Για κάποιους που...

Είτε για όσους πρόσφατα μας εγκατέλειψαν, είτε για όσους η απουσία τους είναι ακόμα ηχηρή.
Λίγα λόγια για αυτούς που εγκατέλειψαν τα εγκόσμια.
Κάποιοι πλήρεις ημερών, άλλοι αναπάντεχα και αδόκητα, μερικοί με τρόπο βίαιο.



...για τον Tάκη - (Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Δεν είχα την τύχη, προσωπικά να τον γνωρίσω. Τον ήξερα όπως οι περισσότεροι εξ ημών. Πρώτη ιδέα το '83 με την «Γλυκιά συμμορία», την επόμενη χρονιά στη «Λούφα και παραλλαγή».  Τελευταίο ίχνος, το ρεσιτάλ του, τον Γενάρη του '17 στον πολύ δυνατό «Άγριο σπόρο» του Γιάννη Τσίρου, πάνω στην μικρή αλλά τόσο ζωντανή σκηνή, του επί Κολωνώ.


Καθώς λοιπόν δεν τον εγνώριζα, λίγα μπορώ να πω. Όπως, ότι με συγκινούσε η δουλειά του, όπως να εκφράσω μια βεβαιότητά για το γνήσιο της παρουσίας του, αλλά και για το ότι δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Ίσως τον εαυτό του, μοναχά. Κι αν αυτό θεωρείται λίγο ή μικρό, τρέχω να πω ότι, στην εποχή μας, κάτι τέτοιο, είναι πελώρια ανθρώπινο μέγεθος. Ταυτόχρονα να υπογραμμίσω τη στεναχώρια, την πίκρα για το θάνατό του, αλλά και τον θυμό για τον καρκίνο που τόσο ξεφτιλίζει τους ανθρώπους.

Read more...
 
Για τον Λαυρέντη - (Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Έχουν περάσει κάτι λιγότερο από εννέα χρόνια, από εκείνη την κουβέντα. Είπαμε πολλά, περάσαμε ευχάριστα, αν και, μοιραία, ξύσαμε διάφορα δυσάρεστα. Κάπως περίεργο, που ένα κομμάτι της κουβέντας βυθίστηκε στο κεφάλαιο θάνατος.


Ο Λαυρέντης, έμεινε ορφανός από πατέρα στα 15 του. Ευτυχώς η θυγατέρα του είναι ήδη 25 οπότε, λογικά, το τραύμα θα είναι μικρότερο. Αναχώρησε από τα εγκόσμια, αναπάντεχα χθες Δευτέρα τα ξημερώματα.

Ακολουθεί, η επανάληψη εκείνης της κουβέντας, έτσι σαν θύμηση, για έναν καλλιτέχνη που άφησε ένα ευαίσθητο, ευφυές, πλούσιο έργο

Read more...
 
Για τον Γιώργο – (Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Την τελευταία Τετάρτη του Αυγούστου έχασε τον πόλεμο. Παραδόξως, χωρίς να χάσει καμιά μάχη. Καλός άνθρωπος, κακό τέλος. Πως γίνεται κάτι τέτοιο; Ακούγεται σαν o ορισμός της αδικίας. Διότι ο Γιώργος ήταν και Παππάς και Ζευγάς. Καθαρός και ήσυχος.

Συμπαθής, διότι είχε την ικανότητα να παραμένει ακέραιος, σε ένα πλαίσιο ασθενές και συχνά διαστροφικό. Άξιος θαυμασμού διότι επέδειξε, τουλάχιστον δημόσια, ένα ατρόμητο σθένος σε όλη τη διάρκεια της ασθένειάς του.


Είχαμε γνωριστεί τον προηγούμενο αιώνα, και θα μπορούσα να πω ότι αρκετές στιγμές βρεθήκαμε κοντά ανταλλάσσοντας, πέρα από τα επαγγελματικές, προσωπικές και κοινωνικές απόψεις, σε ένα κύκλο συζητήσεων ειλικρινή και φιλικό.

Κατείχε σε βάθος τα του επαγγέλματός του, κρατούσε με προσωπικό κόστος τις δέουσες ισορροπίες, αλλά ταυτόχρονα διατηρούσε τη φλόγα της εξερεύνησης και της χαράς σε ένα χώρο, κεκορεσμένο, σε ένα σκηνικό που όσο κυλούσε ο χρόνος, γινόταν ολοένα και πιο άγονο.

Read more...
 
Για την Κάτια - (Δευτέρα 8 Ιουλίου 2019) PDF Print E-mail

Λίγες μέρες νωρίτερα είχα βρεί τούτη την εικόνα. Σε μια γενναία τακτοποίηση. Την είχα ακουμπήσει σε εκείνες που ήθελαν μια μικρή έρευνα για το τι και το που. Καταλάβαινα ότι ήταν κάποιο γκαλά της Λέσχης στο σβήσιμο τη δεκαετίας του ’60. Ίσως και λίγο αργότερα.

Κι όταν το μεσημέρι σήμερα δέχτηκα μια κλήση από τον Γιάννη, το μυαλό μου πήγε αμέσως στο δυσάρεστο. Ήξερα το πρόβλημα και η σπασμένη του φωνή, έφερνε την αναπόφευκτη εξέλιξη. Μετά από σχεδόν 60 χρόνια κοινού βίου, ο Γιάννης θρηνούσε την Κάτια.

Στην εικόνα όπου ο φωτογράφος έχει εστιάσει στην πίσω σειρά του τραπεζιού, διακρίνεται όρθιος ο Ζαχαρίας, Χάρης για τους φίλους του, με το παπιγιόν κομψότατος όπως πάντα, καθιστή η Κάτια  και δίπλα της, όρθιος ο Γιάννης στην εποχή της λαμπρής και γόνιμης νεότητάς τους.

Σπάνιο πρόσωπο η εκλιπούσα. Είχε μια πρωτόγνωρη ευθύτητα, σμιλεμένη, υποθέτω, στα σκληρά βοιωτικά χώματα, στην αυστηρότητα της εποχής που μεγάλωσε, αλλά και στην καλλιέργεια που φρόντισε να αποκτήσει.

Read more...
 
Προσωρινώς – (Τρίτη 18 Ιουνίου 2019) PDF Print E-mail

Ήρθε μικρή, φουριόζα και απρόσκλητη με όλη την αφέλεια της νηπιακής της ηλικίας. Σχεδόν επέβαλε την παρουσία της, χοροπηδώντας, δαγκώνοντας, γαβγίζοντας, έξω από κάθε κανόνα. Ως εκ τούτου, αποφασίστηκε η φιλοξενία της. Προσωρινώς.

Καθώς όμως είχαν παρέλθει μήνες είκοσι από την απώλεια του προηγούμενου, πήρε τη σειρά της, ως το επόμενο οικόσιτο της φαμίλιας. Γένους θηλυκού, ...γνήσιο ημίαιμο, τρίχωμα μακρύ, σε απόχρωση κουρκουμπινί, συντμήθηκε η λέξη, και Μπίνι εβαπτίσθη. Οφαλμοί μελιοί, μα ακόμα πιο γλυκείς, έκφραση βαθιά.

Read more...
 
Nikolaus Andreas LAUDA - (Τετάρτη 22 Μαίου 2019) PDF Print E-mail

Γεννημένος τον χειμώνα του ’49, στη Βιέννη, εγκατέλειψε τα εγκόσμια την άνοιξη του ’19 μετά από μια περιπετειώδη και σπανιότατη, σε εμπειρίες, ζωή. Παιδί εύπορης οικογένειας αποθαρρύνθηκε έντονα από τους γονείς, για την επιθυμία εμπλοκής του, στους αγώνες αυτοκινήτου.

Ο Lauda δεν ανήκε στην κατηγορία των παιδιών που μεγάλωσαν με τις αφίσες πιλότων – ηρώων στο δωμάτιο του, όπως π.χ. ο Lewis με την εικόνες του Ayrton. O Niki ανέπτυξε ένα διαφορετικό τρόπο προσέγγισης από τους συνήθεις. Δεν είχε τίποτα από το ηφαιστειώδες λατινοαμερικάνικο του Ayrton, ή το προκλητικά ανέμελο του Hunt, ή το επικά ηρωικό του Gilles ή ακόμα το δημοσιοσχεσίτικο του sir Jackie. Ήταν ένας αφοσιωμένος τεχνοκράτης, ένας χαρισματικός χειριστής, με τεράστια αποθέματα θάρρους, μια εσωστρεφής και πειθαρχημένη προσωπικότητα, που αγωνιστικά, έζησε σε μια πιο απρόβλεπτη, πιο ενδιαφέρουσα εποχή.

Από τις αναβάσεις με Mini Cooper, πέρασε στα μονοθέσια, στην F Vee και ακολούθως στην F3. Με τις οικογενειακές γνωριμίες κατάφερε να πάρει δάνειο και να βρει θέση στην ομάδα F2 της March το ’71, team mate του Ronnie Peterson, που ήδη πληρωνόταν για να οδηγεί. Την επόμενη χρονιά έκανε την εμφάνιση του στην F1 πάλι με March δίπλα στο Σουηδό, ενώ το ’73 πείθει τον Louis Stanley της B.R.M. και βρίσκει τιμόνι στην Βρετανική ομάδα. Δείχνει τα ανταγωνιστικά του γονίδια αλλά η ομάδα, βρίσκεται σε πτώση, δεν μπορεί να τον βοηθήσει.

Read more...
 
για τον Γιάννη - (Κυριακή 12 Mαίου 2019) PDF Print E-mail

Τον είχα ανακαλύψει λίγο πριν πάω φαντάρος. Δημοσίευε στο «Ποντίκι» και στη συνείδησή μου ήταν η επιτομή  του ευφυούς, οξυδερκούς, πολιτικού σχολιαστή. Δεν έγραφε. Έκανε κάτι πιο σύνθετο. Σκιτσάριζε. Στην πορεία του χρόνου, καθώς ωρίμαζε άρχιζε να ξετυλίγει και άλλες δεξιότητες.

Πλούταινε τις γνώσεις του, ενώ ταυτόχρονα είχε στενή επαφή με την επικαιρότητα. Ακολούθως αποκτούσε μια ολοένα και μεγαλύτερη διάθεση ανελέητης, μα δίκαιης κριτικής. Το άθροισμα όλων αυτών γέννησαν μέσα στο χρόνο, ένα πελώριο έργο τόσο πλατύ όσο και βαθύ αλλά και ακριβές, που ουσιαστικά αποτελούσε την εικονογράφηση της Ελλάδας από την Μεταπολίτευση και εντεύθεν.

Καθώς παρακολουθούσα τη δουλειά του, ένιωθα δυο πράγματα. Πρώτον έναν θαυμασμό, για την ικανότητα του να καταγράφει την επικαιρότητα με τόσο θάρρος και τέτοια επάρκεια και οξύνοια και  δεύτερον ότι το σχόλιο του ήταν πολύ συχνά πιο πετυχημένο, πιο στοχαστικό και πιο στοχευμένο  από πολλά δυνατά και αξιοπρεπή κείμενα. Επιπροσθέτως, δούλευε και εξέλισσε το τεχνικό του κομμάτι και οι γραμμές του γίνονταν ολοένα και πιο γοητευτικές.

Read more...
 
Μια υπόκλιση – (Δευτέρα 4 Μαρτίου 2019) PDF Print E-mail

Διατηρώ έναν βαθύ σεβασμό, στολισμένο με μεγάλη δόση θαυμασμού για όσους και όσες ασκούν  το λειτούργημα του πολεμικού ανταποκριτή. Και όταν λέμε πολεμικό ανταποκριτή, δεν εννοούμε εκείνους που προσέρχονται στις ενημερώσεις των στρατηγείων ακούγοντας ανακοινώσεις, ανάμεσα από μπουφέδες και φιλοφρονήσεις με αξιωματικούς.

Εννοούμε όσους βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του πυρός, ή ακόμα χειρότερα εκείνους που βιώνουν την παράνοια του πολέμου με ασαφές το κυρίαρχο θέμα των ελεγχομένων εδαφών. Αν λοιπόν υποτεθεί οτι o Εrnest Hemingway υπήρξε από τους πιονέρους σε κάτι τέτοιο, την παράδοση θα συνεχίσει ο Robert  Capa, αλλά σιγά – σιγά το φωτοστέφανο της δημοσιότητας θα αρχίσει να κατανέμεται, πάνω από τους όλο και πιο πολλούς που έφταναν, στα φονικά που ξεσπούσαν απανταχού στον πλανήτη.

Read more...
 
Ο Στέφανος με λόγια & εικόνες - (Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 2019) PDF Print E-mail

Λίγες εικόνες και μερικά λόγια για τον Στέφανο, που την πρώτη Κυριακή του φετινού Φλεβάρη, μας εγκατέλειψε.

Έτσι, προκειμένου να μνημονευτεί όχι μόνον αυτός ο καλοσυνάτος, μεγαλόθυμος, ευγενής άνθρωπος, αλλά για να θυμηθούμε και το πλαίσιο του, μια ολάκερη εποχή, που ολοένα εξατμίζεται, μπροστά σε ένα παρόν που φαντάζει άχαρο.

Read more...
 
Γειά σου Στέφανε – (Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2019) PDF Print E-mail

Λένε ότι η απώλεια του Θανάτου γίνεται ολοκληρωτική σαν ξεχάσουμε τον εκλιπόντα, καθώς, η φυσική απουσία για κάποιον που αγαπάς και ξέρεις ότι δεν θα ξαναδείς, έρχεται να αναπληρωθεί μέσα από τις μνήμες. Έτσι, σαν μια διαρκή πνευματική ανάσταση.


Μαίος '62. Με την Έρα.

Ως εκ τούτου, δεν γράφω αντίο, που ερμηνεύεται ως χωρισμός, αλλά γειά σου Στέφανε με την έννοια του ότι οι αναμνήσεις θα σε κρατάνε ανάμεσα μας, στο όσο και να είναι αυτό, το απροσδιόριστο χρονικό διάστημα που θα βρισκόμαστε, εμείς, ζωντανοί στις αυλές του μάταιου κόσμου μας.

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 Next > End >>

Page 1 of 3