Κόσμος & ιδέες

Ο κόσμος που ζούμε ως φύση, ως πλανήτης, αλλά πάνω απ’ όλα ως κοινωνία, είναι το αντικείμενο αυτής της ενότητας.

Οι τάσεις και η ερμηνεία τους, τα γεγονότα και οι πρωταγωνιστές τους αποτελούν τον πυρήνα των ενδιαφερόντων μας.



Για τι ακριβώς αποφασίζουμε; - Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2015 PDF Print E-mail

Εκλογική αναμέτρηση την Κυριακή, η δεύτερη τους τελευταίους οκτώ μήνες, ενώ οι πολίτες θα προσέλθουν στις κάλπες για τρίτη φορά μέσα στο τρέχον έτος. Η ταπεινότητά μου θα καταφύγει στο πολυφορεμένο, πλην όμως ατυχώς επίκαιρο,  γνωμικό που αναφέρει ότι αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν κάτι, θα είχαν κηρυχτεί παράνομες.

Παρακολουθείς προεκλογικά σποτ των κομμάτων, που στο διαδίκτυο αφθονούν, και μέχρι να φθάσουν στα τελευταία δευτερόλεπτα και να αποκαλύψουν την κομματική τους ταυτότητα, θα μπορούσαν να ανήκουν οπουδήποτε. Τόσο ομοιόμορφος είναι ο πολιτικός πολτός, διότι περί ιδεολογίας ούτε υποψία, που δεν κάνει καμιά διαφορά στην όποια προβολή του.

Read more...
 
Εκλογαί! - Σαββάτο 5 Σεπτεμβρίου 2015 PDF Print E-mail

Πλήρως απογοητευμένοι, αρκετοί από εμάς, θα συρθούν για τρίτη φορά μέσα σε οκτώ μήνες στις κάλπες. Αναρωτιέμαι για ποιόν λόγο. Αφού όποιο και να είναι το αποτέλεσμα, άλλα θα συμβούν.

Οι εκλογικές αναμετρήσεις λειτουργούν, πλέον, ως ένα άλλοθι για έναν κοινοβουλευτισμό που καταφανώς χωλαίνει, στην περίπτωση μάλιστα που δεχτούμε ότι υπάρχει κατ' ουσίαν.

Εκδηλώνω μια τέτοια, αιρετική σκέψη, καθώς σκέφτομαι τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, τον νόμο περί ευθύνης υπουργών και αρκετά άλλα που προηγήθηκαν, ώστε από τα μέσα της δεκαετίας του '60, έδωσαν το δικαίωμα σε πολίτες να ομιλούν περί Κυνοβουλίου.

Read more...
 
Αύγουστος - Σαββάτο 1η Αυγούστου 2015 PDF Print E-mail

Ο επόμενος χειρότερος, μεταπολεμικά, για τον Ελλαδικό χώρο μετά από εκείνον του '74. Τότε υπήρχε ένα δράμα με 200.000 πρόσφυγες, 4.000 νεκρούς και 1.619 αγνοούμενους. Ταυτόχρονα όμως, ερχόταν και μια μεγάλη ελπίδα, με την κατάρρευση της στρατιωτικής δικτατορίας, στην μητροπολιτική Ελλάδα.
Σαράντα και ένα χρόνια αργότερα από εκείνον τον Αύγουστο, σε μια ολότελα διαφορετικά διαμορφωμένη πραγματικότητα, που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί και τίποτα, ίσως, δεν μπορούσε να αποτρέψει, βρισκόμαστε ενώπιον αδιεξόδων χωρίς ελπίδα.

Και αυτή η έλλειψη ελπίδας γεννάται, κατ' αρχήν από τους αριθμούς. Μέχρι το Ιούλιο,

Read more...
 
Τρελάδικο – Τετάρτη 15 Ιουλίου 2015 PDF Print E-mail

Αν, ειλικρινά, ήθελαν το καλό του τόπου και την προκοπή του λαού, τότε γιατί η ομολογία, προς τους Financial Times, υψηλόβαθμου αξιωματούχου της ευρωζώνης που είχε παραστεί στη Σύνοδο: «Σταύρωσαν τον Τσίπρα εκεί μέσα...Τον σταύρωσαν».

Κι' αν πράγματι πίστευαν ότι το μόνο πρόβλημα ήταν η επί σειρά ετών δυσλειτουργία του δημοσίου, η διαφθορά, οι πελατειακές σχέσεις πολιτικών  - πολιτών, τότε ως προς τι η δημοσίευση της Gurdian ότι: «Υπέβαλλαν τον Τσίπρα σε βασανιστήριο εικονικού πνιγμού στην τετραμερή»

Κι' αν τέλος πάντων ήμαστε τόσο τεμπέληδες, ζητιάνοι, ανεπρόκοποι, οι παρίες αυτής της σύγχρονης Βαβέλ που έχει για ασπίδα της το ευρώ, γιατί κουράζονται τόσο πολύ μαζί μας; Γιατί αυτή η ολομέτωπη επιθυμία να μείνουμε Ευρώπη, να παραμείνουμε στο κοινό νόμισμα;

Read more...
 
Noubliez Jamais – Τρίτη 14 Ιουλίου 2015 PDF Print E-mail

Πως μπορεί τόσο πολύ:

 

Read more...
 
..για την αριστερά (μου) – Τετάρτη 8 Ιουλίου 2015 PDF Print E-mail

Φίλη, με την οποία εκ των πραγμάτων και εκ των συνθηκών πολιτικώς διαφωνούμε, με κάλεσε με τις ευγενέστερες των προθέσεων με διάθεση ευχάριστη, και διατύπωσε ένα κομπλιμάν, μια φιλοφρόνηση, για τα κείμενα που διάβασε, προσφάτως, εδώ. Το συνόδευσε με ένα σκαμπρόζικο σχόλιο του τύπου: «Εσείς, οι αριστεροί γράφατε, πάντα, καλά».



Χωρίς να έχει κανένα ενδιαφέρον η αποκάλυψη των πολιτικών μου πεποιθήσεων, έχει κάποια σημασία (τουλάχιστον για μένα), το τι πιστεύουν άνθρωποι κοντινοί και μακρινοί και που με κατατάσσουν, στο όποιο αξιακό τους, πολιτικά, σύστημα.
Χωρίς, επίσης, να έχω καμία εξουσιοδότηση, αλλά και καμία υποχρέωση να μιλήσω για την Αριστερά, συχνά νιώθω μια ανάγκη, να εκθέσω μια άποψη για τη δική μου αριστερά. Εννοώ τη δική μου πίστη για το τι πρεσβεύει η αριστερά.

Read more...
 
Σκακιέρα & Γυναίκα – Τρίτη 7 Ιουλίου 2015. PDF Print E-mail

Αιφνιδίως(;), κατέφθασε η παραίτηση του υπουργού επί των οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη. Ο πρωθυπουργός απεφάσισε να θυσιάσει έναν αξιωματικό του πάνω στην ανισόρροπη σκακιέρα της ανηλεούς διαπραγμάτευσης.

Με «61 κόμμα κάτι», μια πολύ ηχηρή απόφαση από έναν αποφασισμένο και για τα χειρότερα λαό, έκαμε την κίνηση να ανακουφίσει επί του προσωπικού πια, την άλλη πλευρά.  Ενοχλούσε την άλλη πλευρά του τραπεζιού, ο τέως υπουργός. Μα με την εμφάνιση, μα με το στυλ, μα με ύφος του, ενοχλούσε. Το θέμα είχε πάρει τη διάσταση της βεντέτας. Οι αντιδράσεις,  είχαν φτάσει σε επίπεδο προσβλητικό.

Σωστή ή λάθος η παραίτηση δεν θα μάθουμε ποτέ. Εκεί που είχαμε φτάσει ήταν επιβεβλημένη. Η Ελληνική Πολιτεία θα βαδίσει πλέον, με την επιλογή του Ευκλ. Τσακαλώτου. Το εγγόνι, του ξαδέλφου του Θρασύβουλου, έρχεται στο προσκήνιο, για να μας θυμίσει ότι η Ελλάδα είναι κάτι το μοναδικό σε Ιστορικό βάθος και πόνο. Η μοναδικότητα τούτη παραμένει παντού και σήμερα. Αρκετοί από εκείνους που χθες δεν χώνευαν τον Γιάνης για το στυλ του, σήμερα δεν είναι χαρούμενοι για την απομάκρυνσή του.
Ούτως ή άλλως όμως, σε μια παγκόσμια πολιτική σκηνή που είναι πολύ αμφίβολο ποιος έχει τον πρώτο λόγο, οι αγορές ή η πολιτική βούληση, σε μια Ευρωπαϊκή σύνθεση που δεν προσπαθεί καν να δείξει πόσο Ένωση είναι, το έργο της Ελληνικής κυβέρνησης παραμένει πολύ δύσκολο.

Για την παραίτηση του αρχηγού του ιστορικότερου, μετά το Κ.Κ.Ε., κόμματος του Ελληνικού κοινοβουλίου τι σχόλιο να γίνει; Πως άργησε πέντε μήνες; Πως έχει εκθέσει τη βάση; Πάντως, η ευχή περί της τύχης του κόμματος δεν μπορεί να είναι άλλη από το εκείνη του να αποκτήσει έναν ηγέτη ισόρροπο, ήρεμο, σταθερό, άξιο της ιστορίας του.

Τέλος, δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστο, το μέγεθος του λάθους της εκτίμησης των

Read more...
 
Η ανθρωπογραφία των ημερών – Κυριακή 5 Ιουλίου 2015 PDF Print E-mail

Πριν δυο μέρες, μια ντουζίνα άνθρωποι που για τρία σχεδόν χρόνια εργαστήκαμε δίπλα - δίπλα, μετακόμισαν σε άλλο χώρο εξαιτίας μια εσωτερικής μεταρρύθμισης. Θα ήταν πολύ εύκολο να εναντιωθώ στο λόγο, στον τρόπο, στην μέθοδο και στο αποτέλεσμα της μετακόμισης, μα δεν είναι αυτό το θέμα μας.


Όπως επίσης πρέπει να σημειωθεί πως όταν πριν τρία χρόνια ήρθαν εκείνοι και μας βρήκαν στην αίθουσα, πράξη απότοκη άλλης μιας εσωτερικής αλλαγής, ήταν περισσότεροι. Αναμενόμενο και αυτό.

Τέλος πάντων, συζητούσα με κάποιον από αυτούς, λέγοντας πράγματα που δεν είχαμε πεί τρία ολόκληρα χρόνια. Ήταν μια ανοικτή, ανθρώπινη κουβέντα.

Κι όταν η κουβέντα τέλειωνε, αυθόρμητα του ‘πα αυτό που σκέφτηκα:
«Τελικά οι ανθρωποι γνωρίζονται καλύτερα όταν χωρίζουν».
Ακολούθως συνηδητοποίησα ότι αυτή η σκέψη μπορεί να συνοδέψει κάθε είδους χωρισμό.

Τα σημειώνω όλα αυτά, τούτη την κρίσιμη μέρα, διότι το συγκεκριμένο περιστατικό ήταν,

Read more...
 
Δημοψήφισμα & Baaria - Δευτέρα 6 Ιουλίου 2015 PDF Print E-mail

Παρά την φανατική υποστήριξη του «Ναι» από ένα μεγάλο πολιτικό φάσμα, ένα αντίστοιχο μπλοκ Τύπου και πολυάριθμες, μάλλον παθιασμένες, ομάδες πνευματικών ανθρώπων, η επικράτηση του «Όχι» ήταν καθαρή και σαφής. Τόσο ευρεία διαφορά, ίσως να μην ανέμεναν ούτε και οι κυβερνητικοί.

Παρά επίσης, την επιμονή σε μια εκφοβιστική τακτική, σημαντικής μερίδας, κάθε είδους, Τύπου, και  την ροπή προς καλλιέργεια ενός εμφυλιακού κλίματος, τίποτα δεν έχει συμβεί. Το Δημοψήφισμα ολοκληρώθηκε ομαλά κι όλα κυλούν ήσυχα, τουλάχιστον μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας.

Δεν πρόκειται περί νίκης «εκείνων», ούτε περί ήττας των «άλλων». Είναι επιλογή. Στο άμεσο μέλλον θα αξιολογηθεί. Αν κάτι χρειάζεται από εδώ και στο εξής είναι η παρουσία ψυχραιμίας και ομοψυχίας, η απουσία χυδαίας και άγονης κριτικής και η συνείδηση ότι θαύματα δεν γίνονται. Οψόμεθα.

Και μια παρατήρηση. Τούτο το δημοψήφισμα μπορεί να αξιολογηθεί και ως η αρχή της νέας εποχής μετά την μεταπολίτευση. Από μια και μόνο ένδειξη. Από τον τρόπο που έφτασε, ψήφισε, επικοινώνησε ο πρωθυπουργός.


«Αλέξη – Αλέξη», φώναζαν οι δεκάδες φωτορεπόρτερς που ήταν απλωμένοι σαν βεντάλια και πακτωμένοι σαν σαρδέλες, ώστε να γυρίσει σε όλο το φάσμα της βεντάλιας. Και τον αποκαλούσαν έτσι, διότι τους έχει πείσει ότι ένας από αυτούς, ένας από εμάς. Το αν αυτό είναι έτσι, κι' όχι άλλο ένα τέχνασμα εξουσίας θα το εκτιμήσουμε στο μέλλον.

Και γύρισε ο Αλέξης, για να ακουστούν τα μοτέρ των ψηφιακών DSLR, να αστράψουν τα φλας και να τον αποθανατίσουν τον πρόεδρο της κυβέρνησης, νέο, χαμογελαστό, άνετο στο λευκό του πουμάμισο, με τον φάκελο μισό εντός και μισό εκτός στη διαφανή κάλπη.

Εντελώς διαφορετική εικόνα στο προτελευταίο δημοψήφισμα, αλλά και στις επόμενες (του) εκλογικές αναμετρήσεις όπου εμφανιζόταν ο, και, Εθνάρχης αποκαλούμενος, μέσα στα αυστηρά κοστούμια του, σοβαρός, αλύγιστος και τελικά απρόσιτος μπροστά στις ξύλινη κάλπη.

Αυτόν, που ούτε τα αδέλφια του, δεν τον αποκαλούσαν με τον μικρό του όνομα, όχι οι φωτορεπόρτερς. Δεν υπήρξε ποτέ Κώστας, ή έστω Κων/νος.

Ήταν πάντα ο «κύριε πρόεδρε». Ίσως για αυτό όταν το συνειδητοποίησε, προχώρησε στη δήλωση:

Read more...
 
Σαν δρόμο διαφυγής – Παρασκευή 26 Ιουνίου 2015 PDF Print E-mail

Λίγο πριν το μεσονύκτιο, της 11ης Ιουνίου. Πλατεία Massena, παλιά πόλη της Νίκαιας στη Γαλλική Ριβιέρα. Κόσμος βηματίζει, συνομιλεί, χαίρεται ένα καλοκαιρινό βράδυ, στους ανοικτούς χώρους της πόλης.

Το αυτό και για ένα μικρό τμήμα της Ελληνικής αποστολής που βρέθηκε εκεί για την παρουσίαση της πέμπτης γενιάς του L200.
Κι εκεί που προχωρούμε, στη διασταύρωση των οδών Rue Gioffrido & Avenue JeaMedecin, αντικρίζουμε το ακόλουθο  σουρεαλιστικό θέαμα.

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 6 of 12