Κόσμος & ιδέες

Ο κόσμος που ζούμε ως φύση, ως πλανήτης, αλλά πάνω απ’ όλα ως κοινωνία, είναι το αντικείμενο αυτής της ενότητας.

Οι τάσεις και η ερμηνεία τους, τα γεγονότα και οι πρωταγωνιστές τους αποτελούν τον πυρήνα των ενδιαφερόντων μας.



Για την παρέλαση και άλλα – Πέμπτη 27 Mαρτίου 2014 PDF Print E-mail

Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, πιθανότατα και ανακριβές, αλλά το πλήθος των δυνάμεων ασφαλείας μαζί με το σύνολο των παρελασάντων, ίσως να ήταν μεγαλύτερο από εκείνο των θεατών. Μόνο οι κάτοχοι διαπιστεύσεων ή προσκλήσεων είχαν πρόσβαση, ενώ οι πολίτες που επιθυμούσαν να παρακολουθήσουν αφέθηκαν να πλησιάσουν μετά το ύψος της Βουκουρεστίου και χαμηλότερα.

Ο λόγος ήταν να μείνει η πλατεία Συντάγματος, κλειστή, αποκλεισμένη από το κοινό, ώστε να μην δημιουργηθούν επεισόδια εις βάρος των εκπροσώπων της εξουσίας που παρίσταντο.

Ευθύς μετά το πέρας της παρέλασης, η οποία μάλιστα πραγματοποιήκε ιδίοις μέσοις, εννοώ ότι δεν χρειάστηκε κάποιος ημεδαπός επιχειρηματίας να χορηγήσει τα καύσιμα των μηχανοκίνητων τμημάτων, η πολιτική ηγεσία του τόπου έκαμε δηλώσεις.

Μπροστά στην κάμερα μίλησαν ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου και ο υπουργός Εθνικής Αμύνης με το γνωστό σοβαρότατα μεγαλόπρεπο ύφος του.

Εδώ, ας θυμηθούμε τον προ 20ετίας, χαρακτηρισμό, από πολιτικό του αντίπαλο για την Δημαρχία της Αθήνας: «ο κύριος Τίποτα». Ο οποίος κήνσορας και γεννήτορας του χαρακτηρισμού, δέχτηκε προ μηνών πρόταση από αυτό τον συγκεκριμένο υπουργό, να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη στρατιωτική σύνοδο της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ναι, ο προταθείς, είναι το ίδιο πρόσωπο που μεσούσης της κρίσης των Ιμίων, βρισκόταν στο τηλεοπτικό πλατό.

Read more...
 
Για τη (προ)χθεσινή μέρα – Τετάρτη 19 Μαρτίου 2014 PDF Print E-mail

Λίγα λόγια για τη προχθεσινή μέρα, που θα μπορούσα να χαρακτηρίσω ως την πρώτη ανοιξιάτική της χρονιάς, τουλάχιστον για το λεκανοπέδιο.
Πρώτη εικόνα, λίγο πριν τις εννέα στο πρώτο δρομολόγιο. Αναπαύσεως και Κλεισθένους. Στο φωτεινό σηματοδότη. Ο Πακιστανός δεξιά καθαρίζει παρμπρίζ και πουλά χαρτομάντιλα, με βλέμμα πιεστικά παρακλητικό. Αρκετά γνωστή εικόνα. Η κάπως άγνωστη, τουλάχιστον για εκείνη την  περιοχή, βρίσκεται αριστερά. Ηλικιωμένη κυρία ψάχνει σε δημοτικό κάδο  απορριμάτων.

Λίγο αργότερα στην πρώτη ενημέρωση της μέρας, διάβαζα για το πόσο «κρίσιμες είναι οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα», για το πόσο «βαδίζουμε πάνω σε τεντωμένο σκοινί», αλλά τελικά πως  «βαίνουμε προς συμφωνία». Καμιά φορά το μόνο που χρειάζεται είναι η αλλαγή της ημερομηνίας στις ειδήσεις.  Είναι τόσο ίδιο και τόσο καταθλιπτικά ισοπεδωτικό το περιεχόμενό τους και κυρίως τόσο άμοιρο των αναγκών και των απόψεων του πληθυσμού που τελικά καταντά απολύτως αδιάφορο.

Για αν μην φανώ αγνώμων, ας υπογραμμίσω ότι αντιλαμβάνομαι πλήρως την προπαγάνδα της συγκυβέρνησης ότι οποιαδήποτε άλλη άλλη πολιτική θα ήταν παρασάγγες χειρότερη. Διάβασα π.χ. για 160 κατασχέσεις την ώρα σε λογαριασμούς οφειλετών. Εννοείται ότι θα μπορούσαν να είναι δεκαπλάσιοι. Το κακό μοιάζει να μην έχει οροφή. Ή μήπως πάτο;

Από κοντά και οι ειδήσεις για το χαμένο Boeing των Μαλαισιανών γραμμών που ίσως να προσγειώθηκε κάπου και αργότερα θα χρησιμοποιηθεί για μια ακόμα nine eleven. Ασφαλώς και το δημοψήφισμα στην Κριμαία όπου εβδομήκοντα παρά ένα έτη μετά το διαμελισμό του πλανήτη σε ζώνες επιρροής από τους συμμάχους (;) νικητές του πολέμου, εκεί στην περίφημη διάσκεψη των «Μεγάλων» στη Γιάλτα, επανέρχεται σκοτεινό, το πνεύμα του ψυχρού πολέμου. Κάθε είδος φόβου εγκυμονεί σε κάθε σελίδα, τυπωμένη ή ηλεκτρονική.

Read more...
 
Ξεπλύντε! – Δευτέρα 17 Μαρτίου 2014 PDF Print E-mail

Αυτή η λέξη, προφερόμενη με τον τρόπο μιας ευγενικής εντολής, έχει καταχωρηθεί στην συνείδησή μου είτε σαν μια ελάχιστη χρονική παρένθεση εν μέσω μιας οδυνηρής περιπέτειας, είτε σαν να σηματοδοτεί το τέλος αυτής της οδύνης.

Είναι η συνήθης κουβέντα που λέγεται από τον οδοντογιατρό, όταν θέλει να καθαριστεί η στοματική κοιλότητα του ασθενούς από το περιρρέον αίμα που εμποδίζει το γιατρό να συνεχίσει τη δουλειά του, προσφέροντας μερικά δευτερόλεπτα ησυχίας στον ασθενή, ή όταν έχει ολοκληρωθεί η τρέχουσα συνεδρία.

Είναι απορίας άξιον πως υπάρχουν συνάνθρωποί μας που δεν αγωνιούν, δεν ιδρώνουν, δεν φοβούνται στην οδοντιατρική πολυθρόνα.


Δεν μπορώ να θυμηθώ έναν οδοντίατρο που να κάθισα άνετα στην πολυθρόνα του. Μπορώ όμως να θυμηθώ αρκετούς που μου προσέφεραν μια λαμπρή συλλογή από τους μεγαλύτερους πόνους της ζωής μου. Για μην περάσει η ιδέα μιας ατραυμάτιστης ζωής μπορώ να ανακαλέσω μερικά κατάγματα στα πάνω και στα κάτω άκρα, όπως και μια σειρά ραμμάτων στο τριχωτό της κεφαλής, στο δεξί αγκώνα, στο αριστερό καλάμι, για να μην κάνω λόγο για τις χαίνουσες πληγές της καρδιάς μου, που διάφορες δεσποινίδες, ωσαύτως και κυρίες έστερξαν να με φιλοδωρήσουν.

Αλλά έτσι είναι η ζωή των αγοριών. Τα τραύματά τους είναι παράσημα σε αυτήν την ακήρυχτη πολεμική της ζωής.

Read more...
 
Πόλεμος - Πέμπτη 13 Μαρτίου 2014 PDF Print E-mail

Δίχως εχθρό, χωρίς συμμάχους. Αυτές οι λίγες λέξεις αρκούν για να περιγραφεί, ότι βιώνουμε σε τούτο τον τόπο, αυτή την εποχή. Πόλεμος. Χωρίς πεδίο μάχης, δίχως κανόνες εμπλοκής.

Άνθρωποι αδύναμοι αποκαμωμένοι μετατρέπονται σε αυτόχειρες, άλλοι φυλακίζονται, άλλοι περιθωριοποιούνται, περιουσίες χάνονται, ακίνητα δημεύονται.

Αιρετοί διαχειριστές της εξουσίας δίνουν υποσχέσεις, χαρίζουν ελπίδα, την ίδια ώρα που νομοθετούν αναίσχυντα, την ίδια εποχή που παρακάμπτουν με άνεση το κοινοβούλιο και τις προβλεπόμενες διαδικασίες. Ως εκ τούτου δικαιώνεται, κατά μεγάλο ποσοστό, ο Ρένος που το περιέγραφε ως κυνοβούλιο. Και οι διακονιάρηδές του, παραδομένοι σε μια ανεπανάληπτη κομματική υποταγή ψηφίζουν δια το καλόν του έθνους.Αυτό σε καμμία περίπτωση δεν συνιστά την αχρηστία του, παρά μόνον την κακή του χρήση.

Read more...
 
Η τεχνητή λίμνη - Σαββάτο 22 Φεβρουαρίου 2014 PDF Print E-mail

«Τραβηγμένη» με το μέσο που τα τελευταία χρόνια έχει κάνει εκατομμύρια ανθρώπους φωτογράφους, με κινητό τηλέφωνο, η εικόνα αυτή αντικατοπτρίζει κυριολεκτικά και μεταφορικά την τεχνητή λίμνη του Μόρνου. Δημιουργημένη στην καρδιά της Φωκίδας, πριν από 33 χρόνια με σκοπό να καλύψει τις ολοένα αυξανόμενες ανάγκες υδροδότησης του λεκανοπεδίου της Αττικής, αποτελεί έναν σημαντικό και ασφαλή αποταμιευτήρα.

Από τον ταμιευτήρα του Μόρνου ξεκινά ο υδραγωγός μήκους 188 χιλιομέτρων για να καταλήξει στα διυλιστήρια του Μενιδίου, τα μεγαλύτερα από τα τέσσερα που εξυπηρετούν την Αθήνα, αφού πρώτα στο 146ο χλμ. διακλαδώνεται και ο δευτερεύων κλάδος κατευθύνεται προς τον αποταμιευτήρα Υλίκης Μαραθώνα.

Read more...
 
Η φύση των παιδιών - Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2014 PDF Print E-mail

Εργάσιμη μέρα. Tέλη του Γενάρη. Είχε σκοτεινιάσει. Στο αρτοπωλείο και όχι αρτοποιείο, η αλλοδαπή πωλήτρια ευγενική και υπηρεσιακή εξυπηρετούσε ένα ζευγάρι παιδιά ηλικίας περίπου δέκα ετών. Πλήρωσαν, παρέλαβαν το σοκολατούχο γάλα τους, προχώρησαν προς την έξοδο και την ώρα που είχα κερδίσει το βλέμμα της και ήμουν έτοιμος να ζητήσω ψωμί, γυρνά ασθμαίνων ο διοπτροφόρος πιτσιρικάς και φωνάζει κάπως αγχωτικά : «Την απόδειξη παρακαλώ!». Την ώρα που την παραλαμβάνει από την κοπέλα του ταμείου και εξαφανίζεται προς την έξοδο, εκείνη μονολογεί χαμογελώντας με ξενικά, αλλά σωστά ελληνικά: «Έχει γίνει μπει στη φύση τους»


Πήρα το ψωμί, γύρισα σπίτι και προσπάθησα να βάλω σε τάξη τα πράγματα. Δεν είναι ότι δεν πιστεύω οτιδήποτε από αυτά που ακούω από δημόσια χείλη, δεν είναι ότι νομίζω πως δεν βγαίνει ο λογαριασμός με τα Μνημόνια, ούτε που είμαι πεπεισμένος πως η πλειοψηφία όσων έχουν περάσει από υψηλές θέσεις της δημόσιας διοίκησης δεν είχαν και δεν απέκτησαν τα προσόντα. Στο κάτω – κάτω όλα αυτά είναι προσωπικές εκτιμήσεις και ενδέχεται να είναι λανθασμένες.

Read more...
 
Επτά εικόνες του φετινού Γενάρη - Σαββάτο 25 Ιανουαρίου 2014 PDF Print E-mail

1.

Έχοντας εκτελέσει την αποστολή του, βρισκόταν πεταμένο και αξιολύπητο αναμένοντας (ποιος ξέρει πόσο;), την αποκομιδή του. Όπως χιλιάδες άλλα που, πιθανότατα, φυτεύτηκαν επί τούτου, μεγάλωσαν, ξυλεύτηκαν και είχαν το ίδιο τέλος.

Για ένα μικρό χρονικό διάστημα 15 περίπου ημερών, έζησαν το πιο λαμπρό κομμάτι της ζωής τους, σε κάποιο σπίτι. Στολισμένα, φορτωμένα με φωτάκια, φιλοξενώντας στη βάση τους τη φάτνη με την αναπαράσταση της θείας γέννησης και βέβαια τα δώρα, εκπέμποντας ενίοτε και τη χαρακτηριστική ευωδιά τους.

Λαμπρό κομμάτι όμως για μας τους εορτάζοντες, διότι όλες αυτές οι κορφές αν είχαν βούληση προφανώς θα επιθυμούσαν να βρίσκονται στο φυσικό τους χώρο.

Αναπόσπαστο τμήμα και τίμημα των Χριστουγεννιάτικων εορτών ο έλατος, μας θυμίζει τη σκληρή πορεία όλων των πραγμάτων που διέπουν τη ζωή μας, δηλαδή το μικρό διάστημα της ύπαρξης και το βέβαιο τέλος.

Ίσως να ήταν καλύτερα αν τεμαχίζονταν, και καίγονταν σαν μια τελευταία προσφορά, εκείνη της ζεστής θαλπωρής, μπροστά σε μια εστία, αντί να το αντικρίζουμε πεταμένο στο πεζοδρόμιο.

Read more...
 
Περί της τέχνης της πολιτικής - Παρασκευή 17 Ιανουαρίου 2014 PDF Print E-mail

Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει το πρόβλημα της αιθαλομίχλης με συστάσεις, κλείσιμο των σχολείων, απαγόρευση κυκλοφορίας, αρνούμενη πεισματικά να χαμηλώσει την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης καθώς ομολογεί, πως δεν έχει την ικανότητα να αντιμετωπίσει το λαθρεμπόριο υγρών καυσίμων.

Η κατάσταση θυμίζει το αφελές σόφισμα που απευθύναμε στον δάσκαλο των Θρησκευτικών στην 5η Δημοτικού: “Είναι ο θεός τόσο παντοδύναμος ώστε να φτιάξει μια τόσο μεγάλη πέτρα που δεν θα μπορεί να σηκώσει;” Ότι και να απαντούσε ο δυστυχής διδάσκων θα κατέρριπτε τον μύθο της παντοδυναμίας του Πλάστη. Έτσι και οι εξουσιάζοντες. Ότι και να πράξουν αποδεικνύουν ότι δεν κατέχουν το χάρισμα της τέχνης της πολιτικής..

Τι είδους πολιτική ασκείς όταν επιβάλεις φόρο κατοχής στα ακίνητα; Επειδή εκεί ξεπλύθηκαν χρήματα, άρα, εξομοιώνεις απατεώνες και τίμιους, ενώ την ίδια στιγμή αφήνεις τις off shore να αλωνίζουν;

Ποια είναι η πολιτική του να δεσμεύεις καθημερινώς 500 τραπεζικούς λογαριασμούς; Τι είδος ευνομούμενης πολιτείας είναι;

Read more...
 
Το νέον έτος – Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2014 PDF Print E-mail

Η αλλαγή του χρόνου, ή έλευση του νέου έτους αποτελούσε ένα, τρόπον τινά, εφαλτήριο. Όσο πιο νέος, τόσο πιο πολύ, αφού η παιδική ηλικία έχει πολλά ξαδέλφια, όπως την αφέλεια, την αθωότητα αλλά και την σκληρότητα.

Ενίοτε και ασφαλώς σε σχέση με το πως μεγαλώνει κανείς, η σκληρότητα αποχωρεί, η αφέλεια παραμένει και η ζωή δυσκολεύει. Για τους περισσότερους ισχύουν τα ανάποδα. Η σκληρότητα ισχυροποιείται, η αφέλεια αποχωρεί και η ζωή προχωρά. Είναι το, σύνηθες, τίμημα της επιτυχίας.

Τέλος πάντων, το αντικείμενο δεν είναι αυτό σήμερα, αλλά το αισιόδοξο που γεννάται με την αλλαγή της χρονιάς. Αρκετά δεισιδαιμονική ως σκέψη, ακόμα περισσότερο ως πρακτική για αυτό και εύκολα συνδυάζεται και με την παιδική ηλικία.

Πόσες χρονιές δεν δώσαμε την υπόσχεση στον εαυτό μας να γίνουμε «καλύτερα παιδιά», να «διαβάζουμε περισσότερο»; Στις μέρες μας το λέμε και restart, ή και reboot. Τότε όμως, υπήρχε πράγματι η πρόθεση.

Συχνά όμως, σκόνταφτε στις αναποδιές, στις δυσκολίες της καθημερινότητας. Δεν γίνεσαι καλύτερο παιδί σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που δεν ανέχεται το διαφορετικό, δεν μπορείς να διαβάζεις περισσότερο δίπλα σε ένα δάσκαλο που δεν είχε τα εχέγγυα να σε οδηγήσει στα φωτεινά μονοπάτια της γνώσης που δεν πίστευε στο λειτούργημά του.

Αργά ή γρήγορα ένιωθες και ήσουν απέναντι. Έτσι σύντομα οι υποσχέσεις περνούσαν στη λήθη.

Στην εποχή της νεότητας, η έλευση του νέου έτους και τα συνήθη ευχολόγια, είχαν να κάνουν με την κατάστρωση σχεδίων, υλοποίηση επιθυμιών, επίτευξη στόχων. Ανθρώπινο, όμορφο και ενδιαφέρον.

Read more...
 
To γιορτινό κλίμα - Πέμπτη 26 Δεκεμβρίου 2013 PDF Print E-mail

Μπορώ να φανταστώ ότι οποιαδήποτε αντίθεση, σε κάθε κλίμα που θεωρείται γιορτινό, εμφανίζει στοιχεία κατάθλιψης. Δεκτόν. Ας τεθεί όμως υπ’ όψιν και η altera pars. Δηλαδή το τεχνητό του εορτασμού. Ότι το όλο κλίμα σε μεγάλο βαθμό ωθείται, δεν έρχεται αφ΄εαυτού. Είναι μια συνθήκη που δεν γεννάται αλλά σε μεγάλο βαθμό επιβάλλεται. Δεν γνωρίζω τα θέματα αυτά, πως λειτουργούν στην επαρχία, στην πρωτεύουσα όμως της κατανάλωσης του κενού και του καινού, στα μάτια μου τουλάχιστον φαντάζουν, εδώ και δεκαετίες, ως μια σαπουνόφουσκα.

Οφείλω βέβαια, να αποδεχτώ ότι είναι ένας τρόπος να γυρίσει το μαγκανοπήγαδο της οικονομίας, ότι θα κυκλοφορήσει το χρήμα. Ότι ο κόσμος ταξιδεύοντας, ξεφαντώνοντας, ξενυχτώντας, ξεφεύγοντας από την όποια καθημερινότητα, πρωτίστως θα ξοδέψει.

Από τα ρεπορτάζ των αντίστοιχων περιοδικών για «λαμπερά ρεβεγιόν», σε όλη την κλίμακα μάλιστα, από τις χασαποταβέρνες στης Φυλής έως τις αναλυτικές περιγραφές για τις «άγιες μέρες» των επωνύμων στα θέρετρα του εξωτερικού. Από τις προτάσεις του τι «θα φορέσετε», τι «θα σερβίρετε», πως «θα ξεχωρίσετε», έως τους στολισμούς που πλέον κρατάνε περισσότερο από έναν μήνα, επιτρέψτε μου να ισχυρίζομαι ότι όλα δείχνουν επίπλαστα, θεατρινίστικα.

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 8 of 12