Κόσμος & ιδέες

Ο κόσμος που ζούμε ως φύση, ως πλανήτης, αλλά πάνω απ’ όλα ως κοινωνία, είναι το αντικείμενο αυτής της ενότητας.

Οι τάσεις και η ερμηνεία τους, τα γεγονότα και οι πρωταγωνιστές τους αποτελούν τον πυρήνα των ενδιαφερόντων μας.



Ψύχραιμα – Κυριακή 28 Ιουνίου 2015. PDF Print E-mail

Ένας πολύ δροσερός, σχεδόν ανοιξιάτικος Ιούνιος αποχωρεί, μέσα σε βροχές και με κατά τόπους, έντονα καιρικά φαινόμενα. Την ώρα λοιπόν που ξεσπούσε η καταιγίδα, λίγο μετά τα μεσάνυκτα της Παρασκευής, απροειδοποίητα μάλιστα και εκτός σεναρίου των καιρικών προγνωστικών, ο Έλληνας πρωθυπουργός προχωρούσε στο διάγγελμα περί δημοψηφίσματος.

Με το παράθυρο ανοικτό, η ένταση της καταιγίδας κάλυπτε τον ήχο της τηλεόρασης και το τηλεχειριστήριο ανέλαβε να ισοσταθμίσει την κατάσταση.

Μετά από σχεδόν δύο ώρες συνδέσεων, ρεπορτάζ, συνεντεύξεων, ανακρίσεων, σχολίων, δηλώσεων, προφητειών, ήταν βέβαιο ότι θα ήθελα αρκετή ώρα, για να ησυχάσω και να καταφέρω να αποκοιμηθώ.

Read more...
 
H Συμφωνία – Τετάρτη 24 Ιουνίου 2015 PDF Print E-mail

Κάνω μια ύστατη προσπάθεια να κατανοήσω τα του οίκου μας μας. Αν λοιπόν έχω καταλάβει σωστά, είναι μια ευχάριστη εξέλιξη που, κατά πως δείχνουν τα θέματα, πάμε σε μια συμφωνία με τους δανειστές μας. Ή έστω, η λιγότερo δυσάρεστη.

Διότι, κατά πως μας τα λένε, φωτιά και ατσάλι αν δεν υπογράψουμε. Πανικός, βία, αναρχία, σφαγές στους δρόμους για ένα κομμάτι ψωμί. Δελτίο στα τρόφιμα, καύσιμα, ποια καύσιμα; ο μεσαίωνας θα γυρνούσε στην Ελλάδα, και το νοτιότερο τμήμα της χερσονήσου του Αίμου, θα κολυμπούσε στο αίμα. Μύκονος, Σαντορίνη, Ρόδος θα κηρύσσονταν ανεξάρτητες και θα παρέμεναν στο ευρώ.  Από κοντά και ο αδίστακτος Οθωμανός θα έπαιρνε τα υπόλοιπα νησιά μας, μπορεί να έφτανε και μέχρις τας εξοχάς της Λαμίας, εκεί, στας πηγάς του Αχιλλέως.  

Το τέλος του Γένους. Χειρότερα από την πτώση της Πόλης και δεν έχουμε και εξαδάκτυλο τώρα, μήτε μαρμαρωμένους και κόκκινες μηλιές. Ο Πελοποννησιακός πόλεμος θα ήταν μια καρικατούρα της Ιστορίας, η Μικρασιατική καταστροφή θα φάνταζε σαν εκδρομή, και ο Εμφύλιος σαν μια ανώδυνη δοκιμασία.


'Ολεθρος, Κόλαση, Αφανισμός.

Ενώ τώρα, από ότι φαίνεται, γλυτώσαμε τα χειρότερα. Θα έχουμε ησυχία, θα παραμείνουμε στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ενώσεως προς ανακούφισιν των πιονέρων Μιλτιάδου, Αδώνιδος και άλλων επιφανών μεν, ταπεινών δε, θεματοφυλάκων του πεπρωμένου της πατρίδος, οι οποίοι ενθέρμως συμμετείχαν εις τας διαδηλώσεις πέριξ της πλατείας Συντάγματος υπέρ της παραμονής εις τους κόλπους της Ε.Ε.

Επί της ουσίας τώρα, κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει, πως ότι θα συμβεί, θα είναι λιγότερο μια συμφωνία και περισσότερο μια αποδοχή τελεσιγράφων. Υπάρχει όμως ακόμα ένα εμπόδιο που πρέπει να ξεπεραστεί.

Read more...
 
A. Lonberg & Fuchs - Τετάρτη 1η Ιουλίου 2015 PDF Print E-mail

Γεννημένη τον Φεβρουάριο του ΄48, στο Berkeley της  Καλιφόρνια από Σουηδό πατέρα, η Anne Lonnberg, ήταν, στα 20 της, η ηρωίδα του Βασίλη Γεωργιάδη στο «Κορίτσια στον ήλιο».

Η ταινία γυρίστηκε το '68, στην Άνδρο με συμπρωταγωνιστή τον 31 ετών τότε, απαστράπτοντα Γιάννη Βόγλη και μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου. Ήταν η Ελληνική πρόταση για το βραβείο Οσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας για το '69.

Μπορεί να μην κέρδισε το χρυσό αγαλματίδιο, αλλά στο Φεστιβαλ κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης του '68, απέσπασε τέσσερα βραβεία: Καλύτερης καλλιτεχνικής ταινίας, Μουσικής, Β' ανδρικού ρόλου και ειδική μνεία Β' ανδρικού ρόλου.

Επιπροσθέτως έκλεψε τις καρδιές μας.

Τον Μάιο της ίδιας χρονιάς, η Lonnberg, βρισκόταν στην Αθήνα και σαν συμπαράσταση στην

Read more...
 
Θαυμαστή Βρετανική αναλγησία - Δευτέρα 22 Ιουνίου 2015 PDF Print E-mail

Από τα πιο ντροπιαστικά κείμενα που μπορούν να διαβαστούν στον διεθνή τύπο, η προ ημερών δημοσίευση του Independent, μας πληροφορεί ότι ότι αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή για τους Βρετανούς να κάνουν τουρισμό στην Ελλάδα. Στην Κέρκυρα και στην Κρήτη η μείωση των τιμών, σε σύγκριση με το περασμένο έτος, είναι σε ποσοστό 13%, η βρετανική λίρα είναι πιο ισχυρή από το 2014 ενώ, η Αθήνα είναι τώρα η πιο φθηνή πρωτεύουσα για διακοπές στην δυτική Ευρώπη.



Αυτές είναι οι απόψεις του εκπροσώπου του Post Office Travel Money, ονόματι Άντριου Μπράουν. Στο κείμενο αναφέρεται με θαυμαστή αναλγησία ότι αν η  Ελλάδα χρεοκοπήσει, δεν είναι το τέλος του κόσμου για τους τουρίστες, διότι στην περίπρτωση που εγκαταλείψει το ευρώ, θα χρειαστούν 18 μήνες για να επιστρέψει στην δραχμή, έτσι, οι Βρετανοί τουρίστες δεν θα πρέπει να πανικοβληθούν, ακόμα και αν βρίκσκονται στην χώρα, όταν θα χρεοκοπήσει.

Read more...
 
για τη Ρήξη – Σαββάτο 23 Μαίου 2015 PDF Print E-mail

Διάβαζα το ρεπορτάζ για το  Eurogroup στη Ρίγα. Το, πως έφτασε με C130 ο πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του, διότι τα αεροσκάφη που χρησιμοποιεί ο πρόεδρος της κυβέρνησης, ήταν καθηλωμένα λόγω συντήρησης(;), την επιμονή του Γερμανού υπουργού επί των οικονομικών σε εμπρηστικές δηλώσεις, τις ελπίδες της Ελληνικές πλευράς σε τετράμηνη ανάσα, τις νουθεσίες των εταίρων μας και το κυνήγι αυτής της τεράστιας χίμαιρας, της ανάπτυξης.

Την ίδια στιγμή, ηχούν πανηγυρικά οι σάλπιγγες της μεγαλειώδους προτίμησης των Τουριστών για την Ελλάδα. Τόσο τοις εκατό η αύξηση της κίνησης στο El. Venizelos, ήρθε το τρίτο μεγαλύτερο κρουαζιερόπλοιο στον Πειραιά, έδεσε το τέταρτο μεγαλύτερο στο Ηράκλειο.

Ταυτόχρονα βγαίνουν οι Ευρωπαϊκές φυλλάδες και συνιστούν στους ταξιδευτές να πάρουν μετρητά μαζί τους, διότι μπορεί τα ΑΤΜ να στερέψουν μέσα στο καλοκαίρι.

Κάθε κανόνας αλληλεγγύης, έχει αντικατασταθεί από απειλές. Κάθε είδος Ευρωπαϊκής ενότητας έχει μετατραπεί σε εκβιασμό. Ο ημεδαπός κεντρικός τραπεζίτης αποκρύβει χρηματικά αποθέματα από την πολιτική ηγεσία της χώρας και η κυβέρνηση δεν μπορεί να τον ακουμπήσει, διότι προσκρούει στις επιθυμίες των εταίρων.

Για να τοποθετηθώ ευθέως, δεν νομίζω ότι ο Ελληνικός λαός είναι ο επιούσιος, ο ο διαλεκτός της πλάσης, αλλά αν ο Δυτικός κόσμος – πολιτισμός οφείλει κάτι σε κάποιον είναι στην κλασσική Ελλάδα. Αυτό μπορεί να είναι παρακαταθήκη και κεφάλαιο για μας , αλλά σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά υποχρέωση για τους «έξω».

Υπάρχουν πολλά που απαιτούν μεταρρυθμίσεις, διορθώσεις ακόμα και ριζικές αλλαγές. Δημοσιονομικά ήμαστε διάτρητοι και η διαφθορά είναι απειλητικό μέγεθος. Απολύτως δεκτά και κατανοητά όλα αυτά, αλλά ο τιμωρητισμός, η περιφρόνηση, ο ενορχηστρωμένος εξευτελισμός που δέχεται η χώρα, δεν δικαιολογούνται από υποτιθέμενους συνοδοιπόρους στην όποια ευρωπαϊκή ιδέα.

Read more...
 
Περί Μοντέρνας Τέχνης - Τρίτη 5 Μαίου 2015 PDF Print E-mail

Δεν είμαι έτοιμος να διαχειριστώ το θέμα του τίτλου, ως εκ τούτου είναι  πιθανόν να πέσω σε σωρεία σφαλμάτων που με τη σειρά τους θα με εκθέσουν, αλλά είναι τόσο μεγάλη η επιθυμία να σημειώσω κάτι για αυτά που είδα, ώστε θα το διακινδυνεύσω.

Η πρόσφατη, σύντομη επίσκεψη στη χώρα του Βάσκων, με έφερε έστω και για 15 συνολικά ώρες στο Μπιλμάο.  Αν υποτεθεί ότι οι δέκα από αυτές διατέθηκαν για επαγγελματικές υποχρεώσεις και ύπνο, περίσσεψε ένα πεντάωρο. Με το Guggenheim σε μικρή απόσταση από το ξενοδοχείο, η επίσκεψη ήταν αναπόφευκτη, ειδικά μετά τις παροτρύνσεις του Βενιαμίν.

Οι στατιστικές  λένε, ότι η δημιουργία του, το '97 μετά από πέντε χρόνια κατασκευής, ήταν η πιο σημαντική συμβολή για την μετάβαση της πόλης από φθίνουσα βιομηχανική σε ανθούσα τουριστική.

Το πλήθος των επισκεπτών που  εύκολα πια, ξεπερνά το εκατομμύριο σε ετήσια βάση, έχει μετατρέψει τη Βασκική πόλη σε καλλιτεχνικό πνεύμονα. Είναι μια πετυχημένη ακροβασία ανάμεσα σε αρχιτεκτονικά δημιουργήματα, όπως ο καθεδρικός ναός, ή το κυβερνητικό κτίριο, που έρχονται από το παρελθόν  και σε άλλα όπως ο ουρανοξύστης της Iberdrola ή το κτίριο του Guggenheim, που ανήκουν στο σήμερα, για να μην πούμε στο αύριο.

Read more...
 
Τσέρνομπιλ, τριάντα παρά ένα - Παρασκευή 1η Μαίου 2015 PDF Print E-mail

Συμπληρώθηκαν τριάντα, παρά ένα, χρόνια, από το πυρηνικό δυστύχημα στο Τσέρνομπιλ.

Τις πρώτες μέρες του Μαΐου του 1986 η ανθρωπότητα έστεκε αμήχανη και φοβισμένη μπροστά στο μεγαλύτερο πυρηνικό δυστύχημα που είχε ποτέ συμβεί. Μετά τις παραλείψεις και τα λάθη που προκάλεσαν το συμβάν, ήρθε η αυταπάρνηση,ο ηρωισμός, η θυσία, ώστε να κλείσει η πληγή. Ζωές χάθηκαν και σημαδεύτηκαν, άνθρωποι ξεριζώθηκαν, πόλεις μαράζωσαν, χωριά εξαφανίστηκαν και ας σκεφθούμε ότι όλα τούτα ήταν το ελάχιστο δυνατό τίμημα.

Θυμόμαστε τα γεγονότα.

 

Σάββατο, 26 Απριλίου 1986.

Για την Ορθόδοξη Εκκλησία είναι «του Λαζάρου». 00.20’. Μια προγραμματισμένη δοκιμή ασφαλείας στην αίθουσα ελέγχου του αντιδραστήρα # 4, στο εργοστάσιο με την επίσημη ονομασία «Πυρηνικό εργοστάσιο Βλαντίμιρ Ιλιτς Λένιν», ξεκινά. Βρίσκεται 120 περίπου χιλιόμετρα, βόρεια του Κιέβου πρωτεύουσας της σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ουκρανίας της κραταιάς και ενιαίας, τότε, Σοβιετικής Ένωσης.

Οι τρεις άνδρες που θα διαδραματίσουν τους κυρίαρχους ρόλους στην επερχόμενη καταστροφή είναι ο Ανατόλι Ντιάτλοφ υποδιευθυντής του εργοστασίου και υπεύθυνος της δοκιμής ασφαλείας, ο Αλεξάντρ Ακίμοφ επικεφαλής βάρδιας και ο Λεονίντ Τόπτινοφ μηχανικός βάρδιας.

Η διαφωνία σχετικά με το πρωτόκολλο της δοκιμής ανάμεσα στον Ντιάτλοφ και τους δυο υφισταμένους του είναι ο πρώτος παράγοντας του δυστυχήματος. Ο δεύτερος είναι η δομή της εξουσίας.

 

Οι Ακίμοφ και Τόπτινοφ αντιλαμβάνονται ότι ο προϊστάμενός τους σπρώχνει τη δοκιμή μακριά από την προκαθορισμένη νόρμα αλλά πέρα από μια σειρά επισημάνσεις, το σύστημα δεν τους επιτρέπει άλλη αντίδραση.

Τέλος, κάποιες κατασκευαστικές ατέλειες του αντιδραστήρα, απότοκες των πολιτικών πιέσεων για γρήγορη λειτουργία, θα είναι ο τρίτος παράγοντας του τι θα επακολουθήσει. Οι αφορμές θα δοθούν μέσα από μια σειρά τεχνικών δυσλειτουργιών και στις 01.26’ ο πυρήνας του αντιδραστήρα μετά από μια υπερβολική άνοδο της ισχύος του, θα εκραγεί. Ακούγονται δυο διαδοχικές εκρήξεις.

Η βάρους 1.200 τόνων ατσάλινη οροφή του αντιδραστήρα εκτινάσσεται. Ξεσπάει πυρκαϊά και μια στήλη καπνού ύψους ενός χιλιομέτρου διαχέει στην ατμόσφαιρα φονική ακτινοβολία από τα ραδιενεργά καύσιμα και τα υλικά του πυρήνα. Με εξαίρεση τη φωτιά στην καρδιά του αντιδραστήρα που θα συνεχίσει να καίει για μέρες, όλες οι υπόλοιπες εστίες φωτιάς θα σβήσουν πριν ξημερώσει, έως τις 06.30.

Ακόμα δεν έχει γίνει κατανοητό το μέγεθος του προβλήματος και όλο το προσωπικό εργάζεται χωρίς μέτρα ασφαλείας. Με το πρώτο φως αρχίζει να γίνεται αντιληπτή η έκταση της συμφοράς. Ενώ το γεγονός κρατείται εκτός δημοσιότητας, οι πρώτες μετρήσεις δίνουν αποτελέσματα που σοκάρουν. Στη Μόσχα συστήνεται επιτροπή με επικεφαλής τον διακεκριμένο χημικό, φυσικό και ακαδημαϊκό Βαλερύ Λεγκάσοφ.

Read more...
 
Πάσχα – Κυριακή 12 Απριλίου 2015 PDF Print E-mail

Κάναμε κουβέντα με έναν φίλο, αχώριστο, για τις γιορτές. Συμφωνήσαμε, κατ' αρχήν, ότι ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες γιορτές της Ορθοδοξίας προτιμούσαμε το Πάσχα. Είναι και η εποχή, που μας προδιαθέτει. Η άνοιξη, οι μυρουδιές, μια γιορτή που τελείται στην ύπαιθρο. Επιτάφιος, Ανάσταση, οβελίας, όλα έξω.

Τα Χριστούγεννα, στην καρδιά του Χειμώνα, τότε που η νύκτα έρχεται από τις πέντε το απόγευμα, και αν δεν πάει οκτώ το πρωί, δεν φωτίζει αληθινά, αν φωτίσει δηλαδή, τι είδους χαρά και ανάταση να σου προσφέρουν; Κρύο, καταχνιά, τζιγκλ μπελ, τζιγκλ μπελ, μέσα για μέσα στο σπίτι, γαλοπούλα γεμιστή μπας και νοστιμίσει το πτηνόν, πλαστικά ρεβεγιόν, ρεβεράντζες με κόκκινες τουαλέτες για τις Κυρίες. Επιπροσθέτως, ψηλά τακούνια, ψηλά ποτήρια,  και άλλη μια προσέγγιση στα δυτικά πρότυπα.

Προχωρώντας στην κοινωνική κριτική (κοινώς κουτσομπολιό), θυμηθήκαμε στο 2Κ τους «πετυχημένους» συμπατριώτες μας, που εξεστράτευσαν για ρεβεγιόν στην Μητρόπολη του Κόσμου, την Νέα Υόρκη. Τι νεοπλουτισμός! Φωτό στα ημεδαπά, κοσμικά περιοδικά και αντίστοιχη λεζάντα. Το παιδί μπορεί να ξεφύγει από την επαρχία, η επαρχία δεν φεύγει από μέσα του...

Αντίθετα το Πασχαλάκι, ένεκα η Ορθοδοξία βλέπεις, δεν έχει τέτοια. Που να πας δηλαδή; Στην Κούβα; Στις Βαλβίδες;  ή μήπως στην Αρούμπα για γίδα; Ε και λοιπόν; τι σόι Πάσχα θα κάνεις;

Είναι γνήσιο το πράγμα. Είναι Ελληνικό . Πως να το δυτικοποίησεις; Δεν σουβλίζουν (αρνιά) στη

Read more...
 
Με αφορμή μια εικόνα – Πέμπτη 16 Απριλίου 2015 PDF Print E-mail

Ένα παιδί, λίγο μετά τα 12, φωτογραφίζεται με μια Kodak Instamatic 233, δυο μέρες μετά το Πάσχα του 1970, μπροστά από το ξύλινο σκηνικό ενός μπαρ.

Είναι ο χώρος εστίασης του ξενοδοχείου Ξενία της Καστοριάς.

Η άνοιξη εκείνου του έτους, έκρυβε πολλά ακατανόητα πράγματα στη συνείδηση ενός παιδιού.

Στις καλύτερες των περιπτώσεων, καθώς ο χρόνος κυλούσε, άρχισαν σιγά – σιγά να γίνονται κατανοητά.

Στις χειρότερες, παρέμειναν ακατανόητα.

Ήταν δύσκολο π.χ. να κατανοήσει, τότε,

Read more...
 
H πρώτη πτήση της «Ολυμπιακής» - Δευτέρα 6 Απριλίου 2015 PDF Print E-mail

Σαν σήμερα πριν 58 χρόνια, στις 6 Απριλίου του '57, μέρα Σαββάτο, εκτέλεσε το πρώτο της δρομολόγιο η νεοσυσταθείσα «Ολυμπιακή αεροπορία», ιδιοκτησίας Αριστοτέλη Ωνάση.
Ήταν ένα DC-3 που απογειώθηκε από το Ελληνικό και προσγειώθηκε στην Μίκρα της Θεσσαλονίκης με κυβερνήτη τον Παύλο Ι. Ιωαννίδη. Λίγους μήνες νωρίτερα, στις 30 Ιουλίου 1956, ο Ωνάσης είχε έρθει σε συμφωνία με το Ελληνικό Δημόσιο και υπέγραψε τη σύμβαση εκμεταλλεύσεως των ελληνικών αεροπορικών συγκοινωνιών.


Όπως μας μεταφέρει ο Π.Ι. Ιωαννίδης: 
«Υπουργός Συγκοινωνιών ήταν τότε ο Γεώργιος Ράλλης. Οταν είπαν στον Ωνάση, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, ότι δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει τους πέντε ολυμπιακούς κύκλους -σήμα διεθνώς κατοχυρωμένο απ’ την Ολυμπιακή Επιτροπή- στο κάθετο της ουράς των αεροσκαφών της εταιρείας, αντέδρασε ακαριαία. «Δεν υπάρχει θέμα. Θα βάλουμε και έναν έκτο κύκλο». Ολοι οι παριστάμενοι έμειναν άφωνοι. «Κανένα άλλο πρόβλημα;» γύρισε και ρώτησε. Δεν πήρε καμία απάντηση.»

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 7 of 13