Οι αγώνες με μηχανοκίνητα μέσα, δεν κρύβουν τη φυσική τους βία. Σε συνδυασμό με την προβολή και τη λαμπρότητα που ακτινοβολούν, έχουν δημιουργήσει ένα ισχυρό παγκόσμιο σύστημα.
Για όσους τους αντιμετωπίζουν διαφορετικά, αυτή η ενότητα μπορεί να έχει ενδιαφέρον.



Αμέ, αλλά! – (Κυριακή 11 Μαρτίου 2018) PDF Print E-mail

Παρακολουθώ, τις εξελίξεις που αφορούν το ελληνικό μότορσπορ. Παρακολουθώ από αδράνεια και από ένα είδος αυτοτιμωρίας. Δεν νοείται αλλιώς. Εννοώ ότι κάτι που ήρθε στη ζωή σου κυριολεκτικά εξ απαλών ονύχων,  σε γοήτευσε, σχεδόν σε κατέκτησε, μα στην πορεία ολοένα και απομακρυνόταν, έχοντας φθάσει κάπου, όπου δεν αντέχεται, ποιος ο λόγος να επιμένεις να το παρακολουθείς;

Μιλάμε για αυτόν τον περιορισμένο χώρο, που  αναγεννήθηκε στην μέση της δεκαετίας του ’50, για να γνωρίσει ένα άνοιγμα την επόμενη δεκαετία, ακολούθως μια έκρηξη στο τέλος της δεκαετίας του ’70, αλλά στη συνέχεια δεν κατάφερε να διαχειριστεί την εξάπλωσή του.

Κρήτη. Χανιά. Ιούλιος 1971. Ο Γιάννης «Μαύρος» Μεϊμαρίδης στο δρόμο για την pole στο μοναδικό σιρκουί που διοργανώθηκε στην Κρητική πόλη. Στον αγώνα κράτησε την πρωτοπορία μόλις για ένα γύρο, όταν υποχώρησε στην  ορμητικότητα του Γιώργου Μοσχού. Στον 18ο γύρο η GTAm, θα εγκατέλειπε από ντίζα γκαζιού.

Στο τέλος της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα,  την τύχη του ελληνικού μότορσπορ  έχει αναλάβει η Ομοσπονδία. Είναι η σημαντικότερη ανατροπή από συστάσεως των αγώνων, αφού τα πρώτα, σχεδόν εξήντα  χρόνια της ύπαρξής τους, την ευθύνη έφερε η Λέσχη.

Στην μετάβαση από το ένα σχήμα στο άλλο, τεράστιο ρόλο έπαιξε η κατάρρευση της Λέσχης, τα πελώρια χρέη της και η αποψίλωσή της από ικανούς, εργατικούς, ηθικούς πρωταγωνιστές. Aν αυτά πολλαπλασιασθούν με  την ουσιαστική χρεοκοπία του Τόπου,την αδυναμία δηλαδή  να ορίσει τις πολιτικές και τον μέλλον του, έχουμε το γινόμενο που ορίζει τις τύχες των πραγμάτων.

Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 5 of 19