόνα, από εκείνον τον τεχνικό έλεγχο, μας δείχνει τη χαμογελαστή Σ.Κ., ανάμεσα στους Λεούση Μασσέλο (δεξιά) οι οποίοι κρατούν μια αφίσα που της δώρισε η ομάδα της Citroen. Ο Π. Ραλλίδης μόλις διακρίνεται, αριστερά.

Στην ίδια περιγραφή του αγώνα το «Βολάν», ανάμεσα σε πολλά άλλα αναφέρει:

«Θαυμάζομεν το ήθος και το θάρρος των Ελλήνων αγωνιζομένων οι οποίοι αναμετρήθηκαν και πάλιν με τους σιδηρόφρακτους ξένους με μοναδικόν εφόδιον το θάρρος των και μοναδική ενίσχυσιν προερχομένην, από τα γλίσχρα μέσα της ΕΛΠΑ και του βαλαντίου των»

Το Ι’ Ακρόπολις θα κλείσει με το παραδοσιακό δείπνο, προς τιμήν των συμμετεχόντων, που εκείνη τη χρονιά έλαβε χώρα το βράδυ της 29ης Μαίου στα Αστέρια της Γλυφάδας. Εκεί πρόεδρος της ΕΛΠΑ, Απ. Νικολαίδης έκλεισε με την ακόλουθη πρόταση, την αποχαιρετιστήρια ομιλία του:

Read more...
 
39+1 Ακρόπολις - Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2015 PDF Print E-mail

Tο «Ακρόπολις» με πήρε από το χεράκι τότε που συλλάβιζα τους τίτλους στο «Βολάν» και με έφτασε στην εποχή των on line, split αποτελεσμάτων.
Από τις μέρες που υπήρχαν δεκάδες χωριά δίχως τηλέφωνο, χωρίς σύνδεση με το οδικό δίκτυο με  την επικοινωνία να γίνεται με ζώα, μέχρι τώρα που τα χωριά της Σαμαρίνας έχουν  wi-fi. Μέχρι τις μέρες μας, όπου τόποι εκτοπισμού έχουν μετατραπεί σε θερινούς ή χειμερινούς εκλεκτούς τουριστικούς προορισμούς.

Μάιος 1973. Ο J. L. Therier ανεβαίνει από τα Πίσια όπως μαρτυρούν οι πινακίδες

Οι «Ακροπολικές» μου παραστάσεις ξεκινούν από το Ι' Ακρόπολις, και φθάνουν έως τις μέρες μας. Αυτό δεν με κάνει, απαραίτητα, ούτε γνώστη, ούτε αλάνθαστο κριτή. Μου δίνουν όμως το δικαίωμα να μπορώ να συγκρίνω εποχές, ανθρώπους και νοοτροπίες. Το αν η κρίση (μου) είναι «σωστή» είναι άλλο θέμα.

Συζητούσαμε στο περιοδικό πως θα καλύψουμε δημοσιογραφικά το 61ο. Διότι, τι να βγεις,  ως μηνιαίο περιοδικό, να πεις, τρεις εβδομάδες μετά τον αγώνα; και η ιδέα ήρθε από εκεί που δεν την περίμενες, με την έννοια ότι αυτός που την εξέφρασε δεν έχει ιδιαίτερους δεσμούς με τους αγώνες.

«Δεν φωνάζετε τον Αρωνίτη που έχει φωτογραφίσει δεκάδες, που δεν έχει καμιά άλλη ιδιότητα πέραν του φανατικά ανιδιοτελούς εραστή του αγώνα, να κάνετε μια κουβέντα;» ακούστηκε η διευθυντική φωνή δίνοντας λύση.

Έχοντας μέσα στους φωτογραφικούς του σάκους τη σκόνη από 40 Ακρόπολις, ο Τάσος Αρωνίτης, κατέχει αναμφίβολα μια συμπυκνωμένη εμπειρία. Kατ' ουσίαν είναι 39 και το τελευταίο. Κάτσαμε λοιπόν, ο  Τάσος, ο Πάνος Διαμάντης και η ταπεινότητά μου και κάναμε μια κουβέντα.

Η συνάντηση έγινε την επαύριο του θανάτου του Γιώργου Ραπτόπουλου. Μοιραία, ξεκινήσαμε μουδιασμένα και κλείσαμε καλύτερα, έτσι, σαν εάν είδος θεραπείας αφού μνημονεύσαμε και τόσους άλλους, που δεν είναι πια εν ζωή.

Read more...
 
Τα service του Δ.Ρ.Α. στο πέρασμα του χρόνου - Κυριακή 1η Νοεμβρίου 2015 PDF Print E-mail

Η τεχνική βοήθεια που παρέχεται κατά τη διάρκεια των ράλυ, είναι εξίσου σπουδαία με τις δεξιότητες του πληρώματος. Κι όσο πιο απαιτητικοί είναι οι αγώνες τόσο πιο σημαντική αποδεικνύεται η τεχνική υποστήριξη. Έτσι στο Διεθνές ράλυ Ακρόπολις, τον ομολογουμένως πιο σκληρό Ευρωπαϊκό αγώνα, εκείνα τα περασμένα χρόνια που υπήρχε ακόμα το Safari στο καλεντάρι των κορυφαίων θεσμών, τα service των εργοστασιακών ομάδων, μα και των ιδιωτών, είχαν το δικό τους, μεγάλο, ρόλο.

Μια σειρά από δώδεκα εικόνες, όπου τα οχήματα δέχονται τις περιποιήσεις των τεχνικών και αντίστοιχες πληροφορίες, για κάθε μία από αυτές, που ξεκινούν από το 1965 και κλείνουν τον κύκλο τους το  2001, μας δείχνουν πολλά. Μας δίνουν το κλίμα κάθε εποχής, αλλά και την ολοένα επιταχυνόμενη πορεία προς το σήμερα. Μας μαρτυρούν γεγονότα και αλλαγές, συνθήκες και πρωταγωνιστές, που κάποιοι δεν γνώρισαν, ενώ άλλοι έχουν, ενδεχομένως, λησμονήσει.

Read more...
 
61ο Δ.Ρ.Α. Επίλογος και σχόλια - Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2015 PDF Print E-mail

Δεν παρακολούθησα διόλου το 61ο Δ.Ρ.Α. Υπάρχει το ερώτημα αν κάποιος που δεν είναι παρών σε ένα γεγονός μπορεί να έχει άποψη για αυτό. Προ ετών είχα εισπράξει την μήνι της Βυζαντινολόγου, της πρώτης γυναίκας Πρυτάνεως του Πανεπιστημίου της Σορβόνης στα 700 χρόνια της λειτουργίας του.  “Εσείς δεν μπορείτε να μιλάτε για εκείνα τα χρόνια. Δεν τα ζήσατε”. Μου είπε αρκετά εκνευρισμένη πάνω σε μια συζήτηση για τα Δεκεμβριανά. Δεν είχα άλλες άμυνες παρά οκτώ λέξεις μονάχα: “Μα και εσείς δεν ζήσατε τη Βυζαντινή εποχή”.(περισσότερα για αυτή τη κουβέντα: εδώ)

Συμπέρασμα:
Δεν είναι μόνο τι ζεί κανείς, που προφανώς είναι καταλύτης, αλλά και τι μαθαίνει, τι καταλαβαίνει, τι ανακαλύπτει.

Έτσι λοιπόν, μπορεί να μην είχα ούτε μια εικόνα, ούτε έναν ήχο από το 61ο, τολμώ όμως να έχω άποψη. Στην υπήνεμη παραλία της Αντίκυρας κάτω από έναν ζεστό ήλιο, με βρήκε η είδηση, μέσω διαδικτύου, για την το πρόωρο τέλος του αγώνα, εκείνο το Κυριακάτικο μεσημέρι. Πόσο περίεργο! Λίγα χιλιόμετρα νοτιότερα, καταρράκτες νερού, ανάγκασαν τους οργανωτές να το τελειώσουν πριν την ώρα του, αφού μάλιστα είχαν ταλαιπωρηθεί από τα καιρικά φαινόμενα από την εκκίνηση.
Άλλο περίεργο: Δυο «Ακρόπολις» μέσα σε πέντε μήνες, το 61ο και το 14ο Ιστορικό που εκκίνησαν υπό βροχή.

61o Δ.Ρ.Α. Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2015. Ε.δ. Κεφαλάρι.

Τέλος πάντων, η σημαντικότητα του 61ου εστιάζεται σε τρία σημεία.

1. Ήταν το πρώτο που Δεν διοργάνωσε η Λέσχη. Με ισχυρές ρίζες από το μεσοπόλεμο, με 60 διοργανώσεις από το 1953 και εντεύθεν, αναγκάστηκε να παραχωρήσει το δικαίωμα αλλά και την ευθύνη στην Ομοσπονδία.

2. Η Ομοσπονδία, σήκωσε το γάντι, έχοντας ελάχιστο χρόνο να στήσει τον αγώνα και αν δεν υπήρχε το eurosport να (της) χαρίσει το παράβολο συμμετοχής, ίσως το «Ακρόπολις» να χανόταν για πάντα από τον διεθνή χάρτη.

3. Η διοργάνωση δοκιμάστηκε ιδιαίτερα τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια του αγώνα. Πιο σκληρό crash test δύσκολα θα στηνόταν. Πέρα από τον ελάχιστο χρόνο, είχε να αντιμετωπίσει την πελώρια ύφεση που πλήττει τον τόπο μας για μια εξαετία, ενώ στο φινάλε είχε μια καταιγίδα που ξέσπασε για ώρες εστιασμένη σχεδόν συνωμοτικά πάνω στην διαδρομή του αγώνα.

Όλων τούτων εξεταζομένων, μια καλοπροαίρετη, νηφάλια όσο και αντικειμενική άποψη, είναι ότι πέτυχε. Πέτυχε  διότι ο αγώνας έγινε και παρά το γεγονός ότι σημαδεύτηκε από μεγάλες καιρικές αναποδιές ρολάρισε σωστά.

Ασφαλώς επ' αυτού υπάρχουν και άλλες απόψεις. Επικριτικές. Φυσιολογικό είναι, να υπάρχουν. Χρήσιμο επίσης. Χαρακτηρίστηκε π.χ. ως το

Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 3 Next > End >>

Page 2 of 3