Μια μικρή φωτογραφική αποτύπωση για την επόμενη γενιά, που θα περιμένει αρκετά χρόνια για να αντικρίσει το συγκεκριμένο κομμάτι της Αττικοβοιωτίας όπως ήταν πριν την τελευταία μέρα του φετινού Ιουλίου.

^{Ο δρόμος με τις αλλεπάλληλες φουρκέτες που κατεβαίνει από τον Μύτικα προς την παραλία της Ψάθας, όπως ήταν δασωμένος, την άνοιξη του 2007.}

Ο λόγος για αυτά τα 126.000 στρέμματα, που κάηκαν σε  Πόρτο Γερμενό, Κιθαιρώνα, Ψάθα, Μύτικα κλπ. Μαζί τους, χάθηκαν κατοικίες, καλλιέργειες, ζωντανά και ασφαλώς οι δύο ανθρώπινες ζωές στο συγκεκριμένο πεδίο. Διότι λίγες μέρες νωρίτερα θρηνήσαμε άλλες τρείς ανθρώπινες απώλειες σε άλλες πυρκαγιές.

_{Οι δυτικές πλαγιές του Κιθαιρώνα στα υψώματα με τα έλατα που κοιτούν στους Βοιωτικούς κάμπους. Από τον Απρίλιο του 2008.}

_{Επίσης Κιθαιρώνας,  από τον Απρίλιο του 2008.}

^{Αποτύπωση του παρελθόντος, για τα πυκνά αυτά  πευκοδάση της ευρύτερης περιοχής, ανάμεσα σε Κιθαιρώνα, Γεράνεια, Πατέρα.}

^{Τα Βίλια έμειναν έξω από την καταστροφή. Οι γύρω περιοχές όχι.}

^{Το Πόρτο Γερμενό τον Μάρτιο του 2009.}

^{Χειμώνας 1989, η Παραλία Ψάθας, ακόμα «παρθενόπη».}

Ακόμα πιο παλιά, όπως εδώ τον Δεκέμβριο του 1968, τα ανηφορικά κομμάτια του τότε χωματόδρομου μέσα στο πυκνό δάσος από την Ψάθα, ήταν πολύ δύσκολα προσπελάσιμα κατά την διάρκεια των βροχών