Είτε για όσους πρόσφατα μας εγκατέλειψαν, είτε για όσους η απουσία τους είναι ακόμα ηχηρή.
Λίγα λόγια για αυτούς που εγκατέλειψαν τα εγκόσμια.
Κάποιοι πλήρεις ημερών, άλλοι αναπάντεχα και αδόκητα, μερικοί με τρόπο βίαιο.



Νίκος Γραμματικόπουλος: in memoriam – (Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

O Νίκος Γραμματικόπουλος, συγκέντρωσε πάνω του ένα σπάνιο και ασύνηθες κράμα ιδιοτήτων. Είχε  ένα δουλεμένο σε υψηλό επίπεδο, για την εποχή του, μυϊκό όγκο, ο οποίος συνέθετε ένα ισχυρό, ανδροπρεπές κορμί.

Μέσα σε αυτό το παράστημα όμως, καιροφυλαχτούσε μια ευαίσθητη καλλιτεχνική ψυχή,  που μετουσίωνε την ευαισθησία σε δημιουργία καθώς και μια διαμόρφωση φωνής, ισότιμη λυρικού ποιητή.

Οι δυο αυτοί ετερόκλητοι παράγοντες,  έσιαξαν το ξεχωριστό σύνολο του Νίκου. Έτσι το πρωί, θα καθόταν σε γωνία απρόσμενη για να κινηματογραφήσει με τα δικά του ποιοτικά στάνταρτς έναν αγώνα μηχανοκίνητων και το βράδυ θα απήγγειλε κάποιους στίχους του Ρεμπώ, υπό το φως του κηρίων.

Γεννημένος στην πρωτεύουσα της Σοβιετίας, 18 χρόνια μετά τον Οκτώβρη τους, είχε αποκτήσει σημαντικά εφόδια κλασσικής παιδείας, που φρόντισε στην πορεία ολοένα να τα πλουτίζει. Ήταν μεγάλη η τύχη του Ελληνικού μότορσπορ, που βρέθηκε στο διάβα του, ο Νίκος. Πιθανότατα δε, ήταν και αντίστοιχα μεγάλη πολυτέλεια.

Κυριακή, 21η Απριλίου του ’74. Κρεμαστός Λαγός. Βηματίζει στην διαδρομή της ανάβασης της Βούλας, κρατώντας στο δεξί χέρι  μια 16άρα Bolex και στο αριστερό μια 135 με τηλεφακό.

Ήταν ο μοναδικός συνειδητός, αγωνιστικός κινηματογραφιστής εκείνης της εποχής.

Παρών στο σκηνικό του ελληνικού μότορσπορ από το ’69 έχει φωτίσει και μοντάρει χιλιόμετρα φιλμ, ατυχώς όμως, μερικά από τα καλύτερα έχουν απολεσθεί.

Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 2 of 14