Είτε για όσους πρόσφατα μας εγκατέλειψαν, είτε για όσους η απουσία τους είναι ακόμα ηχηρή.
Λίγα λόγια για αυτούς που εγκατέλειψαν τα εγκόσμια.
Κάποιοι πλήρεις ημερών, άλλοι αναπάντεχα και αδόκητα, μερικοί με τρόπο βίαιο.



Αντίο Χρονάρα (23.11.2012) PDF Print E-mail

Ο Χρόνης Μίσσιος έζησε 82 χρόνια. Τα τελευταία 65 ως εκ θαύματος, καθώς ήταν καταδικασμένος, από τα 17 του, σε θάνατο. Τώρα το πώς, σε ένα 17χρονο τσομπανόπουλο του πρέπει η θανατική ποινή είναι άλλη κουβέντα. Ζεί, τους επόμενους εννιά μήνες, μετά την καταδίκη, περιμένοντας να ανοίξει η πόρτα του κελιού και να τον πάρουν για εκτέλεση.

Υπάρχει άραγε ζοφερότερη ζωή για έναν ανήλικο;

Παίρνουν άλλους. Συνέχεια.

Περνούν άλλα έξι χρόνια με κάθε είδους βασανιστήριο, ατίμωση, εξευτελισμό.

Αποφυλακίζεται.

Ακολουθεί, πολύ σύντομα, νέος κύκλος μαρτυρίων και παραλογισμού με Μακρονήσι, Άη Στράτη μέχρι το '62 οπότε και επιστρέφει σε αυτό που θυμόταν, από το ’47, ως κοινωνία. Το Νοέμβριο του '67 το Απριλιανό καθεστώς τον φιλοδωρεί με άλλα 18 χρόνια ειρκτής. Τον Αύγουστο του '73 με τη γενική αμνηστία επανέρχεται και προσπαθεί να ανακαλύψει πως είναι η φυσιολογική ζωή.

Έζησε με μια προκλητικά ταπεινή περηφάνια, που δεν του επέτρεψε να εξαργυρώσει τίποτα και για κανένα λόγο. Έζησε σαν άνθρωπος που δεν υπολόγισε, δεν λογάριασε κέρδη και ζημιές. Τα ακούμπησε όλα στο βωμό της ανθρωπιάς.

Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 9 of 13