Για κάποιους που...

Είτε για όσους πρόσφατα μας εγκατέλειψαν, είτε για όσους η απουσία τους είναι ακόμα ηχηρή.
Λίγα λόγια για αυτούς που εγκατέλειψαν τα εγκόσμια.
Κάποιοι πλήρεις ημερών, άλλοι αναπάντεχα και αδόκητα, μερικοί με τρόπο βίαιο.



Για τον Χοσέ και τον Ευγένιο - Παρασκευή 28 Ιουνίου 2013 PDF Print E-mail

Μέσα σε τέσσερις μέρες, το παγκόσμιο αγωνιστικό γίγνεσθαι έχασε δυο σημαντικές προσωπικότητες. Είχαν και οι δυο γεννηθεί το 1922. Πλήρης ημερών, συνηθίζεται να λέγεται για όσους εγκαταλείπουν τα εγκόσμια σε μεγάλη ηλικία.

Στις 15 Ιουνίου πέθανε ο Jose Froilan Gonzalez, o Αργεντίνος οδηγός που πέτυχε την πρώτη νίκη της Ferrari σε επίπεδο F1 και στις 19, ο Γερμανός Eugen Böhringer, πρωταθλητής Ευρώπης με την Mercedes το '62.

Read more...
 
Άνθρωποι & απώλειες, διακρίσεις & γεγονότα - Δευτέρα 24 Ιουνίου 2013 PDF Print E-mail

Ο θάνατος του Allan Simonsen, σκίασε τη φετινή διοργάνωση, του φημισμένου αγώνα των 24 ωρών του Le Mans. Ο 34χρονος Δανός οδηγός, ένας allrounder επαγγελματίας με το σημερινό νόημα του όρου, αφήνει πίσω του, σύζυγο και μια κόρη ενός έτους. Το δυστύχημα που συνέβη στο τρίτο μόλις γύρο είναι δυσερμήνευτο. Οδηγώντας μια Aston Martin Vantage με την οποία μάλιστα είχε πετύχει τον ταχύτερο χρόνο στην κατηγορία του (GTE Am με 3:57.776), έστριψε στην Terrte Rouge, γλίστρησε λίγο η ουρά και την επόμενη χρονική στιγμή ξεκόλησε απότομα όλο το αυτοκίνητο από την άλλη πλευρά και αφρενάριστο συνετρίβη πάνω στα αρμκό. Σχεδόν ανεξήγητο. Ο οδηγός, ανεσύρθη βαριά τραυματισμένος και παρά τις προσπάθειες της ιατρικής ομάδας κατέληξε μετά από λίγο, μέσα στο ιατρικό κέντρο της πίστας, όπως ανέφερε το σχετικό ρεοπρτάζ.

Allan Simonsen

Ο εκλιπών, ήταν πεπειραμένος οδηγός. Ακολουθούσε διεθνή καριέρα από το 2000, ενώ είχε, από το 2007, επτά διαδοχικές συμμετοχές στο Le Mans με καλύτερο αποτέλεσμα το 2010, όταν τερμάτισε 12ος γενικής και 2ος στην κλάση του με μια Ferrari 430 GT2.

Read more...
 
James Simon Wallis Hunt - 16 Ιουνίου 2013 PDF Print E-mail

Είκοσι χρόνια από τον θάνατo του πλέον αντισυμβατικού, εκκεντρικού, ατρόμητου Άγγλου πιλότου.

Aναμφίβολα ο πιο bon viver παγκόσμιος πρωταθλητής. Παραμονές των αγώνων θα τον συναντούσες ξαπλωμένο ανάσκελα, δίπλα στην πισίνα καίγοντας τα αγαπημένα του τσιγάρα και σκοτώνοντας κάποιο κοκτέιλ, συντροφιά με κάποιο καλλίγραμμο θηλυκό. James 100%. Όχι ακριβώς ο τύπος που θα ήθελες να παντρευτεί η αδελφή ή η θυγατέρα σου, μα ασφαλώς ο φίλος που επιθυμείς να έχεις!

Γεννημένος τον Απρίλιο (29) του 1947, ήταν γιος χρηματιστή. Παιδί πολυμελούς οικογένειας, με χαρακτήρα επίμονα επαναστατικό. Οι γονείς του υποπτεύονταν ότι είχε ξεκινήσει το κάπνισμα από την ηλικία των δέκα χρόνων και παρά τις συστάσεις τους δεν κατάφεραν να τον απομακρύνουν από αυτή τη συνήθεια. Ταυτόχρονα όμως έπαιξε κρίκετ, ποδόσφαιρο στη θέση του τερματοφύλακα και τένις, ενώ επίσης έδειξε μια έφεση φυσιοδιφικού χαρακτήρα για ζώα και πουλιά.

Read more...
 
Δυο λόγια για τον Θεολόγη Καλεμτζάκη - 25 Μαίου 2013 PDF Print E-mail

Ο Θεολόγης (Γάκης) Καλεμτζάκης γεννήθηκε τον Μάρτη του '46 στη Σαλονίκη. Παιδί εύπορης οικογένειας, γρήγορα ένοιωσε τη γοητεία των αγώνων αυτοκινήτου και το '65 εξέδωσε την πρώτη του licence. Ο επαγγελματικός του προσανατολισμός, παρέλαβε την πατρική εταιρεία εμπορίας κρεάτων, του επέτρεψε να ασχοληθεί με ευχέρεια στο σπορ που αγαπούσε.

Τον Ιούνιο του ΄67 κάνει για πρώτη φορά αισθητή την παρουσία του, καθώς στο πρωταθληματικό ράλυ “Σκρά Κιλκίς Λαχανά” πλασάρεται στην τρίτη θέση, αφήνοντας πίσω τον νικητή της προηγούμενης χρονιάς Σταύρο Ζαλμά αλλά και τον Γιώργο Ραπτόπουλο.

Αγωνίζεται με το ψευδώνυμο “Οζελοτ", προφανώς για να αποφύγει τον πατρικό έλεγχο. Το περιοδικό “νέο αυτοκίνητο”, κάνει λόγο για τον “νέο από την Θεσσαλονίκη”.

Τον Σεπτέμβρη του '68, με συνοδηγό τον Ζαφειρίου σε Lotus Cortina και το 2 στις πόρτες, θα τερματίσει τρίτος στο ράλυ Δ.Ε.Θ. Θα είναι το πρώτο 1 – 2 – 3, Βορειοελλαδιτών οδηγών σε πρωταθληματικό αγώνα. Πρώτος τερμάτισε ο Σταύρος “Βόρειος” Γεωργιάδης με Lancia Fulvia HF και δεύτερος ο Γ. Ραπτόπουλος με Audi 90. Σκανδαλωδώς η επιτροπή εφέσεων έβγαλε και τους τρεις εκτός αγώνος, στην πρώτη χρονιά των ελληνικών αγώνων που το παρασκήνιο ήταν πιο έντονο από το προσκήνιο.

Στο τέλος του '69, υπό δριμύ ψύχος, θα κερδίσει με τη Lotus το πρώτο auto cross που διοργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη, αφήνοντας δεύτερο το Γιάννη “Μαύρο” Μεϊμαρίδη.

Read more...
 
Για τον Jorge Rafael Videla - 21 Μαίου2013 PDF Print E-mail

Η είδηση αναρτήθηκε πάραυτα στα site. Ο πρώην δικτάτορας της Αργεντινής, Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα, ο οποίος είχε καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της εξουσίας του (1976 - 81), πέθανε στη φυλακή σε ηλικία 87 ετών.

Γεννημένος το 1925, ήταν τρίτο από τα πέντε παιδιά του στρατιωτικού πατέρα του, ο οποίος έζησε μέχρι το ’52 για να δει τον Χόρχε λοχαγό. Η μητέρα του, ατυχώς , έζησε έως το ’87 και είδε πολλά περισσότερα.

Τον Αύγουστο του ’75 η Ιζαμπέλα Περόν, τρίτη σύζυγος του Χουάν Περόν, που τον είχε διαδεχθεί στην προεδρία της χώρας τον Ιούλιο του ‘74, προήγαγε τον Βιδέλα σε γενικό διοικητή του στρατού. Μόλις εννιά μήνες αργότερα ο Βιδέλα ετίθετο επικεφαλής της στρατιωτικής χούντας που ανέλαβε πραξικοπηματικά τα ηνία της χώρας.

Όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, όπου την εξουσία την ασκεί ανεξέλεγκτα, ένα μικρό σχήμα μη αιρετών κυβερνητών με ισχυρές στρατιωτικές καταβολές και ερείσματα, έτσι και στην Αργεντινή αυτή η συνταγματική εκτροπή βυθίστηκε στο έγκλημα και στη βαρβαρότητα.

Read more...
 
Για τον Αντώνη Κορφιάτη (02.04.2013) PDF Print E-mail

Η είδηση της αυτοχειρίας είναι από μόνη της αποτρόπαιη. Για οποιοδήποτε λόγο και αιτία, η κίνηση του αυτόχειρα είναι τραγική. Ο τρόπος επίσης που αποφασίζει κάποιος να θέσει τέρμα στη ζωή του έχει αναμφίβολα τη σημειολογία του.

Ο Αντώνης Κορφιάτης αποφάσισε στα 69 του χρόνια, να το πράξει κόβοντας τις φλέβες του. Η ειδησεογραφία, αναφέρει ότι τον βρήκαν συγγενείς και φίλοι στο διαμέρισμά του, νεκρό σε μια λίμνη αίματος. Τα χρόνια οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε και η αδυναμία στηρίγματος από την οποία συνθήκη της καθημερινότητάς του, τον έσπρωξαν στην αυτοκτονία.

Πατρινός στην καταγωγή, σύντομα ήρθε στην Αθήνα και δημιούργησε το κατάστημα του στην «αυτοκινητομάνα» λεωφόρο Καλλιρρόης της δεκαετίας του '70. Εμπορευόταν ανταλλακτικά, αξεσουάρ, είχε την αντιπροσωπεία των ζαντών Compomotive, ενώ αργότερα αντιπροσώπευσε και πουλούσε τα Σκανδιναβικά σκάφη Nimbus.

Read more...
 
Λίγα λόγια για τον Pietro Mennea (23.03.2013) PDF Print E-mail

Η είδηση του θανάτου του Ιταλού Ολυμπιονίκη ήταν θλιβερή όχι μόνον διότι αποχώρησε από τα εγκόσμια πολύ πριν “την ώρα του”, αν υποτεθεί ότι υφίσταται κάτι τέτοιο στον κόσμο που ζούμε, αλλά και διότι υπήρξε άλλο ένα θύμα της διαβόητης “επάρατου” νόσου.

Γεννημένος τον Ιούνιο του '52, στην Barletta, μια πόλη της Απουλίας του Ιταλικού νότου, στα παράλια της Αδριατικής, άρχισε να γίνεται γνωστός πριν τα 20 του χρόνια, όταν το '71 κατέκτησε τους πρώτους εθνικούς του τίτλους, τόσο στα 100 όσο και στα 200 μέτρα.

Από εκείνο το σημείο και για μια ντουζίνα χρόνια ο Ιταλός σπρίντερ αγωνίσθηκε στο υψηλότερο επίπεδο συλλέγοντας πλήθος διακρίσεων. Δίκαια οι συμπατριώτς του, του απένειμαν το παρανόμι Freccia del Sud, δηλαδή βέλος του Νότου.

Ίσως η πιο σημαντική στιγμή, σε όλη του την πορεία, ήταν το παγκόσμιο ρεκόρ, το 19.72, που πέτυχε τον Σεπτέμβρη του '79 στους παγκόσμιους φοιτητικούς αγώνες που διοργανώθηκαν στο Μεξικό. Εκεί στο υψόμετρο της πρωτεύουσας, κατέρριψε το ρεκόρ του Jimmie Smith (19.83), o οποίος το είχε πετύχει στους Ολυμπιακούς του '68 στο ίδιο στάδιο. Να θυμηθούμε ασφαλώς, ότι τόσο ο νικητής Smith, όσο και ο συμπατριώτης του John Carlos (χάλκινο μετάλλιο) πλήρωσαν, πάρα πολύ ακριβά, εκδικητικά για την ακρίβεια, τη χειρονομία χαιρετισμού της Μαύρης Δύναμης στο βάθρο.

Έντεκα χρόνια είχε κρατήσει το ρεκόρ του Smith και η επιτυχία του Mennea έχει να κάνει με το γεγονός ότι η επιδοσή του χρειάστηκε άλλα 17 χρόνια για να καταρριφθεί, τον Ιούνιο του '96 από τον Michel Johnson με 19.66. Προφανώς βοηθήθηκε από το υψηλό υψόμετρο, αλλά αυτό δεν αφαιρεί πολλά από το τεράστιο μέγεθος της επίδοσης.

Read more...
 
O αυτόχειρας του μνημονίου (31.01.2013) PDF Print E-mail

“Η αυτοκτονία είναι μια μόνιμη λύση σε ένα προσωρινό πρόβλημα” Phil Donahue

Οι λόγοι που κάποιος αποφασίζει να θέσει τέρμα στη ζωή του ποικίλουν. Κυρίαρχη όμως αιτία είναι η βαθιά απογοήτευση. Η πεποίθηση ότι το παιχνίδι της ζωής έχει χαθεί, η βεβαιότητα για αναξιοπρεπή συνέχεια και η χαμένη επιθυμία για οποιαδήποτε αντίσταση στο πρόβλημα, φέρνουν τον άνθρωπο στο εγχείρημα.

Υπήρξαν αυτοκτονίες με ιδεολογικό υπόβαθρο. Ο Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι απεδείχθη πολύ ευαίσθητος στα 37 του, το 1930, για να αντέξει το θρυμματισμό του σοσιαλιστικού ιδεώδους από το το Σταλινικό μετασχηματισμό. Δυο χρόνια νωρίτερα ο Κώστας Καρυωτάκης, στα 32 του, συνεθλίβη από την αρρώστια του, τον, πιθανότατα συνδυασμένο με σκάνδαλα, επαρχιωτισμό και αυτοπυροβολήθηκε στη καρδιά κάτω από έναν ευκάλυπτο στην Πρέβεζα.

Στα 37 του χρόνια αποχώρησε και ο Βίνσεντ Φαν Γκογκ, επίσης αυτοπυροβολήθηκε στο στήθος. Με βαριά κατάθλιψη, ψυχικά άρρωστος, πένης, σχετικά άγνωστος. Τεράστια ειρωνεία ότι τα έργα του ένα αιώνα αργότερα στοίχιζαν μια περιουσία.

Καταγεγραμμένη είναι και η κληρονομική αυτοκτονία. Του Ερνστ Χέμινγουεη, προηγήθηκε η αυτοχειρία του πατέρα του Κλάρενς Εντμοντς και ακολούθησαν εκείνες της αδελφής του Ούρσουλα, του αδελφού του Λέστερ και της εγγονής του Μαργκώ.

Δεδομένες επίσης οι αυτοχειρίες ζευγαριών. Ο Πωλ και η Λάουρα (θυγατέρα του Κάρλ Μάρξ) Λαφάργκ αυτοκτόνησαν με ένεση υδροκυανίου, πριν, σύμφωνα με το σημείωμα που άφησαν, “τα ανελέητα γηρατειά, θα μας αποσπούν μία μία τις απολαύσεις και τις χαρές της ζωής” αν και, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των φίλων και των γνωστών τους ήταν σε άριστη φυσική και πνευματική κατάσταση. Πάντως, ο Λένιν, που εκφώνησε δεκάλεπτο λόγο στην κηδεία τους, δεν αναφέρθηκε ούτε μια φορά στον τρόπο θανάτου του ζευγαριού.

Την αυτή τύχη είχε και το ζεύγος Τσβάιχ. Ο Στεφάν και η Λόττε αυτοκτόνησαν το Φεβρουάριο του '42 στη Βραζιλία ανίκανοι να αποδεχτούν τη βαρβαρότητα του Ναζισμού.

Παρόμοια ίσως αιτία, αφαίρεσε τη ζωή από τον Αλέξανδρο Κορυζή, που αυτοκτόνησε με δυο (!) σφαίρες στην καρδιά μετά από μια συνάντηση που είχε με τον τότε βασιλέα Γεώργιο από την οποία αποχώρησε εμφανώς συντετριμμένος.

Τον Ιούνιο του 2007 ο παλαιστής Κρις Μπενουά, κρεμάστηκε στα 40ράντα του χρόνια, αφού πρώτα αφαίρεσε τις ζωές της συζύγου του και του γιου του που είχε πρώτα φροντίσει να ναρκώσει. Η θεσμικοί φορείς του αθλήματος φρόντισαν να αφαιρέσουν το όνομα και την εικόνα του από κάθε αρχείο.

Read more...
 
Για τον Σαράντη Αποστολίδη (28.01.2013) PDF Print E-mail

Τον κύριο Σαράντη Αποστολίδη, τον γνώρισα το '65 όταν πρωτοκάθισε στο δεξί κάθισμα του Cooper του πατέρα μου, Σταύρου. Τότε, κατοικούσε στο Παγκράτι ανάμεσα από το ηλεκτρολογείο του Νίκου Ζουμπρούλη και τον «Μαγεμένο Αυλό" (οδός Πτολεμαίων;). Είχε γεννηθεί στην Σμύρνη αλλά η κουλτούρα του ήταν Αιγυπτιώτικη, μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια, τελείωσε το εκεί Αμερικάνικο κολλέγιο.

Μιλούσε με την άνεση της μητρικής γλώσσας Ελληνικά, Αγγλικά, Γαλλικά. Ήταν παντρεμένος με την Λέλα, είχαν δύο παιδιά. Τον Αλέκο και την Αλεξάνδρα. Εργαζόταν ως διοικητικός στην εταιρεία πετρελαιοειδών Shell.

Μαζί με τον πατέρα μου, έκαναν μερικούς γερούς αγώνες, πρωταγωνίστησαν, νίκησαν γεύτηκαν σημαντικές χαρές και λύπες. Θα ξεχωρίσω ασφαλώς την νίκη, την πρώτη νίκη ελληνικού πληρώματος σε αγώνα στο εξωτερικό, τον Ιούνιο του ΄65 στο Α' Βαλκανικό ράλυ, που διοργανώθηκε στη Βουλγαρία. Αλλά και τη δεύτερη θέση τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς στο Φθινοπωρινό ράλυ, με την οποία εξασφάλισαν το πρώτο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ράλυ και βέβαια την νίκη, τον Ιούνιο της επόμενης χρονιάς, το '66, στο “Σκρα Κιλκίς Λαχανά” που έβαλε τα θεμέλια για τον δεύτερο συνεχή τίτλο.

΄Ηταν δεξί κάθισμα παλιάς κοπής, χωρίς ιδιαίτερες επιδόσεις στο μηχανικό ή οδηγικό κομμάτι (τότε οι συνοδηγοί έπρεπε να τα συνδυάζουν αυτά), αλλά πραγματικός μαέστρος στο επιτελικό και στρατηγικό τμήμα, ενημερωμένος περί τους κανονισμούς και πολύγλωσσος, για τις διεθνείς εμφανίσεις, προσόν που ελάχιστοι είχαν τότε.

Με τον Σταύρο Ζαλμά στην απονομή του Α' Βαλκανικού ράλυ, τον Ιούνιο του '65, στη Σόφια. Μια τεράστια, για τα μέτρα της εποχής επιτυχία

Read more...
 
Paul Newman 26 Ιαν.1926 – 26 Σεπ. 2008. (25.01.2013) PDF Print E-mail

Συμπληρώθηκαν 88 χρόνια από τη γέννηση του Paul Newman. Ύστερα από 83 χρόνια γεμάτα με σπάνιες εμπειρίες, έντονα χαρακτηριστικά, σημαντικές διακρίσεις, πολλαπλές δραστηριότητες, βαριά πλήγματα και μια σπάνια ισορροπία, εγκατέλειψε τον μάταιο κόσμο τον Σεπτέμβρη του 2008.

Σε μεγάλο βαθμό ο, γεννημένος στο Clevelant, ηθοποιός ήταν μια έκφραση του αμερικανικού τρόπου ζωής, του αντίστοιχου ονείρου με όλες τις κρυφές γωνιές που έχουν αυτά τα όνειρα. Εγγόνι εμιγκρέδων από την Πολωνία και τη Σλοβακία, παιδί πετυχημένου Εβραίου μαγαζάτορα αθλητικών ειδών και Σλοβάκας Ρωμαιοκαθολικής πρωτοβρέθηκε στο σανίδι στην ηλικία των επτά ετών σε σχολική παράσταση του Ρομπέν των Δασών. Μετά το τέλος των εγκυκλίων του σπουδών, φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Οhio, οικονομικά. Στον δεύτερο μεγάλο Πόλεμο, βρέθηκε στο θέρετρο του Ειρηνικού πολυβολητής σε αεροπλάνο. Το σμήνος του διατάχθηκε να υποστηρίξει τις επίγειες δυνάμεις που επιχειρούσαν στην Οκινάουα, αλλά επειδή ο πιλότος του υπέφερε από μόλυνση δεν απογειώθηκαν. Όσοι ενεπλάκησαν σε εκείνη την αποστολή δεν επέζησαν.

Μετά τον πόλεμο σπούδασε υποκριτική, γλώσσα και ξεκίνησε την καριέρα του. Το '51 τον βρίσκει στη N. Υόρκη με την πρώτη του σύζυγο, Jackie Witte, όπου και πραγματοποιεί το ντεμπούτο στο Broadway. Έκτοτε δεν θα κοιτάξει πίσω.

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 4 Next > End >>

Page 3 of 4