Χρονογράφημα

Ως χρονογράφημα ορίζεται, ένα ελαφρύ πεζό λογοτέχνημα. Άδηλον, αν ο επιμελητής τούτου του ιστότοπου μπορέσει να επιβεβαιώσει τον ορισμό.



Αναχωρητισμός & άλλα - (Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου 2020) PDF Print E-mail

(μικρό διήγημα, για τη χαρά του αναχωρητισμού, ώστε να μην συγχύζεσαι για πράγματα που σε ενοχλούν και δεν μπορείς να τα αλλάξεις. Και δεν μπορεί, δηλαδή, κανείς να αλλάξει, αντίθετα πολλοί βολεύονται με όσα στραβά κυριαρχούν)

Είχα πολύ καιρό να επισκεφτώ δυο συμπαθείς ανθρώπους οι οποίοι στη συνείδηση μου είναι ενάρετοι και τίμιοι. Δεν λέω ότι είναι φίλοι μου. Δεν έχουν έρθει σπίτι μου, δεν έχω πάει στο δικό τους, δεν ξέρω καν που είναι, δεν έχουμε υπάρξει συνδαιτυμόνες, αλλά τον γηραιότερο εκ των δυο τον γνωρίζω κοντά 40 χρόνια, τον νεότερο 25 και δεν έχω κρύψει την συμπάθειά μου για αυτούς, ενώ ταυτόχρονα εισπράττω από μεριά τους ομοειδή συναισθήματα.


Τους επισκέφτηκα λοιπόν στην εργασία τους, το μόνιμο και μοναδικό τόπο που βρισκόμαστε, καθώς δεν θυμάμαι να είχαμε βρεθεί μετά το περσινό καλοκαίρι. Χειρώνακτες είναι οι άνθρωποι, κερδίζουν με μόχθο τον επιούσιο, όρθιοι σε κουραστικό ωράριο ακόμα και για νέους πόσω δε μάλλον όταν ο ένας είναι μεσήλιξ και ο έτερος ηλικιωμένος.

Read more...
 
Πλατείες – (Τρίτη 21 Ιανουαρίου 2020) PDF Print E-mail

Ας πούμε ότι μεγάλωσα και μεγαλώνω, κοντά σε πλατείες. Σε τρία πολύ διαφορετικά σημεία της Αττικής. Οι εικόνες που έχω από το παρελθόν, από αυτά τα τμήματα της πόλης, τις πλατείες εν προκειμένω, με αυτό που υπάρχει σήμερα, έχουν ελάχιστη σχέση. Τούτη η διαφορά, σηματοδοτεί την οικονομική και κοινωνική μετάλλαξη της κοινωνίας.

Τι θέλει να είπει άραγε ο ποιητής, ενθάδε ;

Read more...
 
Στο καλό – (Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Χωρίς να ανήκω σε αυτούς που ασπάζονται δοξασίες περί δεισιδαιμονιών, τουναντίον μάλιστα, ο Νοέμβριος αποτελεί, σχεδόν παιδιόθεν, άσχημο μήνα. Μια σειρά από δυσάρεστα γεγονότα, προσωπικά και γενικότερα έχουν συμβεί σ’ αυτόν, τον τελευταίο φθινοπωρινό μήνα, επί σειρά ετών. Φέτος πάλι τα ίδια.

Λες και όλη τη χρονιά, τα περισσότερα δυσάρεστα κάνουν κράτει, για να σωρευτούν στον πρωτελευταίο μήνα του χρόνου. Που εξ ορισμού είναι γκρίζος.

Τα τελευταία και πιο θαρραλέα θερινά σινεμά έχουν ήδη κλείσει, οι βροχές πολλαπλασιάζονται, συχνά με καταστροφικά αποτελέσματα, οι μέρες μικραίνουν, οι νύχτες απλώνουν, τα κρύα έρχονται, υγρασίες θολώνουν τα τζάμια και οι θάλασσες σκουραίνουν.

Έτσι και φέτος τον Νοέμβρη, πρόσωπο αγαπητό εγκατέλειψε τα εγκόσμια, άτομα άτιμα φτήνυναν με τις πράξεις τους, έτι περαιτέρω τη ζωή μας, καταστροφές έπληξαν κόσμο και κοσμάκη, το τέρας του Δημοσίου σκίασε την καθημερινότητά μας.

Read more...
 
Για τα ...κιβούρια - (Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 2019) PDF Print E-mail

Πρώτα γυμνασιακά χρόνια. Στα τέλη του '71, με όλη την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που επιβάλει το καθεστώς στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Μη αντιληπτό, ακατανόητο για την ακρίβεια από σημερινό γυμνασιόπαιδο, τόσο το μαθητικό περιβάλλον, όσο και το κοινωνικό πλαίσιο. Οι ελάχιστες προσβάσεις των νέων ανθρώπων στο τι συνέβαινε έξω από τα σύνορα του τόπου, προοικονομούσαν μια στέρηση, που αργότερα τροφοδοτούμενη από την καθημερινότητα θα διαμορφωνόταν, ανάλογα με το σπίτι που μεγάλωνες, σε κάτι πιο ουσιαστικό.


Συνομήλικος συμμαθητής, διοπτροφόρος, παιδί ξεχωριστό, όχι μόνον γιατί ήταν «μαθητής του 20», αλλά και για την ώριμη συμπεριφορά του. Δεν είχε τίποτα από την ηλικία του, ήσυχος και σοβαρός, ίσως με μια ελαφρά θηλυπρέπεια, με τα περισσότερα γένια από όλους μας, πιθανόν να τον διακατείχε ένα αίσθημα υπεροχής χωρίς όμως να γίνεται αντιπαθής,  ουδεμία σχέση με τον αθλητισμό, αρκετά απόμακρος, ενώ ακόμα και εμφανισιακά έδειχνε μεγαλύτερος.

Read more...
 
Μωσαϊκό – (Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Αγγίζοντας τα 55 χρόνια παρουσίας του, αποτελεί ένα από τα πιο παλιά σημεία αναφοράς της ζωής μου. Μπορώ να θυμηθώ, με τι μεγάλη εντύπωση κοιτούσα το βαρύ μηχάνημα με την στρόγγυλη κεφαλή, που με θόρυβο σάρωνε τα χαλίκια και τα υπόλοιπα υλικά, για να δημιουργήσει το μωσαϊκό πάτωμα.


Το οποίο πάτωμα, υπάρχει στην καθημερινότητά μου, το βλέπω ακόμα. Κυρίως το καλοκαίρι. Από μια χρονική περίοδο και μετά, αποτελεί άλλο ένα γλυκό καταφύγιο, που μόνο το παρελθόν μπορεί να δημιουργήσει. Σαν ένα ίχνος, από τότε που ο πολιτισμός είχε περισσότερη σχέση με την ύλη.
Δηλαδή;

Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 Next > End >>

Page 6 of 7