Κόσμος & ιδέες

Ο κόσμος που ζούμε ως φύση, ως πλανήτης, αλλά πάνω απ’ όλα ως κοινωνία, είναι το αντικείμενο αυτής της ενότητας.

Οι τάσεις και η ερμηνεία τους, τα γεγονότα και οι πρωταγωνιστές τους αποτελούν τον πυρήνα των ενδιαφερόντων μας.



Περί της υποθέσεως Roman Polanski (01.10.2009) PDF Print E-mail

Αν ο 76χρονος σήμερα, Roman Polanski είχε το 1977, όντως βιάσει (η επίσημη κατηγορία ήταν παράνομο σεξ με ανήλικη) την 13χρονη Samantha Geimer, οι πρωτοβουλίες υποστήριξης του σκηνοθέτη φαντάζουν ακατανόητες αν όχι ανήθικες.

Αν ο Πολωνός καλλιτέχνης είναι αθώος των κατηγοριών, πολύ σωστά του συμπαραστέκονται οι φίλοι του και εγείρουν φωνές διαμαρτυρίας.

Για να θυμηθούμε τα γεγονότα, ο σκηνοθέτης είχε τότε, παραδεχτεί την σεξουαλική πράξη με την ανήλικη, είχε προφυλακιστεί για 42 μέρες, προκειμένου να υποβληθεί και σε ψυχολογικά τεστ.

Read more...
 
Περί εκλογών 2. (28.09.2009) PDF Print E-mail

Σε έξι μέρες, οι πολίτες αυτής η χώρας θα κληθούν να επιλέξουν το σχήμα που θα τους κυβερνήσει. Όσοι έχουν βιώσει τη βία των απολυταρχικών καθεστώτων, θεωρούν ότι οι εκλογικές αναμετρήσεις είναι μια μεγαλειώδης κατάκτηση. Το αυτό μπορούν να ισχυριστούν και οι γυναίκες της Ελβετίας που απόκτησαν το δικαίωμα του εκλέγειν μόλις το 1971.

Read more...
 
Η φωτιά και η εξουσία δεν δείχνουν έλεος (23.08.2009) PDF Print E-mail

Δεν είναι στα ρούχα, στα μαλλιά, δεν μόνο είναι στο δέρμα που μένει αποτυπωμένη η μυρουδιά του καμένου, η οσμή της καταστροφής. Είναι κυρίως στη συνείδηση. Τουλάχιστον όπου υπάρχει συνείδηση.

Με τα μέτωπα τις φωτιάς να μαίνονται ανεξέλεγκτα στη βορειοανατολική Αττική τα περιθώρια αισιοδοξίας δείχνουν να έχουν εξαντληθεί.

Τα κέντρα εξουσίας που κυβερνούν (;) τούτη τη χώρα μπορούν να είναι σχεδόν βέβαια πως το κληροδότημά τους θα είναι ένα χρεωμένο, καμένο, υποκατάστατο αυτόνομης πολιτείας.

Read more...
 
Περί εκλογών (11.06.2009) PDF Print E-mail

Με πρόσφατες τις Ευρωεκλογές, το φαινόμενο της πρωτοφανούς (για τα Ελληνικά δεδομένα) αποχής αλλά και το αποτέλεσμα, ήρθαν μερικές σκέψεις  για το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι.

Ένα δικαίωμα, για το οποίο έχουν χυθεί ποταμοί αίματος, έχουν αγωνισθεί εκατομμύρια άνθρωποι σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, έχουν απασχοληθεί τόσο πολύ τα μέσα ενημέρωσης όλου του κόσμου.

Λογικό, αφού το τρόπαιο των νικητών των εκλογών είναι η ίδια η  εξουσία.

Για ένα τόσο σημαντικό θέμα επόμενο είναι, να έχουν γραφτεί και λεχθεί πολλές απόψεις. Θα παρακολουθήσουμε μερικές από αυτές. Μέσα από την παρατηρητικότητα, το χιούμορ, την κυνικότητα, την οξυδέρκεια των ανθρώπων που τις εξέφρασαν θα έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα, για το τι ήταν, τι είναι και ίσως το πως θα εξελιχθεί αυτός ο θεσμός. 

Read more...
 
Στην εποχή (30.05.2009) PDF Print E-mail

Εκεί θα το χρεώσω, προσωρινά τουλάχιστον. Στην εποχή του χρόνου που διανύουμε και όχι μόνο στις εποχές που βιώνουμε. Στην άνοιξη, των συγκινήσεων, των ορμέμφυτων, των ξαφνικών καταιγίδων αλλά και της απέραντης γλύκας.

Αναφέρομαι στη θυελλώδη εναλλαγή των συναισθημάτων, και στο σφυροκόπημα των αδιεξόδων που (με) κατακλύζουν.

Είναι και το παρελθόν που με τόση αυθάδεια έρχεται να μου θυμίσει την ίδια εποχή από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 και εντεύθεν. Η νεότητα, σε συνδυασμό με τις προσμονές, τις επιθυμίες, τα ιδανικά.

Τριάντατόσα χρόνια κύλησαν και μεσολάβησαν πολλά.

Μεταπολίτευση με όνειρα, ευρωπαϊκή ένταξη με εκθαμβωτικούς στόχους, αλλαγή με οράματα, ανοικοδόμηση, πρόοδος, η διοργάνωση των Ολυμπιακών αγώνων, η νομισματική ένωση, οι στόχοι της Ο.Ν.Ε. Με τελετές και με παράτες. Με υποσχέσεις. Χωρίς ιδανικά. Με δανεικά. Ήταν οι χάντρες που μοιράστηκαν στους άμοιρους ιθαγενείς. Οι υπόλοιποι όροι της συναλλαγής, ουδέποτε έγιναν φανεροί και έλιωσαν στη μυλόπετρα της καθημερινότητας.

Read more...
 
To ανάχωμα (13.05.2009) PDF Print E-mail

Η Ελλάδα και η οικονομική της εικόνα, βρίσκεται εις το διηνεκές και για πολλούς λόγους στο σκόπευτρο της κριτικής των εταίρων μας στην Ε.Ε.

Μπορεί να είναι ο τρόπος διαχείρισης των κοινοτικών κονδυλιών, μπορεί να είναι η διαφθορά που πλήττει δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, μπορεί επίσης να είναι ο ανορθόδοξος τρόπος αντιμετώπισης των πραγμάτων.

Σε κάθε περίπτωση όμως, οι τρεις κυρίαρχοι άξονες σοβαρής κριτικής ήταν:

- Το υπεράριθμο των δημοσίων υπαλλήλων

- Ο όγκος του μαύρου χρήματος και συναλλαγών

- Η έλλειψη βιομηχανίας

Οποιοδήποτε νηφάλιος, σκεπτόμενος άνθρωπος δεν μπορεί να συγκεντρώσει επιχειρήματα που να αντέξουν σε αυτή, την κατ’ αρχήν, δίκαιη δυτικοευρωπαϊκή κριτική. Ενδεχομένως να βρει συλλογισμούς προκειμένου να αιτιολογήσει την ύπαρξη αυτών των παραμέτρων και να ελαφρύνει τις εντυπώσεις, αλλά μέχρι εκεί. Η μεταπολεμική δημοσιονομική πολιτική είναι προφανές ότι απέτυχε στους παραπάνω τομείς.

Αυτή η αποτυχία όμως, στις μέρες της παγκόσμιας ύφεσης που βιώνουμε, είναι δυνατόν να αποτελέσει ένα πρώτης τάξεως ανάχωμα καθώς:

Read more...
 
Υπήρχε η εκτίμηση (22.03.2009) PDF Print E-mail

ό,τι όσοι γεννήθηκαν στην Ελλάδα από τη δεκαετία του ’50 και εντεύθεν ήταν τυχεροί. Μπορεί αρκετοί από αυτούς να βίωσαν τις συνέπειες του εμφυλίου, να αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν προκειμένου να εξασφαλίσουν τον επιούσιο αλλά στην πλειοψηφία του ο ελληνικός πληθυσμός ζούσε καλύτερες μέρες.

Καθώς η δεκαετία του ’60 προχωρούσε, η εκτίμηση αυτή αποκτούσε ακόμα μεγαλύτερη ισχύ όχι μόνο διότι ολοένα και περισσότερα Ελληνικά νοικοκυριά απομακρυνόντουσαν από τη φτώχια, αλλά κυρίως διότι ο τρόμος του πολέμου, των εκτελέσεων, της πείνας, της βίας ολοένα απομακρύνονταν και μια νέα σκεπτόμενη, λιγότερο προβληματική και περισσότερο προβληματισμένη κοινωνία ανέτειλε.


Η δικτατορία ανέστειλε πολλά, αλλά συνάμα επανατροφοδότησε την αγωνιστική διάθεση και ήρθε η μεταπολίτευση που έδωσε στις μάζες όνειρα, στόχους, μέλλον.

Η συνέχεια επιδέχεται πολλές ερμηνείες. Σε κάθε περίπτωση η ελπίδα μιας κοινωνίας που θα προχωρούσε με πυξίδα τον πολιτισμό, με γνώμονα μια ευρύτερη συναίνεση άρχισε γοργά να ξεθωριάζει και στις μέρες μας δείχνει να έχει ολότελα χαθεί.

Τώρα γιατί ο νεοέλληνας εξοστρακίστηκε τόσο άσχημα από τον μεταπολεμικό κήπο της Εδέμ είναι μια άλλη, μεγάλη ιστορία.

Ίσως το κρύβει η φυλή. Ίσως το μασκάρει η ίδια ανθρώπινη φύση. Δύο χιλιάδες τετρακόσια χρόνια νωρίτερα ο Επίκουρος το είχε εκφράσει χωρίς αναστολές

«Η δυστυχία της σοφίας είναι καλύτερη από την ευημερία της ηλιθιότητας».

Κάτω από αυτό το πρίσμα, το μέλλον φαντάζει ζοφερό και η μόνη ευκαιρία που μπορεί να γεννηθεί φωλιάζει στις ψυχές των υγιών.

Αν είχε δίκιο ο Hugo που ισχυρίστηκε ότι: «η δυστυχία φτιάχνει ανθρώπους ενώ η ευημερία δημιουργεί τέρατα» ήρθε η ώρα της αναμέτρησης με τα τέρατα της βίας, του προσωπικού πλουτισμού, της καταλήστευσης των πόρων, της υποβάθμισης του περιβάλλοντος, της καταρράκωσης των θεσμών, της διαφθοράς.

Ο αγώνας είναι τελικός και απόλυτα προσωπικός. Η εποχή των πάσης φύσεως Σωτήρων εξέπνευσε. Ο καθείς μοναχός κι αν βρεθεί στίγμα ντροπής, ο πολιτισμός έχει ελπίδα.

 

 

 
Το μοντέλο (05.03.2009) PDF Print E-mail

Τρεις και τριάντα πρωινή ήταν, καθώς το πουλμανάκι ανέβαινε τις αλλεπάλληλες φουρκέτες πάνω από την Costiera Amalfitana. Τα χλωμά, λίγα, διάσπαρτα, επίγεια φώτα και η χειμερινή ανταύγεια του φεγγαριού φιλτραρισμένη από τη χαμηλή νέφωση δημιουργούσαν ένα απόκοσμο σκηνικό. Υποθέτω ότι θα ήταν τμήμα της ίδιας γοητείας, που κάποια στιγμή τράβηξε τον John Steinbeck εκεί.

Μια πολύ χαρακτηριστική γωνιά της γης απομακρυνόταν και προοδευτικά ξεπρόβαλε το επόμενο κομμάτι από την άλλη πλευρά της χερσονήσου του Salerno. O όγκος του Βεζούβιου διακρινόταν στο βορρά και ανατολικότερα ξεχώριζε ο αστικός ιστός της Napoli.

Οι πρόσφατες αδυσώπητες αφηγήσεις του Roberto Saviano, του εθνικού ήρωα όπως τον αποκάλεσε ο Umberto Eco, για αυτή την πόλη του Ιταλικού νότου, έχουν αφαιρέσει κάθε μαγεία ή χαριτωμένη ανάμνηση. Το οργανωμένο έγκλημα και ο καλύτερος του σύμμαχος, η φτώχεια, έχουν απλώσει το δίχτυ τους πάνω από την πολύπαθη πολιτεία.

Read more...
 
Κάποια μηνύματα του κινηματογράφου (25.02.2009) PDF Print E-mail

Η «εναντίωση» (πρωτότυπος τίτλος Defiance) και η «Μαδαγασκάρη 2» δίνουν την αφορμή για μερικές σκέψεις, σχετικά με τα μηνύματα που περνά ή επιχειρεί να περάσει ο κινηματόγραφος.

Είναι πασιφανές ότι δυο αυτές προσεγμένες παραγωγές δεν έχουν καμιά μεταξύ τους σχέση, απευθύνονται σε ολότελα διαφορετικό κοινό, αλλά είναι ενδιαφέρον με πόση αβρότητα, αλλά και αμεσότητα περνούν τα κοινωνικά τους μηνύματα.

Read more...
 
Περί της Θεότητας, της (14.01.2009) PDF Print E-mail

Τέσσερις αιώνες νωρίτερα ο George Berkeley, Ιρλανδός, διανοητής και πιστός το είχε εκφράσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο λέγοντας πως:

«Είναι η ιαχή των πάντων μα το παιχνίδι των λίγων.» Ο λόγος για την Αλήθεια, αυτή την μονάκριβη, δυσεύρετη, και πολλαπλώς διεκδικούμενη ως μοναδική ερωμένη, Θεά.

Ο άνθρωπος την αναζήτησε παντού. Αρχής γενομένης από τον κάπως αλαζονικό αυτοπροσδιορισμό ως homo sapiens. Στη συνέχεια από τις τραγωδίες των αρχαίων κλασσικών. Έπειτα από τα εκατομμύρια των ψυχών που χάθηκαν διεκδικώντας χίμαιρες και ένα ταπεινό τμήμα της. Αλλά και από τους σκοτεινούς αιώνες που πέρασαν θαμμένοι στη σιωπή της δεισιδαιμονίας.

Read more...
 
<< Start < Prev 11 12 13 Next > End >>

Page 13 of 13