Κόσμος & ιδέες

Ο κόσμος που ζούμε ως φύση, ως πλανήτης, αλλά πάνω απ’ όλα ως κοινωνία, είναι το αντικείμενο αυτής της ενότητας.

Οι τάσεις και η ερμηνεία τους, τα γεγονότα και οι πρωταγωνιστές τους αποτελούν τον πυρήνα των ενδιαφερόντων μας.



Τεχνολογία & απομόνωση – (Σαββάτο 10 Ιουνίου 2017) PDF Print E-mail

Ένας από τους γεννήτορες της επιστημονικής φαντασίας, ο Arthur Clark, είχε αποφανθεί ότι: «Οποιαδήποτε επαρκώς προηγμένη τεχνολογία δεν διακρίνεται από τη μαγεία».

Δεν μπορώ να γνωρίζω τι αντίκτυπο στην κοινωνία, είχαν οι τεχνολογικές εφαρμογές στα πρώτα 20 χρόνια του 20ου αιώνα. Υποθέτω σημαντικό. Έζησα, ζω, όμως, τις επιπτώσεις  της τεχνολογίας σε αυτά τα πρώτα 18 χρόνια του 21ου αιώνα.

 



Κι έτσι, οι επιστολές έγιναν e-mail, το φωτογραφικό χαρτί μεταβλήθηκε σε ψηφιακή εικόνα και οι εφημερίδες σε μεγάλο βαθμό μεταμορφώθηκαν σε sites. Κάθε είδους αρχεία μεταφέρονται στην άλλη άκρη του κόσμου με ασύλληπτη ταχύτητα. Ένας θαυμαστός κόσμος αναδύθηκε με εκπληκτική ορμή, επιβεβαιώνοντας τον A. Clark. Οι  χθεσινές μαγείες, έγιναν σημερινή καθημερινότητα.

Read more...
 
Garçon ! - (Πέμπτη 8 Ιουνίου 2017) PDF Print E-mail

Από παιδική ηλικία έτρεφα ένα αίσθημα συμπάθειας και συστολής απέναντι στους σερβιτόρους. Συμπάθειας διότι συχνά διαπίστωνα την αδικαιολόγητα αγενή συμπεριφορά κάποιων πελατών απέναντί τους. Συστολής διότι ένιωθα αμήχανα όταν ένας ενήλικος σερβίριζε ένα παιδί. Ένιωθα δε ακόμα πιο αμήχανα όταν παιδιά κοντινής μου ηλικίας (με) σερβίριζαν.

To «Ελλάς» στην πρώτη πρωτεύουσα της νεώτερης Ελλάδας, τον Δεκέμβριο του '15.

Δεν έβρισκα, επίσης, τίποτα το ευγενές στο να χτυπά ο χορτασμένος πελάτης το πιρούνι του στο πιάτο, για να ζητήσει τον λογαριασμό. Δεν καταλάβαινα, πως μπορεί ο πελάτης να μιλήσει στον ενικό και αχαμογέλαστα σε κάποιον σερβιτόρο που δεν γνωρίζει. Ένιωθα, ότι ο σερβιτόρος βρισκόταν ανάμεσα στη Σκύλα του κακοπροαίρετου πελάτη και τη Χάρυβδη του κακόβουλου εργοδότη.

Read more...
 
Φοιτητικές εκλογές - (Κυριακή 4 Ιουνίου 2017) PDF Print E-mail

Σαράντα χρόνια νωρίτερα, η κυριαρχία, των παρατάξεων της Αριστεράς, στο φοιτητικό κίνημα παρέμενε συντριπτική. Έτσι στις φοιτητικές εκλογές του 1977 η Π.Σ.Κ. (προσκείμενη στο Κ.Κ.Ε.) είχε λάβει το 27% των ψήφων, η ΠΑ.Σ.Π. (Πα.Σο.Κ) 21,4%, ο Δ.Α. (Κ.Κ.Ε. εσ.) 20,9%, η Π.Π.Σ.Π. (ΚΚΕ μ-λ) 4,9%, η Α.Α.Σ.Π.Ε. (Ε.Κ.Κ.Ε.) 4%, ενώ η Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ. το φοιτητικό της κυβερνώσας, τότε, Ν.Δ. του, και, Εθνάρχη αποκαλούμενου, περιορίστηκε στο 13,2%.

Είχαμε δηλαδή, ένα συνολικό 78,2% των πολιτικών δυνάμεων της Αριστεράς έναντι 13,2% αυτών της Δεξιάς. Μιας Δεξιάς που είχε επικρατήσει στις πρώτες μεταπολιτευτικές εκλογές με το γιγάντιο ποσοστό του 54,37% έχοντας ηγέτη τον Κων/νο Καραμανλή και πρώτα ονόματα στην ιεραρχία, τον Γεώργιο Ράλλη και τον Ευάγγελο Αβέρωφ. Μιας Δεξιάς που θα κρατούσε το 44% και μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου του’77.

Στις μέρες μας με αρχηγό τον Κυριάκο Μητσοτάκη και αντιπρόεδρο τον Άδωνη Γεωργιάδη, η Ν.Δ. συγκέντρωσε το 41% των προτιμήσεων των φοιτητών, την ώρα που είναι αντιπολίτευση, έχοντας αποσπάσει μόλις το 28% στην τελευταία, μέχρι στιγμής, εθνική εκλογική αναμέτρηση. Πώς να ερμηνεύεται άραγε αυτή η ανακόλουθη(;) μεταστροφή, και μάλιστα πάνω σε ένα τόσο διαφορετικό σκηνικό;

Read more...
 
Hard landing… - (Παρασκευή 19 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

Καμιά φορά κρίνουμε πράγματα και πράξεις πού ούτε καλά τα γνωρίζουμε, ούτε τις ειδικές συνθήκες ξέρουμε. Με αυτό το φόβο, και αντίστοιχες δόσεις  χιούμορ, ενίοτε δηκτικού, θα προχωρήσω σε διάφορες κρίσεις. Αφορμή μου έδωκε, η προσγείωση από την πρόσφατη εκ Φρανκφούρτης επιστροφή.

Ο Γερμανός (;) πιλότος βρόντηξε με βία το Α321/200 της Lufthansa στο διάδρομο του «Ελευθέριος Βενιζέλος». Δεν γνωρίζω μήτε τα στοιχειώδη της πιλοτικής Τέχνης, ούτε το τι έπρεπε να αντιμετωπίσει, ο καπετάνιος του δρομολογίου 1278 στη συγκεκριμένη περίπτωση. Οπότε πως να κρίνω;  Πλην όμως, μετά από 50 αποπροσγειώσεις σε ετήσια βάση, ακόμα και ο αδαής ή αδιάφορος ταξιδιώτης αποκτά κάποια εμπειρία, κάποια συγκριτική δυνατότητα, έστω και πρωτόλεια. Ε, λοιπόν δεν θυμάμαι ποτέ, κάποιον Έλληνα χειριστή να έχει βροντοκοπήσει έτσι το αεροπλάνο. Όσο και να φυσούσε, ότι και να γινόταν.


Οι καπετανάρες παλιότερα της «Ολυμπιακής», εκείνες τις λαμπρές μέρες και έναστρες νύχτες του «Ελληνικού», αλλά και τώρα της Aegean στο τόσο αδιάφορα πλαστικό «Ελ. Βενιζέλος», είναι ματς μορ ντελικέιτ και δεν έχει καθόλου εθνικιστική έπαρση τούτο. Αντικείμενο παρατήρησης είναι. Και είναι περίεργο διότι οι παππούδες των Γερμανών είχαν οργώσει τους ουρανούς της Ευρώπης αφήνοντας με χάρη από τα Stukas και τα Heinkel τα εκρηκτικά και εμπρηστικά φορτία της περήφανης στρατιωτικής βιομηχανίας τους, πάνω στις πόλεις που αργότερα θα κατακτούσαν, βλέπε Πειραιεύς δια να θυμηθούμε τα δικά μας.

Ή ακόμα και από εκείνες που κατάφεραν μόνον να ισοπεδώσουν και όχι να κατακτήσουν, όρα Coventry. Για τους λάτρεις της ιστορίας, μάλιστα, λέγεται ότι ο Αδόλφος, μετά την καταστροφή που άφησαν πίσω τους τα σμήνη της Luftwaffe (4.000 κτίρια κατεστραμμένα και 8.000 πολίτες νεκροί), εκείνη την νύκτα της 14ης Νοεμβρίου, του '40, εφηύρε καταχαρούμενος νέο ρήμα, για να περιγράφει την ολική καταστροφή: Coventrieren. Tα ρ με γ για υπέροχη προφορά. Κάτι τέτοια βέβαια, δεν ξεχνιούνται και λίγα χρόνια αργότερα, πάλι 14 ήταν, αλλά Φλεβάρης του ΄45, οι σύμμαχοι ανταπέδωσαν επί δέκα, αφήνοντας περισσότερους από 80.000 νεκρούς Γερμανούς πολίτες στην αποκαλούμενη και Βενετία του Ελβα. Στη Δρέσδη.

Read more...
 
Περί γαμαύτι & άλλα – (Τετάρτη 17 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

Αναφερόμενος στην Η.D. street 750, με την οποία είχα την ευκαιρία να συμβιώσω για δέκα ώρες και 400, σχεδόν, χιλιόμετρα τοποθετήθηκα γράφοντας πως, ουδέποτε συμπάθησα τις θορυβώδεις διελεύσεις. Τουναντίον μάλιστα, τις περισσότερες φορές με εκνευρίζουν αφάνταστα. Έως οργής.

Οι θόρυβοι, οi κρότοι, ειδικά οι υψηλής στάθμης και έντασης, ειδικότερα όσοι προκαλούνται άνευ αιτίας και χρησιμότητας είναι, τρόπον τινά, φανατικοί αντίπαλοι. Στις πόλεις, μεγάλη συμμετοχή στην έκκληση θορύβων, έχουν - αναμφιβόλως - κάποια δίκυκλα.

Πιτσιρικάδες με πάπιες, που αργές ούσες, κάνουν αιώνες να εξαφανιστούν από το ακουστικό σου τύμπανο, αλλά και κάποια σκούτερ, με τελικό Αγκράποβιτς, συνδυασμός που, κατά τα φαινόμενα, απευθύνεται σε ακόμα πιο ανώριμες ηλικίες, τα οποία με το πατινάρισμά τους χαλούν τον κόσμο μέχρι να περάσουν.  Στους δρόμους όλες αυτές οι θορυβοποιές κατασκευές απέκτησαν τον χαρακτηρισμό «γαμαύτι». Στις παραλίες, είναι τα jet ski που ενδόξως κέρδισαν τον ίδιο χαρακτηρισμό. Για λόγους προφανείς, ακριβείς και ειλικρινείς.

Γαμαύτι: Λέξη σύνθετη προερχομένη από το γενετήσιο ρήμα και το ουσιαστικό ους. Σαφές το μήνυμά της. Δεν διεκδικώ την πατρότητα, η οποία προήλθε από άγνωστους γλωσοπλάστες γονείς, πιθανότατα τότε, που η δεκαετία του ’60 έσβηνε. Στην ταπεινότητά μου πάντως, κοινωνήθηκε, υπό του σοφού πατρός μου.

Read more...
 
Γαλλία & Μάιος - (Κυριακή 7 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

Τέσσερα μόλις χρόνια μετά το '64 και την έναρξη της λειτουργίας του, το Πανεπιστήμιο της Nanterre, λειτούργησε ως θρυαλλίδα του Παρισινού Μάη. Ήταν μια διαδικασία όπου δεν επαληθεύτηκαν οι Μαρξιστικές θεωρίες, καθώς την πρωτοπορία της εξέγερσης δεν είχε η εργατική τάξη, αλλά ο φοιτητικός και μαθητικός κόσμος. Αργότερα στην εξέλιξή της, προχώρησαν σε απεργίες και κινητοποιήσεις τα εργατικά συνδικάτα.

Αντίθετα, σχεδόν στα τέλη του 18ου αιώνα, η Παρισινή Κομμούνα που και αυτή έσβησε Μάη μήνα, ήταν έργο και πράξη αποκλειστικά εργατών και προλετάριων. Πνίγηκε στο αίμα καθώς μέσα σε δυο μήνες κόστισε περισσότερους νεκρούς απ' ότι η περίοδος της τρομοκρατίας της Γαλλικής επανάστασης που κράτησε 18 μήνες και είχε ξεσπάσει κάποια 82 οκτώ χρόνια αργότερα.

Όποια και να είναι η ερμηνεία για τα ιστορικά γεγονότα, ή την μορφή των εξεγέρσεων, το αποτέλεσμα των επαναστάσεων ή το ξέφτισμα τους σε διαφορετικής συντηρητικότητας σχήματα εξουσίας, έχουμε την Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη της 26ης Αυγούστου 1789, έχουμε και το σύνθημα «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη».

Έχουμε επίσης την άποψη για την Κομμούνα ότι υπήρξε «καθαρή άρνηση του κράτους» και τέλος έχουμε τον Μάη του ΄68 τυλιγμένο στα πιο ριζοσπαστικά συνθήματα όπως: «Ξεχάστε ό,τι σας έχουν μάθει. Αρχίστε να ονειρεύεστε»

Εικοστός πρώτος αιώνας, Μάιος του 2017 και Γαλλικές εκλογές. Όλα δείχνουν ότι ο επόμενος πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας θα είναι ο Emmanuel Macron. Γεννημένος στην Αμιένη, σχεδόν δέκα χρόνια μετά τον Παρισινό Μάη, σπούδασε Φιλοσοφία στην Nanterre, απασχολήθηκε στο Δημόσιο πριν προβιβασθεί σε τραπεζίτη και ακολούθως σε υπουργό.

Read more...
 
H Ελλάδα των POS – (Δευτέρα 24 Απριλίου 2017) PDF Print E-mail

Απρίλης ήταν πάλι, πριν τέσσερα χρόνια. Με εκείνη την γλυκιά μυρουδιά από τα άνθη της νεραντζιάς να εισβάλει γεμάτη προσδοκίες στα ρουθούνια.

Είχαμε, με τον παραπονιάρη, πάει βραδάκι σε κουτούκι. Από ‘κείνα που συγκεντρώνουν κάθε λογής κόσμο.

Παραδοσιακούς μα και αδιάφορους.
Κοσμικούς αλλά και νεόπλουτους που επιζητούν να κολλήσουν τα απαραίτητα ένσημα της λαϊκότητας.
Τροτκιστές και πρώην Κενταύρους.
Καλλιτέχνες αλλά και παιδιά της πιάτσας
Βάζελους και Πάνθηρες.
Οι περισσότερες ψηφίδες της σύγχρονης ελληνικής ανθρωπογεωγραφίας παρελαύνουν, ανενόχλητες, δεκαετίες από εκεί.
Μαζί με τις συζητήσεις τους.

Αφού περιδρομιάσαμε, ζητήσαμε τo λογαρισμό. Ήδη δώδεκα χρόνια, τότε, στο ενιαίο νόμισμα, τρία στην ύφεση και ένα στη συγκυβέρνηση. Για δυο άτομα η λυπητερή ήταν μια ντουζίνα ευρώ.

Τουτέστιν, που θα έλεγε και ο Γιάννης Βογιατζής στο Γοργόνες και μάγκες, 4.089 δραχμές.

Ξεπερνούμε γρήγορα το τι θα έκανες με 4.089 δραχμούλες πριν την έλευση του ενιαίου νομίσματος και ας σταθούμε στην εικόνα του λογαριασμού πάνω στη λαδόκολλα.

Ανάμεσα από ψίχουλα, σερβίτσια με πλαστική λαβή και τα ίχνη της μάχης για την τέρψη του ουρανίσκου.

Read more...
 
Την Πέμπτη της Διακαινησίμου – (Σαββάτο 22 Απριλίου 2017) PDF Print E-mail

Την Πέμπτη της Διακαινησίμου, έτυχε να ταξιδέψουμε μέχρι την Πάτρα, μα και στην ευρύτερη ορεινή περιοχή. Ήταν η πρώτη φορά που οδηγήσαμε στο προσφάτως εγκαινιασθέν τμήμα της εθνικής οδού Κορίνθου – Πατρών. Η τελευταία φορά που το διασχίσαμε στην προτεραία του μορφή ήταν μια νύχτα στις αρχές του Γενάρη, ένα 24ωρο μετά το κύμα κακοκαιρίας, που είχε με σφοδρότητα ενσκήψει.

Ήταν, τότε, μια περιπετειώδης εμπειρία, ειδικά αν ήθελες να ξεμπερδέψεις γρήγορα από τις απανωτές δοκιμασίες της μοναδικής λωρίδας κυκλοφορίας,  στολισμένη ενίοτε με σωρούς χιονιού στις γωνιές των παρακάμψεων. Ήταν και οι παίκτες της αντίπαλης ομάδας από το αντίθετο ρεύμα, που έρχονταν απειλητικά, πάνω σε ένα βρεγμένο οδόστρωμα με μηδενικές θερμοκρασίες. Αν έπεπε να το βαφτίσουμε θα το αποκαλούσαμε Αχαϊκή Ρουλέτα.

Περασμένα αυτά, Άνοιξη πια, με φωτεινές λαμπρότητες, χωρίς αλάτια στην άσφαλτο, με 20 βαθμούς αλλά και τον πουνέντη να ασπρίζει έναν καθόλα θυμωμένο Κορινθιακό. Το οδικό δίκτυο, ημιτελές μεν, αλλά σαφώς πιο ασφαλές και ταχύ από εκείνη την επικίνδυνη ταλαιπωρία, που αφαίρεσε τόσες ζωές, τόσο άδικα.



Κάτι που θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί ένα τέταρτο του αιώνα νωρίτερα, πλησιάζει να γίνει πραγματικότητα στις μέρες μας και δεν χάθηκε η ευκαιρία για όσους ασκούν εξουσία να παραστούν στα εγκαίνια και να αρθρώσουν τις γνωστές κενές μεγαλοστομίες. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμα πολίτες που παρευρίσκονται, και δη μεγαλοβδομαδιάτικα, σε τέτοιου είδους τελετές.

Read more...
 
...εκτελέσατε Προμηθέα – (Πέμπτη 20 Απριλίου 2017) PDF Print E-mail

Πενήντα χρόνια κύλησαν από το τελευταίο στρατιωτικό πραξικόπημα που έγινε στη χώρα μας. Όπως και φέτος, έτσι και τότε η 20η Απριλίου ήταν μέρα Πέμπτη. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Πέμπτης προς Παρασκευή, ακούστηκε το: «εκτελέσατε Προμηθέα» ή κάτι παρεμφερές.

Για τα επόμενα επτά χρόνια, τρεις μήνες και τρεις μέρες η Ελλάδα θα βίωνε μια ζοφερή περιπέτεια. Κάποιοι πολίτες θα έχαναν τη ζωή τους, αρκετοί θα βασανίζονταν, περισσότεροι θα γνώριζαν φυλακίσεις, εξευτελισμούς και επαγγελματικές δυσκολίες.

Λίγοι εκδήλωσαν τις αντιθέσεις τους και ακόμα λιγότεροι προχώρησαν σε πράξεις αντιστασιακού περιεχομένου.  Κάπως έτσι άνοιξε και έκλεισε ο κύκλος της τελευταίας μετεμφυλιακής πράξης σε αυτόν τον ταλαίπωρο τόπο.

Συγκρινόμενη βέβαια με τις λατινοαμερικάνικες και σχετικά σύγχρονες της, στρατιωτικές δικτατορίες η Ελληνική βερσιόν, ήταν ελαφρά. Ελαφρά και ενίοτε κωμική. Ούτε πολίτες πετάγονταν από τα πολεμικά ελικόπτερα στη θάλασσα, ούτε χιλιάδες εξαφανισθέντες υπήρξαν, ούτε εκατοντάδες απαγωγές βρεφών σημειώθηκαν.

Αλλά και οι ημεδαποί δικτάτορες συγκρινόμενοι με τον βλοσυρό και ατιμώρητο Χιλιανό στρατηγό Augusto Pinochet ή με τον αποτρόπαιο Αργεντινό στρατηγό Jorge Rafael Videla βρίσκονταν στα όρια του γραφικού.

Μολοντούτο, πέρα από τις ζωές που κατέστρεψαν, τις οικογένειες που έπληξαν και τους θεσμούς που κατέλυσαν, η συμφορά που επέφεραν στην Ελλάδα, ήταν πολλαπλή.

Read more...
 
Πασχαλάκι – (Κυριακή 16 Απριλίου 2017) PDF Print E-mail

- «Καλά! Βρήκε εποχή; στο Πασχαλάκι το Ελληνικό να φύγει έξω; Τι άνθρωπος είναι;» σχολίασε ο βενιαμίν με μια έκφραση αηδίας στο πρόσωπό του.
Τούτο το σχόλιο αρκούσε ως αφορμή για τις επόμενες λίγες λέξεις.



Το θέμα δεν είναι αμιγώς θρησκευτικό. Εννοώ, ότι ακόμα και καθαροί, ισόρροποι  αντικληρικαλιστές νιώθουν μια γλύκα για τούτες τις ημέρες. Που δεν έχει να κάνει με το θείο δράμα ή τη θρησκευτική υπόσταση, αλλά με μια συγχορδία όπου εμπλέκονται η άνοιξη, κάποιες ήσυχες συλλαβές σε εκκλησάκι χωριού, ειλικρινή βλέμματα από πονεμένους ή αδικαίωτους ανθρώπους και κάποιος ψίθυρος πηγαίας ταπεινότητας.

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 4 of 12