Κόσμος & ιδέες

Ο κόσμος που ζούμε ως φύση, ως πλανήτης, αλλά πάνω απ’ όλα ως κοινωνία, είναι το αντικείμενο αυτής της ενότητας.

Οι τάσεις και η ερμηνεία τους, τα γεγονότα και οι πρωταγωνιστές τους αποτελούν τον πυρήνα των ενδιαφερόντων μας.



Με αφορμή μια εικόνα – Πέμπτη 16 Απριλίου 2015 PDF Print E-mail

Ένα παιδί, λίγο μετά τα 12, φωτογραφίζεται με μια Kodak Instamatic 233, δυο μέρες μετά το Πάσχα του 1970, μπροστά από το ξύλινο σκηνικό ενός μπαρ.

Είναι ο χώρος εστίασης του ξενοδοχείου Ξενία της Καστοριάς.

Η άνοιξη εκείνου του έτους, έκρυβε πολλά ακατανόητα πράγματα στη συνείδηση ενός παιδιού.

Στις καλύτερες των περιπτώσεων, καθώς ο χρόνος κυλούσε, άρχισαν σιγά – σιγά να γίνονται κατανοητά.

Στις χειρότερες, παρέμειναν ακατανόητα.

Ήταν δύσκολο π.χ. να κατανοήσει, τότε,

Read more...
 
H πρώτη πτήση της «Ολυμπιακής» - Δευτέρα 6 Απριλίου 2015 PDF Print E-mail

Σαν σήμερα πριν 58 χρόνια, στις 6 Απριλίου του '57, μέρα Σαββάτο, εκτέλεσε το πρώτο της δρομολόγιο η νεοσυσταθείσα «Ολυμπιακή αεροπορία», ιδιοκτησίας Αριστοτέλη Ωνάση.
Ήταν ένα DC-3 που απογειώθηκε από το Ελληνικό και προσγειώθηκε στην Μίκρα της Θεσσαλονίκης με κυβερνήτη τον Παύλο Ι. Ιωαννίδη. Λίγους μήνες νωρίτερα, στις 30 Ιουλίου 1956, ο Ωνάσης είχε έρθει σε συμφωνία με το Ελληνικό Δημόσιο και υπέγραψε τη σύμβαση εκμεταλλεύσεως των ελληνικών αεροπορικών συγκοινωνιών.


Όπως μας μεταφέρει ο Π.Ι. Ιωαννίδης: 
«Υπουργός Συγκοινωνιών ήταν τότε ο Γεώργιος Ράλλης. Οταν είπαν στον Ωνάση, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, ότι δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει τους πέντε ολυμπιακούς κύκλους -σήμα διεθνώς κατοχυρωμένο απ’ την Ολυμπιακή Επιτροπή- στο κάθετο της ουράς των αεροσκαφών της εταιρείας, αντέδρασε ακαριαία. «Δεν υπάρχει θέμα. Θα βάλουμε και έναν έκτο κύκλο». Ολοι οι παριστάμενοι έμειναν άφωνοι. «Κανένα άλλο πρόβλημα;» γύρισε και ρώτησε. Δεν πήρε καμία απάντηση.»

Read more...
 
...για το '21 – Τετάρτη 25 Μαρτίου 2015 PDF Print E-mail

Μόλις έξι χρόνια πριν το κλείσιμο δύο αιώνων από το 1821, μια πρόχειρη αναδρομή, αρκεί προκειμένου να συνειδητοποιήσουμε πόσο σημαντικό ιστορικό γεγονός υπήρξε η επανάσταση. Η δεύτερη σκέψη έχει να κάνει με το ημιτελές έργο της. Μπορεί ο τόπος να αποτίναξε τον Τουρκικό ζυγό αλλά, μοιραία, χρεώθηκε με άλλους. Αυτή άποψη είναι ιδιαιτέρως επίκαιρη στις μέρες μας.

Ταυτόχρονα όμως, μας θυμίζει πόσο μικρό χρονικό διάστημα για την ιστορία της Ελλάδας, είναι οι δύο αιώνες. Αν σκεφτούμε, ότι η σημερινή παντοκράτειρα, η παγκόσμια Αμερικάνικη αυτοκρατορία, αλώβητη από επιθέσεις στο χώμα της (εξαιρουμένης της 7ης Δεκ. του '41 και της 11ης Σεπ. του '01), μετρά μόλις 238 έτη Ιστορίας γίνεται σαφές το Ελληνικό ιστορικό βάθος.

Η εξέγερση του '21 συνέβη κόντρα στη λογική. Εξερράγη και κόντρα σε αρκετά και ισχυρά Ελληνικά ή ακόμα Χριστιανικά συμφέροντα. Έχουμε την ομολογία του μπάρμπα Γιάννη Σκαρίμπα:
«…Το Πατριαρχείο το αφόρισε. Οι πρόκριτοι και οι Ιεράρχες το χλεύασαν. Ο Καποδίστριας του γύρισε τις πλάτες του. Ο Κοραής μας το μυχτήρισε. Ο Καραντζάς, ο Μαυροκορδάτος και ο Ιγνάτιος το ξεπούλαγαν στους ξένους..»

Read more...
 
...άνοιξη - Σαββάτο 4 Απριλίου 2015 PDF Print E-mail

Οδηγούσα στο ευρύτερο περιαστικό οδικό δίκτυο και ήταν σαν ήρθε ξαφνικά. Ακαριαία. Επέστρεφα από δουλειά, όχι σε μια από εκείνες τις μέρες που έρχεται, απρόσκλητο, το ερώτημα: «Ζω για να δουλεύω ή δουλεύω για να ζω;»
Ξεπερνώντας την απάντηση, διαπίστωσα το ότι ευρύ παρ μπριζ του SUV που χρησιμοποιούσα για υπηρεσιακές ανάγκες, ήταν διάστικτο  από έντομα.
Την επόμενη χρονική στιγμή συνειδητοποίησα ότι οι λουρίδες του δρόμου που έτρεχαν δίπλα ήταν καταπράσινες.
Κι ο ήλιος, μπροστά, ψηλά, ήταν η πρώτη φορά μετά από μήνες που με ζέσταινε, που το φως του με ανάγκαζε να μικραίνω, με μορφασμό, τις κόγχες των ματιών.
Μετά από ανελέητα επίμονες βροχές, ύστερα από μέρες όπου σύννεφα, βαριά μολυβένια είχαν πέσει στα κεφάλια μας, ανέτειλε, έστω καθυστερημένα μια Άνοιξη.

Κι εκείνη τη στιγμή, σε κάποιο σταθμό, έπαιζε το What it is του Mark Knopfler. Στους πρώτους στίχους ο δεξιοτέχνης καλλιτέχνης μας λέει με τρόπο γάργαρο:

Read more...
 
Πιλότοι και αεροπορικά ταξίδια – Κυριακή 29 Μαρτίου 2015 PDF Print E-mail

Έτυχε, να συναναστραφώ από την νεότητα μου, με αρκετούς κυβερνήτες αεροσκαφών. Είχα επίσης την μεγαλύτερη τύχη με κάποιους από αυτούς να ήμουν φίλος. Μερικοί ανήκαν στην πολιτική και άλλοι στην πολεμική αεροπορία. Ήταν άνθρωποι που εκτιμούσα.

Από το '73, ένα 707 της Ολυμπιακής αναχωρεί από τον Ελληνικό

Τριάντα πέντε χρόνια νωρίτερα, τρώγαμε σε ένα ταβερνείο στην Αμφιθέας, με τον Στέφανο, καπετάνιο της παλιάς κραταιάς «Ολυμπιακής» και τον ρώτησα, πως και πότε πήρε την απόφαση να γίνει πιλότος.  Ο Στέφανος, ειρήσθω εν παρόδω, καμιά δεκαριά χρόνια μεγαλύτερος, ήταν και υποθέτω παραμένει ένας τύπος ιδιόμορφος. Ο πατέρα του μάλιστα, κάποτε με είχε στεναχώρησει μα ακροιβατώντας υποθετικά, θαρρώ ότι τον ίδιο τον Στέςφανο το είχε στεναχωρήσει περισσότερο. Ευγενής, φλεγματικός, με δηλητηριώδες χιούμορ,  ο Στέφανος, δεν τον είχα δει να εκδηλώνει τον εκνευρισμό του και, πιστεύω ότι, έκρυβε με επιμέλεια τις ευαισθησίες του. Εξωτερικά έφερνε στον David Niven. Αν δεχόσουν τις όποιες περιέργειές του, ήταν εξαιρετική παρέα.
Θυμάμαι ακόμα την απάντηση που μου έδωσε:

Read more...
 
Για τον Παιδεραστή – Πέμπτη 5 Μαρτίου 2015. PDF Print E-mail

Διαβάζω με προσοχή τα ρεπορτάζ που αφορούν τη δράση του παιδεραστή από το Περιστέρι.

Πριν κατηγορήσω τους γονείς των παιδιών που αποπλάνησε, για πλημμελή εκτέλεση των καθηκόντων τους, διότι πάντα υπήρχαν αδιάφοροι γονείς, πριν στείλω στο πυρ το εξώτερο την τεχνολογία και το διαδίκτυο,  διότι παιδόφιλοι υπήρχαν πριν την ανακάλυψη του παγκόσμιου ιστού, προσπαθώ να φανταστώ τις συνθήκες που έστηνε τις δουλειές του.

Τα μηνύματα στο facebook, τα τρυφερά του λόγια, που όταν συνειδητοποιήσεις τους αποδέκτες τους, αντιλαμβάνεσαι το βάθος της χυδαιότητας, τον ιστό που έπλαθε για να παγιδεύει παιδάκια. Είναι ένας κόσμος ξέχειλος από αρρώστια. Βεβαίως, παιδιά 12 ετών δεν είχαν πάντα προσωπικό υπολογιστή ή ανεξέλεγκτη προσβαση στο ίντερνετ και αυτό είναι ένα θέμα.

Οι ενέργειες του 40χρονου παιδόφιλου δεν είναι ανήθικες, αυτό σε μεγάλο βαθμό είναι ένα πρόβλημα διαχειρίσιμο. Είναι χωρίς κανένα ήθος, και αυτό είναι χαώδες. Πως το αντιμετωπίζεις;

Read more...
 
Η Ευρώπη μας - Σαββάτο 7 Μαρτίου 2015 PDF Print E-mail

Αφού πρώτα ακούσαμε, από τον εκπρόσωπο του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών Μάρτιν Γιέγκερ, πως: «είναι γεγονός ότι τις τελευταίες εβδομάδες χάθηκε πολλή εμπιστοσύνη» ακολούθως, έκανε λόγο σε ένα «πολύ ασυνήθιστο λάθος», για τα δεδομένα της ΕΕ.
Εκείνο  της ελληνικής κυβέρνησης να κατηγορήσει την Ισπανία και την Πορτογαλία ότι ήθελαν να οδηγήσουν την Ελλάδα σε οικονομική ασφυξία κατά τη διάρκεια των πρόσφατων διαπραγματεύσεων.
«Η δήλωση του Έλληνα πρωθυπουργού, ήταν ένα λάθος πολύ ασυνήθιστο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Αυτά δεν γίνονται στο Eurogroup. Δεν πρέπει να ανακατευόμαστε στις υποθέσεις των κυβερνήσεων των εταίρων μας»
μας διεμήνυσε ο Γερμανός εκπρόσωπος, αφού μάλιστα μας διευκρίνισε ότι:

Read more...
 
Τάχα ενωμένη, δήθεν Ευρώπη - Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2015 PDF Print E-mail

Δημοσίευμα της Γερμανικής εφημερίδας die Welt προέτρεπε τους Γερμανούς να μην βιαστούν να κλείσουν ακόμα τις διακοπές τους στην Ελλάδα, διότι σε περίπτωση κατά την οποία περάσουμε στη δραχμή, θα τους στοιχίσει λιγότερο, όταν το φιξάρουν αργότερα. Κοντά σε αυτά και προτροπές για το πότε θα είναι καλύτερα να παίξουν στο Χ.Α.Α.

Η συζήτηση για τις ευθύνες της κρίσης, έχει κάποιες εκδοχές, που μπορούν να συζητηθούν σοβαρά, σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο.

Μπορεί κάποιος π.χ. να επιχειρηματολογήσει κατά των Ελλήνων, των πολιτικών ηγετών τους, ενάντια στη «διεφθαρμένη ολιγαρχία», στο πελώριο και αναποτελεσματικό Δημόσιο, στην «τεμπελιά» του νεοέλληνα, στον τρόπο ζωής του κλπ. Υπάρχει σαφής χώρος κριτικής.

Μπορεί με την ίδια ευκολία, να μιλήσει για την αλαζονεία των Γερμανών, να στοιχειοθετήσει κατηγορίες για εκβιασμούς, να διατυπώσει ερωτήματα για ποια ενωμένη, ποια Ευρώπη, για πειράματα πάνω στους λαούς, για τιμωρητικές πολιτικές, για κηρυγμένους οικονομικούς πολέμους κλπ. Πάντα με ισχυρά επιχειρήματα.

Ας πούμε ότι είναι θέμα οπτικής και τέλος πάντων, είναι μια άλλη κουβέντα. Υπάρχει όμως, σε κάθε περίπτωση, πέρα από τα όποια επιστημονικά – οικονομικά κριτήρια, κάποιο ηθικό έρεισμα σε κάθε εκδοχή.

Ως Έλληνας βέβαια, εκτιμώ ότι η συνταγή του Μνημονίου απέτυχε παταγωδώς, κρίνοντας πάντα εκ του αποτελέσματος. Ως εκ τούτου κάτι πρέπει να αλλάξει. Μπορεί να κάνω και λάθος. Θα τα δούμε, συντόμως υποθέτω, στο σύνολό τους τα θέματα.

Αυτό όμως που δεν μπορώ να εννοήσω, αυτό που με γεμίζει οργή και σιχαμάρα, είναι, ανάμεσα σε άλλα, η τακτική του πτωματοφάγου, του καιροσκόπου, του αμοραλιστή. Aυτή η παραλλαγή του σύγχρονου μαυραγορίτη, ενός πλάσματος άψυχου, που περιμένει στη γωνία την πιο μεγάλη ευκαιρία, δηλαδή το πόσο ανάγκη θα έχει η αδύναμη πλευρά ώστε να αγοράσει ακόμα πιο φτηνά, να εξευτελίσει ακόμα περισσότερο.

Read more...
 
μια πολύ σεβαστή άποψη - Τετάρτη 11 Φεβρ. 2015 PDF Print E-mail

Ένας ήρεμος και ώριμος διάλογος μπορεί να οδηγήσει σε χρήσιμα και ισορροπημένα συμπεράσματα. Στο τέλος δεν έχει μεγάλη σημασία αν συμφωνείς ή διαφωνείς με κάποιον, αλλά το πόσο ο διάλογος μπορεί να βοηθήσει στην κατανόηση κατά πρώτον και ακολούθως στην επίλυση των, όποιων, προβλημάτων.

Έτσι λοιπόν, ασμένως αναρτώ την γνώμη του φίλτατου Ιωάννη, απάντηση στην άποψη …εδωπέρα είναι χαρτιά η οποία γράφτηκε πάνω σε ένα δικό του σχόλιο. Θα έλεγα μάλιστα ότι είναι μια πολύ σεβαστή άποψη, που υπολήπτομαι ακόμα και σε όσα σημεία διαφωνώ.

Mην με διαβάσετε αν νομίζετε ότι έχετε δίκιο

Νίκος Καρούζος

Φοβούμαι ότι η απάντησή μου θα είναι ολιγότερο ελκυστική από την δική σου. Τόσο σε επίπεδο γραφής, όσο και σε επίπεδο συναισθηματικού φόρτου αλλά και φωτογραφικής επενδύσεως. Ελπίζω, ωστόσο, να είναι ουσιώδης κατά δε την πορεία συγγραφής της να μετριάσω την εριστική διάθεση ήτις με διακατέχει κάθε φορά που αντιλέγω σε κάποιον για το ζήτημα της ελληνικής χρεοκοπίας.
Ας ξεκινήσουμε ανάποδα: Από το τέλος της ανάρτησής σου. Αποζημιώσεις και κατοχικό δάνειο.

Αγαπητέ Νικόλα,

με θλίψη ομολογώ ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, μοιράζομαι και εγώ την ίδια κρυπτομνησιακή απέχθεια προς τους Γερμανούς, διατηρώ και εγώ κάθε άλλο παρά ευάριθμες δυσπιστίες προς ό,τι «γερμανικό».
Ξέρεις, και τον δικό μου πατέρα τον μάζεψαν παιδάκι 9 χρονών για εκτέλεση –που για να είμαι εδώ και να σου γράφω απεδείχθη εικονική- στην πλατεία του χωριού του. Έχω κι εγώ συγγενείς στο αντάρτικο. Ανθρώπους που με κίνδυνο της ζωής τους κρύψαν στα σπίτια τους εγγλέζους φαντάρους.
Ετράφην κι εγώ στα ίδια καθυστερημένα σχολειά των αφόρητων στερεοτύπων και της μανιχαϊστικής γνώσης: Καλός - Κακός. Ηθικός – Πρόστυχος. Εμείς – Αυτοί.
Αγαπητέ Νικόλα, τα δίκαια της Ελλάδας επί του θέματος που αναφέρεις είναι γνωστά. Ίσως και στοιχειοθετημένα νομικά, σίγουρα πάντως ηθικά και ιστορικά. Ουδεμία αμφιβολία επ’ αυτού.

Read more...
 
Πρώιμες μετεκλογικές σκέψεις – Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2015 PDF Print E-mail

Ως την πρώτη εκλογική αναμέτρηση στην οποία επικράτησε η Αριστερά, λογίζουν την χθεσινή διαδικασία τα περισσότερα Μ.Μ.Ε. Τούτο σημαίνει ότι δεν αποδέχονται την αριστερή ταυτότητα του Πα.Σο.Κ. στην εκτεταμένη του νίκη, της 18ης Οκτωβρίου του '81.

Αξίζει όμως να θυμηθούμε ότι σχεδόν ένας στους δύο Έλληνες τότε, ήταν σύμφωνος με ένα από τα βασικά συνθήματα του προεξουσιαστικού Πα.Σο.Κ.: «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο», όπου η Δύση, είτε ως πολιτικό σύστημα, είτε ως στρατιωτική συμμαχία, είτε ως οικονομική άποψη φάνταζε εχθρική. Σωστή ή λανθασμένη η αντίληψη, είναι μια άλλη κουβέντα, αλλά σε κάθε περίπτωση συγκροτούσε μια αριστερή ιδεολογία.



Για αυτό και ακούστηκε τότε το σύνθημα από την άλλη πλευρά:
«Μπολσεβίκοι και Πα.ΣοΚ., δεν μας θέλουν στην ΕΟΚ». Ο χαρακτηρισμός Μπολσεβίκοι ήταν μια επιθετική προσέγγιση για το Κ.Κ.Ε.
Συνεπώς, ο προεκλογικός ο λόγος του Πα.Σο.Κ. τότε, ήταν αριστερός και μάλιστα πολύ ενοχλητικός για ένα μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος.

Το τι συνέβη στην πορεία και οι «βάσεις του Θανάτου» δεν έφυγαν και η ελληνική κοινωνία βούτηξε στα πακέτα Ντελόρ με λύσσα, είναι λίγο ή πολύ γνωστό.

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 7 of 13