Βιβλίο

Αρκετά γνωστή η διαμάχη για το ποιος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου.

Tούτη η ενότητα, αφιερώνεται σε όσους πιστεύουν ότι οι σελίδες των βιβλίων, μπορούν να διεκδικήσουν αυτή τη διάκριση.




K. Κουτσομύτης Ε. Μαυρουδής: Το κόκκινο τανγκό - (Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2016) PDF Print E-mail

Προσωπική άποψη εκφράζω ως εκ τούτου και υποκειμενική.

Έχω, λοιπόν, ένα είδος φόβου, που με αναγκάζει να αποφεύγω βιβλία, ή ταινίες που βασίζονται μεν σε πραγματικά γεγονότα ή ιστορικές ακολουθίες, αλλά  είναι μυθιστορήματα.

Aς μου επιτραπεί η άποψη, ότι δεν πρέπει να αναμειγνύεται η Ιστορία με οποιαδήποτε στοιχεία φαντασίας.

Η Ιστορία είναι πολύ σεβάσμιο μέγεθος. Μπορεί να δέχεται διάφορες, έως και εκ διαμέτρου ετερόκλητες, ερμηνείες, αλλά το γεγονός είναι ένα.

Μπορεί να αγνοούμε κάποια στοιχεία της, μπορεί κάποια να μην τα μάθουμε ποτέ, αλλά το πάντρεμα της με ένα είδος ανεξέλεγκτης μυθοπλασίας όσο γοητευτικό και να είναι, γεννά κινδύνους.

Αυτό σαν πρώτη προσέγγιση για το πόνημα των Κώστα Κουτσομύτη Ευάγγελου Μαυρουδή.

Κάτι άλλο που με δυσκολεύει να το καταλάβω, είναι η ομαδική συγγραφή. Στη συνείδησή μου η συγγραφή είναι κατ’ εξοχήν μοναχικό μονοπάτι.

Μπορεί να συμβουλευτείς, να ακούσεις, να βοηθηθείς, αλλά ο πατέρας είναι ένας (Ωσαύτως και η μήτηρ!). Τέλος πάντων, όπως ήδη σημειώθηκε αυτά αποτελούν προσωπικές απόψεις.

Επί της ουσίας, η συγκεκριμένη συγγραφική δουλειά είναι περισσότερο ένα κινηματογραφικό σενάριο και λιγότερο οτιδήποτε άλλο. Τούτη η διαπίστωση δεν μειώνει την αξία του. Την προσδιορίζει όμως.
Εξάλλου είναι κάτι που ομολογείται, ευθύς εξαρχής  και από τον Κ.Κ. στο προλογικό του σημείωμα.

Read more...
 
H.M. Ertzensberger: Αναβρασμός - (Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2016) PDF Print E-mail

Στα 87 του χρόνια ο Η.Μ.Ε. για τρία πράγματα Δεν μπορεί να κατηγορηθεί. Ότι δεν έχει παραστάσεις, ότι δεν κατέχει την τέχνη του γράφειν, κι ότι θα πλήξεις καθώς διαβάζεις κείμενά του.

Μέτοχος μιας εξαιρετικά ενδιαφέρουσας εποχής, με εικόνες που εκκινούν από τον δεύτερο Μεγάλο Πόλεμο του 20ου αιώνα και συνεχίζονται έως τις μέρες μας, στο πλαίσιο μια απολύτως αντισυμβατικής και ασυνήθιστης ζωή.

Στον «αναβρασμό» μας αποκαλύπτει τα ταξίδια του στην Ε.Σ.Σ.Δ., στην Κούβα, στην Τσεχοσλοβακία, τις όποιες σχέσεις του με τα αντίστοιχα καθεστώτα, τις περιπέτειές του στην γενέτειρά του. Διαπραγματεύεται όλη την ιδεολογική του τοποθέτηση και ασφαλώς την μόχλευση των ιδεών του, στην πορεία του χρόνου.

Εκφράζει συχνά τις απόψεις του ωμά, σχεδόν κυνικά, ενίοτε και χιουμοριστικά. Είναι διάχυτη η εντύπωση της απόρριψης του σοσιαλιστικού, «μετασχηματισμού», «όνειρου», «πειράματος» ή όποια λέξη περιγράφει το εγχείρημα. Στον αναγνώστη μένει η ερμηνεία αν αυτή η συμπεριφορά, κρύβει περισσότερο απογοήτευση ή κάτι άλλο.

Το γεγονός ότι αρέσκεται να λοιδορεί τον σοσιαλιστικό παράδεισο, δεν σημαίνει βέβαια, ότι βολεύεται ή πιστεύει στο ιδεώδες του καπιταλιστικού κόσμου. Σε ότι αφορά κατά πόσο το δικαιούται, να είναι έντονα κριτικός, η απάντηση είναι  αρκετά έως πολύ περισσότερο από πολλούς άλλους.

Διότι ότι όχι μόνον έζησε μεγάλα χρονικά διαστήματα εκεί, αλλά ερωτεύτηκε, παντρεύτηκε, μπήκε σχεδόν παραγωγή, συζήτησε, συναναστράφηκε  με πολύ υψηλά ιστάμενους του συστήματος, αλλά και με εκπροσώπους της ταπεινής βάσης.

Read more...
 
A. R. Burn: Pericles and Athens - (Πέμπτη 1η Σεπτεμβρίου 2016) PDF Print E-mail

Έχοντας ως πρώτη ύλη τις βαθιές, επιστημονικές του γνώσεις, ο Α. R. Burn, καθηγητής της Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης, μας σερβίρει ένα άκρως ενδιαφέρον πόνημα για ότι συνέβη στον τόπο μας και ιδιαίτερα σε αυτή τη «λεπτόγαιη χερσόνησο», την Αττική, κάποιους 26 αιώνες νωρίτερα.

Κεντρικό του πρόσωπο, αυτός που πρωταγωνίστησε στο πιο λαμπερό κομμάτι της Αθηναϊκής Δημοκρατίας. Ο Περικλής του Ξανθίππου.
Για την πρώτη έκδοση θα πρέπει, να πάμε πίσω στο 1948, ενώ η συγκεκριμένη Ελληνική (Γαλαξίας), χρονολογείται από το 1970.

Ξεκινώντας, μας προδιαθέτει:
«Πρέπει να θεωρηθεί βέβαιο, ότι όσα απομένουν να ανακαλυφθούν είναι πολύ λιγώτερα από όσα είναι ήδη γνωστά»
Μας θέτει το ζητούμενο και το αποτέλεσμα ευθύς εκ πρώτης στιγμής, τη στιγμή που προφητεύει το μέλλον με μεγάλη επιτυχία (σ.13):

«Η Ελλάδα δεν πέτυχε την ενότητά της, όπως δεν φαίνεται να την επιτυγχάνη και η σύγχρονη Ευρώπη. Η Αθήνα, κάτω από ηγέτες που μεγαλύτερος τους στάθηκε ο Περικλής, προσπάθησε να επιβάλη την ενότητα δια της βίας, και στην προσπάθεια αυτή τσακίστηκε. Αυτή είναι η Αθηναϊκή τραγωδία.»

Κάνει λόγο για του Μηδικούς πολέμους. Αναφέρεται στην Περσική αυτοκρατορία γράφοντας πως είναι «καλοπροαίρετη, αλλά δεσποτική», ενώ αποκαλεί τους Ελληνες «πολιτικά απείθαρχους, φιλέριδες, μα ελεύθερους και δημιουργικούς», ενώ περιγράφει την μεταξύ τους σύγκρουση, ως «μεγάλη τραγωδία».

Μας ορίζει το πλαίσιο της εποχής, γράφοντας για τους Αθηναίους πως :
«με την υπέροχη αυτοπεποίθησή τους κανένα εγχείρημα δεν φαινόταν υπερβολικά αισιόδοξο.»

Read more...
 
Δημήτρης Χριστοδούλου: το γούπατο – (Δευτέρα 22 Αυγούστου 2016) PDF Print E-mail

Κατέφθασε δανεισμένο από πρόσωπο οικείο, το οποίο, με τη σειρά του το είχε προμηθευτεί μεταχειρισμένο. Διαβασμένο.

Κουρασμένο από την περιπέτεια του στο χρόνο, ανέχτηκε και τα δικά μου βασανιστήρια, για μια περίπου εβδομάδα, καθώς περιφερόταν δεξιά και αριστερά, μέσα στο θέρος.

Έκδοση του ’81, τρίτη μετά την πρώτη του, το ’76, έφερε στην αρχική σελίδα  μια τρυφερή αφιέρωση:

Στην Λίντα μου
για την Πρωτοχρονιά
του ’83
Με αγάπη
Μάκης

Ποιος να ξέρει τι να έχουν απογίνει ο αφιερώνων και η αποδέκτης;

Για να ξεκινήσω με την πρώτη εντύπωση, ο συγγραφέας του, δεν μου ήταν εντελώς άγνωστος, ο τίτλος του δεν με προσύλκησε και η σύνθεση του εξώφυλλου, δεν μου φάνηκε ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα . Δεν ήταν η ιδανική προσέγγιση.
Λίγες μέρες αργότερα όμως, εκείνη η πρώτη εντύπωση, που ούτως η άλλως δεν είχε καμιά σχέση με το περιεχόμενο, ήταν ολότελα διαφορετική.

Ο Χριστοδούλου μας προσφέρει ένα μυθιστόρημα, το οποίο αντλεί πολλά στοιχεία από την πραγματικότητα με τρόπο απλό, κατανοητό, ανθρώπινο αλλά όχι απλοϊκό. Μας βάζει στο προπολεμικό κλίμα, στην διαμόρφωση της όποιας κοινωνικής συνείδησης. Εκθέτει τη φτώχια, τα αδιέξοδα και ασφαλώς το ρόλο της Μεταξικής διακυβέρνησης.

Σιγά – σιγά τοποθετεί και το ταξικό κριτήριο: «Τας περίλαμπρα ονόματα των οδών σ’ αυτή την πόλη, ελάχιστα βοηθούν τους μικροαστούς να γλυτώσουν από τα τρία κακά που βασανίζουν την τάξη τους, την κακομοιριά, την στέρηση και το κουτσομπολιό».

Read more...
 
Παύλος Μάτεσις: Ο Παλαιός των Ημερών - (Τρίτη 16 Αυγούστου 2016) PDF Print E-mail

Πρώτη έκδοση πριν από 22 χρόνια, με διθυραμβικές κριτικές, ο «Παλαιός των Ημερών» του Παύλου Μάτεσι, δεν θα πάψει ποτέ, ίσως, να είναι επίκαιρος.

Κι’ αυτή η τόσο αυστηρή, απόλυτη λέξη το «ποτέ», θα χάσει την ισχύ της, στη συγκεκριμένη περίπτωση αν και όταν ο σύγχρονος άνθρωπος καταφέρει να απομακρυνθεί από την δεισιδαιμονία.

Τότε που οι γνώσεις και η αντίληψή του θα υπερισχύσουν των προλήψεων. Χωρίς ωστόσο να μετατραπεί σε μια αμοραλιστική φιγούρα.

Ο συγγραφέας στήνει την αφήγηση του σε χρόνους παλαιούς,  μακρινούς και περασμένους. Μα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο μύθος του έχει σύγχρονες προεκτάσεις, σημερινές παραβολές.

Πέρα από την ιδέα ο εκλιπών ήταν και μέγας μάστορας του λόγου. Λεξιπλάστης, με ανορθόδοξη γραφή, αν υποτεθεί ότι υπάρχει ορθοδοξία στη γραφή, ικανός είτε να εκπλήσσει, είτε να συγκινεί, είτε να εγκλωβίζει τον αναγνώστη, είτε όλα μαζί και ταυτοχρόνως. Κινείται με άνεση σε πλαίσια παράδοξα. Είναι το είδος της τέχνης του αυτό.

Έτσι κινείται και εδώ. Κρατά το λόγο του χαμηλά. Ταπεινό. Μα βγάζει μια τρομερή δύναμη, ένα ανθρώπινα σοφό αποτέλεσμα. Ιδού μια συλλογή από μικρά αριστουργήματα:

Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 10 of 31