Τουρισμός

Ελλείψει άλλης πια, λογίζεται ως η βαριά βιομηχανία του τόπου μας. Πανάκεια ή Κατάρα; Αυτό που δεν χωρά αμφιβολία όμως, είναι αλλάζει την μορφή της χώρας, καθώς και την συμπεριφορά των κατοίκων της.

Κι' όπως έχει λεχτεί από  τον Robert Runice: Στον Μεσαίωνα οι άνθρωποι ήταν τουρίστες, επειδή ήταν θρήσκοι. Σήμερα είναι τουρίστες, γιατί ο τουρισμός  είναι η θρησκεία τους.

Τέλος ας μην συγχέεται ο τουρίστας με τον ταξιδιώτη.




Για τη χώρα του Βάσκων - Τρίτη 28 Απριλίου 2015 PDF Print E-mail

Δεκέμβρης του '73 ήταν, λίγες εβδομάδες μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου όταν γέμιζαν τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων με τα ρεπορτάζ από την βομβιστική επίθεση κατά του πρωθυπουργεύοντος στην Φρανκική Ισπανία, Luis Carrero Blanco. Παράλληλα ήταν και η πρώτη φορά που άκουγα – διάβαζα, στα 16 μου, τα αρκτικόλεξα Ε.Τ.Α.

Λίγους μήνες αργότερα έπεφτε στα χέρια μου η  Ιστορία του Εμφυλίου Πολέμου  του Ζωρζ Ρου, σε εκδόσεις Βίπερ, (George Roux: La Guerre civile d' Espagne), σε μετάφραση του Γιάννη Λάμψα και στον ατέλειωτο καμβά της Ιβηρικής, άρχισαν να μπαίνουν διστακτικά κάποια κομμάτια.

Χώρα που έχει υποστεί το σοκ του Εμφυλίου και το μαρτύριο της δικτατορίας δείχνει κατ' αρχήν ένα απύθμενο πολιτικό βάθος, ενώ ακολούθως κερδίζει σεβασμό, για τα πάθη και τις ιστορίες αίματος που έζησε. Από Ελληνικής πλευράς, εύλογα, υπάρχει μια μεγαλύτερη κατανόηση, τουλάχιστον από εκείνους που έζησαν ή μελέτησαν τις αντίστοιχες εμπειρίες.

Η βομβιστική επίθεση ενάντια στον Blanco ήταν ένα γεγονός που έκαμε τις αυτονομιστικές διαθέσεις των Βάσκων παγκοσμίως γνωστές. Η Ισπανία τότε, ζούσε υπό τη σκιά του Caudillo. Κυβερνούσε, δικτατορικά, τη χώρα από τον Απρίλιο του '39.

Είναι μάταιο να αναπολούμε τι θα μπορούσε να είχε συμβεί στην Ευρώπη αν στον Ισπανικό Εμφύλιο δεν είχαν επικρατήσει οι εθνικιστές.

Έναν πόλεμο για τον οποίον, ο Saint-Exupery, που τον έζησε ως πολεμικός ανταποκριτής, θα έγραφε: «Εδώ τουφεκίζουν, όπως αλλού κλαδεύουν δένδρα». Θα ήταν όμως σίγουρα ενδιαφέρον να είχε συμβεί και να είχαμε παρακολουθήσει τις εξελίξεις.

Απρίλης του '15 λοιπόν, βηματίζω απόγευμα υπό την απειλή βροχής στο Μπιλμπάο και προσπαθώ να συνειδητοποιήσω τι να είχε συμβεί στους ίδιους δρόμους, κάποια 78 χρόνια νωρίτερα όταν ο Φράνκο, επιχείρησε να εκμηδενίσει αυτόν το θύλακα αντίστασης στον βορά.

Ο ιστορικός Claude Gernade Bowers, πρεσβευτής των Η.Π.Α. στην Χιλή και στην Ισπανία είχε γράψει για τους Βάσκους, ότι: «είναι οι πιο δυναμικοί, οι πιο ενεργητικοί και οι πιο παράτολμοι από όλους τους Ισπανούς», ενώ ο Roux, συμπληρώνει: «...άνθρωποι άξιοι, γενναίοι, επίμονοι, στην μακρόχρονη ιστορία τους, μπόρεσαν να αντισταθούν σε όλους τους εισβολείς και δεν άφησαν ποτέ το Ισλάμ να τους υποδουλώσει. Είχαν κατορθώσει να διατηρούν πάντα μια αυτονομία, προσκολλημένοι σε προαιώνια αισθήματα ανεξαρτησίας.»

Read more...
 
...ολίγον εμμονικός - Κυριακή 13 Ιουλίου 2014 PDF Print E-mail

Έχω την εντύπωση ότι η εμμονή είναι σαν την εγκυμοσύνη. Δηλαδή όπως, ή είσαι η δεν είσαι έγκυος, έτσι, ή είσαι ή δεν είσαι εμμονικός. Μολοντούτο τοποθέτησα και τη λέξη ολίγον σε μια απόπειρα να ελαφρώσω ή έστω να δικαιολογήσω την εμμονή μου, για το θέμα του Τουρισμού. Καθότι, του θέρους μεσούντος, επανέρχεται θερμότερη και ενισχύεται έτι περαιτέρω.

Εν αρχή, ο τουρισμός δεν είναι ούτε ενιαίος ούτε αδιαίρετος. Άλλο το μοντέλο του στο Las Vegas, άλλο στα Νορβηγικά φιόρδ, άλλο στις Άνδεις και άλλο στη Γαλλική Ριβιέρα.


Ασφαλώς και άλλο και στη χώρα μας. Στη γενέτειρα της Φιλοσοφίας, του Θεάτρου, στην πατρίδα του Μέτρου άντε και της Δημοκρατίας, αν και γνωρίζω πόσο τετριμμένο ακούγεται.

Όσο και οι θεωρίες του J. P. Fallmerayer, τουλάχιστον.ε;

Read more...
 
E la nave va* – Τετάρτη 31 Ιουλίου 2013. PDF Print E-mail

Ακούγεται κάπως ασυνήθιστο, έτσι εκτός εποχής, αρκετά κινηματογραφικό, σχεδόν σουρεαλιστικό. Τι μπορεί να σε κάνει στις μέρες μας να σταθείς στο λιμάνι μέχρι να χαθεί το είδωλο του βαποριού, όπου επιβιβάστηκε αγαπημένο σου πρόσωπο;

Πειραιάς, Τρίτη 07:30 το πρωί, προτελευταία ημέρα του Ιουλίου του 2013. Τέσσερα μεγάλα ποστάλια αναχωρούν λίγο πριν και λίγο μετά τις οκτώ, κατάφορτα, κατεβάζοντας οχήματα και κόσμο στο Αρχιπέλαγος. Εντάξει, μπορεί τα καταμαράν να είναι γρήγορα, να είναι ευρύχωρα, αλλά είναι και αρκετά αντιαισθητικά σε σύγκριση με την κλασσική φιγούρα του βαποριού. Υποπτεύομαι ότι το ίδιο μπορεί να έλεγαν όταν τα πρώτα ατμόπλοια συντόμευσαν τις θαλάσσιες οδούς που είχαν χαράξει τα ιστιοφόρα.Όπως το ίδιο καταθέτουν όσοι είναι συνηθισμένοι στα παλιά σκαριά και τους κάθονται άσχημα τα νεότερα, με τις βαρδιόλες να εξέχουν δυο μέτρα στον αέρα.

Στα εκδοτήρια πάσης φύσεως παρουσίες, ενώ τα ημίαιμα στο ντόκο βολεύονται ακόμα και με θαλασσινό νερό. Σαν λιμάνι, δύσκολο να κρατηθεί καθαρό. Η καθαρότητα είναι κάτι σαν το Σύνταγμα. Ειδικά στο άρθρο όπου αναφέρεται ότι η εφαρμογή του, επαφίεται στην πατριωτισμό των Ελλήνων. Προδικτατορικά ήταν το 114ο, εξ' ού και το περίφημο σύνθημα “ένα, ένα τέσσερα”. Στις μέρες αναγράφεται στην παράγραφο τέσσερα του 120ου (και τελευταίου) άρθρου. Έτσι ακριβώς συμβαίνει και με την καθαριότητα. Επαφίεται στον πολιτισμό των πολιτών.

Read more...
 
Athens Hilton & "Διαγόρας" - 22 Απριλίου 2013 PDF Print E-mail

Στις 22 Απριλίου του 1963, ο υπουργός Συντονισμού της κυβέρνησης Καραμανλή, ο Παναγής Παπαληγούρας, εγκαινιάζει το Hilton των Αθηνών. Στην τελετή παρίσταται και ο ιδρυτής της αλυσίδας, Conrad Hilton ο οποίος φέρεται δηλώσας, πως: «Συμφωνώ με όσους πιστεύουν ότι το Hilton Αθηνών είναι το ωραιότερο Hilton του κόσμου».

Ήταν τόσο σημαντικό γεγονός που, όπως μαρτυρούν οι πηγές, οι εκδηλώσεις των εγκαινίων κράτησαν τρείς ημέρες. Μεγαλειώδες στην όψη, ειδικά με τα αισθητικά και κατασκευαστικά πρότυπα της εποχής, ογκώδες και σχετικά πομπώδες, σαφές δείγμα αρχιτεκτονικής γοήτρου σε ένα κοινωνικό πλαίσιο που ήθελε, τότε, να υποσχεθεί αρκετά.


Όπως τα περισσότερα ογκώδη κατασκευάσματα, δυσκολεύεται να πείσει για την ομορφιά του. Υπάρχει η άποψη, ότι σε κάποιο βαθμό διασώζεται από τη χρήση Πεντελικού μάρμαρου και από τις συνθέσεις του Γιάννη Μόραλη.

Read more...
 
Ελλάδα, Τουρισμός, Οικονομία (07.09.2011) PDF Print E-mail

Στον Μεσαίωνα οι άνθρωποι ήταν τουρίστες, επειδή ήταν θρήσκοι.

Σήμερα είναι τουρίστες, γιατί ο τουρισμός  είναι η θρησκεία τους.

Robert Runcie

Το καλοκαίρι του 1966, υπήρχαν στην Αθήνα οκτώ ξενοδοχεία που εκείνη την εποχή χαρακτηρίζονταν ως ΑΑ. Σε σημερινή αντιστοιχία έχουμε την κατηγορία των πέντε αστέρων. Εκείνη την εποχή λοιπόν, το διπλό δωμάτιο σε τέτοια ξενοδοχεία, τουλάχιστον τρία από αυτά υπάρχουν και προσφέρουν τις υπηρεσίες τους ακόμα, χρεωνόταν με 227 δρχ. Δώδεκα χρόνια αργότερα, το ’78, στα ίδια ξενοδοχεία χρεωνόταν με 730 δρχ., ενώ στις μέρες μας, δωμάτιο σε αντίστοιχο ξενοδοχείο δύσκολα βρίσκεις κάτω από 227 €.

Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 Next > End >>

Page 4 of 5