Είτε για όσους πρόσφατα μας εγκατέλειψαν, είτε για όσους η απουσία τους είναι ακόμα ηχηρή.
Λίγα λόγια για αυτούς που εγκατέλειψαν τα εγκόσμια.
Κάποιοι πλήρεις ημερών, άλλοι αναπάντεχα και αδόκητα, μερικοί με τρόπο βίαιο.



...για τον Δημήτρη Μητροπάνο (18.04.2012). PDF Print E-mail

Σε αυτή την παρεξηγημένη γωνιά της γης, για τόσα στραβά και ανάποδα που συντηρούμε, υπάρχουν άλλα τόσα ανεξήγητα πελώρια, που μας κρατάνε ζωντανούς.

Η λαϊκή τέχνη είναι ένα από αυτά. Στην κορφή της, μάλλον δίκαια, οι ερμηνευτές. Είναι εκείνοι που μας περνούν το μήνυμα. Είναι εκείνοι που φαίνονται περισσότερο από τους συνθέτες, τους στιχουργούς.

Ο Μητροπάνος ανήκε στην κατηγορία των ερμηνευτών που μετέτρεπε τις νότες σε συναίσθημα, τα ρεφρέν σε συγκίνηση. Είχε τη δύναμη να ενεργοποιήσει το σύμπαν σαν τον άκουγες, μαρτυρικά, να ερμηνεύει:

“...Μια ζωή μέσα στους δρόμους και στις νύχτες, μια ζωή με παρανόμους και ξενύχτες, μια ζωή τα ίδια λόγια να μου λένε, έχω βαρεθεί τον κόσμο, κι όλα μου φταίνε...”

Στο ξεκίνημα της ζωής, τίποτε δεν προμήνυε την εξέλιξη του. Γεννήθηκε στην δίνη του εμφυλίου, στις 2 Απριλίου του '48 στην Αγία Μονή, μια συνοικία των Τρικάλων Θεσσαλίας, κατ' ουσίαν ορφανός από πατέρα, που είχε καταφύγει στη Ρουμανία. “...Με βάλαν πάνω στην κορφή, στ' αγριεμένο κύμα...”.


Βαφτισμένος

στο δύσκολο δρόμο της βιοπάλης, δούλεψε γκαρσονάκι και ξυλουργός για να συνεισφέρει στην οικογένεια. “Στα καλντερίμια συζητούν ως το πρωί γειτόνοι μα σκοτεινιάζει ο καιρός και στις καρδιές νυχτώνει” .

Μέχρι που κάποιοι που καταλάβαιναν και μπορούσαν του έδωσαν τις ευκαιρίες. Ξεκίνησε την πορεία του στο σκληρό κόσμο της τέχνης και της νύκτας και πριν τα είκοσί του έκανε την πρώτη του ηχογράφηση.

Η συνέχεια είναι γνωστή. Μια από τις σπάνιες μεγαλειώδεις μεταπολεμικές φωνές έκατσε κοντά μας περισσότερα από σαράντα χρόνια, αφήνοντας ένα σπουδαίο κληροδότημα, στις επόμενες γενιές, προσφέροντας ένα ξεχωριστό ίχνος σε αυτό τον τόπο που τόσο ανάγκη το χει στις μέρες μας, θυμίζοντάς μας: “...Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία Πώς η ιστορία γίνεται σιωπή...” μα και: “...Αγάπη μου από κάρβουνο και θειάφι, πώς σ' έχει αλλάξει έτσι ο καιρός...”

Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 10 of 13