Κόσμος & ιδέες

Ο κόσμος που ζούμε ως φύση, ως πλανήτης, αλλά πάνω απ’ όλα ως κοινωνία, είναι το αντικείμενο αυτής της ενότητας.

Οι τάσεις και η ερμηνεία τους, τα γεγονότα και οι πρωταγωνιστές τους αποτελούν τον πυρήνα των ενδιαφερόντων μας.



Στο καλό – (Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Χωρίς να ανήκω σε αυτούς που ασπάζονται δοξασίες περί δεισιδαιμονιών, τουναντίον μάλιστα, ο Νοέμβριος αποτελεί, σχεδόν παιδιόθεν, άσχημο μήνα. Μια σειρά από δυσάρεστα γεγονότα, προσωπικά και γενικότερα έχουν συμβεί σ’ αυτόν, τον τελευταίο φθινοπωρινό μήνα, επί σειρά ετών. Φέτος πάλι τα ίδια.

Λες και όλη τη χρονιά, τα περισσότερα δυσάρεστα κάνουν κράτει, για να σωρευτούν στον πρωτελευταίο μήνα του χρόνου. Που εξ ορισμού είναι γκρίζος.

Τα τελευταία και πιο θαρραλέα θερινά σινεμά έχουν ήδη κλείσει, οι βροχές πολλαπλασιάζονται, συχνά με καταστροφικά αποτελέσματα, οι μέρες μικραίνουν, οι νύχτες απλώνουν, τα κρύα έρχονται, υγρασίες θολώνουν τα τζάμια και οι θάλασσες σκουραίνουν.

Έτσι και φέτος τον Νοέμβρη, πρόσωπο αγαπητό εγκατέλειψε τα εγκόσμια, άτομα άτιμα φτήνυναν με τις πράξεις τους, έτι περαιτέρω τη ζωή μας, καταστροφές έπληξαν κόσμο και κοσμάκη, το τέρας του Δημοσίου σκίασε την καθημερινότητά μας.

Read more...
 
Τράπεζαι & Πολιτική - (Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Τι εικόνες για τις τράπεζες, έχει στο μνημονικό του ένας 60άρης; Εικόνες από τα μέσα της δεκαετίας του ’60, όπου έπρεπε κάθε χρονιά την 31η Οκτωβρίου, παγκόσμια ημέρα της αποταμιεύσεως, να γράψει, τα μύρια όσα για τον εργατικό μέρμηγκα, για τον τεμπέλη τζίτζικα και να εξυμνήσει το πήλινο γουρουνάκι, όπου έκανε τις πρώτες αποταμιευτικές απόπειρες. Ενδεχομένως και τις πρώτες ...παραβιάσεις.


Ήταν σαν προθάλαμος για την μελλοντική, αγαστή, σχέση με τα τραπεζικά ιδρύματα. Τότε που οι τράπεζες ήταν επιβλητικά και απρόσιτα κτίρια για τους περισσότερους των πολιτών. Διότι για να περάσεις το κατώφλι της, έπρεπε να σου περισσεύει κάτι ώστε να καταθέσεις, πράγμα δύσκολο για την πλειοψηφία των πολιτών τότε, ή να αιτηθείς κάποιο δάνειο, περίπτωση ακόμα δυσκολότερη.

Το 1958 ο Γιώργος Τζαβέλας αξιοποιεί το ταλέντο του Τάκη Χόρν και μας δίνει, με το «Μια ζωή την έχουμε», ανάγλυφα, γλυκόπικρα, παραστατικά, τι σημαίνει τράπεζα. Αναδεικνύει τη σκληρή φιγούρα του τραπεζίτη, την ανεξέλεγκτη εξουσία που ασκεί στους φοβισμένους υφισταμένους του, αλλά και την δουλικότητα των εργαζομένων. Μας αφήνει και μιαν ιδέα για το πως υπηρετείται η θεότητα του κέρδους, μπροστά στην οποία, τίποτα δεν είναι ισχυρότερο.

Read more...
 
Κράτος & Τράπεζαι – (Παρασκευή 29 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Η ταπεινότητά μου, πίστευε ότι, τράπεζαι και κράτος ήταν δυο διαφορετικές έννοιες, με διαφορετικές δραστηριότητες. Πίστευε, και πιστεύει δε, ότι εφόσον υπάρχουν και τα δυο, το κράτος οφείλει να ελέγχει τις τράπεζες.

Η τρέχουσα πραγματικότης όμως, με οδηγεί εις το συμπέρασμα, πως οι ρόλοι έχουν αλλάξει. Οι τράπεζες συμπεριφέρονται ως κράτος και δη ισχυρόν και το κράτος, λειτουργεί ως τράπεζα και δη χρεοκοπημένη. Μολοντούτο, υπάρχει ακόμα συνεργασία αγαστή.

Ας το ερευνήσουμε.

Read more...
 
Στη χώρα του ….boro - (Παρασκευή 15 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Άνοιξη του ’76. Στα δεκαεννέα μισό. Τα τελευταία δυο χρόνια ημικαπνιστής, κρυφίως, εννοείται, των γονέων. Κάτι Καρελάκια στο πακέτο των δέκα, κάτι Άσσος στο ίδιο επίπεδο. Στα βαριά σεκλέτια, Τσιγκάνες στα μπλε καθώς και Gauloises, άφιλτρα δε, για ακόμα περισσότερη μαγκιά. Αλλά υπήρχε και η αγωνία της εξερεύνησης. Πολ μολ, Τζεί Πι Ες, Ρότιμανς, Ντανίλ, Astor, αλλά να και κάτι Οld Νavy ή καραβάκι, κάτι 5άρια και Sante δια να τιμηθεί και η γαλανόλεκος. Τουτέστιν, Ότι  να ‘ναι. Το ταξίδι στον καπνό είχε πολλές στάσεις.


Aυτό που σε εμπόδιζε τότε, από το να μην φουμάρεις, ήταν να μην το μάθουνε τα γονικά. Οι εικόνες με τους καρκίνους στα πακέτα δεν υπήρχαν ούτε στις πιο νοσηρές φαντασίες, ενώ οι συμφορές που μπορούσε να φέρει το κάπνισμα ήταν μόνο για τους άλλους. Ποτέ για μας, βέβαια, και απόμακρες όσο και μια βόλτα στη σελήνη.

Read more...
 
…λες καμμιά φορά – (Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Λες καμιά φορά διάφορα πράγματα. Υπόσχεσαι και κάποια άλλα. Όχι σε άλλους.  Στον εαυτό σου. Έτσι, σαν μια υποχρέωση στο παρελθόν.  Έρχεται όμως ο χρόνος και αναιρεί τις κουβέντες και κρατά τις υποσχέσεις, πρακτικά, ανεφάρμοστες. Αυτό δεν σημαίνει, ότι μέσα στην μνήμη σου χάνονται ή σβήνουν εκείνα τα οποία είχες υποσχεθεί. Και πρωτίστως όσα τα δημιούργησαν.

Σημαίνει ότι μόνο το τελετουργικό έχει χάσει τη σειρά του. Έχει δώσει τη θέση του σε μια πιο ουσιαστική τοποθέτηση και κάνει το παρελθόν, το οποίο σε κάθε περίπτωση σε δεσμεύει, πολύ πιο παρεμβατικό, από όσο νομίζεις μέσα στην καθημερινότητα σου.

Read more...
 
Το τείχος - (Σαββάτο 9 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Τριάντα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την απρόσμενα εύκολη, και αναίμακτη πτώση του τείχους, που διχοτομούσε το Βερολίνο. Αν υποτεθεί ότι ο Ελληνικός εμφύλιος, ήταν η πρώτη ένοπλη αναμέτρηση της εποχής του ψυχρού πολέμου, χωρίς όμως την άμεση εμπλοκή των μεγάλων δυνάμεων, το Βερολίνο, υπήρξε το πρώτο πεδίο απ’ ευθείας αντιπαλότητας.


Οι Σοβιετικοί για έντεκα μήνες από τον Ιούνιο του ’48 απέκλεισαν τις προσβάσεις στον τομέα της πόλης που έλεγχαν οι Δυτικές δυνάμεις, και η τροφοδοσία της πόλης γινόταν με συχνές, πυκνές αεροδιακομιδές. Στήθηκε μια μόνιμη αερογέφυρα κι η πόλη είχε ότι χρειαζόταν. Τον Αύγουστο του ’61, προκειμένου να αντιμετωπισθεί το μαζικό κύμα φυγής Ανατολικογερμανών, άρχισε η κατασκευή του τείχους, μετατρέποντας το Βερολίνο σε μια διχοτομημένη πόλη. Ένας τεράστιος μηχανισμός ελέγχου στήθηκε, από τον τομέα των ανατολικών, προκειμένου να φυλάσσεται με αυστηρότητα.

Read more...
 
...επέτειος που ‘ναι – (Δευτέρα 28η Οκτωβρίου 1940) PDF Print E-mail

Δώδεκα μόλις μήνες πριν την συμπλήρωση 80 χρόνων από την είσοδο της Ελλάδας στο ζοφερό δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, να μια άλλη επέτειος του διαβόητου εκείνου Όχι. Δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Είχαν προηγηθεί οι ασκήσεις του φασιστικού μηχανισμού του Ντούτσε στην Κέρκυρα, με αρκετή από προβοκάτσια και θανάτους πολιτών.


Είχαμε δεχτεί το ύπουλο χτύπημα στην Τήνο με τον τορπιλισμό της Έλλης για να φθάσουμε στο ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου του ’40 και την επίσκεψη του Ιταλού πρέσβη στην οικία του Έλληνα πρωθυπουργού, με μια ιταμή διάθεση, ενώ η εισβολή είχε ήδη ξεκινήσει.

Οι φιλοδοξίες του Μπενίτο, φιλοδοξίες που τεσσερισήμισι  χρόνια αργότερα θα τον οδηγούσαν σε ένα ολότελα ατιμωτικό τέλος, κρεμασμένο ανάποδα στην Piazzale Loreto του Μιλάνου, τον έσπρωξαν στην εισβολή.

Read more...
 
Έρως & χρήμα - (Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Δεν θα πω κάτι άγνωστο, ούτε θα αποκαλύψω κάτι σκοτεινό. Εξ απαλών ονύχων της ιστορίας του πλανήτη επικρατεί μια σύγχυση. Πολύ βολική σε  οικονομοτεχνικό επίπεδο για πάρα πολλούς. Ατυχές στίγμα όμως, για το είδος ενός ιδεατού πολιτισμού. Ατυχέστατο δε, καθώς τόσες χιλιάδες χρόνια εξέλιξης δεν χρησίμεψαν ώστε να απομακρύνουν την ανθρωπότητα από τούτη τη σύγχυση. Ποιά;

Ότι το χρήμα είναι μέσον και ο έρως αυτοσκοπός. Και ουχί το ορθόν, αντίστροφον. Μέγα τμήμα της κοινωνίας όμως, έτσι κινείται. Λανθασμένα. Αντιμετωπίζει δηλαδή την παραγωγή χρήματος ως αυτοσκοπό, και τον έρωτα ως μέσον.

Η σύγχυσις μεγαλώνει και ολοκληρώνεται καθώς σε ένα πελώριο κομμάτι της ανθρωπότητας, οι δυο αυτές κινήσεις συμπλέκονται, έχοντας ένα τεράστιο κοινό σύνολο, δημιουργώντας αντίστοιχες ηθικές και συμπεριφορές.

Read more...
 
Για τα ...κιβούρια - (Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 2019) PDF Print E-mail

Πρώτα γυμνασιακά χρόνια. Στα τέλη του '71, με όλη την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που επιβάλει το καθεστώς στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Μη αντιληπτό, ακατανόητο για την ακρίβεια από σημερινό γυμνασιόπαιδο, τόσο το μαθητικό περιβάλλον, όσο και το κοινωνικό πλαίσιο. Οι ελάχιστες προσβάσεις των νέων ανθρώπων στο τι συνέβαινε έξω από τα σύνορα του τόπου, προοικονομούσαν μια στέρηση, που αργότερα τροφοδοτούμενη από την καθημερινότητα θα διαμορφωνόταν, ανάλογα με το σπίτι που μεγάλωνες, σε κάτι πιο ουσιαστικό.


Συνομήλικος συμμαθητής, διοπτροφόρος, παιδί ξεχωριστό, όχι μόνον γιατί ήταν «μαθητής του 20», αλλά και για την ώριμη συμπεριφορά του. Δεν είχε τίποτα από την ηλικία του, ήσυχος και σοβαρός, ίσως με μια ελαφρά θηλυπρέπεια, με τα περισσότερα γένια από όλους μας, πιθανόν να τον διακατείχε ένα αίσθημα υπεροχής χωρίς όμως να γίνεται αντιπαθής,  ουδεμία σχέση με τον αθλητισμό, αρκετά απόμακρος, ενώ ακόμα και εμφανισιακά έδειχνε μεγαλύτερος.

Read more...
 
Μωσαϊκό – (Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Αγγίζοντας τα 55 χρόνια παρουσίας του, αποτελεί ένα από τα πιο παλιά σημεία αναφοράς της ζωής μου. Μπορώ να θυμηθώ, με τι μεγάλη εντύπωση κοιτούσα το βαρύ μηχάνημα με την στρόγγυλη κεφαλή, που με θόρυβο σάρωνε τα χαλίκια και τα υπόλοιπα υλικά, για να δημιουργήσει το μωσαϊκό πάτωμα.


Το οποίο πάτωμα, υπάρχει στην καθημερινότητά μου, το βλέπω ακόμα. Κυρίως το καλοκαίρι. Από μια χρονική περίοδο και μετά, αποτελεί άλλο ένα γλυκό καταφύγιο, που μόνο το παρελθόν μπορεί να δημιουργήσει. Σαν ένα ίχνος, από τότε που ο πολιτισμός είχε περισσότερη σχέση με την ύλη.
Δηλαδή;

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 1 of 12