Music doesn't lie. If there is something to be changed in this world, then it can only happen through music.

J. Hendrix

Music is a higher revelation than all wisdom and philosophy.

L.v Beethoven

 

 



Τα λαϊκά του Θ. Μικρούτσικου (23.01.2013) PDF Print E-mail

Είχα να ακούσω, ζωντανά, Μικρούτσικο από τα μέσα της δεκαετίας του '70. Μπορώ, ίσως, να θυμηθώ συναυλίες στο Σπόρτιγκ(;), με την Μαρία Δημητριάδη να ερμηνεύει Ναζίμ Χικμέτ σε μετάφραση Γιάννη Ρίτσου και να συγκινούμαι με στίχους όπως:

“Και να, τι θέλω τώρα να σας πω
Μες στις Ινδίες μέσα στην πόλη της Καλκούτας,
φράξαν το δρόμο σ' έναν άνθρωπο.
Αλυσοδέσαν έναν άνθρωπο κει που εβάδιζε.”
(1)

ή ακόμα:

“Αν η μισή μου καρδιά βρίσκεται, γιατρέ, εδώ πέρα
η άλλη μισή στην Κίνα βρίσκεται
με τη στρατιά που κατεβαίνει προς το κίτρινο ποτάμι.”
(2)

Δεν ήταν μόνον ο Χικμέτ. Ήταν και ο Βολφ Μπίρμαν με στίχους λιγότερο ποιητικούς, περισσότερο μαχητικούς, που τραγουδήθηκε την ίδια περίοδο από τους ίδιους συντελεστές:

“...Στους μπουρζουάδες
Κριτική να κάνουμε
αυτό δεν φτάνει
Του γουρουνιού του αστισμού
Να κόψουμε πρέπει τα πόδια
Έτσι πρέπει να γίνει
Έτσι θα γίνει..”
(3)

Ήταν η εποχή όμως . Η μεταπολίτευση. Ερχόταν με ορμή, κόμιζε μηνύματα και ελπίδες, το πολιτικό τραγούδι θέριευε και εκείνες οι δημιουργίες, εκείνες οι συναυλίες είχαν έναν παλμό, μια πρωτόγνωρη ένταση, καλλιτεχνικού και βέβαια πολιτικού περιεχομένου.

Πέρασαν όμως τα χρόνια. Ο Γιάννης Ρίτσος, η Μαρία Δημητρίαδη πέθαναν. Ατόφιοι όμως. Η Μελίνα Μερκούρη πέθανε, ο Θάνος Μικρούτσικος τη διαδέχθηκε στον υπουργικό θώκο. Στην Κίνα, όπου σημειώνονται αλλεπάλληλα ρεκόρ πωλήσεων σε Porsche, Ferrari, Mercedes, Bentley, οι κατάδικοι εκτελούνται εξ' επαφής, με μια σφαίρα στο αυχένα και στην Ελλάδα οι κάτοικοι βιώνουν το σοκ της ύφεσης.

Άλλαξαν τα πράγματα. Το κτίριο του Μετοχικού Ταμείου Στρατού έγινε City Link. Κι' από το Ε.Κ.Κ.Ε. στα reality show η απόσταση δεν είναι μικρή αλλά και τα τριάντα χρόνια είναι χρόνος μακρύς. Μια γενιά.

Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 Next > End >>

Page 3 of 4