Κόσμος & ιδέες

Ο κόσμος που ζούμε ως φύση, ως πλανήτης, αλλά πάνω απ’ όλα ως κοινωνία, είναι το αντικείμενο αυτής της ενότητας.

Οι τάσεις και η ερμηνεία τους, τα γεγονότα και οι πρωταγωνιστές τους αποτελούν τον πυρήνα των ενδιαφερόντων μας.



Η ψηφιακή εποχή της φωτογραφίας – (Πέμπτη 19 Ιουλίου 2018) PDF Print E-mail

Ας ξεκινήσουμε με έναν ορισμό. Δεν είμαι φωτογράφος. Το ότι εμφάνιζα και τύπωνα μαυρόασπρα από τα 16 μου δεν με καθιστά φωτογράφο. Ούτε με βαφτίζει φωτογράφο, το γεγονός ότι πολλές φωτογραφίες μου, έχουν δημοσιευτεί σε βιβλία, περιοδικά, εφημερίδες, διαδίκτυα.


Αύγουστος 1968. Κέρκυρα. Το παλιό (καλό), λιμάνι. (φωτό αρχείο Φ.Φ/Γ.Κ.)

Ξεκινώ έτσι επειδή σέβομαι, για να μην πω θαυμάζω όλους όσοι στριμώχνονται, σπρώχνονται, για να αποτυπώσουν μια στιγμή, της καθημερινότητας, της πολιτικής, του αθλητισμού. Κι επειδή το έχω παίξει για λίγο αυτό το ρολάκι, ομολογώ ότι είναι σκληρό. Και γίνεται σκληρότερο όταν από αυτό πρέπει να μεγαλώσεις τα παιδιά σου. Γίνεται δε απάνθρωπο, όταν πρέπει να θρέψεις και ένα κάποιο αδικαιολόγητα πεινασμένο εγώ. Όπως, εξάλλου συμβαίνει, σε όλες τις επαγγελματικές δραστηριότητες.

Read more...
 
Με τον Παϊσιο στο κοντέρ - (Τετάρτη 4 Ιουλίου 2018) PDF Print E-mail

Με τον Γιάννη μας χωρίζουν περισσότερα από ότι μας ενώνουν. Για την ακρίβεια έχουμε λίγα κοινά. Μολοντούτο, η παρέα του, μου είναι ευχάριστη και ουσιαστική, είμαι δε βέβαιος ότι έτσι αντιμετωπίζει και εκείνος την δική μου παρέα. Στο φινάλε, πέρα από τις κάθε είδους διαφωνίες μας, υπάρχει μια ατόφια αλληλοεκτίμηση.

Ας προσθέσω ότι έχουμε υπάρξει και συνάδελφοι και μάλιστα στην ίδια αίθουσα.Εκείνος με πιο βαρύ και σοβαρό ρόλο, η ταπεινότητά μου σε πιο λάιτ, σαφώς πιο χαβαλέ. Το είχαμε ευχαριστηθεί. Όταν τo  κατέστημα κατέβασε ρολάοι επαγγελματικοί μας  δρόμοι χώρισαν. Έκτοτε βρισκόμαστε σε ταβερνεία και κουτούκια μαζί με άλλους. Παρομοίου φυράματος, ασφαλώς.

Όλως προφάτως μου έστειλε μερικές στιγμές της καθημερινότητάς του, τις οποίες ασμένως αναρτώ. Εννοείται ότι υπάρχουν σημεία στα οποία εξακολουθώ να διαφωνώ, ή έστω θα είχα άλλου είδους αντιδράσεις, αλλά ακριβώς αυτό είναι, που συγκροτεί μια καλή σχέση.

...η συνέχεια, με την γραφίδα του

 

Καλώ ταξί για Αλεξάνδρας. Τιμημένη λεωφόρος. Στηρίζουμε.

Αναμένω, ένεκα Beat, έναν νέο ή μία νέα οδηγό, ευγενή, καθαρό, διακριτικό, ολιγόλογο, ανοιχτόμυαλο. Αλλά πέφτω σε εξαίρεση.


Οκτώ χαϊμαλιά να περαδωθεκαυλαντίζουν αδιάκοπα μέσα στο αμάξι. Και αυτοκόλλητα. Παντού αυτοκόλλητα. Πάνω στο κοντέρ, πάνω στο στροφόμετρο, πάνω στο σκίαστρο, πάνω στο δείκτη της βενζίνης. Με χειροτεχνική τροποποίηση όμως εδώ. Μη μείνουμε κι από μπετζίνα κι αναζητούμε, ματαίως, θαύματα καταμεσίς του δρόμου. Ντροπή. Με τόσους Παϊσίους πανθορώντες…

Read more...
 
Αλέξης Σοφιανόπουλος – (Τρίτη 4 Απριλίου 2017) PDF Print E-mail

Γνώρισα τον Αλέξη Σοφιανόπουλο, αρχές της δεκαετίας του '70. Στους αγώνες. Έβλεπα και τη δουλειά του, που ήταν διαφορετική. Χωρίς καμιά αμφιβολία, κόμιζε έναν αέρα φωτογραφικής ανανέωσης στο Ελληνικό αγωνιστικό γίγνεσθαι. Χρησιμοποιούσε ευρυγώνιους, σούπερ τελέ, αλλά και μηχανές 6Χ7. Έκανε ξεχωριστά πορτραίτα, δούλευε πάνω σε άλλα κάδρα.

Ήταν άνθρωπος της εποχής του. Για την ακρίβεια μπροστά, αρκετά μπροστά από την εποχή του. Μα ταυτόχρονα, εκείνη την εποχή, η Ελλάδα βρισκόταν πίσω από την εποχή της. ΄Ετσι το κενό ήταν μεγάλο. Όπως και νάχει, ο Αλέξης δεν ξεχώριζε μόνον από τον τρόπο που φωτογράφιζε, ξεχώριζε και ως άνθρωπος. Από τον τρόπο που ντυνόταν, που συμπεριφερόταν. Ευγενής, εγκάρδιος και συμπαθής.  Τα γράφω όλα αυτά διότι πρόσφατα ό Τάσος μου είπε ότι συναντήθηκαν τυχαία με τον Αλέξη, μίλησαν, θυμήθηκαν και συγκινήθηκαν.

...Μάιος 1977                                     Διονυσίου Αρεοπαγίτου                                           ...Μαίος 2011

Κι έτσι θυμήθηκα κι εγώ με τη σειρά μου, όταν πριν σαράντα χρόνια βρεθήκαμε υπό κοινή επαγγελματική σκέπη, τις λίγες δουλειές που κάμαμε μαζί και εκείνο το 24ο Δ.Ρ.Α. όταν συνταξιδέψαμε την τελευταία μέρα του Μαίου του '77 μέχρι την Καλαμπάκα. Σε μια άλλη Ελλάδα. Για ένα διαφορετικό αγώνα, που ο χρόνος τον έχει τυλίξει με μια λαμπερή νοσταλγία. Αλλά και σε μια διαφορετική πρακτική, όπου η φωτογραφία ήταν περισσότερο καλλιτέχνημα και λιγότερο χειρισμός υπολογιστών.

Μερικές εικόνες και λίγα λόγια από τότε, θα θυμίσουν σε μερικούς ή θα γνωρίσουν σε άλλους, πρόσωπα, γεγονότα και συμβάντα.

Read more...
 
Η Σιδηρά Κυρία και η Rover - (Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2017) PDF Print E-mail

Επιστρέφοντας από την Μ. Βρετανία και την παρουσίαση του νέου Countryman, ενός παραδοσιακού, κάποτε, Βρετανικού αυτοκινήτου, αλλά  Βαυαρικών συμφερόντων πλέον, μια ματιά, στα τοπικά φύλλα, τόσο στη Daily Telegraph, όσο και στην, επιτομή του ταμπλόιντ, Sun, έφερε μια ενδιαφέρουσα είδηση.

H σιδηρά κυρία, της Βρετανικής πολιτικής σκηνής, η Margaret Thatcher, η πρώτη γυναίκα αρχηγός του συντηρητικού κόμματος και η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, έκανε κάτι ασυνήθιστο προκειμένου να βοηθήσει την αυτοκινητοβιομηχανία του τόπου της, το καλοκαίρι του ΄86.

Για να δώσει μια ώθηση στην Rover, που τόσο την είχε ανάγκη, καθώς πολεμούσε με τα ξεπερασμένα Maestro και Μontego, έπεσε η ιδέα να οδηγήσει την ναυαρχίδα του εργοστασίου, το μοντέλο 800,  που τότε λανσαρίστηκε, αντικαθιστώντας το SD1.

Υπήρχε όμως ένα πρόβλημα.

Read more...
 
Νεφελώδης & Βροχερός - (Κυριακή 1η ιουλίου 2018) PDF Print E-mail

Έτσι αποχωρεί ο φετινός Ιούνιος. Νεφελώδης, βροχερός, δροσερός. Τουλάχιστον στην Αττική και στην Ηπειρωτική Ελλάδα.

Όχι ιδιαίτερα συνηθισμένο τούτη την εποχή, ειδικά σε τόση μεγάλη χρονική γεωγραφική έκταση και με τόσο έντονα φαινόμενα.

Read more...
 
Από τον Δημήτρη, στον Χρήστο, στο Τέλος; - (Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2016) PDF Print E-mail

Σε φετινή έκδοση του «Ερμή», η Λένα Σαββίδη και η Θεώνη Ζέρβου, μέσα σε 421 πυκνογραμμένες σελίδες μας προσέφεραν βιογραφικά τεκμήρια για τη ζωή του Δημήτρη Λαμπράκη στα χρόνια πριν την ίδρυση του Ελεύθερου Βήματος. Σε εκείνον τον μακρινό Φεβρουάριο του '22, στα 36 του χρόνια. Βιβλίο δύσκολο στην ανάγνωση, ένεκα του αρχειακού του περιεχομένου αλλά θησαυρός για τους ερευνητές. Πολύτιμο εργαλείο στο να αναδειχθούν, με λεπτομέρειες οι συνθήκες της εποχής. Μας παρέχει επίσης την εικόνα μιας, τρόπον τινά, σποράς για την δημιουργία του συγκροτήματος.



Η ιστορία του συγκροτήματος, που αργότερα έγινε οργανισμός, είναι ένα κομμάτι της ιστορίας του Τόπου. Παράλληλο. Ξεκίνησε μέσα σε εποχές φανατικού, αιματηρού διχασμού, μεγάλωσε, γνώρισε τη βία των καιρών.  Αλώθηκε στην Κατοχή, αλλά με την απελευθέρωση άνοιξε και πάλι τα δικά του φτερά. Ο θάνατος του ιδρυτή, οκτώ μόλις χρόνια μετά τη λήξη του Εμφυλίου και η ανάληψη μεγάλων ευθυνών από τον νεότατο διάδοχο, όχι μόνον δεν κλόνισαν το οικοδόμημα, αλλά τουναντίον το οδήγησαν ακόμα πιο ψηλά.

Read more...
 
…και χωρίς να το ζητήσει – (Τετάρτη 20 Ιουνίου 2018) PDF Print E-mail

Από τους λίγους, τους ελάχιστους που μπορώ να συνεννοηθώ, ήρθε με ανάμεικτα συναισθήματα, ακροβατώντας ανάμεσα στη χαρά και στη λύπη. Κοιτιόμασταν κατάματα και τον καταλάβαινα απολύτως.

Και τι μου εδήλωσε;

Πως ένα από τα βλαστάρια του, το μεσαίο, θήλυ το φύλον, νόστιμο ήμαρ και με μια αλλόκοτη, απόμακρη γοητεία, καθότι πλάσμα ολίγον μυστηριώδες, εργαζόμενο εις την μνημονιακήν Ελλάδα, έτυχε αυξήσεως του μισθού του.

- «…και χωρίς να το ζητήσει» κατέληξε εμφατικά ο δικός μου.
- «να κάτι ευχάριστο» μουρμούρισα

-«έτσι το αντιμετώπισα κι εγώ στην αρχή» ψέλλισε
- «ε, και τι άλλαξε στη συνέχεια;»

Read more...
 
21η Ιουνίου - (Παρασκευή 22 Ιουνίου 2018) PDF Print E-mail

Γύριζε η μπίλια πάνω στη ρουλέτα του χρόνου. Τέσσερις φορές την 21η Ιουνίου ήρθε και κάθισε  σε ονοματεπώνυμα, και γεγονότα που αξίζει να θυμηθούμε.


 

Read more...
 
Για αυτό δεν ξεχνάμε - (Κυριακή 10 Ιουνίου 2018) PDF Print E-mail

Ένα σύνολο από 228 ονοματεπώνυμα είναι σκαλισμένα πάνω σε αυτή την μαρμαρόπλακα. Διακόσιες εικοσιοκτώ ψυχές, που εκτελέστηκαν από τις Γερμανικές δυνάμεις Κατοχής πριν από 74 χρόνια. Δίστομο. Η Βοιωτική κωμόπολη, αποτελεί άλλη μια ιστορική μαρτυρία της Γερμανικής πρακτικής.


Αν υποτεθεί δε, ό,τι μπορεί να σταθεί ως επιχείρημα, πως τα αντίποινα ενάντια στον άμαχο πληθυσμό, ήταν δικαιολογημένα επειδή υπέθαλπαν αντάρτικες ομάδες, θα πρέπει να μας πουν τι είδους βοήθεια προσέφεραν βρέφη και δεκάδες παιδιά, που σφαγιάσθηκαν την 10η Ιουνίου του '44 μαζί με 117 γυναίκες.

Read more...
 
Ένα διαφορετικό ρέκβιεμ – (Παρασκευή 8 Ιουνίου 2018) PDF Print E-mail

Σε αυτές τις περιπτώσεις η είδηση, έχει την ίδια βαρύτητα με τον τρόπο που γίνεται αποδεκτή. Ειδικά στην εποχή μας, όπου η φαινομενική πολυφωνία προσφέρεται σχεδόν δωρεάν στο διαδίκτυο, ενώ την ίδια στιγμή αντανακλάται ο πολιτισμός μας, μέσα από τα σχόλια των αναγνωστών.

Εννοώ ότι ως συνήθως υπάρχουν δυο κατηγορίες προσώπων. Εκείνοι που γνώρισαν, συνεργάστηκαν, συμμάχησαν ή συγκρούστηκαν με τον εκλιπόντα,  και εκείνοι που μόνον διαβάζουν τα τεκταινόμενα, αν υποτεθεί ότι το κάνουν και αυτό προσεκτικά, αλλά  θέλουν να έχουν και άποψη. Κρατάμε τις κρίσεις των πρώτων, όσο υποκειμενικές και να είναι, ως λιγότερο αποπροσανατολιστικές. Μελετάμε τις απόψεις των δεύτερων ως καθρέπτη της κοινωνίας μας.


Ευθύς ξεκαθαρίζω, ότι την εκλιπούσα, Μαριάνθη -Μάνια- Τεγοπούλου δεν την γνώριζα, συνεπώς καταχωρούμαι στην δεύτερη κατηγορία. Γνώριζα όμως την «Ελευθεροτυπία», της οποίας υπήρξα συνεπής αναγνώστης από τότε που πρωτοκυκλοφόρησε το θέρος του ’75 και για τα επόμενα 25 τουλάχιστον χρόνια.

Προφανώς αυτό δεν με καθιστά ειδικό και πολύ περισσότερο κριτή, τόσο για τις αιτίες της κατάρρευσης της επιχείρησης που εξέδιδε την εφημερίδα, όσο και την συμμετοχή της εκλιπούσης.

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 3 of 13