Κινηματογράφος

 

για την 7η Τέχνη,
τον κόσμο της,
τους πρωταγωιστές της.



Κρατικά μυστικά – (Τετάρτη 10 Ιουνίου 2020) PDF Print E-mail

Όσο η συλλογή και η αξιολόγηση μηνυμάτων των μυστικών κρατικών υπηρεσιών είναι αντικείμενο εργασίας ανθρώπων, θα υπάρχει η ελπίδα ότι κάποιος από αυτούς συνδυάζοντας πολιτική ευαισθησία  και αντίληψη μα κυρίως θάρρος, θα μας προσφέρει την ευκαιρία να μάθουμε πράγματα, που οι κυβερνήσεις θα ήθελαν να κρατήσουν κρυφά.

Από την πλευρά τους τα κυβερνητικά σχήματα, προφυλάσσονται με πολύ αυστηρά πρωτόκολλα ασφαλείας, καθώς και με αντίστοιχης αυστηρότητας συμβάσεις με τους απασχολούμενους, οι οποίοι στο σύνολό τους προφανώς πέρα από τις ικανότητές τους, επιλέγονται και με γνώμονα τις πεποιθήσεις τους.

Αν δεν υπήρχαν οι Daniel Ellsberg,  Frank Serpico, Mark Felt, Chelsea Manning, Edward Snowden και δεκάδες άλλοι θαρραλέοι πολίτες, ο κόσμος μας θα ήταν πιο σκοτεινός και οι εξουσίες πιο ανεξέλεγκτες.

Έτσι λειτούργησε και η Kathrine Gun τον Γενάρη του 2003, όταν στα 29 της χρόνια, ως εργαζόμενη στις κεντρικές κυβερνητικές  υπηρεσίες επικοινωνιών (Government Communications Headquarters), έγινε αποδέκτης ενός ηλεκτρονικού μηνύματος από την Εθνική Υπηρεσία των Η.Π.Α. (National Security Agency), σύμφωνα με το οποίο δίνονταν εντολές παγίδευσης και εκβιασμού σε έξι εκπροσώπους, αντιστοίχων κρατών στον Ο.Η.Ε. (Αγκόλας, Βουλγαρίας, Καμερούν, Χιλής, Γουινέας, Πακιστάν), προκειμένου να ψηφίσουν υπέρ της πολεμικής εμπλοκής στο Ιράκ.

Read more...
 
1917 – (Τετάρτη 13 Μαίου 2020) PDF Print E-mail

Εμπνευσμένο από μια ιστορία που του είχε διηγηθεί ο παππούς του, ο Sam Mentes γυρίζει ένα επικό πολεμικό φιλμ. Ο οποίος παππούς ονόματι Alfred, ήταν γέννημα θρέμμα της Καραϊβικής και δη του Τρίνινταντ. Πήγε να σπουδάσει στο Ηνωμένο Βασίλειο, παγκόσμια αποικιοκρατική δύναμη τότε και αντί για τα έδρανα του Πανεπιστημίου, βρέθηκε να υπηρετεί στην πρώτη ταξιαρχία τυφεκιοφόρων για τον «Βασιλιά και την χώρα».

Κι’ από την Καραϊβική βρέθηκε στη Φλάνδρα του Βελγίου να πολεμά στην πρώτη γραμμή του πυρός, για την Ανταντ και μάλιστα κέρδισε παράσημο ανδρείας. Καθότι ήταν μικρός το δέμας, συχνά τον χρησιμοποιούσαν ώστε να περνά μηνύματα στην ουδέτερη ζώνη κάτω από παχύ στρώμα ομίχλης που συχνά καθόταν  πάνω στην επιφάνεια της γης, διότι δεν γινόταν εύκολα αντιληπτός.

Από τις διηγήσεις του παππού του, ο οποίος έφθασε τα ’94 για να εγκαταλείψει τα εγκόσμια το ’91 στα Barbados, o Mentes εμπνεύστηκε το επικό του πολεμικό φιλμ. Είναι η ιστορία ενός στρατιώτη και ενός δεκανέα των Βρετανικών δυνάμεων να περάσουν  μέσα από εχθρικές θέσεις, σε ένα έδαφος που περικλείει κάθε είδους απειλές προκειμένου να μεταφέρουν ένα μήνυμα θα που σώσει εκατοντάδες ζωές, ανάμεσά τους και αυτή του αδελφού του στρατιώτη. Καθόλου τυχαίο βεβαίως, που επιλέγεται ο συγκεκριμένος στρατιώτης για την αποστολή.

Κατ’  αρχάς, συντηρεί ένα κλίμα σασπένς, που σε κρατά σε μια αγωνία σχεδόν σε όλη τη διάρκεια. Είναι διάχυτη και διαρκής η αγωνία για την τύχη των πρωταγωνιστών. Ακολούθως, περιέχει καταιγιστική δράση, τόσο πολύ που συχνά κρίνεται και ως υπερβολική, παρασυρόμενος ίσως από τις τζεϋμσμποντικές του παραγωγές. Θα μπορούσε να έχει και μικρότερες και λιγότερες δόσεις δράσης χωρίς να χάσει σε τίποτα η παραγωγή.

Read more...
 
Ευτυχία - (Παρασκευή 24 Απριλίου 2020) PDF Print E-mail

H Ευτυχία αποτελεί κλασικό παράδειγμα του ανθρώπου, της γυναίκας, της καλλιτέχνιδας,  όπου το βάθος της δημιουργίας είναι ευθέως ανάλογο των συμφορών που πλήττουν τη ζωή. Μας λέει έμπρακτα, ότι τοκετός ανώδυνος στην Τέχνη δεν υπάρχει. Αυτό προσωποποιεί. Διότι πως μπορεί να αμφισβητηθεί η άποψη ότι ήταν ο πόνος, ο κόπος, που τροφοδότησε τη δημιουργία της;  Αυτό ήταν το καύσιμό, που την οδήγησε στη ζωή και στην Τέχνη.


Η πρόσφατη, ομώνυμη,  κινηματογραφική παραγωγή σε σκηνοθεσία του Άγγελου Φραντζή σε αυτό, ανάμεσα σε αρκετά άλλα συμπεράσματα, μας οδηγεί. Και είναι παρήγορο που έρχεται ο Ελληνικός κινηματογράφος να αναδείξει στιγμές και πρόσωπα του ημεδαπού παρελθόντος. Είναι ακόμα και ευχάριστο διότι το πράττει όμορφα, συναισθηματικά και με καλλιτεχνική λεπτότητα. Με συνέπεια.

Read more...
 
Ο απόστρατος – (Τρίτη 3 Μαρτίου 2020) PDF Print E-mail

Είδα τον απόστρατο του Ζαχαρία Μαυροειδή, σε μια στενάχωρη περίοδο. Δεν είναι και εύκολο να βρεθεί σημαντική χρονική περίοδος μη στενάχωρη, τα τελευταία δέκα χρόνια. Διαλείμματα μοναχά, που πρέπει να θελήσει ο καιρός, το καλοκαίρι βοηθά, που χρειάζεται να μείνεις λίγο απόμακρα από τον ευρύτερο καταιγισμό άσχημων μαντάτων ώστε να απομακρυνθείς, προσωρινά έστω, από το στενάχωρο της κατάστασης.


Προσωρινά είναι και η λέξη που χρησιμοποιεί ο πρωταγωνιστής του, προκειμένου να ανατρέψει την ανατροπή. Αντιμετώπισα το δημιούργημα του Ζ.Μ. μάλλον αλλόκοτα. Το είδα ως μια σύγκριση ανάμεσα στην γενιά του Εμφυλίου και εκείνη των τριαντάρηδων, που βρήκε  το Μνημόνιο πάνω στη φούντωση του το ’12.

Read more...
 
The two popes - (Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου 2020) PDF Print E-mail

Το πολύ ανατρεπτικό ερώτημα πως θα ήταν ο κόσμος χωρίς θρησκείες, επιδέχεται πολλές απαντήσεις, τόσες όσες και οι ερμηνείες της επίδρασης των θρησκειών πάνω στην ανθρώπινη ιστορία.


Δεν μπορεί να υπάρξει αμφιβολία για το μέγεθος και τον όγκο του ρόλου των θρησκειών πάνω στον ανθρώπινο πολιτισμό. Από τότε που οι αρχαίοι Έλληνες έδιναν ανθρωπινά ελαττώματα και δράσεις στο δωδεκάθεο τους σύστημα, στο μεσοδιάστημα που ένας αυτοκράτορας χρίστηκε Μέγας και ισαπόστολος έχοντας διατάξει την δολοφονία του γιου του και της συζύγου του, μέχρι τις μέρες μας, που κηρύσσονται ιεροί πόλεμοι και αυτόχειρες ανατινάσσονται σπέρνοντας το θάνατο σε «απίστους», με την προοπτική ότι θα αποκτήσουν την αιώνια ζωή.

Read more...
 
V & 24 hour war – (Σαββάτο 25 Ιανουαρίου 2020) PDF Print E-mail

Προσφάτως το ελληνικό κοινό είχε την ευκαιρία να δει την ταινία του James Mangold, Ford v Ferrari, με τον αρκετά αποτυχημένο Ελληνικό τίτλο «Κόντρα σε όλα». Ακόμα πιο πρόσφατα η ταινία κέρδισε τρεις υποψηφιότητες για το χρυσό αγαλματίδιο, στις κατηγορίες Καλύτερη ταινία, Μοντάζ και Ηχητικά εφέ.  Αποτελεί μια δραματοποιημένη αφήγηση για την περίφημη διαμάχη ανάμεσα σε δυο προσωπικότητες του τετράτροχου κόσμου της δεκαετίας του ’60, αλλά και δυο ολότελα διαφορετικών σχολών αυτοκίνησης.

Ο Henry Ford II ο εγγονός του εμβληματικού και ιδιόρρυθμου ιδρυτή της ομώνυμης αυτοκινητοβιομηχανίας και ο Enzo Ferrari, ο μοναδικός Commendatore. Σημείο τελικής σύγκρουσης, κατά το περιεχόμενο της ταινίας, κάτι σαν το O.K. Corral του παγκόσμιου μότορσπορ, ήταν η 34η διοργάνωση των περίφημων 24 ωρών του Le Man.

Τρία χρόνια πριν είχε κυκλοφορήσει ένα ντοκυμαντέρ των Adam Carolla, Nate Adams, με τίτλο The 24 hour war. Αν παιζόταν στις Ελληνικές αίθουσες, μπορεί να είχε τίτλο «Πόλεμος στην άσφαλτο». Τότε, λοιπόν, με την ευκαιρία της τρόπον τινά. αναβίωσης της μάχης ανάμεσα στις δυο μάρκες, στην 84η οργάνωση του 24ωρου αγώνα, μισό αιώνα μετά τον περίφημο αγώνα του ’66, δόθηκε η αντίστοιχη προβολή.

Read more...
 
Ferrari Race to Immortality – (Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Από την Universal studios και τον σκηνοθέτη Daryl Goodrich ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον, βαθύ και με πλούσιο υλικό, ντοκιμαντέρ που εξιστορεί το δεύτερο  μισό της δεκαετίας του ’50, τον τρόπο που ο Enzo Ferrari διοικούσε την ομάδα του, αλλά και το ευρύτερο πνεύμα της ανώτατης βαθμίδας του μότορσπορ εκείνης της εποχής.

Ακούγεται η φωνή του Commendatore, oι απόψεις του και εύκολα πλέον περιγράφονται οι προθέσεις του και οι πρακτικές του. Άνθρωπος αποφασιστικός, σκληρός, συχνά αδυσώπητος, σημαδεμένος από την μοίρα, έχοντας χάσει τον πατέρα του σε μικρή ηλικία, τον αδελφό του, το γιό του. Οι αγώνες ήταν για αυτόν όλο το σύμπαν.

Υπάρχει η άποψη ότι αγαπούσε τα αυτοκίνητά του περισσότερο από τους οδηγούς του. Ίσως διότι τα αυτοκίνητα του δεν του έκαναν απιστίες. Διότι ο γέρος ήθελε τους οδηγούς του απόλυτα αφοσιωμένους στη δουλειά τους. Και η δουλειά τους, δεν ήταν να αγωνίζονται, ήταν να νικούν.  Μαζί του, παρελαύνει πλήθος πρωταγωνιστών εκείνης της εποχής, αλλά και μεταγενέστεροι  μελετητές.

Κάποια στιγμή ακούγεται η φωνή της Sally Young, μιας καλλονής φίλης του Mike Hawthorn, φωνή ζεστή γλυκιά με καθαρή άρθρωση, να ορίζει με λίγες λέξεις την εποχή: «We were intoxicated by the atmosphere. These wonderful, wild men. It was fun. It was like a big family. Everybody knew everybody. But it was dangerous. But wherever you get danger, you get this thrill».

«Ήμασταν μεθυσμένοι από την ατμόσφαιρα. Αυτοί οι υπέροχοι, άγριοι άντρες. Είχε πλάκα. Ήταν σαν μια μεγάλη οικογένεια. Όλοι ήξεραν όλους. Αλλά ήταν επικίνδυνο. Μα όπου δέχεσαι φόβο, εισπράττεις συγκίνηση».

Έτσι ακριβώς. Μια μικρή παρέα από νεαρούς άνδρες και νεαρότερες κοπέλες, που ζούσαν σε ένα πρωτόγνωρο περιβάλλον, που στροβιλίζονταν με μια άνευ προηγουμένου ταχύτητα.

Read more...
 
Ο άγνωστος εκείνης της νύχτας (2) – (Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Το πρώτο μεταπολεμικό Βαλκανικό ράλυ διοργανώνεται στη Βουλγαρία με έδρα τη Σόφια, τον Ιούνιο του ‘65. Από την Ελλάδα αναχωρεί επίσημη Ελληνική Εθνική ομάδα. Την νίκη αποσπά Ελληνικό πλήρωμα. Ήταν οι Στ. Ζαλμάς - Σαρ. Αποστολίδης στην πρώτη νίκη Ελληνικού πληρώματος εκτός Ελλάδας. Το δεύτερο Βαλκανικό ράλυ, διοργανώθηκε στην Ελλάδα, τον Νοέμβριο του ’66 και η νίκη πηγαίνει επίσης σε Ελληνικό πλήρωμα. Στους Στ. Ζαλμά – Λεων. Αναγνώστου

Το τρίτο Βαλκανικό ράλυ, του ’67, θα διοργανωνόταν στη Γιουγκοσλαβία.  λίγους μήνες μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα. Η μη συμμετοχή των Ελληνικών πληρωμάτων είναι μια γνωστή η ιστορία, που διηγείται ο Σαράντης Αποστολίδης στο βιβλίο του «Ειδική μου διαδρομή». Ο Σαράντης  βρίσκεται στα Σκόπια, για λογαριασμό της Ε.Λ.Π.Α., προκειμένου να πάρει τις πρώτες πληροφορίες, να δει τους δρόμους και ακολούθως να ενημερώσει τους ενδιαφερόμενους. Δέχεται ένα τηλεφώνημα από τη Σύλβα Κοκκαλάνη με την εντολή να κατέβει άμεσα στην Αθήνα. Το καθεστώς είχε απειλήσει με εξορία τον πρόεδρο της Ε.Λ.Π.Α., Απόστολο Νικολαίδη, αν επέτρεπε στα ελληνικά πληρώματα να πάνε στη Γιουγκοσλαβία.

Η δικτατορία, ξεπέρασε τις από Βορά φοβίες της, μετά από τέσσερα χρόνια και επέτρεψε την διεξαγωγή του Βαλκανικού το ’71 στην Ελλάδα με σημείο εκκίνησης και τερματισμού το Παναθηναϊκό στάδιο.

Σαββάτο 27ης Νοεμβρίου του 1971, δέκα το πρωί. Η Α110 του Βούλγαρου Τσουμπρίκωφ, μόλις έχει κατέβει από την ράμπα, ανοίγοντας τον αγώνα. Η «Ελληνική» Α110, με το διπλό στις πόρτες,  ανεβαίνει στη ράμπα να πάρει εκκίνηση. Μετά από 30 ώρες συνεχούς οδήγησης, 1651 χλμ., 15 ειδικές διαδρομές και βαρύ φθινοπωρινό καιρό, με βροχοπτώσεις και ομίχλες η αναμέτρηση ολοκληρώθηκε στο ίδιο σημείο.

Η παράδοση συνεχίστηκε και ακόμα ένα Ελληνικό πλήρωμα κατέκτησε την νίκη. Ήταν οι «Σιρόκο» - Μιλ. Ανδριόπουλος. Ο σκηνοθέτης της ταινίας «Ο άγνωστος εκείνης της νύχτας», Οδυσσέας Κωστελέτος, διαλέγει σκηνές από την εκκίνηση και εξέλιξη αυτού του Βαλκανικού για να κορυφώσει και να οκλοκληρώσει το σενάριό του.

Read more...
 
Ο άγνωστος εκείνης της νύχτας (1) – (Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Το 1972 αποτέλεσε μια καθοριστική καμπή στο Ελληνικό μότοσπορ. Ο θανάσιμος τραυματισμός του Γιάννη «Μαύρου» Μεϊμαρίδη, την πρώτη Κυριακή του Οκτωβρίου του ’71 στον αγώνα ταχύτητας στην πόλη της Ρόδου, σηματοδότησε το τέλος των street circuits. Μας είναι δύσκολο στις μέρες μας, μέσα στην μεγάλη αφοσίωση που ακολουθείται στο κεφάλαιο ασφάλεια, να αντιληφθούμε την διοργάνωση αγώνων στους δρόμους πόλεων. Ακόμα πιο δύσκολο είναι να νιώσουμε την μαγεία και την διαφορετικότητα που είχαν.

Ήταν ένα ταξίδι που ξεκίνησε ως κομμάτι εορτασμού για τα δέκα χρόνια της ενοποίησης της Δωδεκανήσου με την πατρίδα, καθώς η Ρόδος ήταν εκείνη που φιλοξένησε αγώνα ταχύτητας πόλης για πρώτη φορά το ’58.

Κυριακή 29 Ιουνίου 1958, Ρόδος. Εκκίνηση του πρώτου αγώνα ταχύτητας σε Ελληνική πόλη. Από αριστερά η G.S.V.του νικητή Κ. Σπηλιωτάκη, στην μέση, με τον άσο στις πόρτες και  η XK 140 του δεύτερου   Ν. Παπαμιχαήλ και η G.S.V. του τρίτου A. Μίχου με το νούμερο 4. Στη τρίτη σειρά ξεχωρίζει, αριστερά, η DB του Δημήτρη Νομικού.


Ακολούθησε το επόμενο έτος, το '59, η Κέρκυρα και τα Χανιά για μια μοναδική φορά το ’71, αναμετρήσεις όλες αυτές που προσμετρούσαν σε πρωταθληματικούς τίτλους. Εκτός πρωταθλημάτων όμως τελέστηκαν και αγώνες στη Βέροια και στην Ν. Σμύρνη. Οι τόσο ξεχωριστές αυτές στιγμές, κράτησαν 13 χρόνια. Ο κύκλος τους έκλεισε με έναν θάνατο.

Read more...
 
κι άλλο τέλος εποχής – (Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Έσπρωχνα το XRάκι σβηστό στο ανηφόρι της Απ. Παύλου, κατά πρώτον  για να μην προκαλέσω το κοινόν αίσθημα, ακολούθως για να ζεσταθώ για το επόμενο δίωρο. Δυο μέρες πριν περάσουμε στον Νοέμβρη, δυο μέρες πριν κλείσει η θερινή περίοδος το  cine Θησείον έκανε τις τελευταίες προβολές του.

Ακόμα και το έντονο μικρό καλοκαιράκι του Οκτωβρίου έσβηνε καθώς οι νυκτερινές υγρασίες,  δεν ήταν ευχάριστες ούτε στο κλεινόν άστυ. Στο χώρο προβολής, οι εκ δεξιών σειρές από τις κόκκινες καρέκλες, είχαν ήδη αφαιρεθεί προς φύλαξη.

Είκοσι άτομα στο σύνολο, οι περισσότεροι εκ των οποίων αλλοδαποί. Κουβερτούλες για τους κρυουλιάρηδες, μαξιλαράκια για τους καλομαθημένους, κουβεντούλα, σε γλώσσα βαριά κεντροευρωπαϊκή οι κακομαθημένοι, ακόμα και όταν ξεκίνησε η προβολή. Συνετισμός με μια παρατήρηση λίγο πέρα από τα όρια της ευγενούς συμπεριφοράς ...και πάμε.

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 Next > End >>

Page 1 of 3