Κόσμος & ιδέες

Ο κόσμος που ζούμε ως φύση, ως πλανήτης, αλλά πάνω απ’ όλα ως κοινωνία, είναι το αντικείμενο αυτής της ενότητας.

Οι τάσεις και η ερμηνεία τους, τα γεγονότα και οι πρωταγωνιστές τους αποτελούν τον πυρήνα των ενδιαφερόντων μας.



Εταίραι, Πόρναι & άλλαι – (Παρασκευή 15 Μαίου 2018) PDF Print E-mail

Η  διατυπωθείσα, εξ απαλών -ερωτικών- ονύχων, απορία μου, διατί δεν υπάρχουσι αρσενικαί πόρναι, έστω στο βαθμό και στο πλήθος των θηλυκών, ουδέποτε απαντήθηκε.  Ουδέποτε επίσης, δεν συνετάχθην με την άποψη του Ιουλίου Δασέ (Jules Dassin), περί της ευτυχίας  της αυτόνομης πόρνης που με τόση χάρη και τόση Ελληνικότητα,  περιγράφει στο «Never on Sunday», ελληνιστί «Ποτέ την Κυριακή».

Εισερχόμενος εις την εφηβείαν, τα ερωτήματα αυξήθηκαν αι απορίαι  διεγκώθησαν, αλλά  ούτε απαντήσεις, μήτε λύσεις ανευρίσκοντο. Πλην όμως, καθώς ο χρόνος κυλούσε και η ζωή είτε το επιθυμούσες, είτε όχι προσέφερε απλόχερα εμπειρίες, εισέρρεαν μύριες πληροφορίες περί του αποκαλούμενου και ως αρχαιοτέρου επαγγέλματος.

Read more...
 
Σαϊγκόν - Χο Τσι Μιν - F1 - (Τρίτη 28 Απριλίου 2020) PDF Print E-mail

Παρά πέντε χρόνια, μισός αιώνας συμπληρώνεται φέτος, από την πτώση της πρωτεύουσας του νοτίου Βιετνάμ, Σαϊγκόν, στα επελαύνοντα στρατεύματα του Βορείου. Ήταν το τέλος ενός μακροχρόνιου πολέμου, αλλά όχι και του θανατικού που με τόση βία έπληξε τους λαούς της Ινδοκίνας.

Ταυτόχρονα, ήταν σαν έπεσε και τελεσίδικα  η σφραγίδα της ήττας των Η.Π.Α. σε έναν πόλεμο που έχασαν 55.000 νέους ανθρώπους χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σπίτια τους, σε μια εμπλοκή που στοίχισε ένα  πακτωλό χρημάτων, σε μια αποτυχημένη επέμβαση που επιπροσθέτως δημιούργησε ένα βαθύ εσωτερικό ρήγμα.

Read more...
 
62η αποστολή - (Τετάρτη 22 Απριλίου 2020) PDF Print E-mail

Καθώς το ενδιαφέρον για οτιδήποτε άλλο, πέρα από τις εξελίξεις με την πανδημία έχει σχεδόν μηδενιστεί, πέρασε τα ψηλά της ειδησεογραφίας, η επιστροφή των τριών μελών της 62ης αποστολής από τον Διεθνή Διαστημικό σταθμό.


Όταν οι τρεις κοσμοναύτες εγκατέλειψαν την μητέρα γη για να ανεβούν στον σταθμό, κάποια 400 χιλιόμετρα από την επιφάνεια της θάλασσας, τίποτα από το γεγονός που απασχολεί σήμερα τον πλανήτη μας, την πανδημία, δεν είχε προκύψει. Έτσι όταν στις 11:16 το μεσημέρι της Μεγάλης, για τους Ορθόδοξους, Παρασκευής η κάψουλα ακουμπούσε μαλακά πάνω στο έδαφος της απομακρυσμένης περιοχής κοντά στην πόλη Zhezkazgan του Καζακστάν, τα τρία μέλη του πληρώματος της αποστολής, η Jessica Meir, ο Drew Morgan της NASA, και ο Oleg Skripochka της Roscosmos, βρέθηκαν μπροστά σε άλλη πραγματικότητα από αυτή που είχαν εγκαταλείψει.

Read more...
 
Το αλλόκοτο των καιρών - (Σαββάτο 4 Απριλίου 2020) PDF Print E-mail

Η ιατρική παράδοση και ο ιατρικός διεθνισμός της Κούβας δεν είναι κάτι ιδιαίτερα γνωστό στη Δύση, γεγονός λίγο – πολύ αναμενόμενο στη δύνη της παγκόσμιας πολιτικής. Τα νούμερα κάνουν λόγο  για  42.000 εργαζόμενους σε διεθνείς συνεργασίες, σε 103 διαφορετικές χώρες, εκ των οποίων περισσότεροι από 30.000 είναι προσωπικό υγείας, συμπεριλαμβανομένων περίπου 19.000 γιατρών.

Υπάρχει και η αδιασταύρωτη άποψη ότι η Κούβα παρέχει περισσότερο ιατρικό προσωπικό στον αναπτυσσόμενο κόσμο από όλες τις χώρες του G8. Υποστηρίζεται ότι  οι αποστολές της Κούβας είχαν σημαντικές θετικές τοπικές επιπτώσεις στους πληθυσμούς που εξυπηρετούν, ενώ  ακόμα εικάζεται ότι οι ιατροί είναι το σημαντικότερο προϊόν εξαγωγής της  χώρας. Εννοείται ότι πάνω σε αυτή τη δραστηριότητα έγινε και γίνεται ένα ακόμα πολιτικό παιχνίδι ένθεν και ένθεν αλλά κανένα επιχείρημα δεν μπορεί να ανατρέψει το ουμανιστικό κομμάτι της κίνησης.

Read more...
 
...σημειώσατε χι – (Τρίτη 17 Μαρτίου 2020) PDF Print E-mail

Μια ψυχή πλασμένη από καλό υλικό, που όπως οι περισσότερες παρόμοιες καλές ψυχές δεν έχει αποφύγει τα λάθη, τυχαίνει να ανήκει στην μικρή χωρία εκείνων  που πονάω και με πονάνε. Φίλος, με μια λέξη. Τα τελευταία σαράντα χρόνια τουλάχιστον. Σε αυτό το χρονικό διάστημα δεν ήμουν πάντα παρών στα λάθη του. Μπορώ να θυμηθώ όμως, ότι και τις φορές που ήμουν παρών, κανένα από αυτά απέτρεψα. Ουδέν.

...μπορεί να το ΄χουν πλανέψει...

Όχι δηλαδή ότι η ταπεινότητά μου είναι καμιά ιδιοφυία και έβλεπε πράγματα που η καλή ψυχή δεν έβλεπε. Όχι. Ούτε ότι είμαι ο τύπος του αλάνθαστου τύπου. Τουναντίον μάλιστα. Τίποτα απ’ όλα αυτά. Αλλά, να, ως ουδέτερος και ανεπηρέαστος από τα δικά του πάθη, έβλεπα όσα δεν μπορούσε εκείνος να δει καθαρά, όντας βουτηγμένος στη δύνη των δικών του παρορμήσεων, ερώτων και λοιπών ξεμυαλισμάτων.

Read more...
 
After Life - (Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου 2020) PDF Print E-mail

Το τελευταίο σίριαλ που είχα παρακολουθήσει ήταν  «ο άγνωστος πόλεμος». Χειμώνας, Χούντα, Χαμοζωή. Τρία Χ, τρείς διαγραφές, για έναν έφηβο στα 14 και το σενάριο του Φώσκολου, με τις ερμηνείες του Αντωνόπουλου, της Μαυροπούλου, του Σίσκου, ήταν κάτι σαν αναλγητικό στον πονόδοντο ενός απροσανατόλιστου, ενός χαμένου.

Ήταν αρκετά επίπονη διαδικασία, συνοδευόμενη με τις υπόλοιπες αμαρτίες μιας μαυρόασπρης, τιβί τόσο στενής, τόσο κατευθυνόμενης και άγονης, τόσο καθεστωτικής, που άφησε διάφορα σημάδια.

Το πιο ανέφελο από αυτά, ήταν να μην ξαναδώ σήριαλ. Είχα και επιχείρημα. Αν δεν μπορείς να πείς κάτι σε δυο ώρες, δεν με ενδιαφέρεις. Καταλάβαινα σιγά  - σιγά ότι ήταν και αυτά μια δουλειά στη βιομηχανία του θεάματος. Η κατάσταση δεν διορθώθηκε, καθώς ακολούθησε η εποχή της βιντεοταινίας καθώς και η θεαματική είσοδος της ιδιωτικής τιβί. Το σκηνικό άλλαζε γρήγορα και εντυπωσιακά.

Αντιλαμβάνομαι  ότι τα σύγχρονα σήριαλ, έχουν αναθρέψει γενιές ηθοποιών, καλλιτεχνών και εργαζομένων εν γένει καθώς και γενιές τηλεθεατών. Είμαι μάρτυρας αυτής της παράκρουσης των τηλεθεατών, θηλυκού κυρίως γένους, που τηλεφωνούσαν στον πατέρα μου, συνώνυμο, συνεπώνυμο και συγγενή με πρωταγωνιστή δημοφιλέστατου σήριαλ στα τέλη της δεκαετίας του ’90, παρακαλώντας για έναν ραντεβού.

Πέρα από το βασικό ερώτημα, «με ποια λογική θα θελήσει ο ηθοποιός να συναντήσει ιδιωτικώς μια θαυμάστρια;» Η κατάσταση θύμιζε, σε κάποια κλίμακα, τις μαυρόασπρες εικόνες από τις περιοδείες των σκαθαριών στα μέσα της δεκαετίας του ’60 που νεαρές θαυμάστριες, αργότερα επινοήθηκε κι ο όρος γκρούπυ, ούρλιαζαν, λιποθυμούσαν, έκλαιγαν με λυγμούς. Στα μάτια ενός νορμάλ ανθρώπου, αυτό είναι παραφροσύνη.

Read more...
 
Μέρες ξεχασμένες, μέρες παρούσες - (Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2020) PDF Print E-mail

Μπορεί να ακούγεται κάπως αυθαίρετο ή βαπτισμένο σε μια υπερβολικά λυρική δόση, αλλά δεν παύει να είναι μια πραγματικότητα, αν υποστηριχθεί, ότι δεν υπάρχουν πολλά τετραγωνικά γης σε αυτόν τον τόπο, χωρίς να είνα ποτισμένα από ανθρώπινο αίμα και καθαρά από αντίστοιχα δράματα.


Η κλεψύδρα της ιστορίας αδειάζει και γεμίζει, εδώ, στην απόληξη της χερσονήσου του Αίμου κάποια 4.000 χρόνια, κι αν το συνδυάσουμε με το, παθιασμένο, συχνά μπερδεμένο, έμψυχο υλικό που έζησε και ζει σε τούτο το γεωγραφικό κομμάτι είναι εύκολα αποδείξιμη  η πιο πάνω άποψη.

Read more...
 
..και μάλιστα γραπτώς – (Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2020) PDF Print E-mail

Ετέθη η απορία, όλως προσφάτως με συγκεκριμένη αφορμή και ετέθη γραπτώς σε ανταλλαγή μηνυμάτων: «Δεν καταλαβαίνω γιατί ο κόσμος αντιδρά στην παγκοσμιοποίηση». Η απορούσα κάθε άλλο παρά άπορη είναι πνευματικώς, αλλά η αντίληψή της δεσμεύεται από την νεότητά της και ενίοτε εγκλωβίζεται στα ψηφιακά δίκτυα.

Δεν θέλω τούτη τη στιγμή, ίσως  ούτε μπορώ να υπερασπιστώ τις θέσεις ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, πράγμα που θέλει αρκετή μελέτη και την αντίστοιχη επιμονή για να δομηθεί ένας ισχυρός αντίλογος. Υπάρχει όμως μια κατ’  αρχάς πρώτη αίσθηση, που μπορεί να πνίγεται στα ρηχά νερά του συναισθηματισμού. Ρηχά μεν, καθαρά δε.

Ακολούθως να γίνει ξεκάθαρο ότι η αντίθεση δεν προέρχεται από εθνικιστικές τάσεις. Δεν υπάρχει δηλαδή η εκτίμηση ότι η φάρα μας είναι καλύτερη και δεν γουστάρουμε να ανακατευτούμε με τους υποδέλοιπους παρακατιανούς. Δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Εξάλλου αν όντως το σπέρμα ήταν ισχυρότερο, δεν είχε λόγους να φοβάται. Ούτε και να κομπορρημονεί  βεβαίως.

Read more...
 
2020 – (Τετάρτη 1η Ιανουαρίου 2020) PDF Print E-mail

Νέα δεκαετία και νέα χρονιά. Τώρα που έκλεισε αυτή η περίοδος, πως κρατάμε τα περασμένα;


Και τώρα που ανοίγεται μια άλλη, πώς να προσμένουμε τα μελλούμενα;

Read more...
 
Δεκέμβριος ’49, ΄59’, 69, ’79 - (Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Τελευταίος μήνας του χρόνου. Πρώτος χειμερινός, φέρνει από το ’44, εδώ στον τόπο μας ένα τραύμα βαθύ,  που επηρέασε όσο τίποτα το μέλλον. Γεγονός μοιραίο ότι συντηρήθηκε, ότι κρατήθηκε ανοικτό.  Κατόπιν τούτου, ήταν αναμενόμενο ότι, η πυρά του μίσους θα παρέμενε ζωντανή.


Δεκέμβριος του 2019, μήνας γιορτινός, για τους πιστούς του Χριστιανισμού τουλάχιστον, με μια ακόμα δεκαετία να ολοκληρώνεται. Μια ματιά στα τελειώματα των δεκαετιών του ’40, ‘50, ‘60, ’70, στους αντίστοιχους Δεκέμβρηδες, μας θυμίζουν, άλλες εποχές και αδιέξοδα, παρόμοιες ελπίδες και επιθυμίες.

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 1 of 13