Κόσμος & ιδέες

Ο κόσμος που ζούμε ως φύση, ως πλανήτης, αλλά πάνω απ’ όλα ως κοινωνία, είναι το αντικείμενο αυτής της ενότητας.

Οι τάσεις και η ερμηνεία τους, τα γεγονότα και οι πρωταγωνιστές τους αποτελούν τον πυρήνα των ενδιαφερόντων μας.



Για το 59ο Δ.Ρ.Α. τους πολιτικούς & άλλα - 6 Ιουνίου 2013 PDF Print E-mail

Στην τελευταία σελίδα του χθεσινού Goal (5/6oυ), διάβασα την αρθρογραφία του Κώστα Καίσαρη. Ο εν λόγω κονδυλοφόρος δεν ανήκει σε γκρίζες ζώνες. Έχει ή πιστούς αναγνώστες ή εκείνους που δεν τον αντέχουν. Υποθέτω ότι είναι και θέμα ηλικιακό. Εννοώ ότι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία, ενδεχομένως και οι πιο περπατημένοι έχουν μια  άνεση στο να τον καταλάβουν, άρα και να τον αποδεχτούν. Προσωπικά, είτε συμφωνώ είτε διαφωνώ, βρίσκω χρόνο να τον διαβάσω, διότι εκτιμώ ότι είτε στη μια περίπτωση είτε στην άλλη προβάλει τα θέματα με τρόπο διαφορετικό, εξωθεσμικό και τελικά ενδιαφέροντα.

Στο χθεσινό Goal, λοιπόν, ασχολήθηκε με τον πρωθυπουργό και το Διεθνές ράλυ Ακρόπολις. Αντιγράφω:

«Ενα και μόνο γεγονός αναδεικνύει το αυτονόητο. Οτι η Ελλάδα έχει αφήσει πίσω της τη μιζέρια κι έχει μπει στον δρόμο της ανάπτυξης και της προόδου: η παρουσία του Αντώνη Σαμαρά σαν αλυτάρχη στην εκκίνηση του Ράλι Ακρόπολις! Ο ίδιος ο πρωθυπουργός έπιασε στα χέρια του τη σημαία κι έδωσε το σήμα της εκκίνησης στον πρώτο οδηγό! Αν η Ελλάδα είχε προβλήματα, αν η Οικονομία είχε ζόρια, θα έκανε αυτά τα καραγκιοζιλίκια ο πρωθυπουργός; Θα έβρισκε τη διάθεση να το ρίξει στην τρελή και να κουνάει τη σημαία, όπως ο Βέγγος στις ελληνικές ταινίες; Σε καμία περίπτωση. Το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός της χώρας κάνει αυτές τις σαχλαμάρες σημαίνει πως έχει λύσει όλα τα άλλα προβλήματα. Κι επειδή δεν έχει άλλη δουλειά να κάνει, έκανε τον αφέτη στο Ζάππειο. Οσο για κάποιον που ακούγεται στο σχετικό βίντεο να φωνάζει «πάτα τον τον πούστη», έχουμε να πούμε ότι οι κακοήθεις, οι παλιάνθρωποι και οι καζουροποιοί ποτέ δεν εξέλειπαν απ' αυτόν τον τόπο. Αυτά».

Αναφέρω την άποψή του

ως αντιστάθμισμα στη θαυμαστική σημειολογία άλλων συντακτών για την πρωθυπουργική παρουσία. Είναι πάντως, ολίγον διπολική, η δημοσιογραφική συμπεριφορά στο θέμα της παρουσίας των πολιτικών προσώπων στις αγωνιστικές αυτοκινητικές εκδηλώσεις. Άλλοτε κριτικάρουν την απουσία τους και άλλοτε την παρουσία τους. Μοιραίο, αφού και το ένα και το άλλο συνήθως κρίνονται αρνητικά.

Read more...
 
Για τον Ringo που, τελικά, ήταν και λίγο star - 29 Μαίου 2013 PDF Print E-mail

Φίλος τις, εζήτησε να του γράψω ένα κείμενο για μια σκυλίσια ιστορία, προκειμένου να το αναρτήσει σε site κυνοφίλων. Δεν το διετύπωσε έτσι ακριβώς, αλλά έτσι το εννόησα εγώ. Όπως και να είχε το θέμα, ενώ στην αρχή ήχησε κάπως αδιάφορη η αίτηση,  μετά από λίγες μέρες έσκυψα πάνω της με μεγάλη δόση ενδιαφέροντος.

Ιδού λοιπόν η ιστορία του Ringo, που τελικά ήταν και λίγο star.

Σε ηλικία προσχολική απέκτησα μια πρώτη σχέση με τα σκυλιά. Φιλικό μας ζευγάρι, γείτονες στο πατρικό σπίτι, φιλοξενούσε ένα τετράποδο ζεύγος. Βρισκόμαστε στις αρχές δεκαετίας του ’60 ο Λέανδρος και η Έλλη (τι ωραία ονόματα!), κατοικούσαν σε πάροδο της οδού Χαροκόπου.

Σε μονοκατοικία, αφού υπήρχαν ακόμα εκεί μερικές όμορφες μονοκατοικίες τότε. Στον μικρό φροντισμένο κήπο συζούσε άλλο ένα ζευγάρι όμορφων ονομάτων. Ήταν η Joyce και ο Skipper, δυο δυνατά boxer, που εκείνη την εποχή, το κάθε ένα, ήταν πιο βαρύ από μένα.

Μετά την πρώτη διστακτικότητα, απέκτησα μια σχετική άνεση, ξεπέρασα απρόσκοπτα τα σάλια, τις τσίμπλες τους, που ενοχλούσαν ακόμα και ενήλικες και όταν βρισκόμαστε επικρατούσε μια αμοιβαία χαρά. Θα μπορούσα να πω ότι η Joyce και ο Skipper, αποτέλεσαν ένα ταιριαστό πρελούδιο, μια όμορφη εισαγωγή στον σκυλίσιο κόσμο.

Read more...
 
Πάσχα. Πίσω από τη σκηνή - 13 Μαίου 2013 PDF Print E-mail

Από τις γιορτές της Ορθοδοξίας, το Πάσχα κομίζει στους πιστούς τις πιο ακραίες συγκινήσεις, το μεγαλύτερο δράμα μα και τις περισσότερες ελπίδες.

Για την Κέρκυρα, υπάρχει μια κοινή ομολογία ότι το Πάσχα, γιορτάζεται με μια λαμπρή διαφορετικότητα.

Επτά εικόνες λοιπόν, από την Κυριακή του Πάσχα στο νησί των Φαιάκων που, μέσα στο εορταστικό κλίμα, συνήθως διαφεύγουν της προσοχής μας.

Συνοδεύονται από αντίστοιχα σχόλια, για τα συναισθήματα που γεννούν.

Read more...
 
Για τον Σκορπιό - 3 Μαίου 2013 PDF Print E-mail

Ενοχλητικό αυτό που συμβαίνει στο νησάκι ζωγραφιά, στα νερά του Ιονίου που απόκτησε το ‘62 ο Αριστοτέλης Ωνάσης.

Με κουλτούρα Ιωνική, συχνά χαρακτηριστικό αμοραλισμό και συχνότερα φονικό επιχειρηματικό ένστικτο, ο Ωνάσης απόκτησε μια ανυπολόγιστη περιουσία. Αυτό που δεν απόκτησε ήταν Συνέχεια και Γαλήνη. Η περίπτωσή του, μαρτυρά πως μπορεί μερικοί να έχουν πάρα πολλά, μα κανείς δεν μπορεί να τα έχει όλα. Τίποτα θεϊκό στον άνθρωπο.

Ανάμεσα σε αυτά που του ανήκαν ήταν και ο Σκορπιός. Στην Ελλάδα γεννήθηκε η τραγωδία, το θέατρο, η φιλοσοφία, η Δημοκρατία.

Στον Ωνάση πιστώνουμε την αλλαγή της δημόσιας εικόνας του μεγιστάνα.

Read more...
 
Το όνειδος της Μανωλάδας - 20 Απριλίου 2013 PDF Print E-mail

Δύσκολo να αντισταθείς και να μη σχολιάσεις αυτό που συνέβη στο βορειοδυτικό κέρας της Πελοποννήσου. Ακόμα πιο δύσκολο είναι, να έχεις στη διάθεσή σου την προϊστορία των γεγονότων που οδήγησαν στην κορύφωση της κρίσης, ώστε να φτάσεις σε ένα ακριβές συμπέρασμα.

Το ρεπορτάζ, κάνει λόγο για 200 μετανάστες οι οποίοι διεκδίκησαν δεδουλευμένα μεροκάματα έξι μηνών και οι επιστάτες των κτημάτων άνοιξαν πυρ, τραυματίζοντας αρκετούς. Δεν είναι η πρώτη φορά που απασχολεί η περιοχή με παρόμοια περιστατικά. Τον Αύγουστο του '12 μια ομάδα ντόπιων είχε δέσει και σύρει με αγροτικό όχημα, έναν Αιγύπτιο στους δρόμους του χωριού.

Οι καλλιέργειες της φράουλας απαιτούν πολλά αγροτικά χέρια και στην εποχή της ύφεσης, της μετανάστευσης, της παράνομης απασχόλησης, οι απελπισμένοι αλλοδαποί που καταφθάνουν ομαδόν στην πατρίδα μας (άλλο μέγα θέμα πως, γιατί και ποιοι ωφελούνται από αυτή την συνθήκη), αποτελούν έναν παράδεισο για όσους θέλουν και μπορούν να κινηθούν χωρίς ηθική.

Read more...
 
Αυτοπυρπολήθηκε - 16 Απριλίου 2013 PDF Print E-mail

Η ειδησεογραφία του προηγούμενου Σαββάτου έφερε στο φως κάτι τραγικά ασυνήθιστο. Στην διασταύρωση των οδών Αναπαύσεως και Πεντέλης, εκεί που πριν χρόνια υπήρχε ναυτική βάση και σήμερα είναι πάρκο, ένα 50χρονος αυτοπυρπολήθηκε. Στις 10.30 το πρωί, περιέλουσε το κορμί του με εύφλεκτο υλικό και ακολούθως έθεσε πυρ.

Το θέαμα για όσους το έζησαν δεν μπορεί παρά να ήταν σοκαριστικό. Διερχόμενος πολίτης βρήκε το θάρρος και χρησιμοποιώντας το προστατευτικό της ηλιοπροστασίας του αυτοκινήτου, εκείνα τα ασημένιας απόχρωσης, εύκαμπτα φύλλα, τύλιξε τον φλεγόμενο και έσβησε τις φλόγες. Ένας αλλος διερχόμενος, έτρεξε κοντά και αφαίρεσε τα ρούχα του παθόντα, ώστε να απομακρυνθεί κάθε εστία φωτιάς.

Ο αυτόχειρας κρατήθηκε στη ζωή άλλες 26 ώρες και άφησε την τελευταία του πνοή στην εντατική του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου “Γιώργος Γεννηματάς”.

Read more...
 
Για το Γιώργο, τη Σοφία, την Κωνσταντία & τον Εμφύλιο (10.04.2013) PDF Print E-mail

Ο Γιώργος είναι ένας άνθρωπος, τον οποίο συναντώ σε συχνότητα  αντιστρόφως ανάλογη με την εκτίμηση που τρέφω προς το πρόσωπό του. Τον βλέπω αραιά και σπάνια, τον εκτιμώ ειλικρινά και πολύ. Ατυχώς είναι μια κατάσταση που συμβαίνει σε πολλούς από μας. Είναι οι συνθήκες του σύγχρονου τρόπου ζωής, λένε οι κοινωνιολόγοι. Ατυχέστερα συμβαίνει και το ανάποδο. Να βλέπεις, δηλαδή, συχνά, κάποιους που δεν εκτιμάς και τόσο. Τέλος πάντων, το θέμα στο παρόν σημείωμα δεν είναι αυτό.

Είναι, πως έπειτα από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ξαναβρεθήκαμε με το Γιώργο, συν γυναιξί, μέσα στον Ιανουάριο. Συζητούσαμε σπίτι του, γύρω από το βραδινό τραπέζι, όταν ήρθε η κουβέντα για την μητέρα του. Την είχα συναντήσει μια και μόνη φορά, στο χωριό της, την Κωνσταντία, στον κάμπο της Αριδαίας, όταν πριν από δώδεκα Γενάρηδες, στις αρχές του 2001, είχε φιλοξενήσει για λίγο την μεγάλη παρέα μας.

Η κυρία Σοφία, ήταν τότε στα 70 της. Όταν λοιπόν κατέφθασαν, μάλλον απροειδοποίητα και σίγουρα απρόσκλητα, τα παιδιά και οι μητέρες της παρέας, έβγαζε από το φούρνο μια κολοκυθόπιτα. Την ίδια ώρα οι άρρενες, ταλαιπωρούσαμε εαυτούς και καλαθοσφαίριση στο γήπεδο του χωριού, έτσι όταν επιστρέψαμε πίσω, μόλις προλάβαμε ότι είχε περισσέψει, από την πίτα, που καταγράφηκε στην μνήμη όλων ως μια εξαιρετικά νόστιμη λιχουδιά.

Read more...
 
Η θολή κρίση & άλλα (06.04.2013) PDF Print E-mail

Όπως στον πόλεμο, όπου το πρώτο θύμα είναι η αθωότητα, έτσι και στην εποχή μας, το πρώτο θύμα είναι η σωστή, η καθαρή κρίση. Το πρώτο πράγμα που θολώνει, στη συνείδηση του πολίτη, είναι η δυνατότητα να αντιληφθεί σωστά τα δεδομένα και ακολούθως να κρίνει με ακρίβεια.

Δεχόμενος μια πληθώρα πληροφοριών, μια υπερπληθώρα φημών και ένα βαρύ σύνολο από θεωρίες, ο σύγχρονος άνθρωπος, που ζει σε έναν απείρως πιο πολύπλοκο κόσμο απ' ότι η προηγούμενη γενιά, δυσκολεύεται να καταλήξει σε τεκμηριωμένες απόψεις και να αποφύγει να παρασυρθεί. Ακολούθως δυσκολεύεται και να παραμείνει ψύχραιμος.

Read more...
 
Ο “Αστέρας” ως ομολογία αποτυχίας (04.04.2013) PDF Print E-mail

Έγραψαν οι εεφημερίδες και τα site πως:

«Ψήφο εμπιστοσύνης στις διαδικασίες της αποκρατικοποίησης» χαρακτήρισε το ενδιαφέρον από 15 επενδυτικά σχήματα για το ξενοδοχειακό συγκρότημα του «Αστέρα» ο διευθύνων σύμβουλος του ΤΑΙΠΕΔ Γιάννης Εμίρης".

Αναρωτιέμαι πως μπορεί να βρεθεί μια μεγαλύτερη απόδειξη της αποτυχίας του σύγχρονου ελληνικού κράτους, πέρα από αυτή την πρόταση. Αν λοιπόν η ελληνική πολιτεία δεν έχει τη δύναμη να διαχειριστεί ένα από τα καλύτερα, ομορφότερα, σημεία του πλανήτη, πως είναι δυνατόν να τα καταφέρει στα κουμάντα ενός κράτους, ενός λαού.

Το συγκρότημα του “Αστέρα” αποτελεί άλλη μια τρανή απόδειξη της παταγώδους αποτυχίας του Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο αδύναμο να διαχειριστεί την μονάκριβη περιουσία του, την προσφέρει σε “επενδυτικά σχήματα” πανηγυρίζοντας επιπροσθέτως.

Read more...
 
Ξημερώματα 25ης - Τρίτη 25 Μαρτίου 2014 (επανάρτηση από 25.03.2013) PDF Print E-mail

Στο βαρύ, λίγο φως του νεφοσκεπούς πρωινού, το γαλανόλευκο της ελληνικής σημαίας συγγενεύει περισσότερο με γκρί του ουρανού παρά με τα έντονα χρώματα που είναι αποτυπωμένα στην μνήμη μας. Ισως να μην φταίει ο καιρός, αλλά οι καιροί.


Το βάθρο για τους επισήμους στημένο, ο θηρεός της Ελληνικής Δημοκρατίας, τα εθνικά σύμβολα, ο διακοσμημένος χώρος έτοιμος να τους υποδεχτεί. Κάποιο τμήμα της πολιτικής, στρατιωτικής εκκλησιαστικής εξουσία και oι τοπικοί άρχοντες. Ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου. Άδηλο ποιος είναι ο ρόλος του. Σήμερα, στη φουρτούνα του Δ.Ν.Τ. και στην ευρωπαϊκή θύελλα μοιάζει τόσο απόμακρος όσο και επίκαιρος.

Μερικοί, ακόμα, τον μετατρέπουν σε υλικά για να κτισθεί η όποια εθνική συνείδηση. Άλλοι τον αγνοούν. Σήμερα, επτά μόλις χρόνια πριν την συμπλήρωση δύο αιώνων από το πελώριο ’21, η τύχη της πατρίδας μοιάζει περισσότερο από ποτέ αμφίβολη. Κι ας με συγχωρέσουν, για αυτή την κουβέντα, όσοι άφησαν την τελευταία τους πνοή στο Τεπελένι, ή στα εκτελεστικά αποσπάσματα των Γερμανών επι Κατοχής. Ας με συγχωρέσουν επίσης όσοι έδωσαν οτιδήποτε για να κυματίζει η γαλανόλευκη. Φρονώ πάντως, ότι το ’21 αποτελεί το καλύτερο μάθημα για την κατανόηση του Σήμερα.

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 9 of 13