Ο κόσμος που ζούμε ως φύση, ως πλανήτης, αλλά πάνω απ’ όλα ως κοινωνία, είναι το αντικείμενο αυτής της ενότητας.

Οι τάσεις και η ερμηνεία τους, τα γεγονότα και οι πρωταγωνιστές τους αποτελούν τον πυρήνα των ενδιαφερόντων μας.



Περί Θητείας – (Παρασκευή 6 Απριλίου 2018) PDF Print E-mail

Δεν την θυμήθηκα μόνον λόγω της πρόσφατης επίσκεψης στην Τρίπολη. Είναι που σαν σήμερα παρουσιάστηκα. Κι όταν κάνουμε λόγο για θητεία, εννοούμε χακί. Κάτι γαλάζια, κάτι λευκά, ...δεν. Ασφαλώς και εκεί υπάρχουν, ειδικότητες που είναι βαριές και ζόρικες, αλλά ο οδηγός του Ναυάρχου, ή ο σμηνίας που μεταφέρει αλληλογραφία και τα τοιαύτα δεν είναι θητεία.


Στο ερώτημα τι είναι θητεία, απαντώ: Είναι τάγμα στο βορρά, αναφορά υπό βροχή, νυκτερινές περιπολίες με το χιόνι να τρίζει κάτω από τα άρβυλα. Eίναι καλός λοχαγός και στραβόξυλο αν/χης διοικητής, ή αντιστρόφως. Είναι να μετράς ανάποδα για το πελώριο δώρο που λέγεται 4ήμερη. Είναι το υπό μάλης μεγάλη Παρασκευή, στο προαύλιο της εκκλησίας με τα χειμερινά, όταν οι 26 βαθμοί μιας πρώιμης άνοιξης σε λιώνουν επί δυο ώρες.

Είναι  ο ύπνος πάνω στο θρανίο μέσα στο παγωμένο εκλογικό κέντρο και ο άγνωστος αγρότης που κουβάλησε δυο λίτρα πετρέλαιο για να τα βάλει στη σόμπα μην ξυλιάσεις νυχτιάτικα. Είναι και η κυρά του, που ΄φερε δυο κομμάτια πίττα και ένα χαμόγελο, για να μην την βγάλεις με γαλέτα, κονσέρβα και ότι προβλέπει η υπηρεσία. Είναι οι πιο μενεξεδένιες ανατολές στον παγωμένο βορά. Είναι τέλος, να ονειρεύεσαι τα μάτια που αγαπάς την ώρα που γυρνάς στο θάλαμο μετά το γερμανικό.

Να το βάλουμε όμως σε χρονικό πλαίσιο, διότι όπως γίνεται αντιληπτό ο χρόνος έχει τεράστια σημασία, καθότι άλλο πράγμα να υπηρετείς στο Αμύνταιο το ’69 και άλλο  στο Γ.Ε.Σ. το ’99. Και ασφαλώς ασύγκριτο το να υπηρετήσεις σε καιρό ειρήνης, με τη θητεία εν καιρώ πολέμου.

Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 8 of 52