Το θέρος του 1971, όταν ο πρόεδρος των Η.Π.Α., R.M. Nixon, ανακοίνωσε την αναστολή της μετατρεψιμότητας του αμερικανικού δολαρίου σε χρυσό, τερματίζοντας μονομερώς το διεθνές νομισματικό σύστημα του Bretton Woods, οδηγώντας στο σύγχρονο παγκόσμιο καθεστώς των μη καλυπτόμενων νομισμάτων, το μπλε oβάλ έβγαζε από τις γραμμές παραγωγής του στο Detroit την coupe έκδοση του Thundebird.

Ήταν ένα δίπορτο όχημα βάρους δυο τόνων, μήκους σχεδόν πεντέμισι μέτρων με επτάλιτρο κινητήρα V8 που απέδιδε 375 ίππους και κόστιζε 5.500 δολάρια. One grand per meter δηλαδή, ή 14,5 δολάρια ο ίππος. Έφερε δε, έναν ακόμα χαρακτηρισμό στην ονομασία του: Landau, που παραπέμπει σε πολυτελή, ιππήλατη άμαξα του 19ου αιώνα. Με αισθητική πολύ μακριά από οτιδήποτε κατασκευαζόταν και κυκλοφορούσε στην Ευρώπη, ήταν βέβαιο ότι θα άκουγε τα εξ αμάξης από τους φανατικούς γκουρού της ημεδαπής ριζοσπαστικής αυτοκίνησης.

Δυόμιση αιώνες αριθμεί η συγκρότηση των Η.Π.Α. ως ανεξάρτητο κράτος και μόλις 70 χρόνια ως κυρίαρχη δύναμη του πλανήτη. Έχει πολύ δρόμο μέχρι να φτάσει τους πέντε της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, τους έξι της Οθωμανικής και τους οκτώμισι αιώνες της Βυζαντινής. Είναι ένα φρέσκο κράτος και μια φρεσκότερη αυτοκρατορία, άλλο θέμα αν η σφοδρή επιτάχυνση των τεχνολογιών σαν να πυκνώνει τον χρόνο από τον 20ό αιώνα και μετά. Έτσι σήμερα, τα 342 εκατομμύρια πολιτών των Η.Π.Α. έχουν λόγους να εορτάζουν αυτούς τους δυόμιση αιώνες της ανεξαρτησίας τους με όλες αυτές τις συνήθως πομπώδεις τελετές, που, επί προεδρίας του ογδοηκοντούτη 47ου προέδρου τους θα λάβουν ακραίες τιμές με αμφιλεγόμενη αισθητική, για να τεθεί πολύ διακριτικά.

Ποιες όμως να ήταν οι προσλήψεις για το έθνος, την πολιτική του και τις επιδράσεις του στον τόπο μας από ένα παιδί που γεννήθηκε στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 50; Και πως δημιουργήθηκαν; Πάμε σε μερικές απαντήσεις μέσα από ένα προσωπικό σημείωμα.

Η πρόσφατη εκδημία του καπταΓιάννη, κυβερνήτη, ιδιοκτήτη και αρκετά άλλα πιο σημαντικά του «Σκοπελίτη», μοιραία συγκίνησε το πανελλήνιο καθώς σύσσωμος ο Τύπος θυμήθηκε τα θαλασσινά του κατορθώματα και τις γεμάτες μποφόρια λαμπερές, πλήρεις από δοτικότητα και ανιδιοτέλεια μέρες του. Βέβαιος ότι είχα ταξιδέψει μαζί του, γύρισα σαράντα καλοκαίρια πίσω, ψάχνοντας τα φυλαγμένα κιτάπια. Τότε που επιχειρούσε ο πρόδρομος του σημερινού « Express Σκοπελίτη», ένα σκαρί αρκετά μικρότερο που μπορεί και να χωρούσε στο πρυμνιό του μικρό αυτοκίνητο της εποχής, ας πούμε ένα Α112, σίγουρα όμως χώρεσε το δίκυκλο μου από την Νάξο. Το είχαμε ασφαλίσει εγκάρσια στην μπουκαπόρτα.

Φωτογραφία δεν βρέθηκε, αλλά βρήκα την απόδειξη με την περιγραφή: «Απόδειξη μεταφοράς μικροδεμάτων». Σεπτέμβριος του 1986 ήταν, και το κόμιστρο για μεταφέρει το δίκυκλο από την Νάξο στην Μύκονο ήταν 255 Δραχμές ή 0.7 €. Το δε εισιτήριο για «ΑΤΟΜΟ ΕΝ (1)» όπως έγραφε η απόδειξη ήταν 456 Δρχ. ή 1,3€.

Πρώτα, εκεί στα τέλη του 19ου αιώνα, αποκαλούμενα ως «πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης», κατόπιν στις απαρχές του β΄ Π.Π. ως «το μαλακό υπογάστριο της Ευρώπης»  όρος που λανσαρίστηκε από τον, και ως  πατέρα της νίκης αποκαλούμενο, Winston Churchill, που σε πρώτη εκδοχή περιελάμβανε την Ιταλία, μεταγενέστερα όμως την χερσόνησο του Αίμου. Τα Βαλκάνια. Την ευρύτερη γειτονιά μας. Περιοχή εύφλεκτη, δυσερμήνευτη, δύστροπη, έχοντας υποστεί σαρωτικές επιδράσεις σε σχέση με την Ευρώπη, όπως παρατεταμένη Οθωμανική Κατοχή, Εμφύλιους πολέμους, τις συνέπειες του ανήκειν στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας, ή για να θυμηθούμε πάλι τον W.C., στο σιδηρούν παραπέτασμα, αλλά και την απροκάλυπτα προστατευτική φτερούγα του αετού των Η.Π.Α.

Σε ένα τόσο εύκολα συναλλασσόμενο διεθνές πλαίσιο, όπου σημαντικά κεφάλαια μεταφέρονται από ισχυρούς παίκτες ισχυρών οικονομιών, σε παρθένες αγορές που υπόσχονται πλήρη ελευθερία κινήσεων, για να διατυπωθεί πολύ διακριτικά, οι κινητοποιήσεις των γειτόνων ενάντια στα σχέδια του Αμερικανού γαμβρού δείχνουν μια σπάνια ακεραιότητα, αν δεν υπάρχει κάτι άλλο που προς το παρόν δεν φαίνεται. Στην περίπτωση που βλέπουμε ξεκάθαρα ότι συμβαίνει, η μαζικότητα της αντίδρασης δεν δείχνει το κλασσικό «δώστε κάτι παραπάνω για να κάνουμε τη δουλειά» αλλά το περήφανο: «μαζέψτε τα και δρόμο».