Στο ένθετο «Τέχνες & γράμματα» της Κυριακάτικης (9 Αυγούστου) εφημερίδας «Η καθημερινή», εντόπισα μια παρουσίαση - κριτική τούτης της έκδοσης. Την είχε υπογράψει ο Ν. Κ. Αλιβιζάτος. Τρίστηλο, κατέλαβε μισή σελίδα. Ανάμεσα στα πολλά και ενδιαφέροντα εντόπισα το πιο ζουμερό, ίσως, τμήμα της: «Το βιβλίο, πάντως, δεν είναι απλώς μια σάγκα για μια ακόμα χαμένη ευκαιρία της Αριστεράς. Ξεχειλίζει από πρωτότυπες ιδέες και τολμηρές σκέψεις, με αφορμή γεγονότα από όλον τον κόσμο, σε μια εποχή που οι δεξαμενές των ιδεών έχουν στερέψει. Και τούτο χωρίς ο συγγραφέας να απογειώνεται από την «πεζή» πραγματικότητα, επειδή αυτή δεν μας βολεύει».

Την επόμενη μέρα, το βιβλίο βρισκόταν στο κομοδίνο και το ίδιο απόγευμα ξεκίνησε η ανάγνωση των 565 πυκνογραμμένων σελίδων του. Το περιεχόμενο αποτελείται από 98  αφηγήσεις γεγονότων κατανεμημένες σε 20 ενότητες και 4 μέρη. Αποτελούν θέματα που έχουν κεντρίσει την προσοχή του συγγραφέα, ο οποίος στις περισσότερες από αυτές δεν είναι ένας απόμακρος παρατηρητής, κάποιος άμοιρος καταγραφέας αλλά μετέχων και επηρεάζων την εξέλιξη των πραγμάτων, με σύνεση και πίστη. Τα κομμάτια αυτά, όπου μας προσφέρει με άνεση ένα πελώριο πλούτο ουσιαστικών πληροφοριών, έχουν αναρτηθεί ή δημοσιευτεί σε πληθώρα εντύπων ή ιστότοπων τα τελευταία δέκα χρόνια, εξ ού και ο τίτλος.

Έτσι λοιπόν, την παραμονή της μεγάλης εορτής της Ορθοδοξίας άρχισε η περιήγηση στο περιεχόμενο, και σελίδα - σελίδα, σκαλί - σκαλί, όχι όμως γονυπετής όπως οι προσκυνητές, συνεχίστηκε προς την ολοκλήρωση με συνεχείς καλοδεχούμενες εκπλήξεις. Εκπλήξεις για τα πόσα δεν γνωρίζουμε, για τα πόσα θα μπορούσαμε να διορθώσουμε αν και όταν υπάρχει σοβαρή ενημέρωση, κοινή δράση, λιγότερη ένταση, περισσότερη περίσκεψη και μικρότερες παρωπίδες. Γίνεται δε ακόμα πιο συναρπαστικό, διότι καλύπτει ένα ευρύτατο θεματικό πεδίο και το κάνει πάντα με πρωτότυπο, ζεστό, ανθρώπινο τρόπο.

Δεν είναι πάντα εύκολο να συμφωνείς, ή ακόμα περισσότερο να επικροτείς τις απόψεις που να αναπτύσσονται, αλλά αυτό αποτελεί το ελάσσων ζήτημα. Το μείζον είναι να αποκτήσεις την επιθυμία να εξαντλείς τα περιθώρια ενημέρωσης, να συγκροτήσεις μια υπεύθυνη γνώμη για κάθε τι που κεντρίζει την προσοχή σου σε ένα κόσμο που γίνεται ολοένα και πιο πολύπλοκος. Και πολύ περισσότερο να προσεγγίζεις με το σωστό και νηφάλιο τρόπο κάθε θέμα που ενοχλεί, εμποδίζει, που αποτελεί τροχοπέδη για μια πιο ομαλή, συνεννοήσιμη καθημερινότητα.

Ένας κρίσιμος στόχος, είναι να δημιουργηθεί μια γενιά που να μελετά περισσότερο, να παρασύρεται λιγότερο, να διαφωνεί πολιτισμένα και να ενδιαφέρεται πιο πολύ για την επόμενη χρονιά, παρά για την επόμενη μέρα. Για όλα αυτά, τούτη η έκδοση είναι ένα χρήσιμο εργαλείο. Στις σελίδες του παρελαύνουν ξεχωριστές προσωπικότητες, πρωτότυπες αναλύσεις για τις σύνθετες και εύφλεκτες εποχές που ζούμε, σκέψεις για τους θεσμούς, τη σημασία του να προσπαθείς για μια υπεύθυνη, ενημερωμένη προσωπικότητα.

Έτσι, είτε αφορά τον Αριστόβουλο Μάνεση, τον Ηλία Νικολακόπουλο, τον Μωυσή Ελισόφ, είτε πρόκειται για τα Τέμπη, το Γεντί Κουλέ, τις Πρέσπες, το δωσιλογισμό του '40, τα ελληνοαλβανικά, το Μεσανατολικό, την Βενεζουέλα και την Τεχεράνη, είτε για την άμυνα της Δημοκρατίας απέναντι στην ακροδεξιά ή ακόμα το θέμα με τα ιδιωτικά Α.Ε.Ι. ο συγγραφέας έχει τον τρόπο να περάσει μια φρέσκια ιδέα, μια άλλη οπτική ματιά συχνά γοητευτική, συχνότερα ενδιαφέρουσα.